1 | Νίκος

Ιούλιος 22nd, 2007 at 12:49 μ.μ

Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Στη Θεσσαλονίκη, ειδικά, είχαμε εξεγέρσεις από «αγανακτισμένους πολίτες», «οικογενειάρχες» κτλ για να φύγουν από τη γειτονιά τους (και να πάνε πού;) ένα παράρτημα του ΟΚΑΝΑ, ένας ξενώνας για ασθενείς με AIDS και ένας ίδρυμα για την κοινωνική επανένταξη ψυχικά ασθενών (μέχρι εδώ θυμάμαι, μετά έφυγα από την πόλη). Βγαίναν στην τηλεόραση οι καφρέλληνες και οδύρονταν για την «αύξηση της εγκληματικότητας», τον «κίνδυνο που διατρέχουν τα παιδιά μας», ή για την «υποτίμηση της ακίνητής μας περιουσίας» (!!!) και άλλα τέτοια τραγελαφικά. Και όλα αυτά με τις τοπικές αρχές να γνέφουν συγκαβατικά.

2 | billakos

Ιούλιος 22nd, 2007 at 2:55 μ.μ

“Ένα ίδρυμα για τοξικομανείς κοστίζει 100000 ευρώ το χρόνο. Ένα νοσοκομείο για παράλυτους κοστίζει 150000 ευρώ το χρόνο. Άν ένα αεροπλάνο κοστίζει 50000 ευρώ, πόσα κοινοφελή ιδρύματα πρέπει να κλείσω για να αγοράσω και 150 ολοκαίνουρια αεροπλάνα που θέλω;”

Άπόσπασμα από το βιβλίο μαθηματικών της 4ης δημοτικού της Γερμανίας του 1937. Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει….

3 | Γιώργος Μαργαρίτης

Ιούλιος 22nd, 2007 at 3:19 μ.μ

@Νίκο,
το “ωραίο” ξέρεις ποιο είναι? Πως μόνο αν κάποιος δικός τους πέσει στα ναρκωτικά θα ευαισθητοποιηθούν και θα ξυπνήσουν. Μόνο αν καεί το σπίτι τους θα βγουν στους δρόμους να φωνάξουν. Μόνο αν το δικό τους παιδί δε βρίσκει αύριο δουλειά θα αρχίσουν να διαμαρτύρονται για το εκπαιδευτικό σύστημα. Μέχρι τότε το σύνθημα είναι ένα:
“φραπές και καναπές”

@billako,
λογικά τέτοια προβλήματα θα μπουν και στα ελληνικά σχολικά βιβλία, ώστε τα νέα ελληνόπουλα να έχουν την νοοτροπία του φραπέλληνα από μικρά.
Η αρχή έγινε με το βιβλίο της ιστορίας, είμαστε σε αναμονή για τα επόμενα.

4 | arammos

Ιούλιος 22nd, 2007 at 4:27 μ.μ

Συμφωνώ με όλους. Και λυπάμαι πρώτα απ’ όλα για εμάς και μετά για αυτούς. Η κοινωνική ευαισθησία μας και ο κοινωνικός προβληματισμός μας σταματάει εκεί που τελειώνει το δελτίο ειδήσεων.

5 | Papadopoulos

Ιούλιος 23rd, 2007 at 7:26 π.μ.

Δεν μπορούμε σαν κοινωνία να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που έχουμε δημιουργήσει. Δεν θέλουμε καλύτερα, γιατί μας συμφέρει περισσότερο να συκώσουμε το χαλάκι και να βάλουμε τα σκουπίδια από κάτω για να μην φένονται. Δεν θα μου καλοφανεί 100% να ανοίξει μια τέτοια κλινική δίπλα στο σπίτι μου, ακόμα και αν η λογική μου μου λέει ότι έτσι πρέπει να γίνει και ντρέπομαι για τον εαυτό μου…

6 | Papadopoulos

Ιούλιος 23rd, 2007 at 7:50 π.μ.

