Για όσους δε το μάθανε (πρέπει να το είπανε στις ειδήσεις), πριν 2 βδομάδες ορκίστηκα και πήρα και το μεταπτυχιακό μου πτυχίο. Αλλά όπως λέει και ο παπούς μου: So Fucking What?
Η μέρα αυτή λοιπόν είναι από εκείνες τις μέρες που μπορείς να φορέσεις εκείνο το κουστούμι/φόρεμα που αγόρασες και φόρεσες μόνο μία φορά όταν παντρεύτηκε ο φίλος σου/όταν έγινες κουμπάρος/όταν πήρες το πτυχίο σου (ε, είναι και μια ευκαιρία να σε χαρεί και η μάνα σου μια φορά επιτέλους ντυμένο “στα καλά”, αμάν με αυτά τα τζιν και τις φόρμες – βλ. και Bullet 1 στο 10 Πράγματα που έμαθα πέρσι το Πάσχα). Πράγμα βέβαια το οποίο εγώ σιχαίνομαι. Γι αυτό και έβαλα τα καθημερινά μου.
Έχει πάντως πολύ πλάκα να βλέπεις το όλο σκηνικό και να σκέφτεσαι πως όλοι αυτή η επισημότητα, οι συγκινήσεις, οι χαρές, οι προσφωνήσεις, τα κλάματα, είναι για να γιορτάσουν την παύση της ξεγνοιασιάς των φοιτητών και την είσοδο τους στην αγορά εργασίας και μεσοπρόθεσμα (για να μην πω βραχυπρόθεσμα) στην ανεργία. Τόση χαρά πρακτικά για το τίποτα (η χαρά για το τίποτα, το πτυχίο άξιζε κάθε κόπο)…
Πολλές φορές η τύχη λοιπόν παίζει απίστευτα παιχνίδια. Εκείνη τη μέρα που λέτε είπα να βάλω τα καθημερινά “καλά” μου για να πάω, δηλαδή ένα τζιν και ένα μαύρο πουκάμισο. Επειδή όμως είχε λίγο ψύχρα, μια κοντομάνικη κάτω από το πουκάμισο επιβάλλονταν. Και επειδή το πουκάμισο έπρεπε να είναι και λίγο ανοιχτό για να μην είσαι σα σκατόφλωρος που το έχει κουμπωμένο μέχρι πάνω, έπρεπε να βάλω μία μαύρη κοντομάνικη που να μην έχει κάποιο σχέδιο που να φαίνεται ψηλά, στο σημείο που είναι ανοιχτό το πουκάμισο. Εν ολίγοις, η μοναδική τέτοια μπλούζα που είχα ήταν αυτή που φαίνεται και στην παρακάτω φωτογραφία, η οποία φωτογραφία βγήκε όπως φαίνεται ψιλοτυχαία αλλά απεικονίζει νομίζω με τον καλύτερο τρόπο το τι κρύβεται κάτω από κάθε πτυχιούχο εν Ελλάδι:
Χαμπάρι δε πήρα… Δε μπορούσα να έχω μία κανονική γιορτή όπως όλοι οι άλλοι? Να είναι σταθερή, να είμαι σίγουρος κάθε χρόνο?! Τελευταία στιγμή το έμαθα…
Όπως το έχω καθιερώσει λοιπόν, κάθε χρόνο (εδώ και 1 χρόνια) στην ονομαστική μου εορτή ελέγχω να δω σε ποια θέση βρίσκομαι στην κατάταξη του Google στην αναζήτηση για τη λέξη “Γιώργος”. Ξέρω πως είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον, και όλοι περιμένετε να δείτε τα αποτελέσματα…
Πέρσι, όπως όλοι θυμάστε, βρισκόμουν στην έβδομη θέση της κατάταξης. Φέτος λοιπόν… (μουσική υπόκρουση με τύμπανα, των οποίων αυξάνεται ο ρυθμός και η ένταση καθώς διαβάζεται αυτές τις λέξεις… έλα, λίγο φαντασία!) …
…βρίσκομαι στην 6η θέση! (ναι, ξέρω, εντυπωσιαστήκατε)
Η αγάπη σας για τα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα μου όπως αυτό ή αυτό με ανέβασαν μία ολόκληρη θέση παραπάνω. Ενδιαφέρον έχουν από τα υπόλοιπα αποτελέσματα η άνοδος του φίλτατου Αλογοθκούφη από την περσινή 8η θέση στην 3η θέση φέτος, και η εγκατάσταση του Γιωργάκη (ΓΑΠ) στην πρώτη θέση. Στο σημείο αυτό να ευχηθώ καλή ανάρρωση στον ΓΑΠ και να του στείλω και ένα δωράκι σήμερα, για την γιορτή του:
Ένα ειδικό ποδηλατάκι με 4 ρόδες, για να μην ξαναπέσει και χτυπήσει
(όχι δηλαδή εγώ φταίω? Κοιτάξτε τις διαφημίσεις που έβγαλε το google δίπλα από το όνομα του: “Παιχνίδια Fisher Price: παιχνίδια για το μωρό σας“. Ύστερα φταίω εγώ, η salata και οι υπόλοιποι για την αντιμετώπιση του?)
