Περί μειοψηφιών του φοιτητικού κινήματος
Posted by: Γιώργος Μαργαρίτης on: Μαρτίου 2, 2007
Είχα σκοπό να βάλω το ακόλουθο κείμενο σαν σχόλιο μου στο προηγούμενο post, αλλά νομίζω του αξίζει ένα καινούργιο δικό του post.
Ο κύριος Γιάννης Παντελάκης λοιπόν, αρθρογραφώντας στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία εκφράζει τη δική του άποψη περί του φοιτητικού κινήματος και τις αναφορές του σε αυτό από εφημερίδες και κανάλια με τον επιθετικό προσδιορισμό “μειοψηφικό”.
Θα μπορούσα να πω ότι οι σκέψεις του σχεδόν συμπίπτουν με τις σκέψεις μου και τα σχόλια τα δικά μου και των λοιπών σχολιαστών-υπέρμαχων του φοιτητικού κινήματος στο προηγούμενο ποστ (μπορείτε να το επαληθεύσετε διαβάζοντας τα σχόλια στο ποστ). Χωρίς περαιτέρω σχόλια:
“Μειοψηφίες και πλειοψηφίες”
“Η κυβερνητική προπαγάνδα στην προσπάθειά της να ακυρώσει τις αντιδράσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας (διδακτικού προσωπικού και φοιτητών) συχνά-πυκνά αναφέρεται στις μειοψηφίες οι οποίες «υποκινούν τις ταραχές στα Πανεπιστήμια σήμερα, στα Γυμνάσια και Λύκεια χθες». Δεν πρόκειται για εφεύρημα των σημερινών κυβερνώντων, είναι μια παραδοσιακή τακτική αυτή η οποία ακολουθείται χρόνια και δεν περιορίζεται μόνο στις συγκεκριμένες κινητοποιήσεις. Η μέθοδος αυτή ακολουθείται, είτε απεργούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, είτε κινητοποιούνται οι απολυμένοι συμβασιούχοι, είτε εξεγείρονται οι νέοι.
Όσο παράδοξο και αν ηχεί, κάποιες φορές μπορεί να είναι και έτσι. Μπορεί δηλαδή να μην είναι οι πλειοψηφίες εκείνες που αποφασίζουν κάποιες κινητοποιήσεις. Ωστόσο, το ίδιο παράδοξο μπορεί να ακούγεται και κάτι άλλο. Πως οι λιγότεροι είναι αυτοί που ευαισθητοποιούνται πάντα και αν κάποιος περίμενε από τις πλειοψηφίες να αντιδράσουν θα έπρεπε λογικά να περιμένει πολύ. Και ιστορικά αν το παρατηρήσει κάποιος, οι μειοψηφίες είναι πάντα αυτές που δημιούργησαν γεγονότα, προκάλεσαν εξεγέρσεις, μπήκαν μπροστά σε αγώνες τα αποτελέσματα των οποίων καρπώθηκαν εκ των υστέρων όλοι, ακόμα και αυτοί που παρακολουθούσαν από τον καναπέ! Να αναφερθούμε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου; Περιττό είναι, όλοι τα γνωρίζουν…
Ακόμα και αν σήμερα, λοιπόν, οι εξεγερμένοι φοιτητές είναι λιγότεροι από εκείνους που συνολικά έχουν αυτή την ιδιότητα, αυτό μικρή σημασία έχει. Εκείνο που έχει μεγαλύτερη, είναι πως οι εξεγερμένοι δείχνουν μεγαλύτερα αντανακλαστικά για όσα κάποιοι προσπαθούν να επιβάλουν σ’ αυτούς. Άλλωστε, αν οι «πλειοψηφίες» διαφωνούν με τις κινητοποιήσεις, γιατί άραγε δεν κατεβαίνουν στους δρόμους;“
Γιάννης Παντελάκης
Από τη στήλη “Ακροβατώντας” της εφημερίδας “Ελευθεροτυπίας” – 27/02/2007
[copy-pasted από το forum της ΦΑΚ]
———————————————————————————-
Διαβάστε επίσης ένα πραγματικά καταπληκτικό άρθρο του Νάσου Γκολέμη, αναδημοσιευμένο επίσης από εφημερίδα, στο blog του diml:
Νόμος είναι το δίκιο των νέων
———————————————————————————-
Και τέλος, μία εκπληκτικής ελεεινότητας δήλωση εκ στόματος Τέρενς Κουίκ σχετικά με το video που δείχνει ότι κουκουλοφόροι και αστυνομία είναι φιλαράκια, το οποίο μόνο ο Λαζόπουλος είχε τα αρχίδια να το βγάλει στην τηλεόραση, γιατί και συνεργάτες από τα υπόλοιπα κανάλια σίγουρα το είχαν δει (αφου ψάχνανε στο youtube για video, και βγάλανε στις ειδήσεις μόνο τα video από τις καταλήψεις που κάναμε καμιά μαλακιούλα να περάσει η ώρα) άλλα δε το βγάζανε το εν λόγω video γιατί δε “βόλευε” την κυβέρνηση. Ιδού το video που έδειξε και ο Λαζόπουλος:
και ιδού η δήλωση εκ στόματος Κουίκ:
“(οι κουκουλοφόροι που φαίνονται στο video) ήταν δημοσιογράφοι που φόραγαν κουκούλες για να μην τους γνωρίσουν οι διαδηλωτές και τους στοχοποιήσουν“.
[εβρέθη στο blog του nuntius]
Τέτοια γελοιότητα.
Τέτοιο θράσος.
Τέτοιος ξεπεσμός.
Τέτοια παραπλάνηση.
Τέτοιος κυβερνητικός έλεγχος.
Τέτοια πίεση.
Τέτοια φίμωση.
Τέτοια δημοσιογραφία…
Άλλωστε μη ξεχνάμε το μεγαλειώδες ρεπορτάζ του MEGA σύμφωνα με το οποίο όλοι οι φοιτητές στις καταλήψεις είναι “αναρχικοί” (προσέξτε τον υπότιτλο στο video). Φτάσανε στο σημείο να ψάχνουνε στο ιντερνετ για τα video που τραβούσαμε στις καταλήψεις για την πλάκα μας (κάποια από τα video είναι από την σχολή μου) και να τα βγάζουν στις ειδήσεις λέγοντας πως “Διαφημίζουν τη δράση τους οι αναρχικοί!“. Μας χαρακτηρίζουν “αναρχικούς”:
[εβρέθη στο blog του Αλέξανδρου Γκόγκα]
Φτάσανε σε σημείο να χαρακτηρίζουν το indymedia (από το independent media), το οποίο είναι ένα παγκόσμιο ανεξάρτητο δίκτυο ενημέρωσης που ενημερώνεται από όλους μας, από οποιονδήποτε, και δε πρόσκειται σε κυβερνητικό έλεγχο όπως τα κανάλια και οι εφημερίδες, να το χαρακτηρίζουν “δίκτυο ενημέρωσης αντιεξουσιαστών και καταληψιών“.
Μπάτσοι φιλάτε τ’ αφεντικά σας.
Δημοσιογράφοι φιλάτε τους εργοδότες σας.
Αφιερωμένο εξαιρετικά:
20 σχόλια προς "Περί μειοψηφιών του φοιτητικού κινήματος"
Μαρτίου 2, 2007 στο 1:40 πμ
Θελω να δω τι θα γραφουν αυριο οι εφημεριδες…
Περιμενω τα πρωτοσελιδα τους…
Και σημερα εγινε πανικος!!!
