Αρχική > Οι φίλοι μας τα ζώα, Τσατισμένος > Έκλεισε ο ΟΚΑΝΑ στη Ρόδο

Έκλεισε ο ΟΚΑΝΑ στη Ρόδο

Άλλο ένα μεγάλο μπράβο στην κυβέρνηση (στους όποιους υπεύθυνους, τωρινούς και προηγούμενους), που δείχνει πως πραγματικά ενδιαφέρεται για τα προβλήματα του κόσμου.

Λουκέτο στον ΟΚΑΝΑ Ρόδου, μετέωροι οι χρήστες

ΡΟΔΟΣ

Οι πρώην τοξικομανείς που πήγαν κανονικά προχθές (σ.σ.: 16/7) στο κέντρο του ΟΚΑΝΑ για να προμηθευτούν βουπρενορφίνη, δηλαδή το υποκατάστατο που τους χορηγείται, βρήκαν αναρτημένο ένα απλό σημείωμα, το οποίο ανέφερε ότι η μονάδα θα μείνει κλειστή λόγω έλλειψης ιατρικού προσωπικού!

Ξεχείλιζαν από οργή και αγανάκτηση οι πρώην χρήστες. Οι πιο οξύθυμοι έχασαν την ψυχραιμία τους, άρχισαν να πετούν πέτρες και ό,τι άλλο έβρισκαν στην πόρτα και τα παράθυρα του κέντρου. Κάποιοι προσπάθησαν να παραβιάσουν τη σιδερόφρακτη πόρτα χτυπώντας τη με φτυάρι.

«Εμείς εξαρτώμαστε τώρα από αυτό το κέντρο για να πάρουμε τη βουπρενορφίνη και να γλιτώσουμε από τις “άλλες” ουσίες. Μ’ αυτό που μας έκαναν μας σπρώχνουν να πέσουμε πάλι στα σκληρά ναρκωτικά. Απ’ αυτά προσπαθούμε να ξεφύγουμε», μας έλεγαν. Χειρότερα είδαν αυτήν την ιστορία όσοι έφτασαν σχεδόν στο τελικό στάδιο της απεξάρτησης, αφού έλεγαν ότι θα κατρακυλήσουν και πάλι στον εφιάλτη καθώς χάθηκε η μοναδική ελπίδα που είχαν για να σωθούν.

Οι πρώην χρήστες που παρακολουθούν το πρόγραμμα του ΟΚΑΝΑ στη Ρόδο τόνιζαν ότι χρειάζεται να γίνει κάτι και για τους έφηβους τοξικομανείς, στις ηλικίες των 15 και 16 ετών. Παρ’ ότι αρκετοί έφηβοι έχουν ήδη ζητήσει βοήθεια για να ενταχθούν στο πρόγραμμα απεξάρτησης του ΟΚΑΝΑ, το αίτημά τους έχει απορριφθεί, αφού απευθύνονται σε άτομα από 23 ετών και πάνω. Οι νεαροί χρήστες ναρκωτικών παραπέμπονται στις θεραπευτικές κοινότητες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

[ πηγή: enet.gr ]

Και σας ρωτάω ρε αλήτες, έχει τύχει να υπάρχει κάποιος ναρκομανής στους πλούσιους οικογενειακούς σας κύκλους? Η απάντηση μπορεί να είναι καταφατική, αλλά εγώ μιλάω για ναρκομανείς που δεν έχουν λεφτά να τρέχουν σε πανάκριβες ιδιωτικές κλινικές αποτοξίνωσης, ενώ από την άλλη έχουν όλη την διάθεση να ξεφύγουν από τον εφιάλτη αυτό και διψούν για ζωή.

Και το παλεύουν.

