Από μικρός είχα όνειρο να με γράψουν οι εφημερίδες

Expectations:

…and reality:

Η κολώνια μου γαμάει την κολώνια σου

Το θρυλικό άρωμα του Patrick Dempsey, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να εναρμονίζεται με τη φύση, προορισμένο να ξεπεράσει το χάσμα των γενεών. Ένα αρωματικό μίγμα από βασιλικό και λεβάντα, εμπλουτισμένο με την κλασική αρρενωπότητα του γήινου βρύου και πλούσια ξύλα.

Τι να λέμε τώρα… Από την περιγραφή και μόνο, η συγκεκριμένη κολώνια θα μπορούσε να είναι άνετα το άρωμα του Φίλιππου Πλιάτσικα.

Καταρχήν, η συγκεκριμένη κολώνια δε έχει σκοπό να τσαμπουκαλευτεί με τη φύση. Αντιθέτως, εναρμονίζεται με τη φύση, γίνεται ένα με αυτή, και ενίοτε πάνε και για κανένα καφεδάκι, χαλλαρά. Τσιπουράκι, καλαμαράκι τηγανιτό, χωριάτικη, δίπλα στη θάλασσα, ένα τραπεζάκι για δύο: η κολώνια και η φύση. Πολύ κουλ τύπος η κολώνια. Άνετος, χαλαρός. Εναρμονίζεται με τη φύση σε λέω, δε το κάνει θέμα.

Επίσης η κολώνια αυτή δε δημιουργήθηκε για κάποιο ευτελή λόγο όπως για να καμουφλάρει την ιδρωτίλα σου. Όχι φίλε μου, ο κολώνια αυτή έχει ένα και μόνο προορισμό: να ξεπεράσει το χάσμα των γενεών. Μη νομίζεις πως είναι καμία τυχαία κολώνια, από αυτές που αδιαφορούν για τα κοινωνικά προβλήματα και γυρνούν το κεφάλι τους από την άλλη κάνοντας πως δε σε βλέπουν. Όχι, η κολώνια αυτή δηλώνει το παρόν, βρίσκεται στο πλάι σου, ακούει τα προβλήματα σου, απαντάει στην ανοιχτή γραμμή κακοποίησης αδέσποτων χελωνών και θα σε βοηθήσει να ξεφύγεις από τα ναρκωτικά, τα facebook και το χαμόγελο της Μαρινέλλας (link).

Η κολώνια αυτή επίσης, σε περίπτωση που δε το πρόσεξες, είναι εμπλουτισμένη με την κλασική αρρενωπότητα του γήινου βρύου. Καταρχήν, με προσέχεις, όχι του εξωγήινου βρύου, αλλά του γήινου. Γνωρίζεις τη διαφορά, μη τα ξαναλέμε, το εξωγήινο βρυ γενικά πετάει με τα διαστημόπλοια εδώ και εκεί, απαγάγει αγελάδες και αμερικάνους και ποζάρει στις βιντεοκάμερες τουριστών. Το γήινο βρυ δε κάνει τέτοια πράγματα, είναι βρυ από σπίτι, ιδανικό για οικογένεια, σεμνό και ταπεινό, ηθικό και νόμιμο, άμποτ και κοστέλο. Και πιστεύω είναι περιττό να πω το πόσο αρρενωπό είναι το γήινο βρυ. Μιλάμε τίγκα στη βαρβατίλα. Ζέχνει αρρενωπότητα από τα 10 μέτρα. Γι’ αυτό λέει και ο σοφός λαός “Σαν πας δίπλα απ’ το βρυ, φόρα τσίγκινο βρακί”. Ποτέ δε ξέρεις πόσο καιρό έχει να πάει με γυναίκα ένα αρρενωπό γήινο βρυ. Να τονίσω βέβαια πως μιλάμε πάντα για την κλασική αρρενωπότητα του βρύου, και όχι για την μοντέρνα, δήθεν εναλλακτική αρρενοπώτητα που κάνει το μαλλί τζίβες, αράζει στα πεζούλια με άμστελ, πάει στα ελεύθερα κάμπινγκ και φοράει υπερπολύχρωμα, ακατάλληλα για επιληπτικούς τύπους ρούχα.

Βασικά, γαμωτηπουτάναμου δηλαδής, πως γίνεται ένα φυτό να είναι αρρενωπό;

Τέλος, το άρωμα είναι εμπλουτισμένο με πλούσια ξύλα. Όχι τα φτωχομπινέδικα ξύλα που μένουν στα Εξάρχεια, τριγυρνάνε με το μετρό και πίνουν μπύρες στα παγκάκια, αλλά πλούσια ξύλα που το φυσάνε το παραδάκι. Μελάμε για ξύλα-εφοπλισταί και βάλε, μένουν μόνο Εκάλη – Βόρεια Προάστεια, έχουν 30 μέτρα σκάφος και φεράρι γκάμπριω με διακοσμητική ξανθιά χαζογκόμενα στη θέση του συνοδηγού. Όχι αστεία.

Μπορώ επίσης να δώσω κάποιες εναλλακτικές περιγραφές στον χαρδαβελικό συγγραφέα του παραπάνω πρελούδιου – ωδής στον ο,τινανισμό και στην μεταφυσική ποιητικότητα των μεταφράσεων του Systran:

• Το θρυλικό άρωμα του Τζον Τίκη, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να κλείσει την τρύπα του όζοντος, προορισμένο να ξεπερνάει το φράγμα του ήχου και της λίμνης του Μαραθώνα. Ένα μονοφασικό μίγμα από πλουτώνιο και ρεβύθια, εμπλουτισμένο με την κλασική θηλυκότητα του τσιμέντου. Για δροσερά δόντια και εκθαμβωτική αναπνοή.
• Το θρυλικό άρωμα του Λάι Σλαμπονίτα, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να λύνει τριτοβάθμιες εξισώσεις, προορισμένο να επιλύσει το πρόβλημα του τετραγωνισμού της μερέντας. Ένα υπερηχητικό μίγμα από βραζιλιάνικες σαπουνόπερες και δέρμα αλμπίνου αφρικανού πωλητή cd, εμπλουτισμένο με την εναλλακτική αθωότητα του κλιμακοστάσιου. Κυκλοφορεί κάθε Τετάρτη στα περίπτερα, με δώρο 3 dvd εκμάθησης τάβλι για άτομα χωρίς χέρια και ένα πακέτο πρωτομαγιάτικες σερβιέτες.
• Το θρυλικό άρωμα του Όπτιμους Πράιμ, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να παίζει παγκότερμα, προορισμένο να νικάει την τελική μάνα στο Νταμπλ Ντράγκον. Ένα ανιδιοτελές μίγμα από φραγκοστάφυλο και βαμβακερές κάλτσες, εμπλουτισμένο με την κλασική επιθετικότητα του ζαμπόν. Και ο χρόνος σας αρχίζει από ρουκ ζουκ.
• Το θρυλικό άρωμα του Μάικ του Φασολάκη, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να αντέχει την υπερβολικά απάλευτη και ηλιθιωδώς επιτηδευμένη εναλλακτικότητα του Πάνου Μουζουράκη, προορισμένο να κάνει παρέα σε ιππόκαμπους και τόστ με αλτσχάιμερ. Ένα υπερήφανο μίγμα από σουηδικές ελαφρολαικές κουρτινές, εμπλουτισμένο με την κλασική τρυφερότητα του μυδράλιου. Μπει-δε-μπει κι ο τελευταίος κάνει δωδέκατα.
• Το θρυλικό άρωμα του Στέλιου Χάλφορντ, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να αντέχει σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των αστείων του Σεφερλή, προορισμένο να καταλάβει ποια είναι η μυρωδιά μιας ξεχασμένης θάλασσας που βρέχει μόνο αυτά που ήθελα να κάψω. Ένα πολυτελές μίγμα από εσώρουχα λιγνίτη και κβαντικά φασολάκια, εμπλουτισμένο με την αρρενωπή κλασικότητα του κάγκουρα. Ποτέ άλλωτε δεν ήταν τόσο διασκεδαστικό να γυαλίζετε την φαλάκρα του θείου σας!

Η δικιά σου κολώνια εναρμονίζεται με τη φύση;
Η δικιά σου κολώνια ξεπερνάει το χάσμα των γενεών;
Η δικιά σου κολώνια είναι εμπλουτισμένη με την κλασική αρρενωπότητα του γήινου βρύου;
Δε νομίζω φίλος…

Στέλιος Χάλφορντ: Μία Ανατρεπτική Συνέντευξη + παρουσίαση του Νέου Βίντεου

(μόλις ενάμισι χρόνο μετά την τελευταία επαφή που είχαμε με τον Στέλιο, όπου μία τυχερή από σας άκουσε σε πρώτη μετάδοση το νέο τραγούδι του Στέλιου, ο Στέλιος επανέρχεται με μία ανεπίδευτη και μασωβέζικη συνέντευξη – μπούμεραγκ που θα κάνει τους τοίχους να παραμιλάνε και τα βούτυρα να τρίζουν, ενώ θα έχετε τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε σε πρώτη παγκότερμα μετάδοση το νέο του video από τον νέο του δίσκο!)

ΓΜ: Καλησπέρα Στέλιο! Τιμή μας που σ’ έχουμε κοντά μας! Βγάζεις καινούργιο δίσκο;

ΣΧ: Επίσης.

ΓΜ: Ναι, μετά σε ρώτησα  ”Βγάζεις καινούργιο δίσκο”;

ΣΧ: Ναι.

ΓΜ: Ε… ναι, μίλησε μας λίγο για τον καινούργιο σου δίσκο. Δώσε μας κάποιες πληροφορίες γι αυτόν.

ΣΧ: Βασικά να πούμε θα είναι στρόγγυλος, θα κάνει γύρω στα δεκαπέντε ευρά και θα έχει τραγούδια που θα τραγουδάω εγώ.

ΓΜ: Νομίζω τα είπες όλα, δεν έχω να ρωτήσω κάτι παραπάνω για τον νέο σου δίσκο. Θα ήθελες να μας μιλήσεις λίγο για τα παιδικά σου χρόνια;

ΣΧ: Σε ευχαριστώ.

ΓΜ: Ναι, μίλησε μας λίγο για τα παιδικά σου χρόνια.

ΣΧ: Τα παιδικά μου χρόνια ήταν όταν ήμανε μικρός. Με άρεζαν πολύ τα μικιμάου. Ωραία ήτανε τότες, πηγαίναμε στο παζάρι και με παιρνε ο μπαμπάς μου μαλλι της γριάς και κοκοράκι. Και έπαιζα συνέχεια το Γιατρό με την φίλη μου την Κατερίνα. Μια φορά είχα δει το βρακί της στην εκκλησία …

ΓΜ: Να σε ρωτήσω …

ΣΧ: …και όταν το κατάλαβε μου ριξε μια στο καλάμι… με πέθανε σου λέω. Αλλά μετά τις έριξα μια μπουνιά και τις έσπασα δύο δόντια. Τα μπροστινά. Και μετά με έβρισε αλλά είχα κάνει καθρεφτάκι οπότε δεν έπιασε η βρισιά της. Πάντως αναμεταξύ μας τωρα, εμένανε όταν ήμανε μικρός με άρεζαν και αυτά τα τρασφορμεζ. Ξες αυτα τα μπαρμπαδέλια που μια γένονταν αμάξια μια κάτι ρομπότια μια ανθρώποι, ξες τώρα, περίεργα πράγματα. Φτοι οι Βιετναμέζοι που τα ζωγράφιζαν αυτά, τι φοβεροί ρε παιδί μου. Σατανάδες σκέτοι. Με είχε πάρει κι η μάνα μου ένα τέτοιο από το πανηγύρι, θμάμε το έκανες έτσι [δείχνει με τα χέρια του] και μετά έτσι [δείχνει με τα χέρια του πως μεταμορφώνονταν και κάνει "κακουκακακου" τον ήχο της μεταφόρφωσης] και από λοφωρείο γενόταν ρομπότ! Τι σου είναι τα γκουμπιούτερς ε;

ΓΜ: Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά, αλλά να σε ρωτήσω Στέλιο, μετά τον καινούργιο δίσκο σε σταματάνε στο δρόμο να σου ζητήσουν αυτόγραφο; Σε αναγνωρίζουνε;

ΣΧ: Κοίτα, προχθές καθώς πήγαινα στο μανάβη να αγοράσω μελιτζάνες να κάνει η μάνα μου μουσακά… -τώρα που είπα μουσακά, να ρθεις να σε φιλέψουμε καμιά μέρα! Η μάνα μου κάνει πολύ φοβερό μουσακά και φοβερά γιουβαρλάκια, μπορεί να φάω και 40 γιουβαρλάκια τη μέρα. Την προηγούμενη βδομάδα που έκανε η μάνα μου έφαγα κοντά στα 57 γιουβαρλάκια και μετά με πονούσε η κοιλιά μου οπότε πήγα στην τουαλέτα, και με το που μπαίνω στην τουαλέτα χτυπάει το κινητό μου (#). Και ποιος λες να ήταν;

ΓΜ: Ποιος ήταν;

ΣΧ: Ένας τύπος που με αναγνώρισε στο δρόμο και δε πρόλαβε να με σταματήσει να με ζητήσει αυτόγραφο. Ρε τους κιερατάδες, μα πάντα να σε παίρνουν τηλέφωνο πάνω στο καλύτερο.

ΓΜ: Ναι, μου τυχαίνει και μένα συνέχεια αυτό. Να σε ρωτήσω, ξέρεις κανένα καλό ανέκδοτο;

ΣΧ: Ξέρω ένα με έναν κινέζο, έναν δράκο και τον Τοτό, πολύ γέλιο! Αλλά δε θυμάμαι πως πάει. Στο τέλος νομίζω ο Τοτός μπερδεύει τον δράκο με τον Παναγιώτη Γιαννάκη, κάτι τέτοιο.

ΓΜ: Χαχαχα, πολύ καλό! Η επόμενη ερώτησή μου έχει σχέση με τις μουσικές σου επιρροές. Θα ήθελες να μας πεις…

[χτυπάει το κινητό του]

ΣΧ: Ναι; … Έλα μάνα… Σου είπα να μη με πάρεις τηλέφωνο! … Όχι ρε μάνα, δε το ήπια το γάλα το πρωί, αφού σου είπα να μη μου το ζεσταίνεις, πιάνει πέτσα… Έλα τώρα θα το συζητήσουμε αυτό; Έλα κλείνω. Γεια… [κλείνει το κινητό] Τι λέγαμε;

ΓΜ: Ποιες είναι οι κύριες μουσικές επιρροές σου;

ΣΧ: Κοίτα, εγώ να πούμε δε παίρνω ναρκωτικά και τέτxια πράματα. Μόνο καμιά ρετσίνα πίνουμε κάθε βράδυ με τον φίλο μου τον Τόλη, και τώρα ντάξει, αν πιούμε και λίγο παραπάνω δεν…

ΓΜ: Ναι, εννοούσα: τι μουσική ακούς;

ΣΧ: Α! Κοίτα, από μικρός να πούμε άκουγα πολύ Αννέτα Μαρμαρινού, Σάκη Τόλια και Anthrax. Μετά όταν μεγάλωσα και τελείωσα το δημοτικό άκουγα περισσότερο Σάκη Δάρα, Ξανθή Περάκη, Mastodon και Μαριάνθη Κεφάλα. Λίγο Exodus, DRI, Slayer, Χρυσοβαλάντω Μπρόζου, Φυλιώ Πυργάκη, ξες τώρα, τα κλασικά.

ΓΜ: Και πως κατάφερες να παντρέψεις όλα αυτά τα μουσικά ακούσματα;

ΣΧ: Εγώ να πούμε είμαι άνθρωπος του λαού και δε ξέρω πολλά γράμματα. Παίζω κυρίως σε πανηγύρια και αν τύχει κάνα support σε τίποτα Municipal Waste. Μη φανταστείς τώρα τίποτα άλλο τώρα, μεγάλα συγκροτήματα και γκόμενες με τα βυζά απεξω. Αλλά ναι, σε γάμους παίζουμε πού και πού.

ΓΜ: Καλά, άλλο ρώτησα, αλλά τέλος πάντων. Από μικρός ήθελες να γίνεις τραγουδιστής;

ΣΧ: Μπα, μικρός ήθελα να γίνω καρατερίστας. Πήγαινα συνέχεια στο σινεμά και έβλεπα έργα καράτε και καουμπόικα και μετά πηγαίναμε με τους φίλους και πλακώναμε στο ξύλο τα μικρότερα παιδιά. Σου λέω είχα πολύ ταλέντο.

ΓΜ: …και;

ΣΧ: Και μια μέρα μου λέει ο πατέρας μου “θα πας να μάθεις να τραγουδας στα πανηγύρια να βγάλεις κάνα φράγκο ή θα σε σαπίσω στο ξύλο”. Και τότε αποφάσισα πως μου άρεσε η μουσική και το τραγούδι.

ΓΜ: Και πως αποφάσισες να ασχοληθείς με το συγκεκριμένο είδος μουσικής;

ΣΧ: Κοίτα να σε πω… γιατί δε με κοιτάς; Νταξει τώρα… Κοίτα, παλιά με τον φίλο μου τον Τόλη που παίζαμε γενικά ρεμπέτιcore και είχαμε μία μπάντα, τους “Αλαλούμ”. Και είχαμε και πολύ επιτυχία, πιο πολύ από τους Ζιγκ Ζαγκ. Αυτοί βέβαια μας ζηλεύαν, ιδίως ο τραγουδιστής από αυτούς, ήμασταν πιο όμορφοι και είχαμε περισσότερα μαλλιά. Και που λες μια νύχτα εμφανίστηκε στον ύπνο μου ο Ντεβιντ Χαλσερχνοφ, αυτός από το Μπεγουότς, με κείνη τη ξανθιά με τα μεγάλα μαστάρια [κλείνει το ένα μάτι], ά να γεια σου, και που λες εμφανίζεται αυτός ο Χανσερχολφ στον ύπνο μου φορώντας ένα μπλουζάκι που είχε ένα λάχανο επάνω. Ξυπνάω που λες και αναρωτιέμαι “Ρε συ, λες τελικά να πρέπει να αφιερωθώ στο θρας μέταλ;” αλλά η μάνα μου που κοιμόνταν δίπλα μου με έριξε μια σφαλιάρα που βούιζαν τα αυτιά μου δέκα λεπτά επειδή την ξύπνησα με αυτή την αναρώτηση μου οπότε είπα πως μάλλον να το ξεχάσω. Μετά μια άλλη μέρα ήμανε με τον φίλο μου τον Τόλη και τρώγαμε γύρο στον Ανέστη. Παίρνω το σάντουιτς και πάνω που πάω να φάω μια δαγκανιά βλέπω πως η κέτσαπ είχε σχηματίσει την εικόνα του Ρόμπερτ Χάλφορντ! Λέω τότε τον Ανέστη: “Ανέστη, ε Ανέστη, ρε μήπως εσύ το έκανες αυτό με την κέτσαπ επίτηδες;” και μου λέει ο Ανέστης πως στο μαγαζί έχει μόνο μουστάρδα. Μιλάμε έμεινα, λέω κάτι γίνετε αυτό. Και μετά μια μέρα που ήμανε στη λαχαναγορά και ξεφορτώναμε κάτι τελάρα με λάχανα και ο μαλάκας ο Τόλης άφησε απότομα το τελάρο και έπεσε πάνω στο πόδι μου. Πατάω ένα ουρλιαχτό που λες, και εκείνη τη στιγμή περνούσε ένα παιδί-μεταλλάς και μου λέει “Φίλε έχεις φωνή ίδια με του Χάλφορντ και θα έπρεπε να φοράς μπλούζα Μπέιγουτς“. Και τότε τα σκέφτηκα όλα και τα συνδύασα, η μπλούζα με το λάχανο, η κέτσαπ, ο Χανσελντορφ, όλα ήταν ξεκάθαρα και μετά όταν γύρισα σπίτι το είπα στη μάνα μου και μου έριξε μία σφαλιάρα γιατί είχα λερώσει το παντελόνι με χώματα από τα τελάρα που κουβαλούσα. Αλλά μετά το είχα αποφασίσει πως θα γένω τραγουδιστής και θα τραγουδάω θρας.