Αντε να δουμε που θα καταληξουμε…
Μαρτίου 2, 2007 στο 1:41 πμ
Μόλις διάβαζα στο blog σου nuntius για την φοβερή δήλωση του Κουίκ (θα κάνω αναφορά στο παραπάνω άρθρο). Τώρα όσον αφορά αυτά που είπες:
Και εγώ νομίζω οτι αυτή δεν είναι η παιδεία που φανταζόμουν. Που θα ήθελα. Που διακαιούμαι.
Τι να λέμε τώρα…
Αν μου βρεις έστω και ένα να υποστηρίζει ότι δεν έχει πρόβλημα από το τρέχον εκπαιδευτικό σύστημα…θα κλείσω το blog μου. Αλλά θέλω να μου πεις, αφού κανένας δεν είναι ευχαριστημένος, γιατί κάθεται σπίτι του και βλέπει Δρούζα, Πρετεντέρη, Deal και Singles? Γιατί δε βγαίνει στο δρόμο? Γιατί δε σηκώνει τον κώλο του που έχει βγάλει αράχνες στον καναπέ να ξεχυθεί στους δρόμους?
Βολεμένοι καλοπερασάκηδες, περιμένουν να πάρουν πτυχίο να τους βολέψει ο μπαμπάς στο δημόσιο μέσω των γνωριμιών του…
Μαρτίου 2, 2007 στο 1:50 πμ
Γιώργο θα λες δε βγαίνει γιατί δε τα “καταφέραμε εμείς” (εμείς – δηλαδή και εγώ μέσα). Βιαστικά σήμερα από το blog σου.
Μαρτίου 2, 2007 στο 2:32 πμ
Το παρακάτω το άφησα και στο μπλογκ του diml. Για το άρθρο του Γκολέμη.
Εγώ διαφωνώ ριζικά. Πρώτα από όλα ο τίτλος, παράφραση γνωστής φράσης του ΚΚΕ, είναι βαθιά αντιδημοκρατικός και στοχεύει να νομιμοποιήσει τον αυταρχισμό. Ποιός θα κρίνει τι είναι «δίκιο»; Αν εγώ νομίζω ότι αδικούμαι από «το σύστημα», έχω δικαίωμα να κάνω λίμπα ό,τι βρω μπροστά μου; Φαντάζεστε σε τι κοινωνία θα ζούμε αν ο καθένας από μας βάλει το «δίκιο» του πάνω από τους νόμους της χώρας; Ζούγκλα!
Για μένα το λεγόμενο «φοιτητικό κίνημα» σήμερα είναι μέρος του προβλήματος, όχι της λύσης. Δεν παλεύει το σύστημα, αλλά δουλεύει για τη διαιώνιση του συστήματος. Η μεγάλη πλειοψηφία των φοιτητών σήμερα κάνει ό,τι και η υπόλοιπη κοινωνία: αγωνίζονται για την πάρτη τους και τη βολή τους.
Ο κ. Γκολέμης είναι ή μεγάλος υποκριτής ή πολύ ανόητος. Η λύση των προβλημάτων που παραθέτει περνάει από την αναβάθμιση της παιδείας. Αναβάθμιση την οποία μάχονται λυσσασμένα οι βολεμένοι συνδικαλιστές των πανεπιστημίων, οι κομματικές παρατάξεις της αριστεράς που βρήκαν ευκαιρία να αυξήσουν τη δύναμή τους, και οι τεμπελχανάδες φοιτητές που δεν θέλουν να χάσουν τα εξωφρενικά προνόμια που υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα. Ε, θα υπάρχουν και κάποιοι αποπροσανατολισμένοι ιδεαλιστές που νομίζουν ότι μάχονται για ευγενή ιδανικά. Δεν πιστεύω ότι αυτοί είναι πολλοί.
Μία από τα ίδια αγαπητοί συμπατριώτες. Και η Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι ουραγός και να ξεπουλιέται στους ξένους. Συγχαρητήρια.
Μαρτίου 2, 2007 στο 2:56 πμ
Δεν διαφωνώ καθόλου, ότι η λύση προβλημάτων περνάει μεσα απο την αναβάθμιση της παιδείας. Το θέμα είναι αν αυτό που πάει να περάσει τώρα, είναι ή όχι αναβάθμιση της παιδείας. Για σκέψου λίγο, παίρνοντας υπόψιν τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν και νομίζω ότι θα καταλάβεις. Και στο κάτω κάτω, ποτέ μια αναβάθμιση δεν αρχίζει από το τέλος της αλυσίδας, στην συγκεκριμένη περίπτωση τα πανεπιστήμια. Αρχίζει από τα χαμηλά, πρωτοβάθμια εκπαίδευση δηλαδή και όταν η νέα φουρνιά περάσει στην δευτεροβάθμια, τότε την αλλάζει κι αυτή και τέλος φτάνει και στις αλλαγές της τριτοβάθμιας. Απλή κοινή λογική. Αλλά αυτό βέβαια θέλει μακροπρόθεσμη πολιτική οπτική και έναν σχεδιασμό που να οδηγεί σε κάτι καλύτερο. Αυτό που πάνε να περάσουν, δεν έχει μέλλον, το ξέρουνε και γι’ αυτό άλλωστε πάνε να το περάσουνε έτσι, ενάντια σε κάθε κανόνα κοινής λογικής. Άσε που αρχίσανε ήδη να μιλάνε για μείωση αριθμών εισακτέων και επιβολή διδάκτρων προπτυχιακά και στα δημόσια πανεπιστήμια. Εσύ θα μπορείς να στείλεις το παιδί σου πανεπιστήμιο; Με τι όρους; Βάλτα λίγο κάτω και σκέψου τα πριν αρχίσεις αφορισμούς και κριτική, την οποία κι εμείς μόνοι μας κάνουμε. Άλλωστε αυτά παλεύουμε κι εμείς. Πολλές φορές κι ενάντια στις παρατάξεις. Αλλά εσύ τσουβαλιάζεις επικίνδυνα, χωρίς καν να έχεις σκεφτεί κατα την γνώμη μου στοιχειώδη πράγματα. Ελπίζω να μην θυμώνεις, αλλά πραγματικά ότι λέω, το λέω καλοπροαίρετα.
ΥΓ:Α και το να είναι κανείς αναρχικός, δεν είναι κακό. Παλιά το ίδιο λέγανε για τους δημοκράτες, οτι είναι παλιοκουμμούνια. Τόσα ξέρουνε για ελευθερία σκέψης, τόσα λένε…
Μαρτίου 2, 2007 στο 3:02 πμ
@ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ,
όσες φορές και να το διάβασα το σχόλιο σου, δε κατάλαβα τι θες να πεις!
@Θέμη,
δε κατάλαβα που αντιδράς, στα αιτήματα ή στον τρόπο διαμαρτυρίας?
Μήπως άραγε τα ίδια θα έλεγες και αν μαζεύονταν 20.000 συνταξιούχοι και διαμαρτύρονταν για τις χαμηλές τους συντάξεις? Και σε κείνη την περίπτωση, σύμφωνα με το κράτος δεν έχουν δίκιο, οι ίδιοι πάντως πιστεύουν πως έχουν δίκιο. Άρα τι θα πρότεινες σε κείνη την περίπτωση, να μη διαμαρτυρηθούν? Να μη κλείσουν τους δρόμους? Να κάτσουν σπίτι και να πεθάνουν από τις πενιχρές συντάξεις? Τυφλή υποταγή στους νόμους, καμιάς μορφής αντίδραση όσο και παράλογοι και αν είναι οι νόμοι (για το κράτος είναι πάντα δίκαιοι και λογικοί) για να μη γίνει “ζούγκλα” το υπέροχο μας κράτος?