Και όσο το παλεύουν, τους προσεγγίζουν “παλιοί γνώριμοι” (που έχουν προσωνύμια “ναυτικών μεταφορικών μέσων” εκ Περσίας) και προσπαθούν με νύχια και με δόντια να τους ξαναρίξουν στον βούρκο, δίνοντας κανένα “τσάμπα” στην αρχή, κανένα “φτηνότερο” στη συνέχεια, με σκοπό να ξαναεθιστούν και να ξανααρχίσει η αγοραπωλησία ζωής.

Στα @@ σας όμως.

Προέχουν οι εμπρησμοί, να χτίσουμε κάνα ξενοδοχειάκι και καμιά βιλίτσα από Σεπτέμβρη…
Ο ΟΚΑΝΑ απαιτεί λεφτά, και μεις δεν έχουμε γιατί τα φάγαμε…

Και το καλύτερο ξέρετε ποιο είναι? Ότι θα σας ξαναψηφίσουν οι ηλίθιοι.

Οπότε στα @@ και του έλληνα πολίτη-ψηφοφόρου που έκλεισε ο ΟΚΑΝΑ. Στα @@ του φραπέλληνα πολίτη οι ναρκομανείς και τα κοινωνικά προβλήματα. Θα σας ξαναδώσουν τη δύναμη να διαλύσετε αυτή τη χώρα ξανά. Και ξανά.

Και θα ξανακάψετε, και θα σταματήσετε μόνο όταν τα μοναδικά δέντρα που θα έχουν μείνει όρθια θα είναι χασισόδεντρα. Γιατί εκεί σταματάμε, δε συμφέρει να συνεχίζουμε να καίμε. Είπαμε, να κάψουμε όλη την Ελλάδα, αλλά όχι και την αυλή μας.

Μόνα τους είναι τα παιδιά στον αγώνα αυτό.
Χωρίς βοήθεια ούτε από την “πολιτεία”, ούτε από τον πολίτη

  1. Ιουλίου 22, 2007 σε 12:49 μμ | #1

    Το έχουμε ξαναδεί το έργο. Στη Θεσσαλονίκη, ειδικά, είχαμε εξεγέρσεις από «αγανακτισμένους πολίτες», «οικογενειάρχες» κτλ για να φύγουν από τη γειτονιά τους (και να πάνε πού;) ένα παράρτημα του ΟΚΑΝΑ, ένας ξενώνας για ασθενείς με AIDS και ένας ίδρυμα για την κοινωνική επανένταξη ψυχικά ασθενών (μέχρι εδώ θυμάμαι, μετά έφυγα από την πόλη). Βγαίναν στην τηλεόραση οι καφρέλληνες και οδύρονταν για την «αύξηση της εγκληματικότητας», τον «κίνδυνο που διατρέχουν τα παιδιά μας», ή για την «υποτίμηση της ακίνητής μας περιουσίας» (!!!) και άλλα τέτοια τραγελαφικά. Και όλα αυτά με τις τοπικές αρχές να γνέφουν συγκαβατικά.

  2. Ιουλίου 22, 2007 σε 2:55 μμ | #2

    “Ένα ίδρυμα για τοξικομανείς κοστίζει 100000 ευρώ το χρόνο. Ένα νοσοκομείο για παράλυτους κοστίζει 150000 ευρώ το χρόνο. Άν ένα αεροπλάνο κοστίζει 50000 ευρώ, πόσα κοινοφελή ιδρύματα πρέπει να κλείσω για να αγοράσω και 150 ολοκαίνουρια αεροπλάνα που θέλω;”

    Άπόσπασμα από το βιβλίο μαθηματικών της 4ης δημοτικού της Γερμανίας του 1937. Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει….