Χρόνια πολλά λοιπόν στους Γιώργηδες! Κουκουρούκου δεν έχει φέτος, περνάμε περίοδο λιτότητας.
ΔΑΠ: 112 (4 έδρες στο ΔΣ, 4 έδρες στο τμήμα) ΦΑΚ: 79 (3 έδρες στο ΔΣ, 3 έδρες στο τμήμα)
ΠΑΣΠ: 41 (1 έδρα στο ΔΣ, 2 έδρες στο τμήμα)
ΠΚΣ: 37 (1 έδρα στο ΔΣ, 1 έδρα στο τμήμα)
Γένοβα: 6
Λευκα: 4
Ακυρα: 7
(σόρι για την προσωρινή “αποχή” και τα αναπάντητα σχόλια, αλλά δεν έχομε ιντερνέτι… θα απαντήσω με την ησυχία μου στα σχόλια όταν με το καλό μας έρθει…)
Την Κυριακή που μας πέρασε πήγαμε εκδρομή με τον ορειβατικό σύλλογο Ιωαννίνων στα Πράμαντα, τα οποία σύμφωνα με το Google Maps βρίσκονται κάπου εδώ. Δεν έχω τι να πω, ήταν κάτι παραπάνω από τέλεια.
Η διαδρομή ήταν καταπληκτική. Το σκηνικό άλλαζε συνεχώς: περάσαμε μέσα από δάση, από λιβάδια, πυκνή βλάστηση, ξερές βουνοπλαγιές, καταρράκτες, ποτάμια, με βροχή, χιόνια, υγρασία, ήλιο, γενικά τα πάντα.
Επιφυλάσσομαι για full report όταν λάβω και τις υπόλοιπες φωτό, καθώς εγώ έβγαλα λίγες.
Δύο πασίγνωστοι ρουφιάνοι της Ασφάλειας Ιωαννίνων επιτέθηκαν την Κυριακή 30/3/2008 το βράδυ (11:00 μ.μ. περίπου) σε νεαρό φοιτητή σε κεντρικότατο σημείο στα Γιάννενα (απέναντι από το δικαστικό μέγαρο). Ο φοιτητής είναι επίσης γνωστός στο Πανεπιστήμιο αλλά και την πόλη για τη συμμετοχή του στις φοιτητικές κινητοποιήσεις αλλά και σε γενικότερες κοινωνικές παρεμβάσεις. Η επίθεση είχε όλα τα χαρακτηριστικά της ενέδρας, αφού οι δράστες τον αιφνιδίασαν και τον χτύπησαν με τέτοιο μένος ώστε επιχείρησαν επιτυχημένα να πάρουν από τον νεαρό -δαγκώνοντάς τον- μέρος του αριστερού αφτιού του ως σουβενίρ βαναυσότητας!
Για να ολοκληρώσουμε την αναφορά στο περιστατικό πρέπει να πούμε πως ύστερα από εξέταση από γιατρούς διαπιστώθηκε ότι το αφτί του δεν ήταν δυνατόν να επανακολληθεί λόγω του τρόπου με τον οποίο είχε αποκολληθεί (δάγκωμα) αλλα και της μόλυνσης που είχε υποστεί τοπικά το τραύμα. Ο φοιτητής χρειάστηκε να παραμείνει κλινήρης για 2-3 ημέρες λόγω της μόλυνσης αυτής.