Όσον αφορά το φοιτητικό κίνημα, δε βγαίνει στους δρόμους ο “καθένας” που νομίζει ότι έχει δίκιο και τα κάνει λίμπα. Καταρχήν αυτοί που τα κάνουν λίμπα δεν έχουν σχέση με το φοιτητικό κίνημα και μη τα συγχεείς, γιατί αυτό κάνεις όταν λες:
Αν εγώ νομίζω ότι αδικούμαι από «το σύστημα», έχω δικαίωμα να κάνω λίμπα ό,τι βρω μπροστά μου;
Οι φοιτητές διαμαρτύρονται ειρηνικά. Κατά την άποψη τους έχουν δίκιο, και δε συμφωνούν στην πλειοψηφία των μεταρρυθμίσεων που προσπαθούν να περάσουν. Μεταρρύθμιση χρειαζόμαστε, κανείς δε το αρνείται, αλλά όχι αυτήν που πάνε να προωθήσουν.
Η αυτονομία του πανεπιστημίου είναι μία πολύ θετική μεταρρύθμιση, αλλά μου την βάζουν στον ίδιο νόμο πλαίσιο μαζί με τα ιδιωτικά και χίλια άλλα δυο μέτρα υπέρ του κεφαλαίου. Ε όχι, δε το θέλω.
Για κείνο το “διάλογο” που λέγαμε? Πότε έγινε και δε το πήραμε χαμπάρι? Έγινε κεκλεισμένων των θυρών, δεν εκφράσαμε καμία άποψη και μετά βγαίνει η κυβέρνηση και λέει “ο διάλογος ολοκληρώθηκε, αφήσαμε μεγάλο χρονικό διάστημα και έχουμε βγάλει τα συμπεράσματα. Οι κρίσεις ήταν θετικές και προχωράμε στη μεταρρύθμιση”.
Στην κατάσταση που μας έφτασαν, κάνοντας ένα “διάλογο” για τις μεταρρυθμίσεις ουσιαστικά μονολογώντας, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αρνηθούμε να περάσει στο σύνολο του ο νόμος πλαίσιο. Νομίζεις πως μπορούμε να πάμε να συζητήσουμε ποια μας αρέσουν και ποια όχι?
Κανείς δεν είπε ότι δε θέλουμε μεταρρύθμιση. Θέλουμε μεταρρύθμιση αλλά όχι τη μεταρρύθμιση του Κεφαλαίου που πάει να περάσει η κυβέρνηση. Θέλουμε αλλαγές, θέλουμε αύξηση της χρηματοδότησης, θέλουμε έρευνα, θέλουμε αυτόνομα πανεπιστήμια, θέλουμε αντικειμενική και εποικοδομητική αξιολόγηση θέλουμε να φύγουν τα κόμματα από τα πανεπιστήμια (λέμε τώρα). Όχι ιδιωτικά, όχι υποχρηματοδότηση, όχι κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων. Δε θέλουμε πανεπιστήμια-γραμμή παραγωγής εργαζομένων, υποχείρια του κεφαλαίου, ελεγχόμενα από επιχειρήσεις.
Και τέλος, ούτε λίγο ούτε πολύ, κατηγοριοποίησες τους συμμετέχοντες στο κίνημα σε 4 κατηγορίες:
* βολεμένοι συνδικαλιστές των πανεπιστημίων
* οι κομματικές παρατάξεις της αριστεράς που βρήκαν ευκαιρία να αυξήσουν τη δύναμή τους
* τεμπελχανάδες φοιτητές που δεν θέλουν να χάσουν τα εξωφρενικά προνόμια που υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα
* κάποιοι αποπροσανατολισμένοι ιδεαλιστές που νομίζουν ότι μάχονται για ευγενή ιδανικά -Δεν πιστεύω ότι αυτοί είναι πολλοί
Βολεμένος συνδικαλιστής δεν είμαι, σε παράταξη δεν ανήκω, τεμπελχανάς δεν είμαι -κάθε άλλο-, άρα αναγκαστικά είμαι “αποπροσανατολισμένος ιδεαλιστής που νομίζω ότι μάχομαι για ευγενή ιδανικά”. Και να μη ξεχάσω ότι ανήκω στην μειοψηφία. Μήπως ενημερώνεσαι αποκλειστικά από την τηλεόραση?
Πάντως δεν εξέφρασες κάποια άποψη για τα ΜΜΕ και τον ρόλο τους, κατά πόσο αντικειμενικά καλύπτουν τα γεγονότα.
Μαρτίου 2, 2007 στο 3:43 πμ
Θέμη για να επαναπροσδιορίσω την ερώτηση μου, άσε αν θες λίγο προσωρινά στην άκρη το δίκαιο ή άδικο των αιτημάτων μας, και πες μου πως σου φαίνεται η αντιμετώπιση του κινήματος από το κράτος, η στρατηγική και οι ενέργειες των ΜΑΤ, των καναλιών, των εφημερίδων (διάβασε και το προηγούμενο άρθρο μου αν δε το διάβασες σε συνδυασμό με το τρέχον άρθρο για να καταλάβεις για τι πράμα μιλάω).
Μαρτίου 2, 2007 στο 4:45 μμ
Γιώργη, συμφωνώ απόλυτα με την εγγραφή σου και με το κείμενο του Γιάννη Παντελάκη. Πάντως να ξέρεις ότι ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος είναι εργαλαβικώς υποστηρικτής του Γ.Α. Παπανδρέου και αν σήμερα κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ θα έγραφε τα ακριβώς αντίθετα. Εσύ βέβαια κρίνεις το κείμενο και όχι το συγγραφέα του. Επί της ουσίας, συμφωνώ απόλυτα!
Μαρτίου 2, 2007 στο 9:08 μμ
Γιώργο, διαφωνώ σίγουρα με τον τρόπο διαμαρτυρίας. Δεν μπορεί να υποστηρίζετε την αναβάθμιση της παιδείας και με τις πράξεις σας να την υποβαθμίζετε περισσότερο. Το νομοσχέδιο ασφαλώς δεν είναι μεταρρύθμιση αλλά κάνει «μερεμέτια», τα οποία μπορεί να μην είναι τέλεια αλλά νομίζω ότι κινούνται γενικά στη σωστή κατεύθυνση. Αλλά ακόμα κι αν πίστευα ότι το νομοσχέδιο είναι σε λάθος κατεύθυνση, πάλι δεν θα υποστήριζα τις καταλήψεις. Θα υποστήριζα α) αποχή από τα μαθήματα, α) ειρηνικές πορείες το Σαββατοκύριακο β) εκδηλώσεις με ομιλίες μέσα στα ίδια τα πανεπιστήμια γ) καθιστικές διαμαρτυρίες με πανώ κτλ, όλα με ανοιχτά πανεπιστήμια. δ) συλλογή υπογραφών κατά της κυβέρνησης. Δείτε με ποιούς συμπορεύεστε: με την ΠΟΣΔΕΠ, την ΟΛΜΕ, και την ΔΟΕ. Αυτές ακριβώς τις συντεχνίες που με την ανοχή της πολιτικής ηγεσίας διέλυσαν την παιδεία στη χώρα μας.
Όσον αφορά τα αιτήματα, δεν είμαι και σίγουρος ποιά είναι. Περισσότερο ακούω συνθήματα παρά αιτήματα. «Θα μας βρουν μπροστά τους» και τέτοιες αηδίες. Το κυρίαρχο αίτημα που ακούω είναι «να μην περάσει το νομοσχέδιο». Δεν είναι εποικοδομητική στάση αυτή. Το νομοσχέδιο έχει 30 άρθρα. Όλα είναι στραβά; Άλλα αιτήματα που έχω ακούσει και η θέση μου για αυτά:
- Κάτω τα χέρια από το άσυλο. Διαφωνώ. Υποστηρίζω την κατάργηση του.