  3. Ιουλίου 22, 2007 σε 3:19 μμ | #3

    @Νίκο,
    το “ωραίο” ξέρεις ποιο είναι? Πως μόνο αν κάποιος δικός τους πέσει στα ναρκωτικά θα ευαισθητοποιηθούν και θα ξυπνήσουν. Μόνο αν καεί το σπίτι τους θα βγουν στους δρόμους να φωνάξουν. Μόνο αν το δικό τους παιδί δε βρίσκει αύριο δουλειά θα αρχίσουν να διαμαρτύρονται για το εκπαιδευτικό σύστημα. Μέχρι τότε το σύνθημα είναι ένα:
    “φραπές και καναπές”

    @billako,
    λογικά τέτοια προβλήματα θα μπουν και στα ελληνικά σχολικά βιβλία, ώστε τα νέα ελληνόπουλα να έχουν την νοοτροπία του φραπέλληνα από μικρά.
    Η αρχή έγινε με το βιβλίο της ιστορίας, είμαστε σε αναμονή για τα επόμενα.

    • lefteris
      Οκτωβρίου 1, 2009 σε 7:21 μμ | #4

      niko otan xtuphsh to problhma thn porta tous otan pethanei kapoio agaphmeno prosopo tous tote na doume ti tha lene,anthropoi einai oi xrhstes kai boro na sou po pio kaloi anthropoi apo tous adiaforous guro mas,den tha arguseis na to katalabeis giati h anergia h amelia ton guro kai h dikia mas tha ferei brosta kapoion diko tous atomo giati;einai padou

  4. Ιουλίου 22, 2007 σε 4:27 μμ | #5

    Συμφωνώ με όλους. Και λυπάμαι πρώτα απ’ όλα για εμάς και μετά για αυτούς. Η κοινωνική ευαισθησία μας και ο κοινωνικός προβληματισμός μας σταματάει εκεί που τελειώνει το δελτίο ειδήσεων.

  5. Papadopoulos
    Ιουλίου 23, 2007 σε 7:26 πμ | #6

    Δεν μπορούμε σαν κοινωνία να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που έχουμε δημιουργήσει. Δεν θέλουμε καλύτερα, γιατί μας συμφέρει περισσότερο να συκώσουμε το χαλάκι και να βάλουμε τα σκουπίδια από κάτω για να μην φένονται. Δεν θα μου καλοφανεί 100% να ανοίξει μια τέτοια κλινική δίπλα στο σπίτι μου, ακόμα και αν η λογική μου μου λέει ότι έτσι πρέπει να γίνει και ντρέπομαι για τον εαυτό μου…

  6. Papadopoulos
    Ιουλίου 23, 2007 σε 7:50 πμ | #7

    Δεν τίθεται θέμα ότι οι άνθρωποι είναι σημαντικότεροι από οτιδήποτε άλλο αλλά επισυνάπτω τα παρακάτω γεγονότα:
    Θέλουμε ο καθένας να είναι ελεύθερος να επιλέξει την θρησκεία του αλλά δεν θα μας άρεσε να παντρέψουμε τα παιδιά μας με άτομα άλλης θρησκείας.
    Δεν θέλουμε σκουπίδια αλλά δεν θέλουμε και την χωματερή κοντά στην περιοχή μας.
    Θέλουμε κινητή τηλεφωνία αλλά όχι και την κεραία του κινητού δίπλα στο σπίτι μας.
    Θέλουμε να απολαμβάνουμε τα προϊόντα της βιομηχανίας αλλά δεν θέλουμε να δουλέυουμε και στο εργοστάσιο.
    Θέλουμε η χώρα μας να είναι ανεπτυγμένη αλλά δεν μας πειράζει κάποιοι να εργάζονται για λίγα ευρώ τον μήνα.
    Θέλουμε να υπάρχουν μετανάστες στην χώρα μας αλλά όχι και στην γειτονιά μας ρε παιδιά. Ας φτιάξουν το δικό τους γκέτο κάπου ήσυχα.
    Θέλουμε να φτιάξουμε ένα όμορφο παράδεισο αγαθών για να ζήσουμε, ακόμα και αν υπάρχει μια μεγάλη κόλαση για να τον στηρίζει. Βασικό είναι να μην είμαστε εμείς στην κόλαση.