Δεν τίθεται θέμα ότι οι άνθρωποι είναι σημαντικότεροι από οτιδήποτε άλλο αλλά επισυνάπτω τα παρακάτω γεγονότα:
Θέλουμε ο καθένας να είναι ελεύθερος να επιλέξει την θρησκεία του αλλά δεν θα μας άρεσε να παντρέψουμε τα παιδιά μας με άτομα άλλης θρησκείας.
Δεν θέλουμε σκουπίδια αλλά δεν θέλουμε και την χωματερή κοντά στην περιοχή μας.
Θέλουμε κινητή τηλεφωνία αλλά όχι και την κεραία του κινητού δίπλα στο σπίτι μας.
Θέλουμε να απολαμβάνουμε τα προϊόντα της βιομηχανίας αλλά δεν θέλουμε να δουλέυουμε και στο εργοστάσιο.
Θέλουμε η χώρα μας να είναι ανεπτυγμένη αλλά δεν μας πειράζει κάποιοι να εργάζονται για λίγα ευρώ τον μήνα.
Θέλουμε να υπάρχουν μετανάστες στην χώρα μας αλλά όχι και στην γειτονιά μας ρε παιδιά. Ας φτιάξουν το δικό τους γκέτο κάπου ήσυχα.
Θέλουμε να φτιάξουμε ένα όμορφο παράδεισο αγαθών για να ζήσουμε, ακόμα και αν υπάρχει μια μεγάλη κόλαση για να τον στηρίζει. Βασικό είναι να μην είμαστε εμείς στην κόλαση.

7 | Papadopoulos

Ιούλιος 23rd, 2007 at 7:56 π.μ.

Και αναρωτιέμαι ποίος είναι ο σκοπός μας σαν άνθρωποι. Δεν πρέπει να είναι να δημιουργήσουμε μια καλύτερη κοινωνία δηλ. να γίνουμε μέσα από αυτήν την διαδικασία καλύτεροι άνθρωποι όχι σε ατομικό αλλά σε συλογικό επίπεδο?
Πώς θα το κάνω αυτό ρε γαμώτο αφού σκάει το πρόγραμμα στην δουλειά και πρέπει να το φτιάξω? Πώς θα το κάνω αυτό που τρέχει η δόση του δανείου και πρέπει να δουλέψω έξτρα για να την καλύψω.
Αγανακτώ με ότι γίνεται γύρω μου αλλά τώρα πάω να δουλέψω.

8 | kafrokoritso

Ιούλιος 23rd, 2007 at 9:46 π.μ.

Απλά τα θέλουμε ΟΛΑ δικά μας. Όπως βολεύει εμάς και μόνο. Γιατί είμαστε παρτάκιδες. Αυτή η νοοτροπία δεν είναι εύκολο να αλλάξει και φυσικά αυτό οφείλεται ως ένα σημείο ΚΑΙ στα ΜΜΕ- κλασικά- που προβάλουν τα “γεγονότα” όπως βολεύει την τηλεθέασή τους- η ΥΠΕΡΒΟΛΗ και η κινδυνολογία ΠΟΥΛΑΝΕ-, τρομοκρατώντας και δημιουργώντας κλίμα ρατσισμού…

9 | Γιώργος Μαργαρίτης

Ιούλιος 23rd, 2007 at 5:43 μ.μ

Έλληνας: μόνο όταν το κακό χτυπήσει την πόρτα μας αλλάζουμε τρόπο σκέψης.

Θα ήθελα απλά να ρωτήσω αυτούς που απαιτούν να φύγει από την γειτονιά τους το κέντρο απεξάρτησης, αν θα είχαν άραγε την ίδια άποψη αν το παιδί τους ήταν ναρκομανής. Πολύ θα ήθελα να ακούσω τι θα απαντούσαν.