ΓΜ: Υπήρξαν διάφορες φήμες πως βάζατε φωτιές σε εκκλησίες όμως…

ΣΧ: Όχι ρε, αυτά τα έλεγε αυτός ο τραγουδιστής από τους Ζιγκ Ζαγκ επειδή μας γούσταραν περισσότερο τα κορίτσια με τον Τόλη και επειδή είχαμε περισσότερα μαλλιά. Εγώ είμαι πολύ Χριστιανός και από μικρός φοράω αυτό το κολιέ που με έδωσε η νονά μου με αυτό το γράμμα “Τ” που έχει και μία γραμμή προς τα πάνω. Αλλά να σε πω την αλήθεια ποτέ δε κατάλαβα γιατί η νονά μου με πήρε κολιέ με γράμμα Τ αφού το όνομα μου δε ξεκινάει από Τ αλλά από εκείνο το άλλο γράμμα που ξεκινάει και εκείνη η λέξη η “Σεπουλτούρα”.

ΓΜ: Και δε μου λες Στέλιο…

ΣΧ: Σε παρακαλώ, μη με μιλάς στον πληθυντικό, φώναζε με με το μικρό μου…

ΓΜ: Ε… ναι, εντάξει… Και δε μου λες, ποια ήταν η πρώτη σας επιτυχία;

ΣΧ: Η πρώτη μας επιτυχία ήταν όταν με τον Τόλη είχαμε καταφέρει να ψήσουμε την Ανέττα να μας δείξει τα βυζιά της γιατί της είχαμε πει πως άμα δε μας τα δείξει θα πούμε στη μάνα της πως μας τα έδειξε. Και αυτή μας τα έδειξε και τότε πέρασε η μάνα της και…

ΓΜ: Όχι, εννοούσα ποια ήταν η πρώτη σας μουσική επιτυχία…

ΣΧ: Α, πες το έτσι. Η πρώτη μας μουσική επιτυχία ήταν όταν με τον Τόλη ξαναψήσαμε την Ανέττα να μας δείξει τα βυζιά της και από πίσω έπαιζε μία μουσική, νομίζω το Tim is Gay από Anal Cunt. Φοβερό τραγούδι, το έχει και στο ίντερνετς. Μετά την τρίτη φορά που μας έδειξε η Ανέττα τα βυζιά της…

ΓΜ: Στέλιο, εννοώ ποιο ήταν το πρώτο σας τραγούδι που έγινε επιτυχία.

ΣΧ: Α, αφού αυτό θες γιατί δε το λες; Το πρώτο μας τραγούδι που έγινε επιτυχία ήταν το Πουκάμισο που πήγαινε “Βάλε το πουκάμισο – Βγάλε το πουκάμισο – Βάλε το πουκάμισο – Είσαι Πάμελα Άντερσο“, αλλά ο Τόλης είπε πως το τραγούδι δεν είχε πολύ καλή μουσική. Γι’ αυτό αλλάξαμε τους στίχους. Οπότες κρατήσαμε τη μουσική και βάλαμε κάτι στίχους που μιλούσαν για πουκάμισο αλλά το τραγουδούσε ένας άλλος τραγουδιστης, κάπως Χριστοδουλόκολος, αλλά δε του το είπαμε. Όμως άρεσε στην Ανέττα, η οποία μας έδειξε τα βυζιά της για τέταρτη φορά, οπότε μετά έγινε επιτυχία.

ΓΜ: Ενδιαφέρον. Το τραγούδι αυτό είναι όντως αυτό που σας έκανε γνωστούς. Και τώρα, 3 χρόνια μετά, έχετε κάνει και ένα βίντεο κλιπ για το τραγούδι, το οποίο θα δούμε σε λίγο σε πρώτη πανελλήνια μετάδοση.

ΣΧ: Ναι, το έχουμε δείξει άλλες δύο φορές, μία στη λαχαναγορά και μία στην Ανέττα, αλλά στο ίντερνετς δε το έχουμε δείξει. Τα παιδιά λαχαναγορά με είπαν ότι είναι πολύ ωραίο και έχει ωραίο γούστο και η Ανέττα μας έδειξε…

ΓΜ: Κάνατε τρία χρόνια να δημιουργήσετε το βίντεο, έχετε κάνει πάρα πολύ δουλειά. Έχεις ποτέ μετανιώσει για

[χτυπάει το τηλέφωνο του]

ΣΧ: Ναι; … ΕΛΑ ΜΑΝΑ! ΡΕ ΜΑΝΑ ΣΕ ΕΙΠΑ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΗ ΜΕ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΤΗΛΕΦΩΝΟ! … ΝΑΙ… ΕΛΑ! ΚΛΕΙΣΕ ΛΙΓΟ ΤΟ ΜΙΞΕΡ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ! … Ναι, καλύτερα τώρα… Έλα… Τι?! Έλα ρε μάνα τώρα που θα περάσω από το μανάβη να αγοράσω… Ρε μάνα… Καλά γράφω, μισό… Έλα λέγε… Ναι, μισό κιλό μελιτζάνες… τρία κιλά πατάτες Νευροκοπίου… ναι θα κοιτάξω να μην έχουν φύτρες. Κολοκύθια; Πόσα; Ναι εντάξει….
Όχι. Οχι! . . . Ο-Χ-Ι! Σου έχω ξαναπει ρε μάνα, δε μπορώ να πηγαίνω στο μπακάλη να ζητάω σερβιέτες! Όχι, μάνα ΔΕ ΠΑΩ. Πες τον Λευτέρη, άντε, όλο εγώ πηγαίνω. Ναι καλά, όποτε θες να σου πάρω σερβιέτες θυμάσαι ότι με αγαπάς… Ναι καλά… Θα κάνεις γιουβαρλάκια?! Καλά θα πάρω σερβιέτες… Ναι, και ασετόν… Όχι, πάνες για τον παπού δε παίρνω… Μάνα όχι! Τέλος. Στείλε το Λευτέρη. Έλα σε κλείνω, περιμένει εδώ κι ο άνθρωπος να με πάρει συνέντευξη. Ναι, θα πάρω και γάλα από τη θεία Σούλα. Έλα γεια.

ΓΜ: Να σου πω ρε Στέλιο, δε τη γαμάμε τη συζήτηση να πάμε να δούμε το video?

ΣΧ: Ναι, αμέ! Τι video θα δούμε; Άμα θες βάλε αυτό το Αβαντάζ πως το λένε, με τα μπλε μπαρμπαδέλια που μοιάζουν στα στρουμφάκια αλλά είναι τριδιάστατα, δε το έχω δει ποτέ!

ΓΜ: Ναι, εννοούσα να δούμε το δικό σου video, από το τραγούδι σου.

ΣΧ: Α ναι; Καλά, βάλτο. Αν και το έχω δει.

Τρεις Λευκές Μπαρόκ Μαιμούδες – Μία έντεχνη συνέντευξις

[ εορταστική συνέντευξη για το κλείσιμο των 400 σχολίων στο σχετικό ποστ ]

ΓΜ: Καλημέρα Φίλιππε, και ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου κάνεις.

ΦΠ: Η τιμή είναι 230 ευρώ πλέον Φ.Π.Α., ένεκα οικονομικής κρίσης. Μία καλημέρα κρεμασμένη στο μπαλκόνι μου, ένα πρωί που περπατάει με τα χέρια. Ο φρεντοτσίνο σου έχει κρυώσει και το ράδιο σου παίζει τα τραγούδια των κουφών αλόγων.

ΓΜ: Επίσης. Μίλησε μου λίγο για την τελευταία σου δισκογραφική δουλειά.

ΦΠ: Ανέγγιχτος παροξυσμός. Συνονθύλευμα ήχων και πράξεων της καθημερινότητας μέσα από τα μάτια ενός χρυσόψαρου, που βλέπει μόνο το πιο λευκό χρώμα της μυρωδιά μιας ξεχασμένης θάλασσας. Άχρωμο κοβάλτιο και δονητές από κρυπτονίτη.

ΓΜ: Ακούγεται πολύ έντεχνο. Και νομίζω είναι βγαλμένο μέσα από την πραγματικότητα. Ποια είναι η κύρια διαφορά του από τον προηγούμενο σου δίσκο; Η μουσική; Η θεματολογία; Τα συναισθήματα που πηγάζουν από αυτόν;

ΦΠ: Μόνο το εξώφυλλο.

ΓΜ: Μάλιστα. Αυτό τον καιρό σε τι κατάσταση βρίσκεσαι;

ΦΠ: Ανύπαντρες γάτες τυλίγουν το μονόδοντο σακάκι σου, δεν ξεπέρασες ποτέ το λιγοστό επιμύθιο στην απρόσμενη σου σόλα. Υπήρξες μια στιγμή στην κατσαρόλα, δεν.

ΓΜ: Θα έλεγα αρκετά κουραστικό, ιδίως επί καθημερινής βάσης (επί ύψους δύα δίο). Πες μου λίγο για την προηγούμενη σου μπάντα, πως αποφασίσατε να χαράξετε ο καθένας το δικό του δρόμο μετά από 387 τραγούδια – επιτυχίες που προκάλεσαν τουλάχιστον 950 κυβικά λίτρα δακρύων στις ευαίσθητες ηλικίες κάτων των 15;

ΦΠ: Μέρες αδέξιες, τα νησιά του πελάγου δε χωράν τη μοναξιά μου. Απορία ή στόμφος, εισήχθη πριν απολαβεί (γέλια). Δε μπορεί να παρεισφρύσει το μηδέν σε ένα ρόδο.

ΓΜ: (γέλια) Έχετε κάτσει ποτέ να μετρήσετε πόσες φορές διαλύθηκαν οι Πυξ Λαξ; Υπάρχει κάποιο μοτίβο πίσω από τις διαλύσεις και επανενώσεις σας? (γέλια)

ΦΠ: Τρισυπόστατο, κρίμα, δε θυμάται να ξεχνάει. Τα τυχερά σας νούμερα είναι Τοξότης, μαστίγιο και πυροσκί.

ΓΜ: Έχεις βρεθεί ποτέ σε μία δύσκολη κατάσταση όπως κάποιος εντελώς θνητός με μουστάκι να σου πει στο δρόμο “Μήπως έχεις ώρα”;

ΦΠ: Η ώρα είναι κάτι το σχετικό. Ποτέ δε κουρεύομαι, αρνούμαι να πληρώσω τον άλλο είτε κάνει μισή ώρα να με κουρέψει είτε κάνει 30 λεπτά. Ποιος είναι αυτός που θα βάλει τιμή στον χρόνο μου; Ο χρόνος είναι άτιμος. Τιμή και δόξα στον Νίκο Παλαιοκώστα. Άτιμη και άδοξα στον Νίβο.

ΓΜ: (γέλια) Σωστά, πολύ ωραίο αυτό που είπες. Πρόσφατα έδωσες μία πολυαναμενόμενη συναυλία που δε την περίμενε κανείς. Τραγούδησες σαν headliner μαζί με την παντελώς άγνωστη Sinead O’Connor και τον πασίγνωστο MC Yinka (αφίσα). Επειδή σε πολλούς φάνηκε παράξενο, εμείς ψάξαμε και βρήκαμε πως τα αρχικά σχέδια σου ήταν να τραγουδήσεις μαζί με την Sarah Conor από το Terminator I & II (αφίσα), αλλά επειδή για άγνωστους λόγους δεν έκατσε τελικά η συνεργασία, και για να μη ξανατυπώνετε όλες τις αφίσες, βρήκατε μία καλλιτέχνη με παρόμοιο όνομα και διορθώσατε τις αφίσες. Κατά πόσο αληθεύουν αυτές οι φήμες;

ΦΠ: Αληθεύουν περίπου κατά 3 μέτρα και 2 ουγιές μαντολάτο. Αλλά όχι παραπάνω. Δεν είμαι πλεονέκτης. Αφήνω τον εαυτό μου έρμαιο των σκυλιών της μουσικής αδιαθεσίας. Ένας εξολοθρευτής της μουσικής ποιότητας.

ΓΜ: (γέλια) Υπάρχουν πολλοί δύσπιστοι και χαμηλού υποστρωματικού νοητικού επιπέδου διαδικτυακοί ιστογράφοι που, ψευδώς κατά γενική ομολογία των απανταχού ερωτοευνουχισμένων 13χρονων, υποστηρίζουν πως οι στίχοι σου είναι κενοί και δίχως νόημα. Τι απαντάς σε αυτούς;

ΦΠ: Κοίτα, στην επόμενη ώρα, ο τόνος θα είναι: ρίο … μάρε … και 20 δευτερόλεπτα. Αιμοβόρικες βιτρίνες, θερμοφόρες κολομπίνες. Λεβιές. Συγνώμη που ξέφυγα λίγο από την ερώτηση. Τι με ρώτησες;

ΓΜ: Μία που το ‘φερε η κουβέντα για παιδοφιλία, τι έχεις να πεις για τον πρόσφατο θάνατο του Michael Jackson; Υποθέτω, επειδή νιώθω να σε ξέρω και ας γνωριζόμαστε μόλις 40 χρόνια, σε συγκλόνισε και θα έγραψες καμία καινούργια επιτυχία.

ΦΠ: Μελαγχολικά τασάκια γεμίζουν μαριονέτες, η αγάπη κλαίει στα στενά της νιότης. Παιδιά που δε πρόλαβαν να γευτούν την ήβη του κορμιού σου. Το μαύρο που έγινε λευκό, και μαύρο καταλήγει. Μια θύμησή σου φλογερή, στο φεγγάρι περπατάω. Τριήμερα στον κόρφο σου. Ένας άντρας στον καθρέφτη, κακός, γαλήνιος εγκληματίας.

ΓΜ: Σ’ ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που σπατάλησες σε αυτή τη συνέντευξη, ενώ θα μπορούσες να είχες γράψει 3 καινούργιους δίσκους.

ΦΠ: Πάντα υπάρχει χρόνος. Αλλιώς, αν δεν υπάρχει χρόνος, μήπως μας κοροιδεύουν οι ωρολογοποιοί και μας παίρνουν τα λεφτά μας τζάμπα;

Ο σχιζοφρενής καπνιστής με το φίμωτρο επιστρέφει!

(Προσοχή! Ακολουθεί τεράστιο υπερτριπλό σεντονοπάπλωμα! Ενδείκνυται μόνο για όσους έχουν άπλετο ελεύθερο χρόνο, για παράδειγμα δημόσιους υπαλλήλους τις καθημερινές πρωινές ώρες, και σαν υποκατάστατο 20-30 ηλίθιων τεστ στο facebook όπως “Ti kaltsa eisai?”, “An isoun lampa, posa watt tha isoun?”, “Poio tragoudi tou Florinioti eisai?! LOL”)

Πριν κάποιους μήνες είχα κάνει την λανθασμένα υπόθεση πως σε ένα facebook group με τίτλο “ΕΓΩ ΘΑ ΚΑΠΝΙΖΩ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ 2010 ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.ΟΠΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΩ!!!” θα μπορούσα να μπω και να κάνω διάλογο. Την λανθασμένη αυτή υπόθεση μου ακολούθησε μία αποτυχημένη προσπάθεια διαλόγου, αρκετά ειρωνικά σχόλια και μία επιτυχημένη φίμωση μου χωρίς κανέναν απολύτως λόγο από τον δημιουργό του group. Κρίνεται σκόπιμο να διαβάσετε το ιατρικό ιστορικό του σχιζοφρενούς καπνιστή με το φίμωτρο εδώ (κάντε λιγάκι υπομονή και διαβάστε το! αξίζει!) για να μπορέσετε να παρακολουθήσετε την συνέχεια…

Μην κλέβεις ρε! Πάνε πάνω και διάβασε το προηγούμενο άρθρο!

Καλά, ας σε πιστέψω πως το διάβασες…

Πριν λίγες μέρες κάποιος με ειδοποίησε με email πως ο Μέγας Θόδωρας ο Φιμωτής έτυχε να διαβάσει το προηγούμενο άρθρο μου, και έκανε την παρακάτω προσπάθεια να δικαιολογήσει τη διαγραφή μου. Αντιγράφω την απάντηση του από το email που μου εστάλη, καθότι δεν έχω το ψυχικό σθένος να εισέλθω στο group της αντιδημοκρατικότητας και να ψάξω από που προέρχεται η παρακάτω απαγγελία. Όποιος είναι αρκετά μαζοχιστής νομίζω μπορεί να μπει στο εν λόγω group και να χάσει κάποια λεπτά από την ζωή του για να βρει το παρακάτω απόσπασμα ανάμεσα στις ειρωνείες και τα ημιτελή σχόλια ατόμων που προσπάθησαν να μιλήσουν στον Θοδωρή και λίγο αργότερα τους σταμάτησε η επιχειρηματολογία του ban. Καθαρίστε τη φωνή σας και διαβάστε δυνατά και καθαρά. Ερμηνευτικά – εννοιολογικά σχόλια στο τέλος.

Den exo synithisei na milao gia to atomo mou (pou lege kai o gero-Karamanlis) alla afti tin fora tha prepei kano mia mikri ekseresi.

Vlepete prosfata epese stin antilipsi mou ena ponima tou Giorgou Margariti, o opoios palaiotera efyge me ban apo to group afto:

http://gmargari.wordpress.com/2008/10/15/smoking-2/

Meses akres krazei to group, tous “dimiourgous” tou k emena prosopika!

Na po kat arxas oti den diafono me tin logiki “afou me kraksane ekei, katse na to po stous filous mou pou me katalavainoun”. Oloi to kanoume poles fores afto.

Apo tin alli meria vevaia ligoi exoume tosi kseftyla sto myalo kai tin psixi mas oste na katafygoume se dimosia diapompefsi opoioudipote. Kai prosopika afto, einai kati pou sigoura den ekana ego gia ton en logo typo. Einai sigouro de oti kata mathimatiki akrivia geloiopoieis ton eafto sou otan den exeis oria!

San na min eftanan ola afta ta anakrivi pou grafontai sxetika me to pos katalave oti tou eipa (giati den katalave) to sygekrimeno atomo oloklironei legontas “poso poustiko einai na fimoneis ton allon pou diafonei me tin apopsi sou”.

Apantao loipon: Kat arxas kanenas den efage delete epeidi diafonouse me tin apopsi mou/sou/tou/mas/sas/tous.

Delete apo emena efagan sygekrimena atoma ta opoia bikan se ena group gia kapnizontes pou eixe sygkekrimeni dilosi ENANTION tou nomou, pou tha pei oti kat ekseresi prosferetai gia debate pano stin apopsi opoiou diafonei — afou exei na pei kati epi tis ousias, kai arxisan na poulane mages k na ferontai me tropo asximo, prosvlitiko h’ isopedotiko apenanti se alla meli, officers h admins.

kai gia tou logou to alithes idou to thread gia to opoio milaei to sigkekrimeno atomaki: http://www.facebook.com/group.php?gid=27368465830&ref=mf#/topic.php?uid=27368465830&topic=5895 :

Sto proto post, kata diki tou omologia den apantaei se tipota ap osa grafo (“να μην απαντήσω σε όλα τα “επιχειρήματα” σου γιατί δεν θα τελειώσω ούτε αύριο”). Vevaia afto einai kati pou isxyrizetai sto blog tou oti ekana ego se ekeinon.

Epita arxizei na leei ta dika tou pigainontas tin sizitisi allou (vlepe olo to Post #25). Nees erevnes (diladi ektimiseis apotelesmaton, kai oxi apotelesmata), paidofilies, ksylo se gynaikes… G@mise ta! Oti na nai! Kati POU KAI PALI ME THRASOS DILONEI sto blog tou OTI EKANA EGO (piga tin syzitisi allou).