- Αύξηση στη χρηματοδότηση. Συμφωνώ αλλά ΜΟΝΟ μετά από ριζική μεταρρύθμιση, διαφάνεια, αξιοκρατία, κτλ Διαφορετικά τζάμπα θα πάνε.
- Όριο σπουδών. Εδώ αμφιταλλαντεύομαι. Θα ήθελα να υπάρχει μιά συστηματική μελέτη για το τι ωθεί τους φοιτητές στην διαιώνιση των σπουδών τους. Σίγουρα μιά μερίδα αυτών είναι καλοπερασάκηδες. Κανονικά, οι γονείς θα έπρεπε να τους βάλουν όριο σπουδών, όχι το κράτος.
- Όχι κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων. Πρώτα από όλα, το νομοσχέδιο δεν καταργεί τα δωρεάν συγγράμματα αλλά σας δίνει τη δυνατότητα να διαλέξετε εσείς ποιά συγγράμματα θα σας διανεμηθούν. Κακό είναι; Η προσωπική μου θέση σε αυτό είναι να καταργηθεί η δωρεάν διανομή και να διατεθούν όλοι οι εξοικονομούμενοι πόροι σε υποτροφίες για τους οικονομικά ασθενέστερους. Γιατί οι γόνοι της μεσαίας τάξης να παίρνουν δωρεάν συγγράμματα;
Τα ιδιωτικά είναι άλλο θέμα, δεν έχει σχέση με το νομοσχέδιο αυτό. Αλλά οι ίδιοι που αντιδρούν στα ιδιωτικά αντιδρούν και στην αναβάθμιση των δημοσίων πανεπιστημίων. Αντίφαση δεν είναι αυτό; Μιλάς για μέτρα υπέρ του κεφαλαίου. Υπάρχουν στο νομοσχέδιο αυτό μέτρα υπέρ του κεφαλαίου; Που ακριβώς; Με ποιό τρόπο γίνονται τα πανεπιστήμια υποχείρια των επιχειρήσεων και ποιών επιχειρήσεων; Ποιό άρθρο του νομοσχεδίου το κάνει αυτό;
Πήγε ο Μπάρκας στη Βουλή, τους κατήγγειλε ως …. αναρμόδιους, και αποχώρησε! Αν είναι δυνατόν! Του δίνεται η ευκαιρία να εκθέσει τις απόψεις του στους βουλευτές και σε όλη την κοινή γνώμη και αυτός ο βλάκας τους φτύνει και αποχωρεί! Είναι αυτή συμπεριφορά ανθρώπων που έχουν δίκιο; Αν είχαν δίκιο θα εκμεταλλευόντουσαν κάθε ευκαιρία για να εκθέσουν τα επιχειρήματά τους.
Ενημερώνομαι από τις ειδήσεις της ΝΕΤ και όλες τις εφημερίδες με έκδοση στο διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένης και της Αυγής και του Ριζοσπάστη. Τι γνώμη έχω για αυτές; Κανείς δεν είναι αντικειμενικός, ο καθένας έχει την ατζέντα του. Για τα ΜΑΤ κτλ κρίνω από αυτά που βλέπω και διαβάζω. Δεν είμαι εκεί να τα δω με τα μάτια μου. Καλά οι μολότωφ ρίχνονται από κουκουλοφόρους. Έχω όμως δει και διαδηλωτές να επιτίθενται στα ΜΑΤ με κόκκινες σημαίες. Οφθαλμαπάτη ήταν; Η συζήτηση περί καταστολής κτλ το μόνο που κάνει είναι να μας αποπροσανατολίζει από την ουσία του ζητήματος που είναι η παιδεία και τι πρέπει να γίνει για να αναβαθμιστεί.
Μαρτίου 2, 2007 στο 10:11 μμ
Γιώργο, έχεις δίκο έτσι που το έγραψα…
Γράφεις:
>Αλλά θέλω να μου πεις, αφού κανένας δεν είναι >ευχαριστημένος, γιατί κάθεται σπίτι του και >βλέπει Δρούζα, Πρετεντέρη, Dealκαι Singles; >Γιατί δε βγαίνει στο δρόμο; Γιατί δε σηκώνει τον >κώλο του που έχει βγάλει αράχνες στον καναπέ να >ξεχυθεί στους δρόμους;
Kαι σου απαντάω: φταίμε εμείς που δεν είναι στους δρόμους.
Tο έγραψα στο άλλο μπλογκ του Αλέξανδρου και το επαναλμβάνω και εδώ:
Σήμερα το «καθεστωτικό» (…) κανάλι MEGA έδειξε ένα βίντεο όπου φαίνεται ότι το περιστατικό με τον φρουρό ήταν αλλοιώς:
Δύο [2 μόνο] διαδηλωτές σπάσαν τα τζάμια του υπουργείου, κάτι μικρά τζαμάκια – πλακάκια που ειναι χωνευτά στον τοίχο. Tότε πυροβόλησε ο φρουρός. Oύτε επίθεση δέχθηκε από πενήντα ροπαλοφόρους, ούτε κινδύνεψε η ζωή του.
Kάποιος μάγκας τράβηξε το βίντεο, βρήκε τον τρόπο να το δώσει στο MEGA – βλέπεις φίλε Γιώργο Mαργαρίτη τι σου έγραφα εχθές – και ο κατά τάλλα αντιδραστικός προς τις καταλήψεις Πρετεντέρης και η Tρέμη και η Στάη περιλάβαν τον εκπρόσωπο των ειδικών φρουρών και του άλλαξαν τα φώτα.
To video που έχεις με τους κουκουλοφόρους στο Υπουργείο είναι συγκλονιστικό!!! Θα το ανεβάσω σε χωριστό κείμενο στο blog μου τη Δευτέρα. Και παροτρύνω και όλους όσους ενδιαφέρονται για ενημέρωση του κόσμου να το κάνουν και αυτοί.
Αν μπορεί να βρει κανεις το video του ΜΕGA που προανέφερα ας το ανεβάσει και αυτό στο YouTube.
YΓ. Θέμη κράτα μία επιφύλαξη. Εγώ μετά από αυτά που είδα στο MEGA σήμερα έφριξα με το πόσο χοντρά μπορούν να είναι τα ψέματα. Συμφωνώ ότι η κουβέντα για την καταστολή μας βγάζει από την πρώτη κουβέντα που είναι για την εκπαίδευση. Αυτό όμως είναι και ένα πολύ φτηνό κόλπο της ηλίθιας κυβέρνησης που βλέπει ότι το χάος την ωφελεί για τα μικρονοικά πολιτικά της κέρδη.
Μαρτίου 2, 2007 στο 11:17 μμ
Θέμη, εγώ νομίζω πως το νομοσχέδιο δε κινείται γενικά στη σωστή κατεύθυνση και απλά έχει κάποια ελαττώματα, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Ότι στο σύνολο του δεν είναι καλό για τον έλληνα φοιτητή-μελλοντικά εργαζόμενο, και απλά έχει κάποια καλά σημεία, κάποιες πολύ σωστές τροποποιήσεις και μεταρρυθμίσεις.
Δε κατάλαβα γιατί λες:
Τα ιδιωτικά είναι άλλο θέμα, δεν έχει σχέση με το νομοσχέδιο αυτό.
Δεν αφορά ο νόμος πλαίσιο την ίδρυση των ιδιωτικών? Μα για ποιο λόγο άλλωστε αναθεωρείται και το άρθρο 16 του συντάγματος?