  7. Papadopoulos
    Ιουλίου 23, 2007 σε 7:56 πμ | #8

    Και αναρωτιέμαι ποίος είναι ο σκοπός μας σαν άνθρωποι. Δεν πρέπει να είναι να δημιουργήσουμε μια καλύτερη κοινωνία δηλ. να γίνουμε μέσα από αυτήν την διαδικασία καλύτεροι άνθρωποι όχι σε ατομικό αλλά σε συλογικό επίπεδο?
    Πώς θα το κάνω αυτό ρε γαμώτο αφού σκάει το πρόγραμμα στην δουλειά και πρέπει να το φτιάξω? Πώς θα το κάνω αυτό που τρέχει η δόση του δανείου και πρέπει να δουλέψω έξτρα για να την καλύψω.
    Αγανακτώ με ότι γίνεται γύρω μου αλλά τώρα πάω να δουλέψω.

  8. kafrokoritso
    Ιουλίου 23, 2007 σε 9:46 πμ | #9

    Απλά τα θέλουμε ΟΛΑ δικά μας. Όπως βολεύει εμάς και μόνο. Γιατί είμαστε παρτάκιδες. Αυτή η νοοτροπία δεν είναι εύκολο να αλλάξει και φυσικά αυτό οφείλεται ως ένα σημείο ΚΑΙ στα ΜΜΕ- κλασικά- που προβάλουν τα “γεγονότα” όπως βολεύει την τηλεθέασή τους- η ΥΠΕΡΒΟΛΗ και η κινδυνολογία ΠΟΥΛΑΝΕ-, τρομοκρατώντας και δημιουργώντας κλίμα ρατσισμού…

  9. Ιουλίου 23, 2007 σε 5:43 μμ | #10

    Έλληνας: μόνο όταν το κακό χτυπήσει την πόρτα μας αλλάζουμε τρόπο σκέψης.

    Θα ήθελα απλά να ρωτήσω αυτούς που απαιτούν να φύγει από την γειτονιά τους το κέντρο απεξάρτησης, αν θα είχαν άραγε την ίδια άποψη αν το παιδί τους ήταν ναρκομανής. Πολύ θα ήθελα να ακούσω τι θα απαντούσαν.

    Και αν ήμουν δήμαρχος σε δήμο που οι κάτοικοι έχουν τέτοιο αίτημα, αυτό ακριβώς θα τους ρωτούσα: θα είχαν την ίδια άποψη αν το παιδί σας προσπαθούσε να ξεφύγει από τα ναρκωτικά και στον αγώνα αυτό τον βοηθούσε ΜΟΝΟ αυτό το ίδρυμα? Αν μέσα στο ίδρυμα βρίσκονταν το δικό τους παιδί?

    Λες και οι ναρκομανείς είναι λεπροί.
    Παιδιά με όνειρα ήταν, που όμως τους τα κλέψανε, και μαζί με αυτά και τη ζωή τους.
    Και τι ζητάνε? Το αυτονόητο: δικαίωμα στη ζωή.

  10. Ιουλίου 25, 2007 σε 11:17 πμ | #11

    Είναι τραγικά αυτά τα πράγματα. Ας φανταστούμε πως ένιωσαν αυτοί οι άνθρωποι όταν είδαν την πόρτα του ΟΚΑΝΑ κλειστή.

    Και την πόρτα της φυλακής ανοιχτή. Το 60% με 70% των τροφίμων στις ελληνικές φυλακές εκτίουν ποινές του νόμου περί ναρκωτικών. Και φυσικά δεν είναι μεγάλοι πρεζέμποροι.

    Ο νόμος είναι πολύ απλός. Δε μπορείς να υπάρχεις παρά μόνο στη φυλακή.

  11. Ιουλίου 25, 2007 σε 5:20 μμ | #12

    Ακριβώς. Τους κλείσανε την μία πόρτα, ανοίγοντας τους ταυτόχρονα μία άλλη.