Kai afou arxizei kai aforizei tous pantes kai ta panta (“Και επειδή πολλοί από σας δεν θα κάνετε τον κόπο να διαβάσετε το λινκ που παρέθεσα παραπάνω, αντιγράφω ένα μικρό κομμάτι”,”Που λες Theo, με την ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΛΟΓΙΚΗ με τη δική σου μπορώ και γω να υποστηρίζω το δικαίωμα μου να ΚΛΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΟΥΡΗ ΚΑΘΕ ΚΑΠΝΙΣΤΗ “, “Ένα μεγάλο μπράβο στα μέλη του group γι αυτή την τρομερή πρωτιά που μας χαρίσατε σαν χώρα.”) kai me xei eksorgisei pou DEN EXEI DIAVASEI OUTE EXEI APANTISEI TIPOTA, kai epanalamvanei to gnosto epixeirima tou klasimatos pou ap oti fenetai oi fanatikoi antikapnistes exoun sto tsepaki tous, tou apantao oti ama den goustarei ta eironika mou sxolia exo ban kai deletes, ennoontas profanos oti den borei na ypekfevgei me to prosxima tis eironias se oti leo…

Oi apantiseis tou (post #27) ?
“Σώπα ρε φίλε! Κόψε λίγο μαγκιά δηλαδή, άσε και λίγο για τους άλλους!”
“Γέμισε το ίντερνετ “ψηφιακούς μάγκες…”
“Ξεκόλλα λίγο από το μυαλό σου, που είσαι και σίγουρος πως έχεις δίκιο.”

Eh! Apo kei kai pera h tha eprepe na skypso kai na fao tin fapa afou me ergapse sta tetoia tou, h’ tha eprepe na kano afto POU TON PROEIDOPOIHSA oti tha kano an synexisei na paristanei ton dah.

Malista sto blog tou evale kai ena LOLcat pou grafei “FASCIST WITH DEMOCRATIC CAMOUFLAGE, CHECK!” k me lezanta apo kato “Θοδωρής Κομνηνός, ο προστάτης των απανταχού Ελλήνων καπνιστών.” (!!!) Profanos o Giorgos ontas stratiotis tou dikou tou agona, pistevei sto “It’s not fascism when we do it!”

Ego apla rotao, OXI gia na me epivevaiosei kaneis, alla gia na min xaso kai to ligo mialo pou exo (to post tou, alloste titloforeitai “Το κάπνισμα προκαλεί μείωση του IQ”):

Yparxei kanenas pou na pistevei oti os kapnistes eimaste ypoxreomenoi na skyvoume to kefali apenanti se kathe fanatiko k**lomeno antikapnisti pou mas prosvalei?

Afti einai h dhmokratia sti sosti tis ennoia? Na se anexetai mia omada pou diafonei me osa les, kai anti na proageis ton dialogo, arxizeis tis sofisties, tis mages kai ta dailikia les kai eise o aftokratoras tou sympantos?

Kai -nai- borei na mou pei kapoios oti kai ego arxizo tis mages mazi tou. An den to kano omos, den einai san na amfisvito ton skopo k ta meli tou group? San na leo oti o kathenas pou thelei na milisei borei na pei oti malakeia goustarei enantion olon, xoris na einai ypoxreomenos na prosexei pos ekfrazetai kai ti leei apenanti mas? Kai telos panton, idia einai h amyna me tin epithesi?

An borei o kathenas na mas vrizei mesa sto “idio mas to spiti”, diladi to meros opou mazevomaste gia na enosoume tis fones mas, tote einai eks isou dikaio na pigainoume emeis sta groups mi kapnizonton kai na vrizoume tous pantes kai ta panta? (PROSOXI: ROTAO den proteino — kathe allo malista)

O Giorgos Margaritis pistevei oti eimaste ypoxreomenoi na ton akoume, akoma kai otan mas vrizei, otan mas poulaei tsaboukades, otan den apantaei se oti ton rotietai, otan den kanei dialogo h otan kanei ton “dialogo” pou ton symferei k apla milaei monos tou apantontas mono se oti kai opou ton symferei.

Alitheia, mipos h dimosia diapompefsi mou apo to blog tou einai h sosti dimokratiki diadikasia, kai den to exo katalavei ego kala?

Gia to telos sas exo askiseis dimokratias! Einai ena aplo QUIZ. Simioste to gramma tis apantisis sas. Pame loipon:

EROTISI: Se mia ekklisia kapoios vlastimaei epimona ton Ihsou Xristo. Oi papades apo merias tous prepei na:

a) .. min kanoun tipota! Na ton afisoun na sinexisei na vlastimaei mexri na katevasei olous tous agious kai ta kantilia apo tous toixous. Ean malista erthoun kai oi filoi tou kai ginoun poloi AKOMA KALYTERA! Etsi einai h dimokratia (eleftheria logou xoris kanena orio k ithiko fragmo)!

b) Na ton diapompefsoun. Vlastimaei ton Xristo aftos? E kai emeis (oi papades) tha poume oti einai anomalos, ta pernei, latrevei ton satana, thysiazei mora paidia. Den exei simasia an ol afta einai psemata apo to myalo mas. O Xristos einai iero prosopo kai o skopos agiazei ta mesa. Etsi einai h dimokratia (borei na min exoume xounta, alla einai dimokratia otan efarmozoume nazistika slogan tou typou: pes pes olo kai kati tha minei)

c) … ton proidopoioun gia tin symperifora tou kai ama synexisei ton petane ekso ap tin ekklisia me tis klotses, giati dikaioma tou na vrizei ton Xristo (kinika milontas) alla oxi mesa stin ekklisia. Etsi einai h dimokratia (exei kai kapoia oria).

I rest my case! Kai ta resta ston Giorgo!

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι στον θαυμαστό κόσμο της παράνοιας, της παρερμηνείας και των γουατεφακ επιχειρημάτων και παραδειγμάτων…

Na po kat arxas oti den diafono me tin logiki “afou me kraksane ekei, katse na to po stous filous mou pou me katalavainoun”. Oloi to kanoume poles fores afto.

Φίλε Θόδωρα, δεν έχω κανένα λόγο να τρέχω και να κάνω ποστ κάθε φορά που με “κράζουνε” και να το λέω στους φίλους μου. Μπορούσα άνετα (έχω αρκετά ψυχολογικά αποθέματα κουράγιου και ανοχής) να σου απαντάω εκεί μέχρι να βγάνει ο ήλιος κέρατα, και ποτέ δεν θα έκανα ποτέ το προηγούμενο ποστ. Επίσης, κανείς δε με έκραξε εκεί: η επιχειρηματολογία σου ήταν αστεία… Το ποστ έγινε για ένα και μοναδικό λόγο: γιατί με φίμωσες ηλίθιε! Μου αφαίρεσες το δικαίωμα να σου μιλήσω, να επιχειρηματολογήσω και να κάνω διάλογο. Μου είπες με τον πιο εκβιαστικό τρόπο “Σκασε και φύγε, εχώ έχω δίκιο”.

Οπότε η λογική σου “με κράξανε εκεί, ας τα πω εδώ στους φίλους” είναι το λιγότερο παραπλανητική. Μην πας και καλά να το παίξεις κατανόηση, ότι και καλά καταλαβαίνεις πως εφόσον δεν μπορούσα να σε αντιμετωπίσω εκεί ήρθα εδώ στους φίλους μου. Η πραγματικότητα είναι πως δεν με άφησες να μιλήσω εκεί, όχι πως έφυγα επειδή με “κράξατε” (αλήθεια, γιατί χρησιμοποιείς πληθυντικό? μιλάς για τον εαυτό σου σε πληθυντικό ευγενείας?). Κι επειδή η φασιστικότατη συμπεριφορά σου να με διαγράψεις χωρίς λόγο από ένα θεωρητικά ελεύθερο βήμα έκφρασης με εξόργισε υπερβολικά, γι αυτό και μόνο γι αυτό το λόγο έκανα το ποστ, και όχι γιατί έψαχνα να βρω συμπαράσταση από φίλους.

Apo tin alli meria vevaia ligoi exoume tosi kseftyla sto myalo kai tin psixi mas oste na katafygoume se dimosia diapompefsi opoioudipote.

Καταρχήν, για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγω, το να φιμώσεις κάποιον είναι οκ κατά τον Θοδωρή. Ούτε ξεφτίλα στο μυαλό και την ψυχή μας (sic) ούτε τίποτα. Αλλά το να βγεις και να πεις πως ο τάδε με φίμωσε χωρίς λόγο, ε αυτό είναι “δημόσια διαπόμπευση”.

Αν το θεωρείς “δημόσια διαπόμπευση” τα όσα σου είπα, και πιστεύεις πως είναι αναληθή, ορίστε η ευκαιρία σου, ανοιχτά είναι τα σχόλια και εδώ και στο προηγούμενο άρθρο, υπερασπίσου των ενεργειών σου και κάνε με να ανακαλέσω τα όσα είπα για σένα και να καταλάβω πως είχα λάθος. Δεν το έχω σε τίποτα να παραδεχθώ πως έκανα λάθος. Αλλά να ξέρεις πως θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις κανονικά επιχειρήματα για να με πείσεις ε; Όχι απειλές με ban και τέτοια.

Επίσης, αν θεωρείς δημόσια διαπόμπευση τα όσα είπα για σένα, τότε αν σε κάνει να νιώθεις καλύτερα μπορώ να σου πως κατά την δική σου ερμηνεία της διαπόμπευσης έχω “διαπομπευθεί δημόσια” δεκάδες φορές. Και μάλιστα από σχολιαστές σε τούτο το blog, το δικό μου blog, που μου είπαν όσα δε φαντάζεσαι (και όχι αυτά τα γελοία που φέρεις σα δικαιολογίες στην απάντηση σου). Αλλά ξέρεις κάτι? Από κανέναν δεν στέρησα το δικαίωμα λόγου. Κανέναν. Ούτε καν από τα χειρότερα ανώνυμα τρολ κομματόσκυλα, από τους οποίους θα είχα κάθε “δικαίωμα” να το κάνω μετά τα όσα είπαν (και δε μιλάμε για απλές ειρωνείες ε? Μιλάμε για χυδαίο βρίσιμο και απειλές σωματικής ακεραιότητας). Σε παραπέμπω απλά σε έναν ανώνυμο τύπο που με “διαπόμπευε δημόσια” εδώ και για τον οποίο ούτε για μια στιγμή δε σκέφτηκα να κάνω ban. Ακόμα κι αν ο άλλος σε βρίζει, απλά τον αφήνεις να εκτίθεται. Το δίκιο είναι με το μέρος σου και αυτός πέφτει σε πολύ χαμηλό επίπεδο. Και γω ούτε καν σε έβρισα, ώστε να έχεις την παραμικρή δικαιολογία να με διαγράψεις.

Αυτό άλλωστε φαίνεται και από την τραγική και γελοία προσπάθεια δικαιολόγησης της διαγραφής μου που ακολουθεί λίγο παρακάτω…

Kai prosopika afto (σ.μ. η δημόσια διαπόμπευση), einai kati pou sigoura den ekana ego gia ton en logo typo.

Προφανώς, είσαι τόσο καλός που περιορίστηκες στη φίμωση. Τι καλός! thnx!

Einai sigouro de oti kata mathimatiki akrivia geloiopoieis ton eafto sou otan den exeis oria!

Και συνεχίζουμε:

Kat arxas kanenas den efage delete epeidi diafonouse me tin apopsi mou/sou/tou/mas/sas/tous.

Delete apo emena efagan sygekrimena atoma ta opoia bikan se ena group gia kapnizontes pou eixe sygkekrimeni dilosi ENANTION tou nomou, pou tha pei oti kat ekseresi prosferetai gia debate pano stin apopsi opoiou diafonei — afou exei na pei kati epi tis ousias, kai arxisan na poulane mages k na ferontai me tropo asximo, prosvlitiko h’ isopedotiko apenanti se alla meli, officers h admins.

Καταρχάς, ο ογκόλιθος της δημοκρατικότητας δηλώνει πως το να μπεις και να εκφέρεις αντίθετη με αυτόν άποψη σε κατατάσσει αυτόματα στους υποψήφιους προς διαγραφή, μιας και κατ εξαίρεση σου δίνουμε το δικαίωμα να εκφέρεις την (αντίθετη) άποψη σου, δικαίωμα το οποίο μπορούμε να ανακαλέσουμε ανά πάσα στιγμή.

Έπειτα, προδιαθέτει τον αναγνώστη πως εγώ πουλάω μαγκιές, φέρομαι με άσχημο τρόπο, προσβλητικό και ισοπεδωτικό. Οπότε όποιος δεν γνωρίζει τι έχω πει έχει ήδη σχηματίσει την εντύπωση πως είμαι ένα τσογλάνι που μπήκα μέσα και άρχισα να βρίζω τους πάντες και τα πάντα. Το οποίο φυσικά και δεν ισχύει, και μάλιστα έμμεσα το αποδεικνύει ο ίδιος από αυτά που αναφέρει παρακάτω, καθώς δε μπορεί να στηρίξει τους παραπάνω ισχυρισμούς.

Sto proto post, kata diki tou omologia den apantaei se tipota ap osa grafo (”να μην απαντήσω σε όλα τα “επιχειρήματα” σου γιατί δεν θα τελειώσω ούτε αύριο”).

Μάλιστα. Μα τι ωραία που (παρ)ερμηνεύεις τα ελληνικά! Το “δεν απαντάω σε όλα όσα λες λόγω περιορισμένου χώρου και χρόνου” μεταφράζεται σε “δεν απαντάω σε τίποτα“. Ω ρε παλικάρι, ελληνικά ξες να πούμε?

Στην συνέχεια ο Θοδωρής χρησιμοποιεί με αξιοζήλευτο θα έλεγα τρόπο την τεχνική των Μ.Μ.Ε.: “κόβουμε και ράβουμε τα γεγονότα στα μέτρα μας, ώστε να τα παρουσιάσουμε όπως μας βολεύει και να δώσουμε την εντύπωση που θέλουμε εμείς“.

[ αφαιρώ ένα μικρό κομμάτι άσχετων προτάσεων που στόχο έχουν αποκλειστικά την παραπλάνηση ]

Kai afou arxizei kai aforizei tous pantes kai ta panta:

- “Και επειδή πολλοί από σας δεν θα κάνετε τον κόπο να διαβάσετε το λινκ που παρέθεσα παραπάνω, αντιγράφω ένα μικρό κομμάτι“

- “Που λες Theo, με την ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΛΟΓΙΚΗ με τη δική σου μπορώ και γω να υποστηρίζω το δικαίωμα μου να ΚΛΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΟΥΡΗ ΚΑΘΕ ΚΑΠΝΙΣΤΗ“

- “Ένα μεγάλο μπράβο στα μέλη του group γι αυτή την τρομερή πρωτιά που μας χαρίσατε σαν χώρα.”

kai me xei eksorgisei pou DEN EXEI DIAVASEI OUTE EXEI APANTISEI TIPOTA, kai epanalamvanei to gnosto epixeirima tou klasimatos pou ap oti fenetai oi fanatikoi antikapnistes exoun sto tsepaki tous, tou apantao oti ama den goustarei ta eironika mou sxolia exo ban kai deletes, ennoontas profanos oti den borei na ypekfevgei me to prosxima tis eironias se oti leo…

Με το καλημέρα ο Θοδωρής μας χαρίζει έναν νέο ορισμό του “αφορισμού των πάντων”. Έψαξε να βρει κάποια σημεία στα οποία να βρίζω τους πάντες και να λέω πράγματα ανεκδιήγητα, πράγματα εξοργιστικά, και τα καλύτερα που μπόρεσε να βρει ήταν τα παραπάνω αποσπάσματα από σχόλια μου! Δηλαδή, μιλάμε για άκρως εξοργιστικά σχόλια μου! Πραγματικά αφορίζω τα πάντα!

Μετά όμως λέει τον εξόργισα. Ω ναι, Θεοί, το ομολογώ. Και δεν διάβασα, και δεν απάντησα σε τίποτα. Και απλά πήγα κατευθείαν στο επιχείρημα του κλασίματος. Στάνταρ όμως…

Οπότε ο μετρ του μοντάζ και της παραπλάνησης τι κάνει? Παραβλέπει με πολύ έξυπνο τρόπο τις δύο αναφορές που έκανα στην αρχή κιόλας του πρώτου σχόλιου μου για άρθρα που μιλανε για το πόσα άτομα πεθαίνουν ετησίως από παθητικό κάπνισμα αλλά και από το κάπνισμα (να σημειώσω εδώ για τους τηλεθεατές μας που μόλις άνοιξαν τον firefox τους, πως ο Θοδωρής υποστηρίζει πως δεν υπάρχει καμία σοβαρή έρευνα που να αποδεικνύει πως το παθητικό κάπνισμα δημιουργεί προβλήματα υγείας… go figure…), καθώς και ένα μεγάλο κομμάτι από το σχόλιο μου, για να δώσει την εντύπωση πως δεν απαντάω σε αυτά που λέει ενώ επίσης χρησιμοποιώ ευτελή επιχειρήματα και προκαλώ με την συμπεριφορά μου. Και για του λόγου (του Θοδωρή) το αναληθές, σχετικά με το τι είπα και αν απάντησα στα λεγόμενα του, μπορείτε να δείτε εδώ (1,2) τα σχόλια μου (κάντε λίγο scroll, είμαι ο “you wrote”…) και βγάλτε μόνοι σας το συμπέρασμα για το αν ευσταθούν τα όσα λέει ο Θοδωρής.

Και τώρα το έργο κορυφώνεται: ο πρωταγωνιστής της κωμωδίας φτάνει στο σημείο που εξηγεί τον λόγο που με έκανε delete από το group:

Oi apantiseis tou (post #27) ?

- “Σώπα ρε φίλε! Κόψε λίγο μαγκιά δηλαδή, άσε και λίγο για τους άλλους!”

- “Γέμισε το ίντερνετ “ψηφιακούς μάγκες…”

- “Ξεκόλλα λίγο από το μυαλό σου, που είσαι και σίγουρος πως έχεις δίκιο.”

Eh! Apo kei kai pera h tha eprepe na skypso kai na fao tin fapa afou me ergapse sta tetoia tou, h’ tha eprepe na kano afto POU TON PROEIDOPOIHSA oti tha kano an synexisei na paristanei ton dah.

Φυσικά, νομίζω πως τα παραπάνω σε καμία περίπτωση δεν θα συνιστούσαν λόγο διαγραφής μου, αφού ούτε βρίζω κανέναν ούτε έχω την “εξοργιστική συμπεριφορά” που προλογίζει εδώ και πόση ώρα ο Θοδωρής για να φτάσει τελικά στον παραπάνω γελοίο λόγο διαγραφής.