Αλλά οι ίδιοι που αντιδρούν στα ιδιωτικά αντιδρούν και στην αναβάθμιση των δημοσίων πανεπιστημίων. Αντίφαση δεν είναι αυτό;
Αυτό είναι ΨΕΥΔΕΣ. Αντιδρούμε στην ίδρυση των ιδιωτικών, αλλά φυσικά και θέλουμε αναβάθμιση των δημοσίων. Δεν υπάρχει ούτε *ένας* που να μη θέλει αναβάθμιση των δημοσίων, να παραμείνουν στην κατάσταση που βρίσκονται.
Με ποιό τρόπο γίνονται τα πανεπιστήμια υποχείρια των επιχειρήσεων και ποιών επιχειρήσεων;
Η κύρια εστία αντίδρασης είναι η ίδρυση των ιδιωτικών σχολών. Και εκεί κολλάει και το ότι η μεταρρύθμιση γίνεται με γνώμονα το *κεφάλαιο* και όχι τον *φοιτητή*. Γιατί δε μπορώ να φανταστώ ούτε ένα λόγο για τον οποίο τα ιδιωτικά ΑΕΙ θα ωφελήσουν τον φοιτητή και θα βοηθήσουν στην βελτίωση και εξυγίανση της δημόσιας παιδείας. Κάθε άλλο. Γίνονται καθαρά για το κέρδος, και για να μη καταλήξει το σχόλιο αυτό νουβέλα, τις απόψεις μου περί ιδιωτικών τις είχα εκφράσει σε έναν πιο “light” ύφος στο ακόλουθο post:
[ Ο Αστερίξ στην χώρα των ιδιωτικών ]
Με λίγα λόγια, δε βλέπω τι καλύτερο θα προσφέρει ένα ιδιωτικό από ένα αυτόνομο, ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο με καλή χρηματοδότηση (όχι αυτά τα γελοία και πενιχρά ποσοστά του 3,5% του ΑΕΠ, το χαμηλότερο αν δε κάνω λάθος στην ΕΕ). Αν ανοίξουν τα ιδιωτικά, δε θέλει και πολύ για να υποβαθμιστούν έμμεσα, με διάφορα “κόλπα”, ακόμα περισσότερο τα δημόσια -ξέρεις ότι γίνεται και ότι μπορούν να το κάνουν, όπως το κάνουν τόσα χρόνια- και να στραφούν αναγκαστικά οι φοιτητές στα ιδιωτικά (σκέψου σιγά σιγά όλα τα Ελληνικά Πανεπιστήμια να γίνουν π.χ “Αριστοτέλειο”). Αυτό είναι πολύ συνοπτικά το σκεπτικό μου κατά των ιδιωτικών και ο λόγος που λέω πως η μεταρρύθμιση στο σύνολο της είναι υπέρ του κεφαλαίου και όχι υπέρ του φοιτητή (και όταν λέω υπέρ του φοιτητή δεν εννοώ πχ τη βάση του 10 ή τους αιώνιους φοιτητές, αυτά είναι εν μέρει καλές μεταρρυθμίσεις για την βελτίωση της παιδείας). Θα μειωθεί η χρηματοδότηση, θα αναγκαστούν τα πανεπιστήμια να βασίζονται σε χρηματοδοτήσης εταιρίων -με το αζημείωτο φυσικά- και εκεί ξεκινά ο έλεγχος των πανεπιστημίων από τις επιχειρήσεις.
Further reading:
[ Περί ιδιωτικών στη Βρετανία ]
[ Το Cambridge στη ζητιανιά! ]
[ Πανεπιστήμιο Φοίνιξ: Τα κέρδη "έπνιξαν" τις γνώσεις! ]
Όσον αφορά τα φοιτητικά αιτήματα που δε βλέπεις, αυτά δε είναι τα “θα μας βρουν μπροστά τους” κτλ που προανέφερες. Κύρια αιτήματα είναι “όχι στην ίδρυση των ιδιωτικών”, “όχι στα ΙΔΒΕ” (το οποίο σηκώνει πάρα πολύ συζήτηση για τις προεκτάσεις του), “όχι στην κοινοτική οδηγία 2005/36″, “όχι στην κατάργηση του ασύλου”. Για το τελευταίο να αναφέρω μόνο πως και η ισχύουσα διάταξη επαρκεί για την προστασία της δημόσιας περιουσίας, καθώς μπορεί να αρθεί όποτε κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο, αλλά *δεν εφαρμόζεται σωστά* -δε φταίει η διάταξη. Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να επωμίζονται τις ευθύνες οι πρυτάνεις και όσοι συμμετέχουν στο πρυτανικό συμβούλιο στην περίπτωση που η μη-άρση του ασύλου οδηγεί σε δυσμενείς για το πανεπιστήμιο καταστάσεις και να τους επιρρίπτονται ευθύνες και ποινές. Μπορούν να κρίνουν αν πρέπει να αρθεί ή όχι. Πρέπει να αναλάβουν και αυτοί τις ευθύνες τους σαν πρυτάνεις, και όχι να δώσουμε το πληρεξούσιο στην αστυνομία να αλωνίζει στα πανεπιστήμια επειδή δεν μαζεύονται τα μέλη του πρυτανικού συμβουλίου να λάβουν μία απόφαση και αρνούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Για τον Μπάρκα δεν έχεις άδικο.
Έχω όμως δει και διαδηλωτές να επιτίθενται στα ΜΑΤ με κόκκινες σημαίες. Οφθαλμαπάτη ήταν;
Δηλαδή δεν είδες ΜΑΤ να πετάνε αδιακρίτως δακρυγόνα και να βαράνε με μένος με τα γκλομπ φοιτητές (που διαδήλωναν ειρηνικά), γυναίκες, δημοσιογράφους?
Μη κοιτάς μόνο τη μία όψη του νομίσματος, αυτή που σου δείχνουν στην τηλεόραση. Θα σε συμβούλευα να διαβάζεις συχνότερα το indymedia (που δεν είναι και πανάκεια, απαιτείται κριτική ικανότητα για να φιλτράρεις τις σωστές και αληθείς ειδήσεις, αλλά είναι το μόνο ανεξάρτητο δίκτυο πληροφόρησης). Και μιας και αναφερόμαστε στη στάση των ΜΑΤ, διάβασε τη μαρτυρία του δημοσιογράφου που αναφέρει τις βιαιοπραγίες των ΜΑΤ, την οποία διάβασα στο indymedia:
[ Σπύρος Χαλικιάς, μέλος της ΕΣΗΕΑ, ρεπόρτερ της ΝΕΤ 105,8 ]
Η μαρτυρία ενός *αντικειμενικού* πιστεύω και από την πλευρά σου παρατηρητή…
Η συζήτηση περί καταστολής κτλ το μόνο που κάνει είναι να μας αποπροσανατολίζει από την ουσία του ζητήματος που είναι η παιδεία και τι πρέπει να γίνει για να αναβαθμιστεί.
Κάνεις μεγάλο λάθος. Δε μπορείς να παραβλέψεις τα αίσχη που γίνονται από τα ΜΑΤ και το τηλεοπτικό βιασμό των τηλεθεατών από τις ειδήσεις και τους Πρετεντέρηδες. Την πλύση εγκεφάλου στην οποία καθημερινά υποβάλλονται οι πολίτες. *Αναγκάζουν* τους πολίτες να βρεθούν απέναντι μας. Εξού και οι δημοσκοπήσεις. Όταν ο πολίτης βλέπει συνεχώς στις ειδήσεις ότι στις πορείες γίνονται ΜΟΝΟ καταστροφές, στις καταλήψεις ΑΠΛΑ “καλοπερνάμε”, ΔΕΝ έχουμε αιτήματα, τι θα ψηφίσει άραγε στο γκάλοπ? Δε θα ψηφίσει υπερ των μεταρρυθμίσεων, να σταματήσουν οι καταλήψεις? Και γω τα ίδια θα ψήφιζα αν έβλεπα αυτά που βλέπουν.