    Ακολουθεί Πολιτική Διαφήμιση:
    “Αν βρεις στη ζωή σου μια πόρτα κλειστή, μην απελπίζεσαι νέε. Πάντα θα υπάρχει κάποια άλλη ανοιχτή, που θα σε περιμένει…”

    Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας,
    Πρόγραμμα Εσωτερικής Μετακίνησης Πληθυσμών από τα Κέντρα Απεξάρτησης στις Φυλακές.

    Μαθηματικό πρόβλημα:
    Αν όταν κλείνει 1 σχολείο ανοίγει 1 φυλακή, τότε όταν κλείνει 1 κέντρο αποτοξίνωσης πόσες φυλακές ανοίγουνε?

    Κατά πόσο θα μειωθεί ο ελληνικός πληθυσμός τα επόμενα 2-3 χρόνια λόγω του κλεισίματος του κέντρου αποτοξίνωσης?

    Πόσο θα πλουτίσουν οι έμποροι?

  12. Αυγούστου 2, 2007 σε 11:48 πμ | #13

    Χίλια μπράβο ρε Γιώργο που έγραψες γι’ αυτό. Το σκηνικό με τον ΟΚΑΝΑ της Ρόδου -μιας περιοχής που έχει ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα- αν έγινε έτσι όπως λένε οτι έγινε, πραγματικά τρομάζω που επέτρεψαν να συμβεί.. όχι οι υπουργο-βλάκες και λοιποί (από αυτούς δεν περίμενα κ τίποτα), αλλά οι επαγγελματίες του χώρου. Και δε λεω να εμποδίσουν το κλείσιμο, δε θα ήταν στο χέρι τους άλλωστε.. αλλά ΕΤΣΙ; με ένα σημείωμα;; απαράδεκτο.

    Μια επισήμανση μόνο: ο ΟΚΑΝΑ καλά κάνει και δέχεται άτομα μόνο από 23 χρονών και πάνω. Εκεί γίνεται θεραπεία υποκατάστασης η οποία ενδείκνυται για άτομα χρόνια εξαρτημένα. Οπότε το πρόβλημα δεν έγκειται στον ΟΚΑΝΑ που δεν τους δέχεται, αλλά στο κράτος που δε φτιάχνει μια στεγνή μονάδα για νέους. Αλλά θα μου πεις τώρα έκλεισαν και την υποκατάσταση… τι να λέμε, Σουηδία είμαστε;

  13. RaZzMaTaZz
    Αυγούστου 3, 2007 σε 10:38 πμ | #14

    επισήμανση #2: η μονάδα τελικά δεν έκλεισε. ήρθε νέο προσωπικό και υπολειτουργεί μεν, μιας και χρειάζονται κι άλλοι, αλλά παραμένει ανοιχτή.

  14. Αυγούστου 7, 2007 σε 1:53 πμ | #15

    Thanx Razz μου!
    Γενικά σε εμπιστεύομαι σε ότι λες, π.χ. όταν λες ότι καλά κάνει ο ΟΚΑΝΑ που δέχεται άτομα μόνο από 23 χρονών και πάνω, κάτι παραπάνω θα ξες, αν και προσωπικώς δε μου φαίνεται και τόσο “καλά”, αλλά πάω πάσο λόγω άγνοιας.

    Να περάσεις ένα πολύ πολύ ωραίο καλοκαίρι…

  15. Αυγούστου 8, 2007 σε 10:44 πμ | #16

    μμμ είναι μεγάλη συζήτηση το θέμα των ουσιών και της απεξάρτησης, αλλά όποτε θες χαρά μου να στο αναλύσω περισσότερο!