Από την πλευρά των δραστών, το τραγικό είναι ότι πρόκειται για συμμορίτικη επίθεση από πατέρα και γιό οι οποίοι και συνελήφθησαν βάση της διαδικασίας του αυτοφώρου. Οι δυο τους επιτέθηκαν στον φοιτητή κατά τη διάρκεια που αυτός εργαζόταν σε φαστφουντάδικο ως διανομέας, τη στιγμή που προσέγγιζε το εν λόγω κατάστημα. Ο μεν νεαρότερος από την οικογενειακή συμμορία -είναι και ο ίδιος τυπικά φοιτητής- οικειοθελώς ζήτησε ιατρική φροντίδα και να νοσηλευτεί, ώστε να εμπλουτίσει το παραμύθι της δήθεν αρχικής επίθεσης από πλευράς του άτυχου φοιτητή. Φυσικά βάση αυτής της πατέντας κατέθεσε και ο ίδιος μήνυση. Ερωτηματικά για το θράσος των τραμπούκων δραστών προκαλεί το γεγονός ότι την επόμενη ημέρα (Δευτέρα 31/3) εκδικαζόταν υπόθεση που εμπλέκονταν οι ίδιοι και πάλι είχε να κάνει πάλι με τον ξυλοδαρμό δύο άλλων ενεργών πολιτών… τόσο θράσσος, τόοοοοοοσες πλάτες! (Η υπόθεση αφορούσε άλλο ξυλοδαρμό και αναβλήθηκε για το προσεχή Δεκέμβριο).
Για να καταλάβει κανείς το πραγματικό βάθος του θέματος…
Στα Γιάννενα είναι η δευτερη τετραετία όπου η τοπική αυτοδιοίκηση λειτουργεί σε ρυθμούς γαλάζιους,… αλλά πολύ γαλάζιους. Με 50%+ αυτοδύναμες εκλογές των τοπικών αρχόντων, οι εκπρόσωποι της δεξιάς έχουν δημιουργήσει μία μεγάλη φάμπρικα ξεπουλήματος δημόσιας-δημοτικής περιουσίας σε ιδιωτικά συμφέροντα. Με πρόσχημα την πρόοδο και την ανάπτυξη εκχωρούν πολύτιμους χώρους για τους δημότες και για την ποιότητα ζωής, που ως τότε ήταν ανοιχτοί και ελέυθεροι για τον κόσμο αλλά εντέχνως ιδιαίτερα παραμελημένοι, σε ομίλους εταιριών με προνομιακές συμβάσεις χρήσης.
Δύο είναι τα βασικά εγκλήματα που έχουν γίνει στην πόλη: η εκχώρηση του ξενοδοχείου “Ξενία” στον όμιλο Μήτση, η εκχώρηση της κεντρικής πλατείας της πόλης κάτω από την οποία κατασκευάστηκε πολυόροφο υπόγειο πάρκινγκ από κοινοπραξία εταιριών. Το μέν πρώτο δεν αφορά τον Γιαννιώτη άμεσα διότι δεν πρόκειται ποτέ να διαμείνει ο ίδιος σε ξενοδοχείο 5 αστέρων στο κέντρο, ενώ το δεύτερο έχει εξ’ αρχής δείξει την πολιτική που θα ακολουθήσει με χρεώσεις 2 ευρώ για μία ώρα στάθμευσης και 5 ευρώ για 8 ώρες!
Για την ανάδειξη των πολιτικών αυτών, της υποβάθμισης των όρων ζωής στην στην πόλη έχει δημιουργηθεί εδώ και μερικά χρόνια η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΠΟΛΙΤΩΝ , στην οποία συμμετέχουν ενεργοί πολίτες από διάφορους πολιτικούς χώρους, και ακαδημαϊκοί πολίτες: καθηγητές και νεολαίοι που συνδράμουν στις εκδηλώσεις ενημέρωσης και αντίδρασης στις αποικιακού χαρακτήρα ιδιωτικοποιήσεις.
Για τους τοπικού άρχοντες δεν φτάνει μόνο το ξεπούλημα, αλλά έχουν κινητοποιήσει όλο τον επίσημο κρατικό μηχανισμό για να προασπίσει τα συμφέροντα των επιχειρηματιών και να καταστείλλει τις πολυάριθμες φωνές αντίστασης στα επιχειρηματικά σχέδια. Στην καλοστημένη φάμπρικα ξεπουλήματος, πέραν των νόμιμων εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας Γκόντα και Καχριμάνη (Δήμαρχος, Νομάρχης, εκλεγμένοι με τη Ν.Δ.) εξέχουσα θέση έχουν τα ντόπια συνεργατικά συμφέροντα, άνθρωποι εγκάθετοι -εντεταλμένοι των εισαγόμενων συμφερόντων- που απολαμβάνουν ιδιαίτερη ασυλία από τις αρχές σε πράξεις που θεωρούνται αδιανόητες για οποιαδήποτε μορφή δημοκρατία κι αν καταλαβαίνουν οι εκπρόσωποι της δεξιάς στην πόλη.