Τα γκάλοπ δεν είναι στημένα, αλλά είναι πλασματικά.
Για να ολοκληρώσω, μιλάμε για μία μεταρρύθμιση που αφορά ΆΜΕΣΑ τους φοιτητές, γίνεται ΓΙΑ τους φοιτητές, και ΔΕ συμμετέχουν οι φοιτητές. Έγινε ένας εσωκυβερνητικός μονόλογος και έληξε το θέμα. Αυτό που θέλω εγώ Θέμη είναι να σταματήσει τώρα αμέσως η προσπάθεια προώθησης αυτού του νομοσχεδίου και να ξεκινήσει ένας πραγματικός -όχι “πλασματικός”- διάλογος. Διάβασα πολλές ωραίες ιδέες σε παλαιότερα άρθρα σου. Και πιθανόν και μεις έχουμε κάποιες ωραίες ιδέες. Μπορούμε όμως να τις εκφράσουμε? Μπορούν να ακουστούν?
Μαρτίου 3, 2007 στο 12:10 πμ
Το θέμα με την ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων τάξεων, στερώντας τα δωρεάν συγγράμματα, τίθεται λάθος, νομίζω. Το έχω ξαναπεί, νομίζω και στο δικό μου blog, ότι δεν με πειράζει να έχουν δωρεάν πανεπιστήμιο και οι πλούσιοι, αρκεί να υπάρχει ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα και πληρώνουν τους φόρους τους. Το επιχείρημα που δίνεται, να κοπούν τα συγγράμματα να ενισχυθούν οι φτωχοί, είναι σε λάθος βάση. Αν θέλεις να ενισχύσεις ουσιαστικά τους φτωχότερους, φτιάχνεις ένα καλύτερο σύστημα κατανομής του πλούτου κι όχι στερώντας παροχές σε όλους για να δώσεις σ’αυτούς.
Οι τρόποι διαμαρτυρίας που λες, είναι πολύ καλοί, αλλά αυτό που δεν παίρνεις υπ’όψιν σου είναι οι πραγματικές συνθήκες που επικρατούν. Αν οι σχολές δεν κλείνανε, το νομοσχέδιο και η αναθεώρηση, θα περνούσανε την επόμενη μέρα. Γιατί πολύ απλά, υπάρχει διάχυτη η κουλτούρα της αδιαφορίας, της αντιπροσώπευσης και του ωχαδερφισμού, που αν δεν παίρναμε αυτό το “ακραίο” μέτρο, ο κόσμος δεν θα συμμετείχε σε αυτού του είδους τις κινητοποιήσεις.
Οι καταλήψεις έχουνε πραγματικά πολλά προβλήματα. Είναι κάτι το οποίο το ξέρουμε και δυσκολεύει κατ’αρχήν κι εμάς τους ίδιους. Αλλά πραγματικά, αν έχεις να προτείνεις κάτι που να είναι πραγματικά αποτελεσματικό, πραγματικά κάντο. Εγώ όσο κι αν έχω στύψει το μυαλό μου, ειλικρινά, δεν έχω σκεφτεί κάτι άλλο.
Για το ότι δεν ακούγονται προτάσεις, συγκεκριμένες, θα συμφωνήσω εν μέρη, αλλά αυτό είναι πρόβλημα που προκύπτει από συγκεκριμένες παρατάξει, το να μην προβληθούν συγκεκριμένα πράγματα. Από την άλλη οι παρατάξεις που θέλουν να προτείνουν κάτι αφορά ένα ολόκληρο δομημένο σύστημα που αφορά όλη την κοινωνία, μιλάνε δηλαδή για καθολική αλλαγή του συστήματος. Όπως καταλαβαίνεις, κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο να κατέβει σαν πρόταση, οπότε γι’αυτό και βγαίνει αυτή η εικόνα παραέξω. Κάποιοι, που δεν ανήκουν σε παρατάξεις, αλλά ενδιαφέρονται για το πανεπιστήμιο, προσπαθούν να σπάσουνε αυτήν την λογική, αλλά είναι δύσκολο, καθότι είναι κυρίως ανεξάρτητοι, χωρίς τις οργανωμένες δομές των παρατάξεων.
Για το άσυλο, πιστεύω ότι έχεις λάθος. Το άσυλο είναι σωστό να υπάρχει και μας δίνει την δυνατότητα να αντιδρούμε. Χωρίς το άσυλο, οι μπάτσοι θα μπορούσαν να μας μπουζουράσουνε με την πρώτη κατάληψη. Σε συνδυασμό με το παραπάνω σχόλιό μου σχετικά με τους τρόπους δράσης που προτείνεις παραπάνω, θα είχε σαν αποτέλεσμα να μην γίνονται καθόλου αγώνες για όποια δικαιώματά μας. Και οκ μπορεί εσύ να διαφωνείς σχετικά με τον λόγο για τον οποίο κάνουμε καταλήψεις, αλλά το άσυλο εξασφαλίζει ότι αν παρουσιαστεί κάτι για το οποίο αξίζει να κάνεις κατάληψη, θα μπορείς να το κάνεις.
Όσων αφορά το πώς γίνεται η εκμετάλλευση του πανεπιστημίου από το κεφάλαιο και τις εταιρίες, ο νόμος το λέει ρητά.
Άρθρο 5
Ακαδημαϊκός-Αναπτυξιακός Προγραμματισμός
παράγραφος 2
ε) Στον προγραμματισμό της χρηματοδότησης από άλλες πηγές, εκτός του κρατικού προϋπολογισμού.
Αυτό πρακτικά σημαίνει 2 πράγματα:
1) Δίδακτρα. Όχι μόνο θα πληρώνουν οι φοιτητές νοίκι, κοινόχρηστα, φαΐ και γραφικές ύλες, αλλά θα έχουνε και τα δίδακτρα. Χωρίς να αναφέρω καν την οικονομική αιμορραγία που υπάρχει λόγω φροντιστηρίων , μέχρι να περάσει κάποιος στο πανεπιστήμιο. Οπότε πλέον το πανεπιστήμιο θα γίνει πλέον υπόθεση των λίγων που ήδη έχουνε χρήματα. Οι υπόλοιποι, will kiss education goodbye.
2) Χρήματα που θα τα δίνουν οι εταιρίες. Προφανώς για να γίνει έρευνα που θέλουνε. Οπότε μιλάμε για έρευνα κατευθυνόμενη. Ή έρευνα που τα αποτελέσματά της θα είναι ιδιοκτησία της εταιρίας που δίνει τα χρήματα. Δεν είμαι υπέρμαχος ούτε της μιας, ούτε της άλλης επιλογής.