    καλό υπόλοιπο καλοκαίρι και σε σένα dear :)

  16. μινι
    Οκτωβρίου 7, 2007 σε 7:09 πμ | #17

    Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι το κυρίως πρόβλημα εντοπίζεται στην ύπαρξη παραγόντων και συνθηκών που καλλιεργούν και αναπτύσσουν στην ναιολαία το αίσθημα και το βίωμα του αδιέξοδου.Οι νέοι άνθρωποι στην χώρα μας δεν βρίσκουν ευοίωνο το μέλλον.Η κρατική μηχανή θα πρέπει πρώτα να προβληματίστει σχετικά με το πως θα αποτρέψει την στροφή ενός στα ναρκωτικά και σε μεταγενέστερο στάδιο την απεξάρτηση. Η πρόληψη είναι πάντοτε λιγότερο επώδινη απο την θεραπεία.
    Αλλά αύτο δεν θα γίνει ποτέ.Γιάτι;
    Να το πω χύμα;Διότι έχουνε τη χώρα και τη ναιολαία της γραμμένη σταρχίδια τους και καλύπτουν την ανύπαρκτη δομή πρόνοιας με κέντρα απεξάρτησης.Και γιατί γράφω “έχουνε” κι όχι “έχουμε”;
    Γιάτι,κακά τα ψέματα, έγω κι έσυ δεν αλλάζουμε το σύστημα,καθώς,όπως πολύ ορθά το τοποθέτησε ο Papadopoulos τα περιθώρια είναι στενά και ο καθένας προσπαθεί να επιβιώσει το τομάρι του.Με βασικούς μισθούς πείνας μέχρι και το να τραφείς θέλει καταναλωτικό δάνειο.
    Και στο κάτω-κάτω γι αυτό υπάρχει το κράτος και οι 300 νοματαίοι που πληρωνονται τα κοτσίδια τους:Για να λύνουν προβλήματα τα οποία εγώ και η κυρά Ρίτσα από πάνω δεν έχουμε την δυνατότητα να λύσουμε.
    Το “εμείς φταίμε,εμείς είμαστε η κοινωνία” είναι καλλιεργημένο έδαφος.Για να κλαψουρίζει ο λαός και να μην ασχολείται με το με τι ασχολούνται αυτοί.
    Για να μην μακρυγορώ άλλο,ένα απλό π.χ:Εχουμε το ίδιο πολιτικό καθεστώς ύπο το οποίο 2μήνες πριν τις εκλογές κάηκε η μισή χώρα.ΤΟΣΟ ταραμά……

  17. μανολισ κατερινι
    Απριλίου 7, 2009 σε 5:04 μμ | #18

    γ.μ.ω τοκ.λοκρατος μας ευτηχως εδω στη πιερια με πανω απο 3.000 τοξικομανεις καναν οκανα φετος.να ειναικαλα ανας προην υπουργος.subotex και αροξολ!

  18. bera
    Απριλίου 29, 2009 σε 12:44 μμ | #19

    θα ήθελα να μάθω αν γνωρίζετε γιατρούς στην Αθήνα που να συνταγολογούν το subotex.
    Έχω αδερφό που είναι εθισμένος (ξανά) στην ηρωίνη και θέλω να τον βοηθήσω γιατί έχει και ένα παιδάκι 2,5 χρονών.
    Δυστυχώς στη μαύρη αγορά είναι πανάκριβα και δύσκολο να τα βρεις.
    Ευχαριστώ πολύ.

  19. lefteris
    Οκτωβρίου 1, 2009 σε 7:23 μμ | #20

    lefteris :
    niko otan xtuphsh to problhma thn porta tous otan pethanei kapoio agaphmeno prosopo tous tote na doume ti tha lene,anthropoi einai oi xrhstes kai boro na sou po pio kaloi anthropoi apo tous adiaforous guro mas,den tha arguseis na to katalabeis giati h anergia h amelia ton guro kai h dikia mas tha ferei brosta kapoion diko tous atomo giati;einai padou

    ta kedra apexarthshs sozoun zoes makari na gemish o topos kai na papsei na einai problhma xiliadon anthropon kai ton oikogenion tous

  1. No trackbacks yet.