Και αν ήμουν δήμαρχος σε δήμο που οι κάτοικοι έχουν τέτοιο αίτημα, αυτό ακριβώς θα τους ρωτούσα: θα είχαν την ίδια άποψη αν το παιδί σας προσπαθούσε να ξεφύγει από τα ναρκωτικά και στον αγώνα αυτό τον βοηθούσε ΜΟΝΟ αυτό το ίδρυμα? Αν μέσα στο ίδρυμα βρίσκονταν το δικό τους παιδί?

Λες και οι ναρκομανείς είναι λεπροί.
Παιδιά με όνειρα ήταν, που όμως τους τα κλέψανε, και μαζί με αυτά και τη ζωή τους.
Και τι ζητάνε? Το αυτονόητο: δικαίωμα στη ζωή.

10 | inlovewithlife

Ιούλιος 25th, 2007 at 11:17 π.μ.

Είναι τραγικά αυτά τα πράγματα. Ας φανταστούμε πως ένιωσαν αυτοί οι άνθρωποι όταν είδαν την πόρτα του ΟΚΑΝΑ κλειστή.

Και την πόρτα της φυλακής ανοιχτή. Το 60% με 70% των τροφίμων στις ελληνικές φυλακές εκτίουν ποινές του νόμου περί ναρκωτικών. Και φυσικά δεν είναι μεγάλοι πρεζέμποροι.

Ο νόμος είναι πολύ απλός. Δε μπορείς να υπάρχεις παρά μόνο στη φυλακή.

11 | Γιώργος Μαργαρίτης

Ιούλιος 25th, 2007 at 5:20 μ.μ

Ακριβώς. Τους κλείσανε την μία πόρτα, ανοίγοντας τους ταυτόχρονα μία άλλη.

Ακολουθεί Πολιτική Διαφήμιση:
“Αν βρεις στη ζωή σου μια πόρτα κλειστή, μην απελπίζεσαι νέε. Πάντα θα υπάρχει κάποια άλλη ανοιχτή, που θα σε περιμένει…”

Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας,
Πρόγραμμα Εσωτερικής Μετακίνησης Πληθυσμών από τα Κέντρα Απεξάρτησης στις Φυλακές.

Μαθηματικό πρόβλημα:
Αν όταν κλείνει 1 σχολείο ανοίγει 1 φυλακή, τότε όταν κλείνει 1 κέντρο αποτοξίνωσης πόσες φυλακές ανοίγουνε?

Κατά πόσο θα μειωθεί ο ελληνικός πληθυσμός τα επόμενα 2-3 χρόνια λόγω του κλεισίματος του κέντρου αποτοξίνωσης?

Πόσο θα πλουτίσουν οι έμποροι?

12 | RaZzMaTaZz

Αύγουστος 2nd, 2007 at 11:48 π.μ.

Χίλια μπράβο ρε Γιώργο που έγραψες γι’ αυτό. Το σκηνικό με τον ΟΚΑΝΑ της Ρόδου -μιας περιοχής που έχει ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα- αν έγινε έτσι όπως λένε οτι έγινε, πραγματικά τρομάζω που επέτρεψαν να συμβεί.. όχι οι υπουργο-βλάκες και λοιποί (από αυτούς δεν περίμενα κ τίποτα), αλλά οι επαγγελματίες του χώρου. Και δε λεω να εμποδίσουν το κλείσιμο, δε θα ήταν στο χέρι τους άλλωστε.. αλλά ΕΤΣΙ; με ένα σημείωμα;; απαράδεκτο.

Μια επισήμανση μόνο: ο ΟΚΑΝΑ καλά κάνει και δέχεται άτομα μόνο από 23 χρονών και πάνω. Εκεί γίνεται θεραπεία υποκατάστασης η οποία ενδείκνυται για άτομα χρόνια εξαρτημένα. Οπότε το πρόβλημα δεν έγκειται στον ΟΚΑΝΑ που δεν τους δέχεται, αλλά στο κράτος που δε φτιάχνει μια στεγνή μονάδα για νέους. Αλλά θα μου πεις τώρα έκλεισαν και την υποκατάσταση… τι να λέμε, Σουηδία είμαστε;

13 | RaZzMaTaZz

Αύγουστος 3rd, 2007 at 10:38 π.μ.