Δεδομένης της υποχρηματοδότησης των πανεπιστημίων, τα ιδρύματα θα στραφούν αναγκαστικά σε έναν από τους δύο παραπάνω δρόμους. Άσε που ήδη μιλήσανε για δίδακτρα σε προπτυχιακό επίπεδο και μείωση των εισακτέων στα ΑΕΙ. Αυτά δεν σου λένε τίποτα για το που το πάνε το πράγμα;
Από την άλλη, όσο αναφορά τον διάλογο που λες. Το θέμα είναι ότι ο διάλογος, πρέπει να γίνει από μηδενική βάση, καθώς για την σωστή λειτουργία των πανεπιστημίων χρειάζονται ριζικές αλλαγές. Όταν λοιπόν σε καλούν σε έναν διάλογο με προκαθορισμένη ατζέντα, ο οποίος έχει συγκεκριμένες κατευθύνσεις που κατά την γνώμη τους-μας, είναι σε λάθος βάση, δεν έχει και πολύ νόημα να συμμετέχεις καν. Από την άλλη, κάποια φάση που γινότανε μια διημερίδα στο συγκεκριμένο θέμα, με υπουργούς, πρώην υπουργούς κι άλλους πολιτικούς φορείς, όταν πήγε μια ομάδα φοιτητών να κάνει μια τοποθέτηση, δεν την άφησαν καν να μπει μέσα, με ανόητες δικαιολογίες. Και μάλιστα στην πόρτα υπήρχε κλούβα των ΜΑΤ, όχι απλοί αστυνομικοί. Υπό τις πιέσεις των φοιτητών, παραδέχτηκαν ότι είχανε σαφείς εντολές να μην τους επιτρέψουν την είσοδο. Όπως και σήμερα που πήγαν κάποιο φοιτητές στα δικαστήρια να κάνουν μια παρέμβαση σε μια εκδήλωση που θα συμμετείχε και ο Τσιτουρίδης τους περίμεναν τα ΜΑΤ για άλλη μια φορά. Όμως πλάκωσαν τα κανάλια και τελικά μπόρεσε να μπει μια αντιπροσωπία, έστω. Αυτά περί διαλόγου. Γι’αυτό λένε και τα παιδιά, μην κρίνετε τόσο εύκολα εφόσον δεν βρίσκεστε στις διαδικασίες αυτές, δεν κατεβαίνετε στον δρόμο. Πολλά θάβονται από τα ΜΜΕ και δεν βγαίνουνε παραέξω. Και είναι τόσες οι δράσεις, που πραγματικά, δεν θα υπήρχε χώρος να φανούν όλα αυτά.
Τέλωσπάντων, πολλά μπορώ να γράψω, αλλά πραγματικά δεν βοηθάει και το μέσον για έναν πιο ουσιαστικό διάλογο.
Ξαναλέω όμως, μην κρίνουμε βιαστικά και κυρίως μην παίρνοντας υπ’όψιν μας τις πραγματικές συνθήκες…
Μαρτίου 3, 2007 στο 1:13 πμ
Γιώργο, ο νόμος πλαίσιο δεν έχει καμία σχέση με τα ιδιωτικά ΑΕΙ. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Εγώ υποστηρίζω και την αναθεώρηση του Α16, αλλά αυτό είναι άλλη μεγάλη κουβέντα.
Για τη χρηματοδότηση να σου δώσω ένα παράδειγμα. Υπάρχουν τμήματα με τριπλάσιο αριθμό καθηγητών από αυτό που θα ήταν λογικό. Να τους δώσουμε κι άλλη χρηματοδότηση να προσλάβουν κι άλλους; Προφανώς όχι. Επομένως, η αύξηση της χρηματοδότησης πρέπει να είναι στοχευμένη για να αποδώσει και να συνοδευτεί από περισσότερο έλεγχο και λογοδοσία.
Άρη, πηγές εκτός κρατικού προγραμματισμού μπορεί να σημαίνει και αξιοποίηση πανεπιστημιακής περιουσίας ή δωρεές, π.χ. από αποφοίτους. Οι δωρεές είναι χωρίς αντάλλαγμα, εκτός κι αν έχετε αντίρρηση να δωθεί σε ένα κτίριο π.χ. το όνομα του δωρητή. Αυτό που λέτε, να χρηματοδοτούν εταιρείες τα πανεπιστήμια με αντάλλαγμα κατά παραγγελία έρευνα, χωράει συζήτηση. Δεν είναι αναγκαστικά κακό, αλλά πρέπει να υπάρχουν σαφείς κανόνες (έγραψα κάτι για αυτό εδώ).
Μαρτίου 3, 2007 στο 2:09 πμ
Συμφωνώ οτι δεν είναι αναγκάια κακό, αλλά το θέμα είναι ποιός θα το ελέγχει; Όπως είπα δεν έχω κανένα πρόβλημα αν τα ερευνητικά προγράμματα περνάνε απο την έγκριση της ΓΣ των φοιτητών, αλλά κάτι τέτοιο μάλλον θα είναι απίθανο να το δεχτεί κανείς.
Όσο για τις χρηματοδοτήσεις που λες, ναι δεν είναι κακή ιδέα, αλλά: Σε αυτήν την περίπτωση γιατί δεν ξεκαθαρίζει ο νόμος σαφώς αυτές τις δύο περιπτώσεις που λες αλλά αντίθετα το αφήνει γενικά κι αόριστα, ώστε στην ερμηνία του να χωράνε και δίδακτρα κτλ; Άσε που όπως έγραψα και πιο πάνω ο πρύτανης του πανεπιστημίου Θεσσαλίας μίλησε ήδη για προπτυχιακά δίδακτρα (μετά υποτείθεται ανασκεύασε, αλλά εγώ τα λογίζω αυτά ως επικοινωνιακό παιχνίδι). Οπότε εύλογα έχω κάθε λόγο να ανησυχώ, έτσι δεν είναι;
Κι όπως λες πρέπει να υπάρχουν σαφείς κανόνες, δε λεω όχι. Αλλά μια κυβέρνηση η οποία στα 3 χρόνια που κυβερνάει, δημιουργεί σκάνδαλο επι σκανδάλου, πως μπορεί να μου εγγυηθεί σαφείς και δίκαιους κανονισμούς που θα διέπουν όλα αυτά, και επιπλέον θα λειτουργούν χωρίς παρατυπίες;
Όπως καταλαβαίνεις, όταν δεν μπορείς να εμπιστευτείς την κυβέρνηση (και δικαίως) είναι αδύνατον να δεχτείς όποιο μέτρο θέλουνε να περάσουν, ειδικά αν, όπως είπες, κάνει “μερεμέτια”
Για τα υπόλοιπα θέματα όμως που έγραψα, δεν τοποθετήθηκες και πραγματικά θα ήθελα να ακούσω την γνώμη σου.
Φιλικά
Μαρτίου 3, 2007 στο 2:30 πμ
Θέμη,
έχεις δίκιο, δεν είναι ο νόμος πλαίσιο που αναφέρεται στα ιδιωτικά ΑΕΙ, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Είναι μία από τις μεταρρυθμίσεις που θέλει να περάσει η κυβέρνηση και όπου και αν αναφέρεται είμαστε εναντίον του.
Για τη χρηματοδότηση να σου δώσω ένα παράδειγμα. Υπάρχουν τμήματα με τριπλάσιο αριθμό καθηγητών από αυτό που θα ήταν λογικό. Να τους δώσουμε κι άλλη χρηματοδότηση να προσλάβουν κι άλλους;
Εγώ να συμπληρώσω πως υπάρχουν και τμήματα που ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ καθηγητές, αίθουσες, αμφιθέατρα, εργαστήρια.
Εσύ μιλάς για το πως πρέπει να γίνει σωστά η διαχείριση των χρημάτων, ενώ εγώ σου λέω πως δεν δίνονται χρήματα στην παιδεία! Σωστή η άποψη σου, σίγουρα χρειάζεται και σωστή μελέτη και σχεδιασμός, και αυστηρός έλεγχος σε όλη τη διαδικασία χρηματοδότησης, από την “παραγωγή” έως την “κατανάλωση”, για να εξασφαλισθεί ότι τα λεφτά θα καταλήξουν εκεί που πρέπει (και όχι σε τσέπες, όπως γίνεται κατά κόρον στο Αριστοτέλειο όπου για παράδειγμα η Πληροφορική δεν έχει αίθουσες, αμφιθέατρο, εργαστήρια, γραφεία…).