Επίσης, αν έπρεπε για τέτοια σχόλια να διαγράφονται σχολιαστές, τότε τα σχόλια των blogs και των απανταχού βημάτων αντιπαράθεσης θα ήταν άδεια (εκτός από κάτι άχρηστα σχόλια του στυλ “γαμάτο το άρθρο σου! φιλάκι!“, “συμφωνώ απόλυτα! αγκαλίτσα!” που συνήθως σημαίνουν “διάβασα το άρθρο σου και σου έγραψα και σχόλιο για να δηλώσω το παρόν, τώρα πέρνα και συ από το blog μου να διαβάσεις τι βλακεία έγραψα και να γράψεις σχόλιο για να αισθανθώ και γω σπουδαίος“), ενώ τέλος, ο ίδιος ο Θοδωρής, με την κατ εξακολούθηση ερειστική και χυδαία συμπεριφορά του, θα έπρεπε να ήταν ο πρώτος που θα είχε διαγραφεί από το group. Αλλά ξέχασα, αυτός είναι ο δημιουργός του group οπότε έχει το ακαταλόγιστο και μπορεί να κάνει και να λέει ότι θέλει. Οι υπόλοιποι πρέπει να προσέχουμε τι λέμε…

Αλλά, ακόμα κι αν παραβλέψουμε όλα αυτά, τα παραπάνω που αναφέρει ο Θοδωρής πως είπα είναι επίσης αποσπασματικά τμήματα σχόλιου μου, τα οποία ο μετρ του μοντάζ αποκόπτει προσεκτικά και σερβίρει με κατάλληλο τρόπο στο φιλοθεάμων κοινό του Κολοσσαίου του, ώστε να φαίνεται πως, ενώ αυτός μου μιλούσε ήπια, υπομονετικά και δημοκρατικότατα, εγώ ξαφνικά άρχισα να τον ειρωνεύομαι και να τον χλευάζω! Και άρα καλά έκανε και με διέγραψε!

Χμ, τι θα έλεγες Θοδωρή να αναδημοσιεύαμε όλο το σχόλιο μου; Για να δούμε πως όχι μόνο δεν είχα την συμπεριφορά που λες, αλλά πως η αντίδραση μου παραήταν ήπια και συγκρατημένη δεδομένων των απειλών σου; Ωραία, εφόσον συμφωνείς και συ φυσικά, ακολουθεί ολόκληρο το δεύτερο σχόλιο μου (με τις κομμένες σκηνές, τις οποίες ο Θοδωρής αφαίρεσε κατά το μοντάζ).

Post #27 You wrote on October 8, 2008 at 9:30am

“Den boro na eksigo ston kathe asxeto me to thema giati exo dikio….”

Τώρα απορώ αν έχει νόημα να μιλάω με κάποιον ο οποίος είναι τόσο κολλημένος που πιστεύει πως ο ίδιος “έχει δίκιο” και δεν δέχετε να ακούσει τίποτα άλλο, θεωρώντας όλους τους υπόλοιπους “άσχετους”.

Ξεκόλλα λίγο από το μυαλό σου, που είσαι και σίγουρος πως έχεις δίκιο.

—————————-

“Den exo mono eironikes apantiseis, exo kai admin rights. Prosekse ti les”

“PS: An den goustareis ta eironika mou sxolia, boro na arxiso ta deletes…”

Σώπα ρε φίλε! Κόψε λίγο μαγκιά δηλαδή, άσε και λίγο για τους άλλους!

Όπως φαίνεται είσαι της γνωστής σχολής “Όταν Τελειώνουν τα Επιχειρήματα Αρχίζουμε τις Απειλές” ε?
Γέμισε το ίντερνετ “ψηφιακούς μάγκες”…

Προφανώς ο Θοδωρής είχε αφήσει μόνο τα σημεία που φαινόμουν εγώ ο κακός και ερειστικός, και είχε εντέχνως αποκρύψει τις δικές του απειλές οι οποίες προφανώς προηγήθηκαν των δικών μου … “ύβρεων”!

… Ο Θανάσης και ο Κωστάκης κάθονται στο θρανίο τους ήσυχα. Ξαφνικά ο Θανάσης, που είναι γενικά ταραξίας και λίγο τσογλανάκι, βρίζει και χτυπάει τον Κωστάκη, χωρίς λόγο. Ο Κωστάκης τσατίζεται και ανταποδίδει, και επειδή από τη φασαρία γίνονται αντιληπτή από την δασκάλα τους, εκείνη τη στιγμή ο Θανάσης αρχίζει να φωνάζει, με ύφος λυπημένο και αθώο: “Κυρία! Κυρία!! Δείτε τι μου κάνει ο Κωστάκης, με βαράει και με βρίζει χωρίς να τον έχω πειράξει!!” …

Έτσι Θανάση? Σόρι, Θοδωρή? Για να φαίνεται λίγο ποιος ήταν ο …  πως το είπες να δεις … ο “νταης”.

Και τώρα αγαπημένοι μου τηλεθεατές προχωράμε στην κάθαρση, στο σημείο όπου ο πρωταγωνιστής της μαύρης (όπως τα πνευμόνια του) κωμωδίας εξιλεώνεται:

Ego apla rotao, OXI gia na me epivevaiosei kaneis, alla gia na min xaso kai to ligo mialo pou exo (to post tou, alloste titloforeitai “Το κάπνισμα προκαλεί μείωση του IQ”):

Yparxei kanenas pou na pistevei oti os kapnistes eimaste ypoxreomenoi na skyvoume to kefali apenanti se kathe fanatiko k**lomeno antikapnisti pou mas prosvalei?

Afti einai h dhmokratia sti sosti tis ennoia? Na se anexetai mia omada pou diafonei me osa les, kai anti na proageis ton dialogo, arxizeis tis sofisties, tis mages kai ta dailikia les kai eise o aftokratoras tou sympantos

Και απαντάει σύσσωμος ο χορός που βρίσκεται τριγύρω από την Ιφιγένεια:

“Όχι! Έπραξες φρόνιμα και δίκαια! Είσαι σώφρων και δημοκράτης. Δεν ανεχόμεθα να σκύβουμε το κεφάλι σε κάθε αντικαπνιστή που μας προσβάλει! Εσύ έδωσες τον σωστό ορισμός της δημοκρατίας: Δημοκρατία = Φίμωσις! Εσύ μόνο προήγαγες το διάλογο, ο σοφέ Καπνιστή Θοδωρή!“

Αφού πάρει την ηθική συμπαράσταση του χορού, η Ιφιγένεια κάνει την αυτοκριτική της, ζυγίζει προσεκτικά τα βήματα της και ομολογεί σε ένα παραλήρημα ειλικρίνειας:

Kai -nai- borei na mou pei kapoios oti kai ego arxizo tis mages mazi tou. An den to kano omos, den einai san na amfisvito ton skopo k ta meli tou group? San na leo oti o kathenas pou thelei na milisei borei na pei oti malakeia goustarei enantion olon, xoris na einai ypoxreomenos na prosexei pos ekfrazetai kai ti leei apenanti mas? Kai telos panton, idia einai h amyna me tin epithesi?

Και του απαντάει ο χορός:

“Και πάλι έχεις δίκιο! Αν δε τον φίμωνες θα αμφισβητούσες τον ιερό σκοπό της ομάδας σου! Και θα πρόδιδες τα μέλη της! Η αποστολή σου είναι ιερή, και πρέπει να την φέρεις σε πέρας πάση θυσία! Και ναι! Η επίθεση δεν είναι ίδια με την άμυνα! Ο αμυνόμενος πάντα έχει το δικαίωμα να φιμώνει, και αυτό είναι και δίκαιο και ηθικό!“

Και για να μην φύγετε στα σπίτια σας με μία πικρία απογοήτευση, στο τέλος του έργου υπάρχει ένα μικρό quiz – παραβολή για να γελάσουν και οι πιο δυσκοίλιοι τύποι, ακόμα και αυτοί που δε γελάνε ούτε καν με τα πετυχημένα αστεία του Τσάκωνα και του Σεφερλή:

Gia to telos sas exo askiseis dimokratias! Einai ena aplo QUIZ. Simioste to gramma tis apantisis sas. Pame loipon:

EROTISI: Se mia ekklisia kapoios vlastimaei epimona ton Ihsou Xristo. Oi papades apo merias tous prepei na:

a) .. min kanoun tipota! Na ton afisoun na sinexisei na vlastimaei mexri na katevasei olous tous agious kai ta kantilia apo tous toixous. Ean malista erthoun kai oi filoi tou kai ginoun poloi AKOMA KALYTERA! Etsi einai h dimokratia (eleftheria logou xoris kanena orio k ithiko fragmo)!

b) Na ton diapompefsoun. Vlastimaei ton Xristo aftos? E kai emeis (oi papades) tha poume oti einai anomalos, ta pernei, latrevei ton satana, thysiazei mora paidia. Den exei simasia an ol afta einai psemata apo to myalo mas. O Xristos einai iero prosopo kai o skopos agiazei ta mesa. Etsi einai h dimokratia (borei na min exoume xounta, alla einai dimokratia otan efarmozoume nazistika slogan tou typou: pes pes olo kai kati tha minei)

c) … ton proidopoioun gia tin symperifora tou kai ama synexisei ton petane ekso ap tin ekklisia me tis klotses, giati dikaioma tou na vrizei ton Xristo (kinika milontas) alla oxi mesa stin ekklisia. Etsi einai h dimokratia (exei kai kapoia oria).

I rest my case! Kai ta resta ston Giorgo!

Χαχαχχχααχααχα… μισό λίγο γιατί έκανα καινούργιο συκώτι από τα γέλια… αχχαααχαχααχ… χααχα… σε καλό σου!

Έχουμε και λέμε: το facebook group του Θοδωρή είναι εκκλησία (λολ), ο Θοδωρής και τα υπόλοιπα μέλη παπάδες (λολολ) και το κάπνισμα είναι ο Ιησούς (τραλαλόλ!). Έρχομαι τώρα εγώ, ο Αντίχριστοςουσιξσιξσιξ, και τους βρίζω ότι πιο ιερό έχουν: το κάπνισμα.

Άρα συνοψίζοντας: το κάπνισμα είναι εξίσου ιερό και ηθικό με τον Ιησού, και το να απαιτεί κάποιος από τους καπνιστές να μην καπνίζουν ΠΑΝΤΟΥ (γιατί κανείς από τους μη καπνιστές δε λέμε να απαγορευτεί παντού αλλά να υπάρχουν χώροι καπνιστών και μη καπνιστών) είναι ισάξιο με τον να βλασφημά κάποιος επίμονα τον Ιησού και τους Αγίους.

Θοδωρή, για άλλη μια φορά:

Τα σχόλια μου ήταν και είναι πάντα ανοιχτά… και εδώ δε φιμώνουμε…

Αξίες

Συνομιλία με έναν τρέντι (ο επιθετικός προσδιορισμός “τρέντι” χρησιμοποιείται με την κακή, αντιαισθητική, γλοιώδη, εμετική, δαπίτικη του έννοια):

Εγώ: Και να σου πω ρε συ, πόσα λεφτά ας πούμε δίνεις για ένα παντελόνι;

Τρέντης: Ας πούμε 150 με 200 ευρά. Ισως και 250.

Εγώ: Τόσα πολλά;! Σου περισσεύουν και τα δίνεις;

Τρέντης: Όχι ρε, σοβαρά μιλάς; Απλά όταν έχεις ένα καλό περιεχόμενο (δείχνει με νόημα το καλογυμνασμένο του σώμα), ε το περιτύλιγμα θα έχει αξία αντάξια του περιεχομένου!

Εγώ: Χαχαχα! (= πόσο μαλάκας είσαι). Και να υποθέσω πως και οι μπλούζες που αγοράζεις είναι ανάλογης τιμής;

Τρέντης: Ε, εκεί πάμε συνήθως μέχρι 150. Αλλά ναι, και εκεί η τιμή είναι ανάλογη του περιεχομένο (δείχνει με το ένα μάτι τα μπράτσα του, τα οποία και σφίγγει).

Εγώ: Χαχα, το πιασα! (= τι μαλάκας).

Εγώ (του λέω, με νόημα, σηκώνοντας το ένα φρύδι και χαμογελώντας, μία ερώτηση για την οποία ψοφάει): Οπότε υποθέτω πως και τα μποξεράκια σου δεν θα είναι φθηνά?!

Τρέντης: Ε καλά, αυτό εννοείται! Αφού περικλείουν τα πιο πολύτιμα αντικείμενα που έχουμε (γέλια). Γενικά έχω μόνο Calvin Klain και Roberto Cavalli.

Εγώ: Δηλαδή για πόσα λεφτά μιλάμε ανά μποξεράκι;

Τρέντης: Ε, ξεκινάμε από 20-30 και φτάνουμε μέχρι και 70…

Εγώ: 70 ευρώ για ένα μποξεράκι; Πω ρε σύ, πολλά λεφτά! Εγώ αγοράζω με 7 ευρώ και μου φαίνονται ακριβά!

Τρέντης: Είπαμε φίλε, το ανεκτίμητο περιεχόμενο θέλει περιτύλιγμα ανάλογης αξίας! Χεχε!

Εγώ: Και να σου πω, το καπέλο που φοράς πόσο το πήρες;

Τρέντης: Σου αρέσει; Αυτό το αγόρασα 5 ευρώ.

Το φαινόμενο της πεταλούδας

Γιατί ρε πούστη μου οι Αμερικάνοι δεν αμολάνε χίλιους μαύρους με αροξόλ στην Ιαπωνία να σκοτώσουν όλες τις γαμημένες πεταλούδες και να γλιτώσουν από τους τυφώνες?

Όλα εγώ πρέπει να τα σκέφτομαι σε αυτό τον κόσμο?

Τίποτα χειρότερο

Μπορεί να θες να γίνεις τραγουδίστρια. Είσαι παθιασμένη με το τραγούδι και κάθε φορά που κάνεις μπάνιο και τραγουδάς μαζεύεται όλη η γειτονιά έξω από το παραθυρο της τουαλέτας (δε φαίνεται τίποτα από το τζάμι γιου πέρβερντ). Καθώς όμως περνάς από την εφηβεία στην όπως-ονομάζεται-η-περίοδος-μετά-την-εφηβεία, η φωνή σου γίνεται σαν τη φωνή της Τσαλιγοπούλου (φήμες αναφέρουν πως τα μόνα cd που έχει πουλήσει είναι μία μαζική παραγγελία από το Guantanamo για βασανισμό κρατουμένων). Και τότε λες πως δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο. Όμως…

…μπορεί να είσαι ΔΑΠίτης. 3 χρόνια μπακούρης, clubs, σφηνάκια, σφηνάκια, clubs,  και γνωρίζεις επιτέλους την σούπερ ξανθιά μπάρμπι χαζογκόμενα που έχεις σταμπάρει εδώ και κάτι μέρες και λιώνεις κάθε φορά που την βλέπεις. Ανταλλάζετε τηλέφωνα και πάτε για καφέ. Επί 3 βδομάδες την ψήνεις με ποτά και κεράσματα κάθε βράδυ (το παίζει δύσκολη, κλασική περίπτωση καπιταλογκόμενας). Με τα πολλά καταλήγετε επιτέλους σπίτι της. Πάνω στο κρεβάτι. Σχεδόν δε το πιστεύεις, ήταν τελικά πιο εύκολο απ ότι το φανταζόσου. Κατεβάζοντας το χέρι σου χαμηλά ανάμεσα στα πόδια της πιάνεις κάτι το οποίο δε θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί. Θα μπορούσε να είναι δικό σου, όμως σιγουρεύεσαι πως δεν είναι το δικό σου. Δεν θα μπορούσε να είναι δικό της, και όμως σιγουρεύεσαι πως είναι δικό της. Παγώνεις. Και σκέφτεσαι πως δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο. Όμως…

…μπορεί να είσαι κτηνοβάτης. Η φράση “ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου” ήταν συμβολική αλλά ποτέ δε το κατάλαβες. Το πήρες απόφαση, έτσι είσαι και δε μπορείς να το αλλάξεις πλέον, και το ανακοίνωσες στους φίλους σου. Σε παράτησαν όλοι όπως ήταν λογικό ανώμαλε. Έμεινες μόνος. Όμως τουλάχιστον από σήμερα δε θα είσαι μόνος: μόλις αγόρασες ένα καταπληκτικό νταβραντισμένο κυνηγόσκυλο. Το ίδιο βράδυ ανακάλυψες πως είσαι αλλεργικός στο τρίχωμα των ζώων. Απογοητεύτηκες οικτρά, έχασες τον κόσμο κάτω από τα πόδια σου και σκέφτηκες πως πραγματικά δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο. Όμως…

…μπορεί να είσαι νεκρόφιλος. Εδώ και κάποια χρόνια ο επίσης νεκρόφιλος και μοναδικός σου φίλος σε ψήνει να πας επιτέλους και συ να βρεις τον έρωτα σου στο πιο κοντινό νεκροταφείο. Αλλά δεν είσαι έτοιμος για να κάνεις αυτό το βήμα. Η ιδέα σε ανατριχιάζει, φοβάσαι, κάποιος μπορεί να περάσει, να σε δει, οτιδήποτε μπορεί να πάει στραβά. Μετά από 7 χρόνια καταφέρνεις να βρεις το θάρρος να το κάνεις. Αφού προετοιμάζεσαι ψυχολογικά για τους επόμενους 3 μήνες, τελικά πας στο νεκροταφείο, επιλέγεις έναν φρέσκο τάφο με ωραία φωτογραφία δίπλα στο μανουάλι και η πρώτη σου ερωτική συνεύρεση καταλήγει σε νεκροφάνεια. Και εκεί λες πως δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο. Όμως…

…μπορεί να είσαι κοπρολάγνος. Μετά από 30 χρόνια αναζήτησης βρίσκεις επιτέλους μία απίστευτη κοπέλα που ενστερνίζεται τις ορέξεις σου και είναι πρόθυμη να σε βοηθήσει να γνωρίσεις την αγάπη. Την πρώτη σας νύχτα όμως η κοπέλα αποδεικνύεται δυσκοίλια. Και εκεί λες δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο. Όμως…

…μπορεί να είσαι μπάτσος.

Παρελάσεις και υπερβολές…

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή είναι στανταράκι θέμα στα κανάλια και στα ίντερνετς πως κάποιοι ξεσηκώθηκαν και είναι αντίθετοι στις παρελάσεις. Το Χ σχολείο αντιτίθεται στις παρελάσεις, ο τάδε σύλλογος δασκάλων αρνείται να συμμετάσχουν τα παιδιά στις παρελάσεις και τα λοιπά. Έχω ακούσει και διαβάσει διάφορες απόψεις πάνω στο θέμα του γιατί πρέπει να καταργηθούν οι παρελάσεις. Οι περισσότερες από αυτές είναι ώριμες απόψεις, συγκροτημένες, βασισμένες σε παιδαγωγικές μελέτες. Τις σέβομαι απεριόριστα, κυρίως λόγω επιστημονικής εγκυρότητας, και πολλές τις ενστερνίζομαι.

Προσωπικά, νομίζω είμαι ουδέτερος στο θέμα, και ίσως να κλίνω υπέρ της μη κατάργησης απλά επειδή πιστεύω πως η κατάργηση δεν έχει κάτι ουσιαστικό να προσφέρει, ενώ η μη κατάργηση τουλάχιστον προσφέρει λίγες ώρες ξεγνοιασιάς και μακρυά από την “εκπαίδευση”. Αλλά τέσπα, άνετα μπορώ να αλλάξω γνώμη.

Αυτό όμως που πραγματικά δε μπορώ και με τρελαίνει είναι η υπερβολή. Η υπερβολική υπερβάλουσα υπερβολή. Πως η παρέλαση θα κάνει το παιδί εθνικιστή και σοβινιστή και ρατσιστή και σεξιστή. Θα το καταστρέψει και θα το εκμηδενίσει. Δεν θα έχει μυαλό να σκεφτεί. Θα του αλλάξει ζώδιο. Η ψυχή του θα μετατραπεί μία μαύρη άμορφη μάζα την οποία θα καταβροχθίσει ο διάολος με τη μορφή ενός τετράποδου γκρέιπ φρουτ τη στιγμή που ο μαθητής κοιτάξει στην εξέδρα των επισήμων κατά την παρέλαση. Και ποτέ μα ποτέ δε θα ξαναμπορέσει να δέσει τα κορδόνια του… Αυτή θα είναι η επίδραση αυτών των σαράντα λεπτών πρόβας για δύο – τρεις μέρες το χρόνο και αυτό το τέταρτο παρέλασης. Αυτά θα καταφέρουν ένα ολέθριο ψυχολογικό πλήγμα στην ευαίσθητη αγνή παρθένα καρδιά του παιδιού, και χρόνια αργότερα, μετά από αρκετές επισκέψεις, ο ψυχολόγος θα καταλήξει πως ο λόγος που ώθησε τον πελάτη του στο να επιτεθεί με ένα πιρούνι στην ουκρανέζα πόρνη στο κωλόμπαρο και να της βγάλει το μάτι ήταν οι παρελάσεις που έκανε 20 χρόνια πριν.

