Posted by: Γιώργος Μαργαρίτης on: Σεπτεμβρίου 25, 2007
Την απόσυρση του επίμαχου βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού – που είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις – και την αντικατάσταση του από εκείνο που διδάσκονταν οι μαθητές επί 17 συναπτά έτη, ανακοίνωσε το μεσημέρι ο νέος Υπουργός Παιδείας Ευριπίδης Στυλιανίδης. Σύμφωνα με τον Υπουργό προκηρύσσεται διαγωνισμός για τη συγγραφή νέου βιβλίου. Όπως είπε η απόφαση αυτή ελήφθη έπειτα από τις σημαντικές επιφυλάξεις που εξέφρασε για το περιεχόμενο του βιβλίου το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Όπως τόνισε, η απόφαση για την απόσυρση είναι κυβερνητική, με στόχο την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία της εκπαιδευτικής διαδικασίας. “Η νέα γενιά δεν μπορεί να γίνει πειραματόζωο οποιουδήποτε εγχειρήματος“, σημείωσε. Tο παλαιό βιβλίο της Ιστορίας θα βρίσκεται σε εύλογο χρονικό διάστημα στα σχολεία.
Δηλαδή ομολογείτε στεγνά ότι μέχρι πριν τις εκλογές η νέα γενιά ήταν πειραματόζωο για τα εγχειρήματα σας. Ευχαριστούμε.
Και ο Συνασπισμός το χαβά του:
Ο Συνασπισμός κατηγόρησε την κυβέρνηση για υποχώρηση σε πιέσεις εθνικιστικών κύκλων και για κομματική ιδιοτέλεια.
Ναι κύριε Αλαβάνε και κυρία Ρεπούση, η πλειοψηφία των Ελλήνων, που ήταν αντίθετη στην έκδοση αυτού του βιβλίου-εκτρώματος, ανήκουν σε εθνικιστικούς κύκλους και η αντίδραση τους εξυπηρετούσε κομματικά συμφέροντα.
Οκ, γουατέβα…
Μου κάνει εντύπωση η στάση σου στο θέμα, Γιώργο. Από πότε χαιρόμαστε όταν άνθρωποι άσχετοι με το χώρο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (ανεξάρτητα από τον πολιτικό χώρο στον οποίο ανήκουν) επιβάλλουν τις απόψεις τους σχετικά με το τι θα διδάσκεται στα σχολεία και τι όχι;
Όχι τίποτε άλλο, αλλά όσοι επιμένουμε να υπερασπιζόμαστε το βιβλίο (για λόγους αρχής πιο πολύ, και όχι τόσο επειδή σώνει και καλά πιστεύουμε ότι ήταν καλό βιβλίο), φτάσαμε στο σημείο να φοβόμαστε να εκφράσουμε τις απόψεις μας, μήπως και κατηγορηθούμε ως εθνικοί προδότες.
Εν τέλει, η βασική μου ένσταση είναι πως όλοι εσείς που φωνάζατε εναντίον του βιβλίου, αντί να απαιτήσετε το προφανώς ιδανικό, δηλαδή να σταματήσει η πολιτική να βάζει χέρι στα σχολικά εγχειρίδια, καταλήξατε ακριβώς αυτό να το νομιμοποιήσετε.
Επιτέλους το απέσυραν.
Όλοι λένε ότι αυτό ήταν ένα “εθνικιστικό” ξέσπασμα του υπουργείου.
Δεν είναι όλοι εθνικιστές ρε Γιώργο. Άλλο εθνικιστής και άλλο πατριώτης. Πρέπει να το καταλάβουν όλοι αυτό.
Επιτέλους αποσύρθηκε το έκτρωμα πάντως και περιμένουμε τι νέο θα μας φέρουν…
Δηλαδη το προβλημα της Ελλαδας τοσο καιρο ηταν το γαμω-βιβλιο της γαμω-ιστοριας;;;Ελεος λεμε…Υπαρχουν και αλλα σοβαροτερα θεματα…τα οποια βεβαια και δεν επιθυμουν να βγαλουν προς τα εξω…
Γιώργος Μαργαρίτης said
Ναι κύριε Αλαβάνε και κυρία Ρεπούση, η πλειοψηφία των Ελλήνων, που ήταν αντίθετη στην έκδοση αυτού του βιβλίου-εκτρώματος, ανήκουν σε εθνικιστικούς κύκλους και η αντίδραση τους εξυπηρετούσε κομματικά συμφέροντα.
Να μου επιτρέψεις να αμφισβητήσω την ικανότητα της πλειοψηφίας των Ελλήνων να κρίνει ένα διδακτικό βιβλίο. Τα σχολικά βιβλία πρέπει να κρίνονται μόνο με όρους επιστημονικότητας και παιδαγωγικής. Ε, λοιπόν η “πλειοψηφία των Ελλήνων” δεν έχει καν διαβάσει το βιβλίο. Της αρκούν οι κορώνες των τηλεδικαστηρίων (δεν υπονοώ ότι το ίδιο ισχύει και για σένα). Για μένα είναι έγκυρη μόνο η κριτική που ασκείται στους παραπάνω τομείς.
