Γιώργο, επειδή έχεις κλειστά τα σχόλια στο τελευταίο σου post σου γράφω εδώ. Ναι μεν θα συμφωνήσω μαζί σου ότι η δήθεν ευαισθητοποίηση λειτουργεί απενοχοποιητικά για όλους εμάς που βάζουμε ένα μπανεράκι και παριστάνουμε τους επαναστάτες (εν τέλει αδιαφορώντας), από την άλλη όμως πιστεύω ότι αν δεν είχαμε κι αυτό δε θα είχαμε τίποτα (πέρα από τον κάθε Τριανταφυλλόπουλο και Ευαγγελάτο που μας διασκεδάζουν με τις δημόσιες διαπομπεύσεις και τα λαϊκά τους δικαστήρια).
Με κανένα banner ή post δε θα κάνουμε τον κόσμο καλύτερο, αυτό είναι σίγουρο. Ούτε καν θα αφυπνίσουμε τις μάζες. Αν όμως εστιάσουμε στις ρίζες των προβλημάτων και όχι στα συμπτώματα, αν ξεπεράσουμε τις πολιτικές ορθότητες της συμφοράς και τις αγιοποιήσεις των θυμάτων, ίσως μπορέσουμε να κάνουμε μία αρχή. Να ανάψουμε μια σπίθα.
Έχουμε τη δύναμη. Έχουμε τη θέληση. Έχουμε φωνή. Καιρός να ακουστεί και λίγο παραέξω…
Γιώργο, έχω ξεκινήσει ήδη μια μικρή προσπάθεια και έχω παραθέσει κάποιες σκέψεις για ανάληψη συλλογικής δράσης στο blog μου. Δεν έχω πρόβλημα να γίνει εδώ ή οπουδήποτε αλλού η συζήτηση, αφού αυτό που έχει νόημα είναι να γίνει κάτι από όλους μας και όχι από μεμονωμένα άτομα ή ομάδες.
ΑΡΓΗΣΑΜΕ …………..
Πραγματικα αργησαμε…
Καλο της ταξιδι…
στην αρχη δεν καταλαβα.η μαλλον δεν θελησα να καταλαβω.
λιγοι ανθρωποι εχουν το σθενος της.
αντιο Αμαλια.
Ας προσπαθήσουμε έστω με τη στάση ζωής μας να “δικαιώσουμε” τον αγώνα της…
Pingback: "Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας" - Αστέρης Μασούρας
Για τίποτε δεν είναι αργά, η Αμαλία μας έδειξε τον δρόμο, υπάρχουν πάρα πολλοί στην ίδια κατάσταση και είναι στο χέρι μας να τους βοηθήσουμε.
Καλό ταξίδι…
μια ψυχή με τόση δύναμη σου φαίνεται αδύνατο να εγκαταλείπει τον αγώνα…
Καλό ταξίδι να έχει…
Pingback: Crazymonkey » Blog Archive » RIP
Γιώργο, επειδή έχεις κλειστά τα σχόλια στο τελευταίο σου post σου γράφω εδώ. Ναι μεν θα συμφωνήσω μαζί σου ότι η δήθεν ευαισθητοποίηση λειτουργεί απενοχοποιητικά για όλους εμάς που βάζουμε ένα μπανεράκι και παριστάνουμε τους επαναστάτες (εν τέλει αδιαφορώντας), από την άλλη όμως πιστεύω ότι αν δεν είχαμε κι αυτό δε θα είχαμε τίποτα (πέρα από τον κάθε Τριανταφυλλόπουλο και Ευαγγελάτο που μας διασκεδάζουν με τις δημόσιες διαπομπεύσεις και τα λαϊκά τους δικαστήρια).
Με κανένα banner ή post δε θα κάνουμε τον κόσμο καλύτερο, αυτό είναι σίγουρο. Ούτε καν θα αφυπνίσουμε τις μάζες. Αν όμως εστιάσουμε στις ρίζες των προβλημάτων και όχι στα συμπτώματα, αν ξεπεράσουμε τις πολιτικές ορθότητες της συμφοράς και τις αγιοποιήσεις των θυμάτων, ίσως μπορέσουμε να κάνουμε μία αρχή. Να ανάψουμε μια σπίθα.
Έχουμε τη δύναμη. Έχουμε τη θέληση. Έχουμε φωνή. Καιρός να ακουστεί και λίγο παραέξω…
@Helix Nebulae,
να θες μπορούμε να το συζητήσουμε εδώ.
Γιώργο, έχω ξεκινήσει ήδη μια μικρή προσπάθεια και έχω παραθέσει κάποιες σκέψεις για ανάληψη συλλογικής δράσης στο blog μου. Δεν έχω πρόβλημα να γίνει εδώ ή οπουδήποτε αλλού η συζήτηση, αφού αυτό που έχει νόημα είναι να γίνει κάτι από όλους μας και όχι από μεμονωμένα άτομα ή ομάδες.
Ραντεβού την 1η Ιουνίου