Γιώργος καλεί υπερβάλλοντες αντιφρονούντες. Πατήστε λίγο γη. Όβερ. Η παρέλαση είναι συνήθως απλά κάποιες χαμένες ώρες μαθήματος το χρόνο. Και από κάποια σκοπιά αυτό ίσως να είναι και ωφέλιμο, αν σκεφτεί κανείς τι θα κάναν τα παιδιά αυτή την ώρα σε περίπτωση που δεν έκαναν παρέλαση. Όλοι μας κάναμε παρελάσεις και δε νομίζω να αποκτήσαμε ψυχολογικά προβλήματα ή σοβινιστικές αντιλήψεις. Δηλαδή φτάνετε στο σημείο να γίνεστε το ίδιο γραφικοί και γελοίοι σαν τους σάικο γονείς και το τραγικό ΕΣΡ που απαγόρεψε τον Μπομπ Σφουγγαράκη για να μη γίνουν τα παιδιά μας γκέι. Και όχι δε κάνω πλάκα, είναι ακριβώς η ίδια υπερβολή. Ο Μπομπ θα κάνει τα παιδιά μας γκέι και οι παρελάσεις θα τα κάνουν εθνικιστές και ρατσιστές.

Η μακράν πιο ηλίθια αιτιολογία ήταν αυτή που διάβασα σήμερα απο αυτό το άρθρο. Αναφορές όπως αυτές κοινώς χαρακτηρίζονται γραφικές και γελοίες και καταφέρνουν να πετύχουν με περισσή ευκολία το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που προσδοκούν: να τους πάρει ο κόσμος στο ψιλό και να υποβιβάσει εντελώς το θέμα. Ωρέ πως να σας πάρει κάποιος στα σοβαρά μετά από αυτά που γράφεται; Πως να κάτσει να σκεφτεί μήπως όντως έχει λογική η κατάργηση των παρελάσεων;

Επιγραμματικά, αναφέρω τι εγχαράσσεται στην ψυχή των παιδιών με την παρέλαση σύμφωνα πάντα με τους συγγραφείς:

α) Διαχωρισμός-διακρίσεις: αγόρια μπροστά, κορίτσια πίσω (ολοφάνερα σεξιστικό), αλλά και ψηλοί/ές μπροστά, κοντοί/ές πίσω (ολοφάνερα ακατανόητο). Και κυρίως άξιοι/ες ξεχωριστά -η Ελλάδα της σημαίας-πληβείοι πίσω. Μάλιστα η εξάδα μόνο πηγαίνει συνήθως στη Δοξολογία και πάντα μπροστά- ξεκομμένη από τον υπόλοιπο μαθητικό όχλο. Εδώ, συναντάμε και το μεγάλο θέμα της απόρριψης των παιδιών με αναπηρίες. Η εγκύκλιος που επιτρέπει και τη συμμετοχή ανάπηρων στην πράξη περιορίζεται στους/ις σημαιοφόρους και αποτελεί καταφανώς επικοινωνιακό τρικ, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γενικευτεί, αφού οι απαιτήσεις για τη συμμετοχή στα «παρελαύνοντα τμήματα» δεν σέβονται διόλου τις ιδιαίτερες δυσκολίες και ανάγκες αυτών των παιδιών.

“αγόρια μπροστά, κορίτσια πίσω (ολοφάνερα σεξιστικό)“

Ολοφάνερα, δε το συζητώ. Για να καταλάβω, ο σεξισμός εμφανίζεται όταν “κάτι-που-έχει-σχέση-με-αγόρια” εμφανίζεται πριν από “κάτι-που-έχει-σχέση-με-κορίτσια“?

Σε πολλές από τις καφετέριες και τα μπαρ που πηγαίνω οι τουαλέτες βρίσκονται συνήθως στο τέλος ενός διαδρόμου. Και σχεδόν πάντα είναι πρώτα οι αντρικές και μετά οι γυναικείες. Ω, Σεξιστικές οι τουαλέτες.

Σε ένα blog που σχολίασα τις προάλλες ήμουν ο πρώτος σχολιαστής και μετά ακριβώς σχολίασε μία κοπέλα. Ω, είμαι Σεξιστής.

Στο λεξικό η λέξη Αγόρια έρχεται πριν από τη λέξη Κορίτσια. Ω, Σεξιστικό το λεξικό. Ή μάλλον, Σεξιστής αυτός ο αρχαίος Έλληνας που εφηύρε τις λέξεις “αγόρι” και “κορίτσι” (για να μην αναφέρω πως και ο αντίστοιχος Άγγλος αρχαίος είναι σεξιστής, αφού στα αγγλικά πάλι οι λέξεις είναι “boy” και “girl”).

Και μία ερώτησις: αν, λέγω ΑΝ, τα κορίτσια ήταν μπροστά και τα αγόρια πίσω θα ήταν πάλι σεξιστικό; Μήπως θα ήτο σεξισμός κατά των αγοριών; Η μήπως γενικά το πρόβλημα υπάρχει όταν υπάρχει μία σχετική θέση μεταξύ αγοριών και κοριτσιών;

“ψηλοί/ές μπροστά, κοντοί/ές πίσω (ολοφάνερα ακατανόητο)“

Ζητώ να αποσυρθούν αμέσως όλα τα τεύχη του Λούκυ Λουκ όπου οι Ντάλτον προχωράνε σε υψομετρική διάταξη. Ακατανόητο να διαβάζουν τα παιδιά μας τέτοια κόμικ, που εμποτίζουν τις ψυχές τους με υψομετρικές διακρίσεις. Επίσης να αλλάξει ο τίτλος του παραμυθιού από “Η Χιονάτη και η εφτά νάνοι” σε “Οι εφτά νάνοι και η Χιονάτη”, καθώς είναι ολοφάνερα ακατανόητο να αναφέρεται πρώτα η ψηλή Χιονάτη και μετά οι καημένοι οι κοντοί εφτά νάνοι. (εγώ ήμουν πάντα τελευταία σειρά στην παρέλαση. Δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο με τραυμάτισε ψυχικά, ακόμα το θυμάμαι και κλαίω κάθε 28 του Οκτώβρη όταν βλέπω παρελάσεις στην τελεόραση…)

Τέλος, σας φαίνεται άσχημο τα παιδιά με ειδικές ανάγκες να μη συμμετέχουν στις παρελάσεις. Για μένα πάλι το λογικό θα ήταν να τους απαλλάσσουν από μαρτύριο της παρέλασης. Και φυσικά αν κάποιο παιδί το επιθυμεί, να συμμετάσχει (και δε πιστεύω πως απαγόρεψε κανείς σε παιδί με ειδικές ανάγκες να συμμετάσχει σε παρέλαση). Απλά πράγματα.

Είμαι σίγουρος όμως πως αν κάθε ΑμΕΑ έπρεπε να συμμετάσχει στις παρελάσεις τότε θα μιλούσατε (και σωστά) για απάνθρωπες και απαξιωτικές συμπεριφορές. Τώρα που δε συμμετέχουν, πάλι μιλάτε για απάνθρωπες και απαξιωτικές συμπεριφορές.

β) Θηριοδαμαστικός παβλοφισμός (σ.σ. και μόνο που διαβάζω κάτι τέτοιες εκφράσεις μου ανάβουν τα λαμπάκια): Όλοι/όλες περπατάμε με το ίδιο αφύσικο βήμα, μετά από πολύωρη, μάλιστα, εκγύμναση, που μετατρέπει το σχολείο σε τσίρκο. Για να μπορούμε να «στοιχιζόμαστε» βλέποντας μόνο το κεφάλι του μπροστινού μας και να «ζυγιζόμαστε» ρίχνοντας ματιές στο πλάι στο/στη διπλανό/ή μας και εντέλει να κινούμαστε σαν ρομποτάκια με το ρυθμό που επιβάλλει -παβλοφικά-η σφυρίχτρα ή το «ένα στο αριστερό».

Ζητώ από το Θεό να καταργηθεί άμεσα το αερόμπικ. Τώρα. Δεν μπορεί όλοι αυτοί οι άνθρωποι να περπατάνε και να πηδάνε με το ίδιο αφύσικο βήμα, μετά από πολύωρη εκγύμναση, και να μετατρέπεται έτσι το γυμναστήριο σε τσίρκο. Επίσης να καταργηθούν και όλες οι σχολές χορού. Και οι παραδοσιακοί χοροί. Δε μπορεί, πέρα από το πολύωρο αφύσικο βήμα, να στοιχιζόμαστε βλέποντας το κεφάλι του μπροστινού και του διπλανού μας και να ζυγιζόμαστε ρίχνοντας  ματιές στο πλάι στο διπλανό. Να κινούμαστε σαν ρομποτάκια με τον ρυθμό που επιβάλει -παβλοφικά- η μουσική αερόμπικ, ο μαλακοπίτουρας ο Νίβο, το “Λεμονάκι μυρωδάτο” ή το “Μήλο μου κόκκινο”, ούτε όμως και τα επίσης παβλοφικά “πάμε τώρα πηδηματάκια“, “και ένα, και δύο“, “πάμε κοπέλες τώρα αγκώνες“.

Όχι στους θηριοδαμαστικούς παβλοφισμούς των σχολών αερόμπικς και των μοντέρνων και παραδοσιακών χορών.

γ) Αγελισμός – ομοιομορφία: συνδέεται με το προηγούμενο όσον αφορά στην κίνηση στο χώρο, αλλά επεκτείνεται και στην ενδυμασία. Την πιο ορατή προσπάθεια υποταγής του ατόμου στη μαζική ομοιομορφία του συνόλου. Τώρα τελευταία, μάλιστα, έχουμε σύνδεση του εθνικοσοσιαλιστικού αυτού κατάλοιπου με το θεσμό της χορηγίας. Συνήθως φροντιστήρια «χορηγούν» μέρος (φουλάρια, γιλέκα, μπερέδες κ.λ.π.) της ενδυμασίας.

Να καταργηθούν άμεσα οι εθνικοσοσιαλιστικές στολές των αθλητικών ομάδων. Δεν είναι δυνατόν να βγαίνουν όλοι οι παίχτες μιας ομάδας μπάσκετ με την ίδια ακριβώς εθνικοσοσιαλιστική στολή, στην προσπάθεια των εθνικοσοσιαλιστικών προπονητών τους να υποτάξουν το άτομο στην μαζική ομοιομορφία του συνόλου. Για να μη μιλήσω για τα εθνικοσοσιαλιστικά κατάλοιπα των χορηγιών πάνω στις φανέλες.

Σαν άμεση λύση επίσης προτείνω όταν οι εθνικές ομάδες μας εμφανίζονται για παράδειγμα στους Ολυμπιακούς αγώνες, ο καθένας να έχει το δικαίωμα να φοράει ότι θέλει. Σκισμένα τζιν, σταράκια, πολύχρωμες πουά μπλούζες, χαιβανέζικα πουκάμισα με παπαγάλους και φωτιές.

Τέλος, πρέπει να απαγορευτούν τα γκρούπς στο καρναβάλι της Πάτρας. Δε μπορεί να βγαίνουν δεκάδες άτομα ντυμένα με την ίδια στολή, 40 σέξυ νοσοκόμενες, υποταγμένα στις εθνικοσοσιαλιστικές επιταγές του βασιλιά Καρνάβαλου και στις καρναβαλικές εθνικοιμπεριαλιστικές επιβολές από τις γυμνόστηθες χορεύτριες της μακρινής εθνικοσοσιαλιστικής Βραζιλίας. Για να μην αναφέρω πως το εθνικοσοσιαλιστισκό αυτό φαινόμενο εμφανίζεται και στα -κατά τα άλλα “απελευθερωμένα” και καλά…- gay parades (#).

Όχι στην ομοιόμορφη ενδυμασία, όχι στην εθνικοσοσιαλιστική υποταγή των αθλητών, καρναβαλιστών και ομοφυλόφιλων.

δ) Υποβιβασμός του ελεύθερου πολίτη σε υποταγμένο «υπήκοο»: Από ποιο φεουδαρχικό χρονοντούλαπο άραγε βγαίνουν αυτοί οι «επίσημοι» που στέκονται κάθε φορά στην εξέδρα (δεσπότης, στρατηγός, νομάρχης -οι αρχές και εξουσίες του τόπου) επιθεωρώντας με βλοσυρό βλέμμα τους υπηκόους τους, καθώς αυτοί τους «αποδίδουν τιμές» (γιατί άραγε;) στρέφοντας την κεφαλή δεξιά (ενώ ταυτόχρονα κοιτάνε λοξά τη «στοίχισή» τους και ακόμα πιο λοξά τη «ζύγισή» τους);

Έλα ντε! Τι φεουδαρχικά κατάλοιπα είναι να τιμάς τους επισήμους στις παρελάσεις; Γιατί, όπως όλοι μας  έχουμε παρατηρήσει, αυτά γίνονται μόνο στις παρελάσεις. Σε όλες τις υπόλοιπες κοινωνικές και μη εκδηλώσεις δεν υπάρχουν επίσημοι, ενώ όταν υπάρχουν επίσημοι κάθονται στην ίδια καρέκλα που κάθονται και όλοι οι υπόλοιποι παρευρισκόμενοι, ή κάπου χωμένοι πίιισω – πίσω, ή στα σκαλιά αν δεν υπάρχει χώρος. Κάποιος πρέπει επιτέλους να κλείσει όλα αυτά τα φεουδαρχικά τους χρονοντούλαπα από τα οποία βγαίνουν συνεχώς επίσημοι και πάνε στις παρελάσεις…

Και ναι, το έχω προσέξει και γω αυτό το βλοσυρό βλέμμα με το οποίο κοιτάνε οι επίσημοι τα παιδιά στις παρελάσεις -τους υποκόους τους. Μια φορά ένα παιδί πέθανε από αυτο το βλέμμα. Και όχι ακαριαία. Αρχικά έβγαλε ένα επιπλέον μάτι. Έπειτα πετάχτηκε στον ουρανό, άρχισε να περιστρέφεται για ένα λεπτό και μετά από λίγα δευτερόλεπτα έγινε μία τεράστια έκρηξη. Τα κομμάτια του σκορπίστηκαν παντού. Τα υπόλοιπα παιδιά δε του έδωσαν σημασία όμως γιατί έπρεπε να αποδώσουν τιμές και να κοιτάνε λοξά τη στοίχιση τους.

Έχει κάνα δύο ακόμα αλλά βαριέμαι να σχολιάσω. Το κλού της υπόθεσης είναι πάντως ένα: προσεδαφιστείτε, για όνομα του Θεού. Μη γίνεστε ΤΟΣΟ γελοίοι. Ο Μπομπ Σφουγγαράκης δε θα κάνει τα παιδιά μας γκέι.

3+2+1 μύθοι και αλήθειες για το Χογνκ Κονγκ

επειδή όπως πάω δε πρόκειται ποτέ να γράψω για το ταξίδι στο Χονγκ Κονγκ, ξεκινάω να κάνω ένα memory dump και ο Θεός βοηθός για το πως θα βγει το ποστ…

1. Το Χονγκ Κονγκ είναι ΚΙΝΑ

Στη σημερινή κοινωνία ο πιο κοινός τρόπος να ξεκινήσεις μία έκθεση στο Λύκειο είναι με την φράση “Στην σημερινή κοινωνία”. Είναι επίσης αλήθεια πως όταν πας στο Χονγκ Κονγκ περιμένεις να δεις κάτι σχετικό με Κίνα.

Φίλε ταξιδιώτη μπορείς να περάσεις από τα Γιάννενα να πάρεις τα παπάρια μου αν περιμένεις να δεις οτιδήποτε κινέζικο στο Χονγκ Κονγκ, πέρα από τα ορνιθοσκαλίσματα που θεωρούν για γράμματα (φήμες αναφέρουν πως αυτός που σχεδίασε την κινέζικη αλφάβητο ήταν ένας μαστουρωμένος τυφλός πίθηκος με πάρκινσον) και το γεγονός πως στο δρόμο αντί για δέκα ξανθιές και πέντε δαπιτοτρέντηδες υπάρχουν κάτι εκατομμύρια κιτρινιάρηδες. Αν αυτό σου θυμίζει Κίνα:

τότε πάρε ένα τηλέφωνο στο 2105404100 και κλείσε ένα ραντεβουδάκι.

2. Το Χονγκ Κονγκ είναι ΦΤΗΝΟ

Αν νομίζεις πως θα πάρεις και καμιά 10 πανταλόνια, 40 μπλούζες και 285342 σουβενίρ επειδή το Χονγκ Κονγκ είναι φτηνό, σε διαβεβαιώ πως ΠΟΤΕ δε πρόκειται να γνωρίσεις την καστανή πανέμορφη κοπέλα με το υπέροχο σώμα που είδες προχθές στο μπαράκι, πόσο μάλλον να σου κάτσει (με λίγα λόγια η φαντασία σου οργιάζει).

3. Θέλουμε πολλές ακόμα δεκαετίες για να φτάσουμε το Χονγκ Κονγκ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ

Πάω και γω ο ανυποψίαστος διδακτορικός Πλεροφορικής στο Χονγκ Κονγκ με το λαπτοπ μου και το κινητό μου, και ένιωσα όπως στο δημοτικό που οι περισσότεροι συμμαθητές μου είχαν παπούτσια Nike Air MAX με αερόσολες (πολύ χρήσιμη η αερόσολα για ένα παιδί δημοτικού, δε το συζητάω, όλοι οι συμμαθητές μου κάρφωναν στο μπάσκετ…) και εγώ είχα Strike που ήταν φτηνά και απλά έκαναν την δουλειά τους: δε περπατούσες ξυπόλητος. Μιλάμε η τελευταία γιαγιά με το ένα πόδι στον τάφο έχει EEE laptop και 3G κινητό 8ης γενιάς. Παίζει όταν βάλει και το άλλο πόδι στον τάφο να της κάνουν και ψηφιακή κηδεία την οποία θα δουν όλες οι φίλες της με τα iPhone τους. Μες στο μετρό όλοι είναι με τα BlackBerry, HTC, iPhone και Playstation portable (είδα μέχρι και μοναχό με iPhone). Στο αεροπλάνο είχα δύο κινέζους δίπλα, και σε κάποια φάση παρατηρώ πως έχουν ψηφιακή φωτογραφική μεγαλύτερη από τη δικιά μου. Χάρηκα για λίγο, μέχρι που συνειδητοποίησα πως η δικιά τους φωτογραφική εμφάνιζε τις φωτογραφίες επί τόπου.

Σίγουρα οι φωτογραφικές μηχανές τους βγάζουν τρισδιάστατες φωτογραφίες και μετά πάνε στα μαγαζιά και τις εμφανίζουν σε μορφή ολογράμματος. Ούτε καν θέλω να φανταστώ τι κάνουν οι βιντεοκάμερες τους.

4. Η θέα από το παράθυρο του ξενοδοχείου σου θυμίζει GTA I

(Οκ, η αλήθεια είναι πως αυτόν τον “μύθο” τον εφηύρα εγώ… αλλά κάπως έπρεπε να κολλήσω το γεγονός αυτό με τη θεματολογία του άρθρου).

Η θέα λοιπόν από το παράθυρο του ξενοδοχείου μου:

Μη μου πεις πως δε θυμίζει GTA I… Μου ήρθε να κατέβω κάτω, να κλέψω το αμάξι από τον πρώτο τυχόντα βγάζοντας τον από το αμάξι και ρίχνοντας τον στο δρόμο, και να πάω να πατήσω κανέναν περαστικό -τόσα εκατομμύρια είναι ούτως ή άλλως, σιγά μη το προσέξει κανείς αν λείπουν και καμιά 20αριά.