Σε ό,τι αφορά τα λεγόμενα “εθνικά θέματα” η συζήτηση είναι μεγάλη. Θεωρώ πως είναι καιρός να αφήσουμε τους Ιστορικούς (όχι βέβαια τους κάθε είδους κομματικούς ιστορικούς) να μας πουν τη γνώμη τους. Και αν θέλεις, πέρασαν πολλά χρόνια και χρειάστηκε να μεταναστεύσω, να γνωρίσω πολύ κόσμο (και ιδίως “γείτονές” μας) για να ξεφύγω από την πλύση εγκεφάλου που υποστήκαμε όλοι μας στα παιδικά μας χρόνια: εμείς είμαστε οι καλοί, οι γείτονες είναι κακοί και οι Μεγάλες Δυνάμεις είναι εναντίον μας. Πολύ εύκολος τρόπος να δικαιολογούμε την αποτυχία μας, δε βρίσκεις;
Προσωπικά χάρηκα πολύ όταν έμαθα ότι μετά από 150 χρόνια παύει να διδάσκεται το παραμύθι του “κρυφού σχολειού” και τάχθηκα υπέρ του βιβλίου μόνο και μόνο επειδή εναντίον του ξεκίνησε ένας Ιερός Πόλεμος. Αλλά τι να πεις για μια χώρα με θεοκρατικό πολίτευμα…
Η “ιστορία” είναι σίγουρα ένα λεπτό ζήτημα στο να αποφασίσει κανείς πια γεγονότα ανήκουν σε αυτήν και ένα ακόμα λεπτότερο ζήτημα είναι πώς αυτό διδάσκεται. Νομίζω ότι το ερώτημα είναι τι θέλουμε να πετύχουμε κάθε φορά, πώς θέλουμε να διαμορφώσουμε την συνείδηση των ανθρώπων. Για απόλυτη αντικειμενικότητα όμως δεν μπορούμε να μιλάμε.
Σχετικά με το θέμα του πειραματισμού θα έλεγα ότι μάλλον κάθε αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα εμπεριέχει μία δόση πειραματισμού, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά.
Για να είμαστε αξιόπιστοι στις προτροπές “δεν πρέπει να ισοπεδώνουμε τα πάντα” θα πρέπει να διακρίνουμε ότι η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ αναφερόταν σε ποιών κύκλων πιέσεις υπέκυψε η κυβέρνηση και όχι εν γένει στους επικριτές του βιβλίου.
Εκτός αν θεωρεί κανείς ότι η απόσυρση έγινε για “αντιϊμπεριαλιστικούς” λόγους. Ή ότι ο Στυλιανίδης αψηφά την τύχη της Γιαννάκου, και εξασφαλίζει εκλογική πελατεία για κάποιον αριστερο!
Μη τα ισοπεδώνουμε όλα!
είναι ολίγον προβληματικό να πανηγυρίζει κανείς για αυτήν την απόσυρση που έγινε με αυτούς τους όρους από την κυβέρνηση, πολλώ δε μάλλον να βαυκαλίζεται πως έγινε λόγω κάποιας “γνήσιας πατριωτικής αγανάκτησης” που “αριστεροί κύκλοι” δε θέλησαν να καταλάβουν…
δε θέλουμε, για την ώρα, να ταυτιστούμε με κάποιον (κάναμε εξάλλου ήδη μια τοποθέτηση στο μπλογκ) αλλά η αλήθεια είναι πως η όλη συζήτηση έγινε με βάση μιαν εθνικοπατριωτική ατζέντα κι αυτή η ευθύνη βαραίνει και την αριστερά, που με τοποθετήσεις σαν και τούτες “χωνεύεται” εύκολα στην πλειοδοσία πατριωτισμού (τώρα και αλλά και πάντα σχεδόν, εξόν ακι αν έχουμε ανοιχτή κατοχή και διεθνή εμφύλιο πόλεμο, όπως στα 1940…)
ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΧΥΔΑΙΟ ΔΗΜΟΤΙΚΙΣΜΟ
ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗ (1842-1916) ΛΟΓΙΩΤΑΤΟΥ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΠΟΥ ΗΓΩΝΙΣΘΕΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΧΥΔΑΙΟΝ ΔΗΜΟΤΙΚΙΣΜΟΝ
Πολύ όμορφα…
Ναι ναι, ο κύριος Ωρίων μάλλον άνοιξε λάθος πόρτα!!