επισήμανση #2: η μονάδα τελικά δεν έκλεισε. ήρθε νέο προσωπικό και υπολειτουργεί μεν, μιας και χρειάζονται κι άλλοι, αλλά παραμένει ανοιχτή.

14 | Γιώργος Μαργαρίτης

Αύγουστος 7th, 2007 at 1:53 π.μ.

Thanx Razz μου!
Γενικά σε εμπιστεύομαι σε ότι λες, π.χ. όταν λες ότι καλά κάνει ο ΟΚΑΝΑ που δέχεται άτομα μόνο από 23 χρονών και πάνω, κάτι παραπάνω θα ξες, αν και προσωπικώς δε μου φαίνεται και τόσο “καλά”, αλλά πάω πάσο λόγω άγνοιας.

Να περάσεις ένα πολύ πολύ ωραίο καλοκαίρι…

15 | RaZzMaTaZz

Αύγουστος 8th, 2007 at 10:44 π.μ.

μμμ είναι μεγάλη συζήτηση το θέμα των ουσιών και της απεξάρτησης, αλλά όποτε θες χαρά μου να στο αναλύσω περισσότερο!

καλό υπόλοιπο καλοκαίρι και σε σένα dear

16 | μινι

Οκτώβριος 7th, 2007 at 7:09 π.μ.

Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι το κυρίως πρόβλημα εντοπίζεται στην ύπαρξη παραγόντων και συνθηκών που καλλιεργούν και αναπτύσσουν στην ναιολαία το αίσθημα και το βίωμα του αδιέξοδου.Οι νέοι άνθρωποι στην χώρα μας δεν βρίσκουν ευοίωνο το μέλλον.Η κρατική μηχανή θα πρέπει πρώτα να προβληματίστει σχετικά με το πως θα αποτρέψει την στροφή ενός στα ναρκωτικά και σε μεταγενέστερο στάδιο την απεξάρτηση. Η πρόληψη είναι πάντοτε λιγότερο επώδινη απο την θεραπεία.
Αλλά αύτο δεν θα γίνει ποτέ.Γιάτι;
Να το πω χύμα;Διότι έχουνε τη χώρα και τη ναιολαία της γραμμένη σταρχίδια τους και καλύπτουν την ανύπαρκτη δομή πρόνοιας με κέντρα απεξάρτησης.Και γιατί γράφω “έχουνε” κι όχι “έχουμε”;
Γιάτι,κακά τα ψέματα, έγω κι έσυ δεν αλλάζουμε το σύστημα,καθώς,όπως πολύ ορθά το τοποθέτησε ο Papadopoulos τα περιθώρια είναι στενά και ο καθένας προσπαθεί να επιβιώσει το τομάρι του.Με βασικούς μισθούς πείνας μέχρι και το να τραφείς θέλει καταναλωτικό δάνειο.
Και στο κάτω-κάτω γι αυτό υπάρχει το κράτος και οι 300 νοματαίοι που πληρωνονται τα κοτσίδια τους:Για να λύνουν προβλήματα τα οποία εγώ και η κυρά Ρίτσα από πάνω δεν έχουμε την δυνατότητα να λύσουμε.
Το “εμείς φταίμε,εμείς είμαστε η κοινωνία” είναι καλλιεργημένο έδαφος.Για να κλαψουρίζει ο λαός και να μην ασχολείται με το με τι ασχολούνται αυτοί.
Για να μην μακρυγορώ άλλο,ένα απλό π.χ:Εχουμε το ίδιο πολιτικό καθεστώς ύπο το οποίο 2μήνες πριν τις εκλογές κάηκε η μισή χώρα.ΤΟΣΟ ταραμά……