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται είναι τόσο φασιστικές που για να ξανασυναντήσουμε ανάλογα παραδείγματα θα χρειαστεί να γυρίσουμε τουλάχιστον 40 χρόνια πίσω στις εποχές της ΕΣΑ, των δοσίλογων της γειτονιάς και των ασφαλιτών-βασανιστών. Συγκεκριμένα αυτό το οποίο είναι -και πρέπει να μείνει- χαραγμένο στην τοπική κοινωνία είναι η επιχείρηση καταστολής μίας διαμαρτυρίας της πρωτοβουλίας πολιτών-φοιτητών έξω από το πρώην Ξενία. Τότε ο νεαρός δράστης υποδείκνυε στα ΜΑΤ (παρακαλώ) ποιούς από τους διαδηλωτές έπρεπε να συλλάβουν. Έδινε εντολές ως “ειδικός επιχειρησιακός σύμβουλος” στους μπάτσους ώστε να τιμωρήσουν με ξύλο και συλλήψεις κάθε ενοχλητικό για τα επιχειρηματικά συμφέροντα. Στέκοντας μάλιστα ακριβώς πίσω από τις δυνάμεις εκφοβισμού των ΜΑΤ-ΟΠΚΕ και αγκαζέ (αλά μπρατσέτα που λέμε) με τον διοικητή της μονάδας (αποκαλυπτική φωτό και βίντεο στο τέλος του άρθρου). Επίσης, διάφορα άλλα περιστατικά έχουν συμβεί με τα συγκεκριμένα άτομα με προπηλακισμούς και ξυλοδαρμούς ενεργών πολιτών, στις οποίες μόνιμη απάντηση των ιδίων είναι οι αντι-μηνύσεις εναντίων των παθόντων.
Αυτός, αυτός κι αυτός… !
Η βαθύτατη πολιτική διάσταση
Πέρα από κάθε αμφιβολία, το γεγονός είναι βαθύτατα πολιτικό. Δε χωράει συζήτηση περί προσωπικών διαφορών ή τυχαίας διαμάχης. Κατά τη γνώμη μας η επίθεση αυτή είναι και προμελετημένη και μια ουσιαστική πολιτική πράξη από πλευράς των ιδίων των αυτουργών αλλά και των συμφερόντων που εκπροσωπούν. Η αποθέωση της πολιτικης του τραμπουκισμού και της τρομοκρατίας των πολιτών που θέλουν να πάρουν την τύχη της διαχείρισης του δημόσιου πλούτου στα χέρια τους. Μία ακόμα επιχείρηση φίμωσης των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας.
Ο φοιτητής που δέχθηκε το χτύπημα και όποιος άλλος τυχαίνει τέτοιας κακοποίησης με πολιτικά κριτήρια, δε μπορεί να είναι τίποτε άλλο από σύντροφος για εμάς. Σύντροφος που επιθυμούμε μαζί μας να σταθεί πλάι του ολόκληρη η τοπική κοινωνία κατονομάζοντας τις φασιστικές πρακτικές εκφοβισμού και ουσιαστικής απειλής της σωματικής ακεραιότητας όποιων παλεύουν για δέκα πράγματα.
Η επίθεση αυτή δε στερείται ανώτερης πολιτικής κάλυψης, σε βαθμό απροκάλυπτο μάλιστα. Τόσο καιρό οι δράστες των πολλαπλών χτυπημάτων σε βάρος δημοκρατικών πολιτών είναι ατιμώρητοι. Αλλά τι να πει κανείς όταν αποτελούν και “επιχειρησιακοί σύμβουλοι”, κοινώς χαφιέδες των οργάνων που μας φυλάνε από τους κακούς (βάλτε μετανάστες, στιγνούς εγκληματίες με παπάκια που δεν φοράνε κράνος κ.α.). Προφανώς και δεν πρόκειται για κεντρικά πολιτικά πρόσωπα που παίζουν ρόλο ή διαμορφώνουν πολιτικές. Είναι όμως τα καθίκια και οι δολοφόροι που αναλαμβάνουν το ρόλο της κατατρομοκράτησης του κόσμου. Είναι τα καθίκια που πέραν από τις εντολές που εκτελούν λαμβάνουν και πρωτοβουλίες να δολοφονούν τη δημοκρατία καθημερινά. Είναι το καλύτερο παράδειγμα των κοινών χαφιέδων της δεξιάς που ανέκαθεν ιστορικά πρωτοστατούσε στην προάσπιση των συμφερόντων της όποιας εξουσίας: γερμανοτσολιάδες, βασανιστές και ασφαλίτες στη χούντα, Καλαμποκαίοι 2 δεκαετίες πριν, πράκτορες επιχειρηματικών σχεδίων σήμερα.