Το ζήτημα του βιβλίου ιστορίας δεν είναι, από τα λίγα που ξέρω, μόνο ελληνικό. Υπα΄ρχει μία πανευρωπαϊκή, μην πω παγκόσμια, κίνηση αναθεώρησης της ιστορίας και της ιστορικής μνήμης των λαών, δήθεν για να χτυπηθούν οι εθνικισμοί. Μάλιστα…δηλαδή θα χτυπηθεί ο εθνικισμός ξεχνώντας πώς εξετράφησαν οι εθνικισμοί, που τους εξέθρεψαν. Ακόμη, θα κατηγορούμε γενικά τον εθνικισμό, αδιαφορώντας για τον ρόλο τους στα εθνικοαπελευθερωτικά και κοινωνικά κινήματα του 19ου αιώνα ή στις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου στον 20ο αιώνα -είναι άραγε τυχαίο που εξοβελίζεται όλο και περισσότερο στο πυρ το εξώτερον μέχρι και η γαλλική επανάσταση;- και, σε ό,τι αφορά τα καθ’ ημάς, βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι τον αγώνα του Ρόκκου Χοϊδά που πρωτοστάτησε σε συλλαλητήρια υπέρ της ένταξης της Ελλάδας στον πόλεμο κατά της Τουρκίας στο πλευρό των Ρώσων (διότι, για όποιον δεν θυμάται, το εθνικό ζήτημα στην Ελλά και στην Βαλκανική διευθετήθηκε στον μέγιστο βαθμό του με τους Βαλκανικούς), στο ίδιο τσουβάλι τον αγώνα του Σταύρου Καλλέργη που κατέβηκε με τους Γαριβαλδινούς στην Κρήτη να πολεμήσει για την ανεξαρτησία της, αυτούς τους βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι με την μικρασιατική εκστρατεία που εξυπηρετούσε συγκεκριμένα συμφέροντα και τελικά την πλήρωσαν ο μικρασιατικός ελληνισμός, άλλες μειονότητες της περιοχής αλλά και ο ίδιος ο τούρκικος λαός.
Ίσως ακουστώ λίγο κλασσικός και ξύλινος, αλλά δεν μπορώ να το πολεμήσω: στόχος των αστών είναι να χάσουν οι λαοί και ιδίως η εργατική τάξη την ιστορική της μνήμη, ώστε να αποθαρρυνθεί από τις επαναστατικές διαδικασίες, να φοβηθεί μην τυχόν χαρακτηριστεί εθνικιστής (η κριτική προς το ΛΑΟΣ είναι γενική και αόριστη: η κριτική προς την πατριωτική -ας το πούμε έτσι- αριστερά είναι αυτή που προβάλλεται, γιατί δεν εξυπηρετεί τα σχέδιά τους το να λέμε σήμερα ότι ο ρόλος της Τουρκίας στην περιοχή είναι συγκεκριμένος στα πλαίσια του συστήματος του ιμπεριαλισμού, ή να λες το αντίστοιχο για τους Κοσσοβάρους Αλβανόφωνους σωβινιστές. Τζιζ!) και τελικά να υποταχθεί στους αφέντες του, ντόπιους και ξένους. Και πρωτεργάτες στην σπέκουλα αυτή, εκούσια ή ακούσια, είναι οι σοσιαλδημοκράτες κάθε χρώματος. Όταν όμως τους λες να παλέψουμε για να εντάξουμε στην εργατική τάξη οργανωμένα π.χ. τους μετανάστες εργάtες, κάνουν την πάπια: δεν μας έφταναν οι ντόπιοι προλετάριοι, θα προσθέσουμε και τους ξένους; tres banal… εκεί ο διεθνισμός πάει μεγάλο περίπατο. Αν είναι να παλέψουμε για τα δικαιώματά τους ΜΟΝΟ ως μεταναστών, όλα καλά. Αλλά, ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ; Μπρρρ…
Δεν λέω ότι αυτό είναι το κύριο που επιδιώκει σήμερα ο αστός, αλλά είναι μέσα στις πρώτες του επιδιώξεις: ο ιδεολογικός και πνευματικός ευνουχισμός της εργατικής τάξης.
Συγγνώμη για το σεντόνι.
Και κάτι που παρέλειψα: Κάπου άκουσα ότι η Ρεπούση είπε πως το βιβλίου αυτό δεν είχε σκοπό να μεταδώσει γνώσεις στους μαθητές, αλλά να τους βοηθήσει να συζητήσουν:
Λαμπρά. Τις γνώσεις πάνω στις οποίες θα πατήσουν για να συζητήσουν πότε θα τις πάρουν; στο πανεπιστήμιο;
“Ναι κύριε Αλαβάνε και κυρία Ρεπούση, η πλειοψηφία των Ελλήνων, ήταν αντίθετη στην έκδοση αυτού του βιβλίου-εκτρώματος, ….”
Πράγματι, 10000 μύγες δεν μπορούν να κάνουν λάθος… Αρα φάτε και εσεις σκατα
[...] τις δικαιολογίες Posted September 26, 2007 Στα σχόλια του προηγούμενου ποστ ανέφεραν διάφοροι υποστηρικτές του βιβλίου Ιστορίας [...]
Σεπτεμβρίου 25, 2007 στο 4:47 μμ
Εεεε ρε γιωργο…μην είσαι τόσο καυστικός με τον Συνασπισμό…ντάξει στη συγκεκριμένη περίπτωση δίκιο έχεις…αλλά οκ…γενικότερα έχει σωστές απόψεις!!!!