Βασική προυπόθεση όμως: *πρέπει να υπάρξουν χρήματα!*
Το 3,5% δε φτάνει ούτε για να βάψουμε τους τοίχους…
Μαρτίου 4, 2007 στο 12:01 πμ
Παρακολούθησα με πολύ ενδιαφέρον τη συζήτησή σας και θέλω εξ αρχής να πώ πως σε γενικές γραμμές συμφωνώ με τον Γιώργο και τον Θείο Άρη.Δηλώνω εξ αρχής επίσης ότι θεωρώ πως σε κάθε συζήτηση η θέση του καθενός προκύπτει και από μια ιδεολογική και πολιτική κατεύθυνση, χωρίς αυτό απαραίτητα να ταυτίζεται με κάποιο κόμμα ή φοιτητική παράταξη.
Αυτά για να είναι ξεκάθαρη η θέση μου. Ως τελειόφοιτη Ιατρικής Αθήνας θα μπορούσα να γκρινιάζω για πολλές πολλές ώρες για το πόσο αυτές οι κινητοποιήσεις καταστρέφουν τον προγραμματισμό μου αλλά για πολλούς λόγους δεν ανήκω σε αυτή την κατηγορία. Επίσης δεν ανήκω στη σύμφωνα με την κυβέρνηση της ΝΔ “σιωπηρή πλειοψηφία” που ,στην υπέροχη δημοκρατία όπου το 40κάτι% κυβερνά το υπόλοιπο 50κάτι% για τέσσερα χρόνια με πυγμή, δεν μπορεί για ανεξήγητους λόγους να βγάλει αυτές τις “τραμπούκικες μειοψηφιές” από τα πανεπιστήμιά μας.
Αντίθετα έζησα αυτό το κίνημα από την αρχή του την Άνοιξη και ίσως ακόμα πιό πριν, όταν οι συζητήσεις τουλάχιστον στη δική μου σχολή για την κατεύθυνση της ανώτατης εκπαίδευσης είχαν αρχίσει.
Προφανως μπορώ να πώ πολλά για τις πορείες, την αστυνομία, τις γενικές συνελεύσεις, τα μμε και τους “κουκουλοφορους” αλλά βασικά θέλω να σημειώσω ένα μέρος του νόμου που απωσιωπάται συστηματικά από παντού και έχει τις πιό προφανείς προθέσεις… Ανταποδωτικές υποτροφίες και Δάνεια με ευνοϊκούς όρους νομοθετεί η κυβέρνηση. Χοντρά αυτό θα πει εργαζόμενους φοιτητές στις λέσχες, βιβλιοθήκες και καφέ των πανεπιστημίων με την υπογραφή του Υπουργείου σε αντάλαγμα για τις σπουδές τους και 18χρονους πελάτες στο τραπεζικό σύστημα με νόμο του κράτους… Χρεωμένους εργαζόμενους πρίν πιάσουν δουλειά. Τα συμπεράσματα είναι τόσο προφανή… Και μόνο γι’αυτό πρότεινα στην Ιατρική Αθήνας κατάληψη διαρκείας. Βοηθάνε άραγε τους πιό αδικημένους του οικονομικού μας συστήματος έτσι ή βγάζουν καθαρό κέρδος? Υπάρχει “κοινωνικό κράτος” στο Ελλαδιστάν… Και αυτό είναι το ανέκδοτο του αιώνα… και σας το λέω έχοντας περάσει και από τα Νοσοκομεία… Έλεος!!! Μας δουλεύουν κι εμείς ψάχνουμε για διάλογο? Η κατάληψη γίνεται απλά γιατί αποτελεί τον πίο δυναμικό πολιτικό εκβιασμό που διαθέτουμε. Παίζουν με τη ζωή σου για να κερδίσους όσα περισσότερα μπορούν κι εσύ θα ψάχνεις για πολιτικό πολιτισμό? είναι λίγο δύσκολο να τον βρείς. Αν δεν κλείναμε τις σχολές και κάναμε πικετοφορίες κάθε Σάββατο στο πεζοδρόμιο θα είχαμε θαφτεί στις ίδιες μας τις επιλογές. Για να σε ακούσει κάποιος πρέπει να έχει την διάθεση… και στον καπιταλισμό δεν επικρατούν τα ευχολόγια… κοιτάξτε γύρω σας και θα το δείτε.
Το χειρότερο είναι πως μας εγκαλούν επειδή διεκδικούμε το αυτονόητο, Δωρέαν και Δημόσια Πανεπιστημιακή εκπαίδευση, Δωρεάν σίτιση, στέγαση συγκοινωνίες και συγγράμματα (πολλαπλά), ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, ένα πανεπιστήμιο που θα ερεθίζει και την φαντασία, ελευθερία γνώμης, έκφρασης και κίνησης (προφανώς και πολιτικής θεωρίας και πράξης) στο Πανεπιστήμιο μακριά από τα χέρια οποιουδήποτε κατασταλτικού μηχανισμού (ΜΑΤ, ΜΜΕ, ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΩΝ), δικαίωμα να αμφισβητείς και έμπρακτα τόσο τον κόσμο που ζεις όσο και την γνώση και εκπαίδευση που σου δίνεται, έρευνα με βάση τις κοινωνικές ανάγκες και με κοινωνικό έλεγχο (όχι εταιρικό), άμεση δημοκρατία σε κάθε έκφανση της πανεπιστημιακής ζωής, δουλειά για όλους με σταθερότητα και αξιοπρέπεια έτσι ώστε να μην είμαστε έρμαια του φόβου για την επιβίωση… Η λίστα είναι ατελείωτη… και ο αγώνας είναι για τις ανάγκες, τα δικαιώματα και τις επιθυμίες μας… Ζούμε στο 2007, πληρώνουμε φόρους παντού, ακόμα και για το νερό που πίνουμε και αντί να χτίζουμε εκπαίδευση και υγεία, ταμεία ανεργίας, συντάξεις και ότι άλλο χρειάζεται ο κάθε άνθρωπος για να ζήσει αξιοπρεπώς βρισκόμαστε όλο και πιο χρεωμένοι και κάνουμε Ολυμπιάδα για να δώσουμε μετά τα Ολυμπιακά ακίνητα στους Ιδιώτες προς εκμετάλευση… Σταματώ, δεν έχει τέλος ο κατάλογος των λόγων για να εξεγείρεσαι. Ούτε ο παραλογισμός του συστήματος.
Μαρτίου 4, 2007 στο 6:56 μμ
Είναι περίεργο να χαρακτηρίζεται ως μειοψηφία στο 60-65% του σώματος των φοιτητών . Αν είναι έτσι η ΔΑΠ με το πενιχρό 40% της , θα έπρεπε να ανήκει στα “γκρουπούσκουλα” !
[...] [επί του θέματος] [...]
Υποβολή απάντησης
Μάι ads
αμπάουτ…
Τελευταία Σχόλια
Lisence
Μαρτίου 2, 2007 στο 1:33 πμ
Οι αναρχικοί πλακώνονται με τους μπάτσους.
Οι φοιτητές πλακώνονται με τους αναρχικούς και με τους μπάτσους.
Ενίοτε και μεταξύ τους.
Η υπουργός παιδείας τα ξύνει.
Αυτά που δεν έχει.
Οι ειδικοί φρουροί πυροβολούν στις διαδηλώσεις.
Οι δημοσιογράφοι ασχολούνται με το ποσοστό % των καταληψιών/διαδηλωτών.
Οι παπάδες ασχολούνται με τα βιβλία της έκτης δημοτικού.
Οι καθηγητές κάτι κάνουν αλλά δεν έχω καταλάβει ακόμα τι.
Τα κόμματα ό,τι κάναν πάντα.
Και εγώ νομίζω οτι αυτή δεν είναι η παιδεία που φανταζόμουν. Που θα ήθελα. Που διακαιούμαι.