Έγινε ήδη θέμα στα αθηναϊκά ΜΜΕ και έχει προκαλέσει μεγάλη αίσθηση η σύνδεσή του ως πράξη με την επιχειρηματική απαλλοτρίωση των δημοτικών χώρων, αλλά και με τον κατα συρροή χαρακτήρα από τα συγκεκριμένα άτομα. Το περιστατικό, καταδίκασε και ο νομάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης στο νομαρχιακό συμβούλιο της Δευτέρας, όταν το θέμα έφερε προς συζήτηση άλλος σύμβουλος (Χρ. Μαντάς) λέγοντας τα εξής ντροπιαστικά κατά τη γνώμη μας:
Αν γίνονται τέτοιες ενέργειες εγώ προσωπικά τις καταδικάζω», ωστόσο, το νομαρχιακό συμβούλιο δεν εξέδωσε κάποιο σχετικό ψήφισμα. Ο νομάρχης απέστειλε επίσης μία ανακοίνωση στα ΜΜΕ, τονίζοντας ότι: «Το νομαρχιακό συμβούλιο δεν είναι ανακριτικό σώμα για να λάβει θέση επί μιας υπόθεσης ενόσω οι πτυχές της ερευνώνται από την Αστυνομία».
Ποια ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ όμως δε μας είπε ο νομάρχης, που στα καθημερινά αστυνομικά δελτία προς τα ΜΜΕ Δευτέρας, Τρίτης και Τετάρτης δεν υπήρχε ούτε ως περιστατικό (δεν είναι πλάκα)! Τι κι αν φυλλασσόταν ο παθών στο νοσοκομείο από κανά εξάρι μπάτσους (!!!), το περιστατικό… δεν υπήρχε για την Αστυνομία που επικαλείται ο Νομάρχης για να υπεκφύγει! Απλά οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις…
Το ερώτημα που πλανάται, φαντάζομαι, στο μυαλό πολλών είναι: αν είναι αυτές οι διαθέσεις των πολιτικών αυτών με ενέδρες στη δημόσια θέα όλων των πολιτών, τότε ποιες θα μπορούσαν να είναι σε σκοτεινά σκοτεινά δρομάκια;;; Ποιο είναι το μήνυμα προς τους πολίτες;;;
Να είναι όλοι σίγουροι πάντως ότι ο λαός που αντιστέκεται θα απαντήσει σε όλα αυτά τα θέματα, στο βιασμό της ζωής του με αντάλλαγμα πολύχρωμα πολυτελή ιδιωτικά κτίσματα τα οποία δε μπορεί να χαρεί ο ίδιος διότι πολύ απλά απέχουν από τις πραγματικές ανάγκες του. Οι πρακτικές “οφθαλμός αντί οφθαλμού” ανήκουν σε άλλους χώρους, δεν έχουν καμία σχέση με τη δημοκρατία που ονειρευόμαστε.
Η απάντηση που θα δοθεί πρέπει να είναι βαθύτατα πολιτική όπως και τα περιστατικά αυτά. Απαιτούμε να συνδεθούν άμεσα οι πολιτικοί υπέυθυνοι Γκόντας-Καχριμάνης και οι επιχειρηματίες, οι εντολοδόχοι και οι πραγματικοί ηθικοί αυτουργοί που αναθρέφουν τέτοια στοιχεία παρέχοντάς τους προστασία με σκοπό να εκπληρώσουν την αποστολή τρομοκράτησης της κοινής γνώμης και τη φίμωση των κοινωνικών αγωνιστών! Να αναδειχθεί ποιές είναι οι πραγματικές μειοψηφίες της κεντρικής πολιτικής σκηνής: οι χιλιάδες πολίτες που διαφωνούν ή η μιά χούφτα μπράβων των επιχειρηματικών συμφερόντων!
Είναι καιρός να ξυπνήσει ολόκληρη η κοινωνία, διότι μπροστά στα μάτια της υπάρχει ένας κανονικός πόλεμος με θύμα τη δημοκρατία και τα συμφεροντά της λαϊκής οικογένειας.
Για να μη ξεχνάμε πως ενεργεί το κράτος επίσημα ή ήμιεπίσημα
μέσω αντιπροσώπων! (η γνωστή σε όλους ένοχη Ζαρντινιέρα)
Δείτε επίσης:
Ολόκληρο το βίντεο της ντροπής με το νιάτο της ρουφιανιάς στα γεγονότα στο χώρο έξω από το Ξενία στο κέντρο των Ιωαννίνων (περίπου τρία χρόνια πρίν):
Τελευταία Σχόλια