Και για τους ΑΣΧΕΤΟΥΣ που δε ξέρουν τι είναι το GTA: είναι το υπεργαμάτο Grand Theft Auto – λινγκ.

5. Οι κινέζοι είναι όλοι ΙΔΙΟΙ

Οκ, αυτές τις μαλακίες τις λέμε εμείς που βλέπουμε έναν κινέζο τώρα, έναν μετά από 2 βδομάδες και λέμε: “ρε συ αυτός είναι ίδιος με αυτόν που είδαμε πριν 2 βδομάδες”. Οι κινέζοι έχουν πολύ διακριτικά χαρακτηριστικά, και προφανώς αν δε το έβλεπα ο ίδιος με τα μη σχιστομάτικα μάτια μου ούτε εγώ θα το πίστευα. Εδώ μίλησα με έναν κινέζο μία μέρα στο συνέδριο (το 70% του συνεδρίου ήταν κινέζοι) και τον κατάλαβα και του μίλησα και την επόμενη μέρα.

Η τραγική ειρωνεία είναι πως αν έρθει ένας κινέζος στην Ελλάδα και πει πως όλοι μοιάζουμε μεταξύ μας θα έχει περισσότερο δίκιο. Ειδικά όσον αφορά τις Ελληνίδες. Ας πάρουμε για παράδειγμα μία τυχαία Ελληνίδα στο δρόμο: φοράει τζιν, καφέ μπότα πάνω από το τζίν, μαύρο παλτό, έχει ξανθό μαλλί και full-face γυαλλί. Ας πάρουμε τη διπλανή της: φοράει τζιν, καφέ μπότα πάνω από το τζίν, μαύρο παλτό, ξανθό μαλλί και φοράει σχεδόν ολόσωμο γυαλί. Ας πάρουμε μία κοπέλα από απέναντι: ξανθιά, τζιν, καφέ μπότα πάνω από το τζιν, μαύρο παλτό και τεράστιο γυαλί. Ας πάρουμε την διπλανή της: να πάει να γαμηθεί η διπλανή της, ίδια είναι και αυτή. Τι σκατά έχετε πάθει?! Ο μόνος τρόπος να σας ξεχωρίσει κάποιος είναι από τη μάρκα γυαλιών.

-Ρε Νίκο πως σου φάνηκε η Μαρία?

-Ποια ήταν αυτή, η ξανθιά με τα D&G γυαλιά?

-Όχι ρε συ, η άλλη ξανθιά δίπλα της με τα πιο γελοία Gucci γυαλιά.

-Α, σόρι ρε συ, δε την πρόσεξα, δε μπορούσα να την κοιτάξω γιατί μου ερχόταν να γελάσω κάθε φορά που έβλεπα τα γυαλιά της. Αλλά ούτως η άλλως, δεν έχασα και τίποτα, ίδια ήταν με την Ελένη.

-Ποια είναι η Ελένη, η ξανθιά με τα τεράστια γυαλιά με τον άσπρο σκελετό – μαύρο τζάμι;

-Ναι, αυτή! Δεν είχε πολύ αστεία γυαλιά?

Μη ξανακούσω μόνο πως οι κινέζοι είναι όλοι ίδιοι…

…και μιας που το έφερε η κουβέντα για γυαλιά, προσωπικά χωρίζω τα γελοία γυαλιά ηλίου που φοράτε σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με την γελοιότητα τους (“γυαλιά κλόουν”, “γυαλιά σιδηρουργού”, “full-face γυαλιά για butterface γκόμενες”), και οραματίζομαι κάπως έτσι το μέλλον:

(κάνε κλικ ντε!)

6. Οι κινέζοι είναι ΑΣΧΗΜΟΙ

Αν με τον όρο “κινέζοι” στην παραπάνω πρόταση αναφερόμαστε μόνο στο ανδρικό φύλο, τότε η πρόταση είναι τόσο αληθής  όσο και η πρόταση “το να τρως γιαουρτάκια είναι γκέι” (το οποίο προφανώς και είναι πέρα για πέρα αλήθεια). Αν με τον όρο “κινέζοι” αναφερόμαστε στο σύνολο των κατοίκων της Κίνας, τότε πρέπει να αποκαταστήσω την αλήθεια…

• Κινέζες: οκ, ας μιλήσουμε σαν άντραι. Οι όμορφες κινέζες είναι πραγματικά όμορφες. Διόρθωση, είναι ΟΜΟΡΦΕΣ. Έχω πάθει την πλάκα μου. Καταρχήν έχουν γαμάτα σώματα (αν και η εξίσωση που περιγράφει την καμπύλη του σώματος τους όταν κάθονται προφίλ είναι η “x = 1“. Εν ολίγοις, δεν έχουν καμπύλες, π.χ. αν κόψεις το κεφάλι μίας κινέζας δε μπορείς να καταλάβεις ποιο είναι το μπροστά μέρος του σώματος και ποιο το πίσω), και το κλίμα βοηθάει πολύ στο να το επιδεικνύουν αυτό καθώς όλο το χρόνο έχει ζέστη και αυτές γυρνάν με τα κοντά σορτς και τις κοντές φούστες. Δεύτερον έχουν πολύ όμορφα και γλυκά πρόσωπα (για τις όμορφες μιλάμε πάντα…). Τρίτον, ΔΕΝ φοράνε ολόσωμα γυαλιά ηλίου σαν τις ΗΛΙΘΙΕΣ ΨΩΝΑΡΕΣ Ελληνίδες γαμώτοσπίτιτουςμέσασυγχήστηκαπάλι. Έτσι μπορείς να ΔΕΙΣ και να χαζέψεις το όμορφο πρόσωπο τους. Τέταρτον, ντύνονται ωραία, με το δικό της στυλ η κάθε μία, σέξι και όχι τσουλίστικα. Γενικά είναι και γαμώ. Οι όμορφες κινέζες. Γιατί οι υπόλοιπες εξακολουθούν να μοιάζουν σα διασταύρωση ανθρώπου με βατράχο περασμένο με ένα χέρι κίτρινη μπογιά.
• Κινέζοι: ο πιο όμορφος κινέζος μοιάζει με έναν ραδιενεργά παραμορφωμένο μπαμπουίνο που τον πάτησε τανκς, αν και πολλοί πιστεύουν πως ο “όμορφος κινέζος” είναι μυθικό πλάσμα, ενώ γλωσσολόγοι αναφέρουν πως πιθανότατα οι λέξεις “όμορφος” και “κινέζος” είναι αλληλοαντικρουόμενες. Ο πιο άσχημος κινέζος είναι αυτό που βλέπει καθημερινά στον καθρέφτη το 99.5% των κινέζων. Το υπόλοιπο 0.4% απλά δεν έχει καθρέφτη. Το τελευταίο 0.1% είναι εκ γενετής τυφλοί. ΔΕΝ υπάρχει όμορφος κινέζος, μη πιστεύετε αυτά που βλέπετε στις ταινίες (τους φτιάχνουν με το φώτοσοπ).

Bonus: Weird Facts

• Πολλές κινέζες βγάζουν τα φρύδια τους και τα βάφουν με μαρκαδόρο (δε ξέρω με τι σκατά μπογιατίζεστε εσείς οι γυναίκες). Ρε δεν έχουν φρύδια, έχουν ζωγραφιές οι βλαμμένες! Παίζει δηλαδή αν τρέξουν για να προλάβουν κάνα μετρό να ιδρώσουν και να ξεβάψουν τα φρύδια τους.
• κοιμούνται ΟΠΟΥ βρουν, Ο,ΤΙ ωρα και αν είναι. Στο μετρό πχ το 50% των ατόμων κοιμούνται, όλη τη μέρα, εντός Σαββάτου και Κυριακής. Τις προάλες πήγαμε McDonalds 10 και κάτι το βράδυ και ήταν μία κινέζα η οποία, μέχρι να παραγγείλει ο γκόμενος, έγυρε το κεφάλι και κοιμήθηκε για 5 λεπτά. 10 το βράδυ! Έτσι απλά! Τι σκατά, διακόπτες έχουν? Είναι κάποιο πρόγραμμα εξοικονόμησης ενέργειας που τους επέβαλε η κυβέρνηση, όταν και καλά δεν κάνεις κάτι πρέπει να κοιμάσαι; Η μήπως είναι ανθρωποειδή?!
• πρωί κατα τις 8 η ώρα υπάρχουν κάνα δυό μέρη που πάνε και κάνουν πρωινή άσκηση. Και βλέπεις καμιά δεκαριά άτομα 4ης ηλικίας (πόσο ακόμα θα ζήσουν οι πούστηδες!) να κάνουν ασκήσεις κινέζικες και γιόγκες και μαλακίες. Οκ, νορμαλ θα πείτε. Νομίζω όμως δεν είναι και τόσο νορμάλ να κάνουν τις ασκήσεις αυτές κρατώντας σπαθιά στα χέρια τους…

Όλα αυτά στη σημερινή κοινωνία.

“The Last Concert”: Κυκλοφόρησε στους Κινηματογράφους!

(Spoiler)

[Αποκλειστικό] Στέλιος Χάλφορντ – “Λαϊκές Thrash Επιτυχίες”

Αγαπητέ Μιχάλη Ρακιντζή,

ο κόσμος έχει αρχίσει να κατακλύζει τις παραλίες προκειμένου να αράξει σε μία ξαπλώστρα για λίγες ώρες και να αποκτήσει τον πολυπόθητο καρκίνο του δέρματος. O κάθε πανίβλακας φουσκομένος από τα χημικα bodybuilder-ass είναι χαρούμενος γιατί επιτέλους θα γαμήσει κάποια γκόμενα η οποία έχει τόσο μυαλό όσο η σαγιονάρα της. Οι γκόμενες οι οποίες έχουν τόσο μυαλό όσο οι σαγιονάρες τους προσπαθούν να ισορροπήσουν πάνω στα εντελώς αντιαισθητικά φελοπάπουτσα τους προκειμένου να ξεπεράσουν προσωρινά το κόμπλεξ που έχουν με το ύψος τους, αλλά το μόνο που καταφέρνουν με τον τρόπο που περπατάνε είναι να φαίνονται σα ξεχασμένες φτηνές τσατσάδες στο Βαρδάρη. Κάποιοι διδακτορικοί λιώνουν μπροστά στα γκουμπιούτερς τους πάνω στα βουνά των Ιωαννίνων ενώ έξω συνεχίζει να βρέχει όπως όλο τον υπόλοιπο χρόνο. Και αυτήν ακριβώς την περίοδο διαλέγει ένας τεράστιος έλληνας τραγουδιστής για να κάνει το μουσικό του ντεμπούτο…

Τις προσεχείς ημέρες λοιπόν πρόκειται να κυκλοφορήσει η πρώτη δισκογραφική δουλειά του μεγάλου Έλληνα τραγουδιστή Στέλιου Χάλφορντ με τίτλο “Λαϊκές Thrash Επιτυχίες”. Εκμεταλλευόμενοι την προσωπική μας γνωριμία με τον τραγουδιστή, όσο και το καλλίγραμμο σώμα μας για να πείσουμε την παραγωγό του, είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε πως εξασφαλίσαμε αποκλειστικά για εσάς τη δυνατότητα να ακούσετε σε πρώτη μετάδοση τον καινούργιο δίσκο του Στέλιου.

Οι περισσότεροι από εσάς μπορεί να μην έχετε ακούσει τον Στέλιο. Ο γυναικείος πληθυσμός που διαβάζει αυτές τις γραμμές ήδη προσπαθεί απεγνωσμένα με τα δεκατέσσερα εγκεφαλλικά κύτταρα που του έχουν απομείνει μετά από την εντατική παρακολούθηση του Sex and the Shitty να θυμηθεί από πιο Fame Story βγήκε ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης. Εντούτοις, ο Στέλιος είναι πολύ γνωστός στους μουσικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους. Ενδεικτικά, έχουν πει για το Στέλιο Χάλφορντ:

“Τα τραγούδια του σε ταξιδεύουν σε μέρη εξωτικά όπως το Κοσσυφοπέδιο”
Μύρωνας Στρατής

-

“Δεν έχω ακούσει μεγαλύτερη μαλακία στη ζωή μου”
Αλέξης Κωστάλας

-

“Ποιος είνι παλιαυτός? Μπισέλ προυάκτιβ ένα τ’μέρα.”
Βασίλης Χατζηπαναγής

-

“Χαχα, Χάλφορντ τον λένε τον τύπο;! Το επίθετο του μου θυμίζει
εκείνον τον τραγουδιστή από τους Ζιγκ Ζάγκ”
Χαζογκόμενα έξω από τα Starbucks

-

“Τα Starbucks κάνουν πιο χάλια καφέ και από τη φίλη μου την Κατερίνα”
Ζιγκ Ζάγκ

-

“Ο δίσκος αυτώς μου άλλαξαι τη ζωί μου. Τον σηστύνω αναιπυφίλακτα”
Λευτέρης, Μαθητής Γ’ Λυκείου

-

“Ο δίσκος είναι μία οπτασία. Πανέμορφο εξώφυλλο, καταπληκτικό
artwork. Με βοήθησε να δω τον κόσμο με άλλο μάτι.”
Stevie Wonder, τυφλός

-

“Άγνωστο πως κατάφερες να δεις μέσα στο μαύρο
το άσπρο που ολόλευκο ζυγώνει έναν ταύρο
Μίλησες, και αν δε μίλησες μίσησα την πνοή σου
φεγγάρι χθες ολόγιομο η μινιμάλ ζωή σου”
Τεράστιος έντεχνος Έλλην τραγουδοποιός – στιχουργός – ερμηνευτής

-

“Καταπληκτικός και καταβαρετός δίσκος. Ακόμα κλαίω τα λεφτά μου.”
Μαρίκα Χάλφορντ, μάνα του Στέλιου

-

“Δε άκουσα ακόμα τον νέο δίσκο, αλλά θα πέθαινα για να τον ακούσω”
Σωκράτης Γκιόλιας

-

“Ο δεύτερος σημαντικότερος και λαμπρότερος δίσκος που
έχει βγάλει η Ελλάδα, μετά το δίσκο της Φαιστού”
Ερρίκος Σλήμαν

-

“Ο δίσκος γαμάει. Φοβερός. Αντικειμενικά, ότι καλύτερο έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια”
Στέλιος Χάλφορντ, ο ίδιος

-

“Από τη στιγμή που τον αγόρασα τον έχω μόνιμα στο cd player
(ακόμα να έρθει ο μαλάκας ο τεχνικός να μου το φτιάξει…)”
Νίκος Γκάλης, διαφημιστικό μοντέλο της ΑΓΝΟ

-

“It kicks ass!”
Steven Seagal

-

“Υπάρχει ένα μεγάλο μυστήριο πίσω από αυτόν τον δίσκο. Αν ακούσεις το δίσκο ανάποδα ακούγονται κάτι περίεργοι ήχοι. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που αν βάλεις τη λέξη ‘ιπτάμενος’ μπροστά από τη λέξη ‘δίσκος’ βγαίνει η φράση ‘ιπτάμενος δίσκος’ “
Κωνσταντίνος Χαρδαβέλλας, δραπέτης Δρομοκαϊτειου

-

Ο δίσκος του Στέλιου περιλαμβάνει διασκευές από γνωστά αγαπημένα λαϊκά κάλτ ελληνικά κομμάτια της προηγούμενης χιλιετίας που όλοι αγαπήσαμε. Η ερώτηση λοιπόν του quiz που όλοι περιμένατε είναι η εξής:

[ Ποια τραγούδια περιλαμβάνει ο πρώτος δίσκος του Στέλιου Χάλφορντ; ]

Η μόνη βοήθεια που μπορούμε να σας δώσουμε είναι το, ομολογουμένως εξαιρετικά δουλεμένο και προσεγμένο μέχρι την τελευταία του λεπτομέρια,  εξώφυλλο του δίσκου:

καθώς και το γεγονός πως ο δίσκος περιλαμβάνει 3 τραγούδια. Τα 3 αυτά τραγούδια του δίσκου υπάρχουν στο παραπάνω εξώφυλλο. Υπενθυμίζουμε πως ο πρώτος που θα βρει σωστά τα τρία τραγούδια θα ακούσει σε πρώτη παγκόσμια -ίσως και πανελλήνια- μετάδοση το πρώτο τραγούδι του δίσκου, ενώ λίγες μέρες μετά το τραγούδι θα γίνει διαθέσιμο στο ευρύ κοινό.

(ΥΓ: το μοναδικά 2 άτομα που γνωρίζουν την απάντηση να βγάλουν τον σκασμό, αλλιώς θα τους βάλω να ακούνε Νίβο μέχρι να σταματήσουν να κάνουν τελευταίες συναυλίες οι Πυξ Λαξ)

Μικρά καθημερινά tips

Παρατηρώντας την καθημερινότητα και τους νόμους που διέπουν αυτή για τουλάχιστον 27 χρόνια, κατέληξα στο εξής πολύ απλό και χρήσιμο κόλπο που θα κάνει τη ζωή σας καλύτερη:

Αν περιμένετε κάποιο επείγον τηλεφώνημα αλλά για οποιοδήποτε λόγο αυτό καθυστερεί, ή αν απλά θέλετε να επισπεύσετε ένα τηλεφώνημα το οποίο περιμένετε, κάντε τα εξής: 1) αφήστε το κινητό σας στο γραφείο σας, 2) πηγαίντε στην τουαλέτα, 3) κατεβάστε τα πανταλόνια σας, 4) αρχίστε να χέζετε. Δύο δευτερόλεπτα μετά θα χτυπήσει το κινητό σας. Εγγυημένα.

Το κόλπο δε πιάνει αν έχετε μαζί σας το κινητό σας.

Μπαντάνα: μάθε αν μπορείς να την φοράς ή όχι

Φίλε μαλάκα μυώδη παραθεριστή,

ένα από τα πιο μαστ αξεσουάρ του καλοκαιριού, μετά από την σαγιονάρα, το τράιμπαλ τατού και την ξανθιά γκόμενα, είναι προφανώς η μπαντάνα. Επειδή μπορεί να προβληματίζεσαι, ή έστω να δείχνεις πως προβληματίζεσαι προκειμένου να δώσεις την εντύπωση πως έχεις εγκέφαλο, σχετικά με το αν σου πάει η μπαντάνα η όχι, σου παραθέτω ένα ερωτηματολόγιο το οποίο μπορείς να συμπληρώσεις εύκολα, γρήγορα και διασκεδαστικά για να διαπιστώσεις αν σου πάει ή όχι η μπαντάνα. Απλά τύπωσε το και ακολούθησε τις οδηγίες:

Αν σου είναι δύσκολο να καταλάβεις τα παραπάνω επειδή αντί για εγκέφαλο έχεις σβηστράκια, τότε μπορείς απλά να απομνημονεύσεις τον κανόνα του ΜΦΜΜ: Μη Φοράς Μπαντάνα Μαλάκα.

Οίκος Αποχής

Ναι, ναι, καλά το καταλάβατε. Είναι άλλο ένα άρθρο για την αποχή από τις εκλογές. Σε αντίθεση όμως με όλα τα υπόλοιπα βαρετά άρθρα που πιθανόν διαβάσατε, αυτό είναι πιο γαμάτο γιατί έχει ζωγραφιές και για τίτλο του ένα έξυπνο λογοπαίγνιο.

Στο σημείο αυτό ο γράφων είναι υποχρεωμένος να σας προετοιμάσει ψυχολογικά, καθώς πρόκειται να ξετυλίξει όλες τις εικαστικές του δυνατότητες προκειμένου να εξηγήσει στο αναγνωστικό του κοινό τις απόψεις του χρησιμοποιώντας καλλιτεχνικά αριστουργήματα.

Στην άνωθεν εικόνα λοιπόν αναπαρίσταται με έναν κύκλο στα αριστερά η τρέχουσα κοινωνική και πολιτική κατάσταση στην οποία βρισκόμεθα στην Ελλάδα. Έστω επίσης πως ο κύκλος στα δεξιά είναι η κατάσταση στην οποία θέλουμε να μεταβούμε στα επόμενα χρόνια. Τις δύο αυτές καταστάσεις χωρίζει απόσταση S.

Για να μεταφέρουμε λοιπόν αυτόν τον θαυμάσιο κόκκινο κύκλο κατά απόσταση S προφανώς πρέπει να βάλουμε κάποια δύναμη. Η δύναμη που πρέπει να βάλουμε τώρα για να πάμε από την μία κατάσταση στην άλλη είναι ποoooλύ μεγάλη. Πιο μεγάλη απ’ ότι φαντάζεσαι. Όχι, ακόμα μεγαλύτερη και από αυτό που φαντάστηκες τώρα. Και το πρόβλημα είναι πως καθένας από μας έχει μία πολύ πολύ μικρή δύναμη για να αλλάξει την όλη κατάσταση: την ψήφο του. Μόνο αυτό μπορείς να χρησιμοποιήσεις για να αλλάξεις την κατάσταση.

Βλέπουμε έτσι πως αν πολλά άτομα πάνε και ψηφίσουν, παρότι ο καθένας έχει πολύ μικρή δύναμη, η κατάσταση μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο, έστω και ελάχιστα. Αυτό μπορεί να γίνει ψηφίζοντας τα σωστά άτομα (και μην ακούσω καμία τετριμμένη αρχιδιά του στυλ “Όλοι είναι το ίδιο”, πάντα υπάρχουν κάποιοι άξιοι ανάμεσα στο βούρκο των αχρήστων. Επιλέξτε αυτόν, ανεξαρτήτου κόμματος και χρώματος. Και αν δεν σας φαίνεται κανένας άξιος, ψηφίστε τον λιγότερο άχρηστο/λαμόγιο). Μακροπρόθεσμα όμως αυτό θα βοηθήσει στο να καταλήξουμε στην επιθυμητή κατάσταση, ακόμα και μετά από αρκετές τέτοιες διαδικασίες.

Ας πάμε τώρα στην κατηγορία των ατόμων που πιστεύουν πως η αποχή είναι μία πολιτική επιλογή που βοηθάει την όλη κατάσταση:

Όπως βλέπουμε και στην παραπάνω εικόνα, η επιλογή του να απέχει κάποιος από τις εκλογές και να μην ψηφίσει ιδεολογικά έχει μία πολύ λογική βάση: αν το ποσοστό της αποχής είναι αρκετά μεγάλο, τότε θα έρθει ο Μαγικός Μονόκερος και αυτόματα θα βελτιώσει την κατάσταση! Μόνος του. Αυτό άλλωστε έχει συμβεί και σε πολλές άλλες χώρες οι οποίες έχουν υψηλά ποσοστά αποχής.

Φίλε μου εκλογικά απέχοντα, φίλη μου εκλογικά απέχουσα: αν θέλεις να βοηθήσεις τη χώρα αυτή και το μέλλον σου, υπάρχουν δεκάδες πιο αποτελεσματικοί τρόποι από την αποχή. Για παράδειγμα, μπορείς:

• να πιεις ένα ποτήρι γάλα
• να κρατήσεις την αναπνοή σου για 23 δευτερόλεπτα
• να σχεδιάσεις αυτό
• να δέσεις με σελοτέιπ δύο μπουγελόφατσες κάτω από τα παπούτσια σου και να πηδήξεις πέντε φορές
• να χορέψεις τσιφτετέλι ντυμένος ζορό ενώ ένας φίλος σου σου πετάει μουστάρδα
• να κάνεις ποδήλατο χωρίς χέρια
• να φας μια κουταλιά Ariel

Καθένα από τα παραπάνω είναι πιο αποτελεσματικό από την αποχή. Καθένα από τα παραπάνω βοηθάει να πάει μπροστά αυτός ο τόπος περισσότερο από ότι βοηθάει η εκλογική σου αποχή. Συνδυασμένα δε όλα μαζί ίσως είναι πιο αποτελεσματικά και από τον Μαγικό Μονόκερο, αλλά δεν είμαι και σίγουρος.

Τώρα, οκ, για να μη τα βάζουμε όλα στο ίδιο τσουβάλι, υπάρχουν διάφοροι λογοι για να μην ψηφίσει κάποιος:

Μπορεί να μην πας να ψηφίσεις γιατί δεν έχεις χρόνο ή εβρά να πας στην πόλη σου. Δεκτόν. Μπορεί να μην θέλεις να ψηφίσεις γιατί φοβάσαι μη σε απαγάγουν μικροί πράσινοι ερωτικά ερεθισμένοι εξωγήινοι καθώς πηγαίνεις στο εκλογικό κέντρο, ή επειδή φοβάσαι μη σε φάει κανένας πτεροδάκτυλος στο δρόμο ή μήπως πάθεις αυτόματη ανθρώπινη ανάφλεξη από το άγχος μήπως και βάλεις περισσότερους σταυρούς: απολύτως δεκτό. Επίσης, αν μου πεις δε πάω να ψηφίσω γιατί θέλω να ακούσω τον καινούργιο δίσκο των Atheist ο οποίος γαμάει και δέρνει, ή τον καινούργιο δίσκο του Στέλιου Χάλφορντ ο οποίος γαμάει και δέρνει και τον δίσκο των Atheist, θα σε καταλάβω. ΜΗΝ το διανοηθείς καν όμως να προσπαθήσεις να με πείσεις πως με το να μην ψηφίσεις έκανες κάτι.

Η ομοιότητα μεταξύ όλων των ατόμων στην παραπάνω εικόνα είναι κανείς τους δεν έκαναν κάτι για να αλλάξει η κατάσταση. Όλοι τους μεμονωμένα και σαν σύνολο είναι υπαίτιοι και υπεύθυνοι για τη διατήρηση της σημερινής κατάστασης. Άλλωστε, όπως είδαμε και στο πρώτο γαμάτο σχήμα μου, η απόσταση που πρέπει να διανύσει ο υπέροχος κόκκινος κύκλος είναι ανηφορική, άρα (σύμφωνα και με τους νόμους της φυσικής) αν καθόμαστε αδρανείς (= αν δε ψηφίζουμε) είναι λογικό και επόμενο να μένουμε στην ίδια κατάσταση. Ή ακόμα χειρότερα, είναι πολύ πιθανό να μας πάρει ο κατήφορος και να πάμε και σε ακόμα χειρότερες καταστάσεις από την τρέχουσα. Η διαφορά όμως των τριών πρώτων ατόμων από τον τελευταίο τύπο στο παραπάνω σχήμα είναι πως οι τρεις πρώτοι δεν προσπαθούν να σε πείσουν πως πέτυχαν κάτι με την αποχή τους. Ο τελευταίος θα προσπαθήσει να σε πείσει πως με την αποχή του έστειλε ένα βροντερό μήνυμα στην κυβέρνηση και στους υπόλοιπους υποψήφιους πως δε γουστάρει το σύστημα τους και τη δημοκρατία τους. Και όσοι περισσότεροι απέχουν από τις εκλογές, τόσο πιο βροντερό θα είναι το μήνυμα αυτό. Και όσο πιο βροντερό είναι το μήνυμα αυτό, τόσο πιο πιθανό είναι να το ακούσει ο Μαγικός Μονόκερος και να έρθει να βελτιώσει την κατάσταση. Μόνο ένα πράγμα πέτυχε η συνδυασμένη απόχή όλων των παραπάνω ατόμων: ένα πράγμα.

Τέλος, όπως σαν άλλος Τζίζας, θα κλείσω με ένα γρίφο / παραβολή:

~~~~~

Τρεις Έλληνες πετούσαν με το αεροπλάνο προς το μέλλον τους. Το αεροπλάνο που ήταν παμπάλαιο και ριμαγμένο χαλάει και για κακή τους τύχη πέφτει στην Ελλάδα. Εκεί οι ζουλού λένε στον καθένα:

Έχεις το δικαίωμα να πεις κάτι, ό,τι θέλεις:
- Αν αυτό που πεις είναι αλήθεια, θα σε σφάξουμε.
- Αν αυτό που πεις είναι ψέμα, θα σε κρεμάσουμε.
- Αν δεν πεις τίποτα, θα σε πετάξουμε από το γκρεμό.

Ο πρώτος Έλληνας είπε: “Μα δεν γίνεται! Έτσι δεν έχω καμία επιλογή!” και τον σφάξανε.

Ο δεύτερος Έλληνας ήταν ιδεολόγος: σκέφτηκε πως εφόσον ό,τι και να πει θα πεθάνει, δεν αξίζει να κάνει κάποια προσπάθεια μήπως και σωθεί. Δεν είπε τίποτα και τον πέταξαν από τον γκρεμό.

Ο τρίτος Έλληνας σκέφτηκε “Δε μπορεί, κάποια λύση θα υπάρχει…”. Και όντως, ακόμα και αν φαινόταν πως οι επιλογές του ήταν αδιέξοδο, πως καμία δεν ήταν καλύτερη από τις άλλες, πως όλες τον οδηγούσαν στο θάνατο, τελικά υπήρχε πραγματικά λύση (η λύση αφήνεται σαν άσκηση για το σπίτι).

~~~~~

…και αν κάποιος μου πει πως οι επιλογές που έχει στις εκλογές είναι χειρότερες από τις παραπάνω, τότε μπορεί να περάσει από τα γραφεία του μπλογκ αυτού να παραλάβει το δώρο του: ένα καταπληκτικό αναμνηστικό μπλουζάκι το οποίο μπορεί να φοράει κάθε μέρα μετά τις εκλογές.

“Κύπριες στο λεωφορείο -γιατί;” Μία ημιεπιστημονική ανάλυση χωρίς λόγο.

(disclaimer: οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις είναι πραγματική. Όποιος δεν βρίσκει τα ακόλουθα αστεία ας πάει να φάει μια φρουτοσαλάτα, αφού φαίνεται πως είναι πολύ αστείο να τρως φρουτοσαλάτα)

Έχεις κλείσει πάνω από 10 ώρες μπροστά σε μία οθόνη, στο γραφείο σου στο πανεπιστήμιο. Τα μάτια σου έχουν αρχίσει να διαμαρτύρονται εντόνως για το μαρτύριο στα οποία τα υποβάλεις. Κλείνεις τα μάτια σου προκειμένου να μετριάσεις τις διαμαρτυρίες τους και τα τρίβεις αργά, δυνατά, με τις ανάστροφες των χεριών σου. Ανοίγεις τα μάτια σου αργά και κοιτάς το ρολόι του υπολογιστή. 22:45.

Βάζεις το μπουφάν σου, κλείνεις το γκουμπιούτερ και κινάς για την στάση. Ξέρεις πως σε περίπου 10 λεπτά θα περάσει το λεωφορείο. Ξέρεις πως από τη στιγμή που θα ανέβεις στο λεωφορείο σε 20 λεπτά θα βρίσκεσαι σπίτι σου, στο κρεβάτι σου, παρέα με ένα βιβλίο για να χαλαρώσεις λίγο πριν πέσεις για ύπνο.

Παρόλα αυτά, η ανυπομονησία σου να μπεις μέσα στο λεωφορείο συγκρίνεται με την ανυπομονησία ενός εβραίου να μπει σε θάλαμο αερίων. Και αυτό γιατί το λεωφορείο που θα σε μεταφέρει στην ηρεμία του σπιτιού σου μεταφέρει επίσης ένα παράξενο και αλλοπρόσαλο δείγμα του ανθρώπινου είδους, που κάθε άλλο παρά ευχάριστα θα κάνει τα 20 αυτά λεπτά τις διαδρομή σου: Κύπριες.

Οι Κύπριες φοιτήτριες μοιάζουν με όλες τις υπόλοιπες φοιτήτριες: φοράνε καθημερινά ένα κουβά κολώνια για να σκοτώσουν οποιονδήποτε ζωντανό οργανισμό -ανθρώπινο και μη- σε περίμετρο τριών μέτρων, σοβατίζουν και μπογιατίζουν το πρόσωπο τους για να πάνε στο πανεπιστήμιο, φοράνε ξεκαρδιστικά ημιολόσωμα γυαλία ηλίου και αγροτικές μπότες για να διασκεδάσουν τον ανδρικό πληθυσμό στο πέρασμα τους. Έχουν όμως ένα μοναδικό χαρακτηριστικό: για κάποιο λόγο νομίζουν πως αν σταματήσουν να μιλάνε θα βρουν ακαριαίο και βίαιο θάνατο. Έτσι περνούν την περισσότερη ώρα της ζωής τους μιλώντας ακατάπαυστα, ακόμα και αν δεν έχουν κάτι συγκεκριμένο να πούνε. Οι συζητήσεις τους περιλαμβάνουν συνήθως ανάλαφρα θέματα όπως η επικαιρότητα, σοβαρότερα θέματα όπως οι σχέσεις τους, ή θέματα υψίστης εθνικής σημασίας όπως ψώνια στην αγορά.

Το πρώτο πρόβλημα με τις Κύπριες φοιτήτριες είναι η ένταση της ομιλίας τους. Όποιος έχει τύχει να κάτσει μπροστά από τουρμπίνα αεροπλάνου την ώρα της απογείωσης θα με καταλάβει. Τα ντεσιμπέλ δεν είναι βολική μονάδα μέτρησης της έντασης της ομιλίας των Κυπρίων γι’ αυτό και χρησιμοποιείται μία ειδική μονάδα μέτρησης, το κυπριοντεσιμπέλ, το οποίο ισούται με 100 φορές το όριο ακοής του ανθρώπου.

Το παρακάτω σχήμα δίνει μία ποιοτική αλλά και ποσοτική εικόνα της έντασης ομιλίας των Κυπρίων. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα μία Κύπρια που ανεβαίνει στο λεωφορείο και βρίσκει μία δεύτερη Κύπρια, όποτε και γίνεται η αντίστοιχη χημική αντίδραση που έχει ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση σημαντικής ποσότητας θορύβου στον περιβάλλοντα χώρο. Για λόγους σύγκρισης της έντασης του εκλυόμενου θορύβου, παρατίθεται επίσης μια γνωστή αντίδραση που παράγει αρκετό θόρυβο.

Το δεύτερο πρόβλημα με την ομιλία των Κυπρίων φοιτητριών είναι η διάρκεια και η ταχύτητα της ομιλίας. Θα μου πεις “Ρεσε αυτά είναι δύο διαφορετικά θέματα“. Και θα σου απαντήσω “άμα δε ξες μη μιλάς” (<– φοβερή ατάκα εποχής δημοτικού).

Για να κάνω πιο εύκολη την εξήγηση των παραπάνω θα κάνω ξανά επίκληση στις καταπληκτικές μου ζωγραφικές δυνατότητες και στο paint.net. Αρχικά ας πάρουμε το παράδειγμα ενός μέσου ομιλητή:

Όπως βλέπουμε στην παραπάνω εικόνα, πολύ χοντρικά ένας μέσος ομιλητής μιλάει στη μισή διαδρομή του λεωφορείου. Για παράδειγμα, μετά από 5 λεπτά διαδρομής έχει μιλήσει περίπου 2.5 λεπτά. Αυτό είναι λογικό, αν σκεφτεί κανείς πως σε μία κανονική συζήτηση συνήθως μιλάς κάποια ώρα και μετά δίνεις τον λόγο στον άλλο να μιλήσει, οπότε κατά μέσο όρο την μισή ώρα μιλάς και την υπόλοιπη μισή ακους.

Ας πάμε τώρα στο παράδειγμα ενός γρήγορου ομιλητή:

Στην παραπάνω εικόνα λοιπόν βλέπουμε πως ένας γρήγορος ομιλητής μιλάει πολύ (thank you Captain Obvious). Στα 5 λεπτά διαδρομής μιλάει περίπου 4 λεπτά, για 10 λεπτά διαδρομής μιλάει περίπου 8 λεπτά κτλ. Αυτό προφανώς σημαίνει πως ένας γρήγορος ομιλητής συνήθως μονοπωλεί -εξ αναγκασμού- την όποια συζήτηση με αποτέλεσμα να αφήνει ελάχιστα περιθώρια στους υπολοίπους να μιλήσουν. Έτσι, αν έχουμε μία παρέα τριών ατόμων μεταξύ των οποίων ένας γρήγορος ομιλητής, τότε μετά από 10 λεπτά διαδρομής αυτός θα έχει μιλήσει 8 λεπτά ενώ οι υπόλοιποι δύο θα έχουν μιλήσει από περίπου 1 λεπτό ο καθένας.

Έχοντας λοιπόν μελετήσει τον μέσο και τον γρήγορο ομιλητή μπορούμε να μελετήσουμε πλέον την περίπτωση μιας Κύπριας ομιλήτριας:

Όπως παρατηρούμε και στην παραπάνω εικόνα, στα πρώτα λεπτά της διαδρομής μία Κύπρια ομιλήτρια συμπεριφέρεται παρόμοια με έναν γρήγορο ομιλητή: απλά μιλάει πολύ. Μία σημαντική λεπτομέρεια όμως είναι πως την παραπάνω συμπεριφορά έχουν όλες οι συμμετέχουσες στη συζήτηση, το οποίο σημαίνει πως για παράδειγμα αν συζητούν τρεις κύπριες, τότε μέσα σε 5 λεπτά διαδρομής του λεωφορείου κάθε μία θα έχει μιλήσει από 4 λεπτά. Ματημπαναγία, δε ξέρω πως το κάνουν αλλά μιλάνε όλες ταυτόχρονα χωρίς να ακούει η μία τη λέει η άλλη. Η ταυτόχρονη ομιλία τους έχει αποτέλεσμα να συντονίζονται οι φωνές τους σταδιακά σε μία ενιαία φωνή που αρχικά σου φέρνει πονοκέφαλο και ημικρανίες και τελικά καταφέρνει να παραλύσει το νευρικό σου σύστημα, ενώ καθώς η συχνότητα της ενιαίας αυτής φωνής γίνεται συνεχώς υψηλότερη και η ένταση αυξάνεται και ο συντονισμός γίνεται πιο έντονος και μια φορά καθόταν δίπλα μου μία κυρία και αυτό.

Το δεύτερο και κυριότερο χαρακτηριστικό των Κυπρίων βάσει της παραπάνω εικόνας είναι πως έχουν τη δυνατότητα να μιλάνε περισσότερη ώρα από τη διάρκεια της διαδρομής. Το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται μετά από παρατεταμένη παραμονή τους στο λεωφορείο. Για παράδειγμα, βλέπουμε πως σε 10 λεπτά διαδρομής μιλάνε περίπου τα 8 λεπτά, σε 15 λεπτά διαδρομής μιλάνε σχεδόν και τα 15, ενώ για 20 λεπτά διαδρομής μιλάνε περίπου 23 λεπτά. Πριν αρχίσετε τις χαρδαβελλικές θεωρίας συνομοσίας για ιπτάμενους φωσφορούχους εξωγήινους με strap-on να σας πληροφορήσω πως το φαινόμενο αυτό εξηγείται επιστημονικά: καθώς περνάει η ώρα μέσα στο λεωφορείο η ταχύτητα με την οποία μιλάνε οι Κύπριες συνεχώς αυξάνεται, καθώς ενθουσιάζονται πολύ με τα άχρηστα θέματα για τα οποία συζητάνε, με συνέπεια κοντά στα 18-19 λεπτά να μιλάνε με ταχύτητα αρκετά κοντά στην ταχύτητα του φωτός και ο χρόνος να αρχίζει να υπερκαμπυλώνεται. Το αποτέλεσμα για έναν εξωτερικό παρατηρητή όπως κάποιος που βρίσκεται μέσα στο λεωφορείο είναι να ακούει τις Κύπριες να μιλάνε για 23 λεπτά ενώ έχουν περάσει μόνο 20 λεπτά, με ολέθριες για τον ίδιο συνέπειες: το IQ πέφτει κατά 10 μονάδες κάθε λεπτό που περνάει ενώ τα κύτταρα του εγκεφάλου αρχίζουν να αυτοκτονούν μαζικά προκειμένου να διασώσουν την αξιοπρέπεια τους. Τα ελάχιστα άτομα που έχουν επιζήσει μετά από ταξίδι άνω των 20 λεπτών με συνταξιδιώτισσες κύπριες αναφέρουν πως μετά τα 20 λεπτά ανεξήγητα φαινόμενα αρχίζουν να συμβαίνουν στο λεωφορείο: οι δείκτες των πυξίδων αρχίζουν να τρελαίνονται, το ράδιο αρχίζει να παίζει Φλωρινιώτη, η αφίσα του Πλούταρχου που είναι κολλημένη πάνω από τον οδηγό αρχίζει να δακρύζει ενώ η εικόνα της Κατερίνας Γιουλάκη εμφανίζεται στα τζάμια του λεωφορείου.

Το τελικό συμπέρασμα είναι πως δε την παλεύεις καθόλου όταν μέσα στο λεωφορείο υπάρχουν Κύπριες φοιτήτριες οι οποίες στα 20 λεπτά διαδρομής που απαιτούνται για να φτάσεις σπίτι σου μιλάνε για 25 λεπτά και σε ένταση 3 κυπριοντεσιμπέλ, τα οποία είναι αρκετά για να αποδομήσουν τον εγκέφαλο σου σε μικρά πολύχρωμα ζελεδάκια με γέυση καλοριφέρ.

Τώρα, επειδή είμαι παιδί ίντιγκο -με λουλακί αύρα, όχι μαλακίες- αυτή τη στιγμή μπορώ να διαβάσω τη σκέψη σου: ακουστικά. Πρέπει να έχεις μαζί σου ακουστικά για να ακούς μουσική, μπορεί να σου σώσει τη ζωή. Η αλήθεια είναι πως γενικά δεν έχω μαζί μου τα ακουστικά του κινητού μου. Όμως μία φορά έτυχε να τα έχω μαζί μου! Η χαρά μου όταν κατάλαβα πως είχα μαζί μου ακουστικά ήταν αντίστοιχη με κάποιου που οι μαφιόζοι τον έχουν δέσει χειροπόδαρα με σύρμα το οποίο καταλήγει σε έναν τσιμεντόλιθο 100 κιλών και ετοιμάζονται να τον ρίξουν στη θάλασσα, αλλά ο ίδιος χαίρεται γιατί μόλις συνειδητοποίησε πως το ρολόι του είναι αδιάβροχο! Και αυτό γιατί τα ακουστικά είναι άχρηστα όταν μιλάμε για την ένταση ήχου με την οποία επικοινωνούν οι Κύπριες φοιτήτριες.

Και αν είναι κάτι για το οποίο τσατίζομαι περισσότερο, είναι πως τους δίνουμε και τζάμπα 12άρια στη Ευροβίζιον…

7 Άγνωστες Παροιμίες για ένα Υπέροχο Ρεβεγιό

“Θα σκάσεις επιτέλους, να διαβάσω Λούκι Λουκ?“

Ερμηνεία/Χρήση: Η παροιμία αυτή χρησιμοποιείται συνήθως όταν κάποιος φίλος ή γνωστός σας έχει γυρίσει από βραδινή έξοδο μεθυσμένος, και αρχίζει να τραγουδάει δυνατά μπουζουκοτράγουδα, τόσο δυνατά που δε σας αφήνει να διαβάσετε το τεύχος Λουκυ Λουκ που κρατάτε στα χέρια σας.

Παράδειγμα: Μαλάκα χθες ο Τάκης γύρισε τα χαράματα κομμάτια. Πρέπει να χώρισε με τη Σούλα, τελευταία δε τα πήγαιναν και πολύ καλά. Όχι πως μου πέφτει λόγος κιόλας, αλλά νομίζω ότι είναι λίγο παρτόλα η Σούλα. Τουλάχιστον αυτή την εντύπωση μου έδωσε προχθες που την πηδούσα, όταν ο Τάκης είχε βγει για καλλιτεχνικό μπόουλινγκ. Οπότε γυρνάει που λες χθες και τραγουδούσε πολύ δυνατά. Λέω δε θα μιλήσω, θα τον αφήσω να ξεσπάσει, γιατί δεν είναι και λίγο να χωρίζεις μετά από 6 χρόνια σχέσης, και γυρνάω στο Λούκυ Λουκ που διάβαζα. Αλλά σε κάποια φάση αρχίζει να τραγουδάει Πλούταρχο, οπότε δεν άντεξα ρε μαλάκα και του είπα: “Θα σκάσεις επιτέλους, να διαβάσω Λούκυ Λουκ;”

“Γοργόνα συ αν ήσουνα / στη μέση θα σε έκοβα.
Το κάτω μέρος θα ‘τρωγα / το πάνω θα το πέταγα“

Ερμηνεία/Χρήση: συχνά, όταν είσθε άνδρας και γνωρίζετε μία κοπέλα της οποίας η ομορφιά είναι παροιμιώδης (το πιάσατε το λογοπαίγνιο με την “παροιμία” ε; χεχε), είθισται να συστήνεστε με μία παροιμία η οποία να εκφράζει την ομορφιά της κοπέλας την οποία γνωρίζετε, για παράδειγμα:
“Πανέμορφα τα μάτια σου, γαλάζια σα διαμάντι“
ή
“Να συ ‘ξερα απο πιότερα, μάνα των γιών μου θα ‘σουνα” κτλ.
Σε περιπτώσεις που η κοπέλα δεν είναι και πάαααρα πολύ όμορφη, χρησιμοποιούνται παραλλαγές των παραπάνω παροιμιών, οι οποίες με έναν λεπτό και συγκεκαλυμμένο τρόπο εκφράζουν την απέχθεια του ομιλούντος προς αυτό που βλέπει απέναντι του, όπως:
“Πανέμορφα τα μάτια σου, γαλάζια σαν τούβλο“
ή
“Μάνα των γιών μου να ‘σουνα, θα είχα αυτοκτονήσει” κτλ.
Σε περιπτώσεις όμως που η κοπέλα είναι πιο μπάζο κι από τη Ναταλία Γερμανού, χρησιμοποιείται η παραπάνω έκφραση για να εκφράσει την παροιμιώδη ασχήμια της.

Παράδειγμα: Προχθές γνώρισα μία κοπέλα που την λέγαν Άντζελα και ήταν πιο άσχημη κι από τη Ναταλία Γερμανού ρε μαλάκα. Δηλαδή δε παίζει. Οπότε δε κρατήθηκα και της είπα: “Γοργόνα συ αν ήσουνα, στη μέση θα σε έκοβα. Το κάτω μέρος θα ‘τρωγα, το πάνω θα το πέταγα”. Και μ’ αρέσει που πειράχτηκε κιόλας το μπάζο.

“Πέτα μπάλα ρε μαλάκα Κώστα“

Ερμηνεία/Χρήση: η έκφραση αυτή χρησιμοποιείται όταν κάποια άτομα παίζουν μπάλα και υπάρχει ένας παπάρας ατομιστής μπαλαδόρος που τον λένε Κώστα, ο οποίος όλη την ώρα έχει τη μπάλα και δε δίνει καμία πάσα ο μαλάκας.

Παράδειγμα: “Πέτα μπάλα ρε μαλάκα Κώστα”.

“Ρίγα έχει η ζέβρα, σπαθί εχ’ ο τοξότης,
κι όλα μαζί μας κάνουνε ένα Ρήγα Σπαθί“

Ερμηνεία/Χρήση: η προαναφερθείσα παροιμία χρησιμοποιείται πολύ συχνά όταν βρισκόμαστε σε μία περίεργη και αμήχανη κατάσταση από την οποία θέλουμε να ξεφύγουμε. Συνήθως αυτός που λέει την παροιμία την λέει βιαστικά, και όταν δει πως ο/οι απέναντι του σκέφτονται και προβληματίζονται σχετικά με το τι σημαίνει η μαλακία που είπε, φεύγει από το μέρος που βρίσκεται τρέχοντας. Σε περίπτωση που ο αποδέκτης της παροιμίας είναι εξαιρετικά ηλίθιος οπότε και δε προβληματίζεται καθόλου, αλλά σας κοιτάει χαμογελώντας θέλοντας να σας κάνει να νομίσετε ότι κατάλαβε τι του είπατε, τότε του δείχνεται στον ουρανό ένα αόριστο σημείο, του λέτε “Ρε συ, μήπως ξέχασες το θερμοσίφωνα ανοιχτό;” και πριν προλάβει να σκεφτεί και να αντιδράσει, του ρίχνετε μία κλοτσιά στ’ αρχίδια και τρέχετε μακρυά.

Παράδειγμα: Που λες ήμουν προχθές με την Αλεξάνδρα και κάναμε βόλτες στη Σαλονίκη. Σε κάποια φάση, ενώ ήμασταν μπροστά από ένα μαγαζί με βρύσες και χέστρες, γυρνάει μάτια και μου λέει με βουρκωμένα μάτια: “Κώστα, μήπως ήρθε η στιγμή να παντρευτούμε;”. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή περνάει από δίπλα μας μία πρώην μου, η οποία είναι ακόμα κολλημένη μαζί μου, και μου λέει στο αυτί: “Σήμερα το βράδυ πάρε με τηλέφωνο αν θες, θα είμαι στο κρεβάτι γυμνή με μία πίτσα στο κεφάλι μου και θα σε περιμένω”, ενώ από στο απέναντι πεζοδρόμιο ήταν ο Μάκης που μου φώναζε “Πέτα μπάλα ρε μαλάκα Κώστα”. Όπως καταλαβαίνεις τα έχασα, ήμουν σε μία εξαιρετικά δύσκολη και αμήχανη θέση. Oπότε γυρνάω στην Αλεξάνδρα, της δείχνω ένα σημείο στον ουρανό, και της λέω: “Δεν ήξερα ότι ο πατέρας σου μπορούσε να φάει παγωτό βανίλια”. Και πριν προλάβει να πει “Σόρι, τι είπες; Δε σε άκουσα, σκεφτόμουν πόσο κάνει 6 επί 8″ της ρίχνω μία στ’ αρχίδια και αρχίζω να τρέχω.
– Μα ρε μαλάκα Κώστα η Αλεξάνδρα δεν έχει αρ . . .  ααααααααααχ, ρε μαλάκα γιατί με κλώτσησες στα αρχίδια; Έι, που πας, γιατί τρέχεις;!

“Αλ’ ‘ος“

Ερμηνεία/Χρήση: σύμφωνα με τους γλωσσολόγους, η συγκεκριμένη παροιμία είναι η πιο σύντομη παροιμία από αυτές που ξεκινάνε με το συλλαβή “αλ” και τελειώνουν με την αντωνυμία “ος”. Η παροιμία χρησιμοποιείται σε περίπτωση που κάποιος που είναι άνθρωπος και βρίσκεται μέσα σε μία τουαλέτα ακούσει την πόρτα να χτυπάει πίσω του. Αν και οι απόψεις διίστανται σχετικά με την ετυμολογία της, η επικρατέστερη άποψη είναι πως είναι σύντμηση της πρότασης “Αλλ’ αντί άλλων, καλά ρε παπάρα δε βλέπεις πως είμαι μέσα και κατουράω όρθιος;”

Παράδειγμα: Μετά από 7 ώρες ταξιδιού με το ΧΤΕΛ, ο Γιώργος κατουριόταν τρελά. Τι το ήθελε το δεύτερο μπουκαλάκι νερό και αυτόν τον χυμό βερίκοκο – μυζήθρα; Στην πρώτη στάση λοιπόν κατεβαίνει τρέχοντας, μπαίνει στην τουαλέτα, και χτυπάει την μοναδική πόρτα που βρήκε. Δε του απάντησε κανείς οπότε μπήκε μέσα και κατούρησε.

“Το πλαστικό το στήθος σου / κι η ζωηρή σου μπούκλα
Να ‘ξερες πως θυμίζουνε / τη φουσκωτή μου κούκλα“

Ερμηνεία/Χρήση: η παροιμία αυτή έγινε πολύ δημοφιλής στις αρχές του ’90, όταν κανείς δεν ήξερε τι σήμαινε αλλά σχεδόν όλοι οι άντρες την χρησιμοποιούσαν προκειμένου να το παίξουν στις γυναίκαι μορφωμένοι, εικονοκλάστες και αντίδικοι. Αναφέρεται συνήθως σε περιπτώσεις που η ομορφιά κάποιας γυναίκας είναι εντελώς φυσική, σαν την καλοκαιρινή δροσερή αύρα της σιλικόνης, σαν ένα απολαυστικό κοκτέιλ bottox. Προσοχή: Η παροιμία αυτή δεν πρέπει να συγχέεται με την παροιμία: “Αν είσαι από το Τσέρνομπιλ, πέντε χέρια τα πλέιμομπιλ“, που δεν είναι ομόηχη, ούτε έχει παρόμοια σημασία, αλλά πολλοί την μπερδεύουν επειδή χρησιμοποιούνταν πολύ συχνά στο Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς.

Παράδειγμα:
-Γειά σου Κέλυ!
-Γεια σου Μπράντον!
-Το πλαστικό το στήθος σου κι η ζωηρή σου μπούκλα, να ‘ξερες πώς θυμίζουνε τη φουσκωτή μου κούκλα!
-Αν είσαι από το Τσέρνομπιλ, πέντε χέρια τα πλέιμομπιλ!
-Χαχα!
-Ας πηδηχτούμε!

“Είναι πιο αργός / και από τον Μπαγκς Μπάνι.
Ούτ’ έντεχνο τραγούδι / δε μπορεί να κάνει“

Ερμηνεία/Χρήση: η παροιμία αυτή χρησιμοποιείται για να περιγράψουμε κάποιον που είναι τόσο άχρηστος, μα τόσο άχρηστος, που δεν μπορεί να γράψει ούτε ένα έντεχνο τραγούδι (αν είναι δυνατόν!). Το πρώτο μέρος της παροιμίας χρησιμοποιείται απλά για να κάνει ομοιοκαταληξία με το δεύτερο μέρος και δεν έχει κανένα νόημα. Αν το δεύτερο μέρος είναι: “Χθες μια κρέπα έφαγα / ήταν σαν παντεσπάνι” τότε πάλι κάνει ομοιοκαταληξία με το πρώτο μέρος, αλλά πλέον η παροιμία χάνει την αρχική της σημασία. Όμως μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καταστάσεις όπου χθες φάγατε μία κρέπα που ήταν σαν παντεσπάνι.

Παράδειγμα:
-Καλησπέρα σας, πολύ ωραίο το μαγαζί σας!
-Ευχαριστούμε πολλοί!
-Αυτό το “πολλοί” κανονικά θα έπρεπε να το πεις με ύψιλον και ένα λάμδα, και όχι με όμικρον γιώτα και δύο λάμδα, αλλά τέλος πάντων.
-Και συ κανονικά δε μπορείς να βάλεις παρενθέσεις σε μία λέξη όταν μιλάς, αλλά τέλως πάντον.
-Λοιπόν, θα θέλαμε μία μερίδα κοτόπουλο σχάρας, ένα μπιφτέκι γεμιστό, μία πολίτικη σαλάτα, και ένα κιλό κρασί ημίγλυκο.
-Θα θέλατε μήπως και ένα θερμοσίφωνα;
-Όχι, γιατί να θέλουμε ένα θερμοσιφ… ααααααααχ, γιατί με κλώτσησες στα αρχίδια; Ει, που πας, γιατί τρέχεις;!

Το Καλύτερο Καράτε

Πως να αποκρούσετε την ποδαρίλα

Προσπερνάμε καταρχήν τον πραγματικά εμπνευσμένο από συζητήσεις παιδιών δημοτικού σχολείου ούλτρα φέυλ τίτλο του βιβλίου -εναλλακτικοί τίτλοι που μου έρχονται:
“Το Καράτε Μου Είναι Καλύτερο Από το Καράτε Σου”
“Σούπερ Καράτε που Γαμάει”
“Τέλειο Καράτε για Μικρούς, Μεγάλους και Ανθρώπους”
“Πραγματικό Καράτε, Όχι Μαλακίες”
“Καράτε – Είπες Τίποτα;”

Προσπερνάμε επίσης το γεγονός πως υπήρξε κάποιος άνθρωπος πέραν του Μ. Νακαγιάμα που αγόρασε το συγκεκριμένο βιβλίο, καθώς το βιβλίο πωλείται σαν μεταχειρισμένο.

Δεν μπορώ όμως να προσπεράσω την αχρηστότητα ενός βιβλίου για να μάθεις καράτε. Θα μου πεις τώρα, εδώ ο άλλος έμαθε καράτε πλένοντας αμάξια και βάφοντας τοίχους. Ντάξει, όμως εκεί μπλέκουμε και με θέματα child labour και δε θέλω να επεκταθώ.
Όμως βιβλίο για να μάθεις καράτε; Βιβλίο;

Δηλαδή φαντάζομαι περιεχόμενο:

Κεφάλαιο 3 – Αυτοάμυνα:
Ερωτήσεις Ανακεφαλαίωσης και Ελέγχου Ετοιμότητας

Ερώτηση 1: Κάποιος σας επιτίθεται, χτυπώντας σας με το δεξί του πόδι πίσω από το γόνατο σας και ακινητοποιώντας σας με μία λαβή γύρω από το λαιμό σας.
Πώς αντιδράτε;
(χρόνος απάντησης: 0.8 δευτερόλεπτα)

____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________

Ερώτηση 2: Ο αντίπαλος σας βρίσκεται μπροστά σας, σηκώνει την δεξιά (όπως τον κοιτάτε) γροθιά και ετοιμάζεται να σας χτυπήσει στο πρόσωπο.
Πώς αποφεύγετε την κίνηση του;
(χρόνος απάντησης: 0.5 δευτερόλεπτα)

____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________

Ερώτηση 3: Η κίνηση που έκανε ο αντίπαλος σας στην προηγούμενη ερώτηση αποδεικνύεται προσποίηση: ενώ έδειχνε πως θα σας χτυπήσει με το δεξί χέρι στο πρόσωπο, τελικά προσπαθεί να σας κλωτσήσει με το αριστερό γόνατο στα αρχίδια.
Πώς αντιδράτε;
(χρόνος απάντησης: 0.3 δευτερόλεπτα)

____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________

ΥΓ / Μπόνους:

Δηλαδή τι;

Σε φάση “Ανέκδοτα για Αλογάκια και Αξιωματικούς”, “Ένα ξεκαρδιστικό Σαχ Ματ”, “Ένα Τρελό Τρελό Ροκέ”;

Για ποιο λόγο;

Μαθήματα Ελληνικής Κρατικής Δημοσιογραφίας

Το Πείραμα της Υπακοής (video)

“Άνδρες” της ομάδας ΔΕΛΤΑ τοποθετούν μπουκάλια στην τσάντα πολίτη

Από τα πιο σοκαριστικά, με τον τρόπο του, βίντεο που έχω δει. Τόσο σοκαριστικό που δε μου βγαίνει να γράψω κάτι παραπάνω, πέραν ίσως του ότι η διάδοση του συγκεκριμένου βίντεο αποτελεί σχεδόν υποχρέωση για κάθε σκεπτόμενο δημοκράτη έλληνα -και μη- πολίτη.

Μόνο μία τεράστια πικρία και αποστροφή για την “δημοκρατική” χώρα στην οποία ζούμε. Τίποτε άλλο.

[ πηγή: alterthess, πληροφορίες: realdemocracy ]