Θέλω μία ώρα και ένα τέταρτο από τον χρόνο σου
Posted by: Γιώργος Μαργαρίτης on: Ιουνίου 10, 2008
Τελευταία όλο τρέχω και λέω πως δεν έχω χρόνο. Παπαριές. Υπάρχουν όντως άνθρωποι που δεν έχουν χρόνο.
Στην πραγματικότητα, ο ελεύθερος χρόνος μου είναι περιορισμένος. Αν θέλω όμως μπορώ να βρω χρόνο, ξεκλέβοντας τον από λιγότερο σημαντικές ενέργειες που πρέπει να κάνω και επενδύοντας τον σε πραγματικά ωφέλιμες ενέργειες. Όπως και έκανα σήμερα.
Δεν επεκτείνομαι άλλο. Σου ζητάω να επενδύσεις μία ώρα και ένα τέταρτο από τον χρόνο σου στο επόμενο video. Μιλάμε για σίγουρο κέρδος.
Κάνε μία επένδυση στο μέλλον σου, στον εαυτό σου.
Carnegie Mellon Professor Randy Pausch, who is dying from pancreatic cancer, gave his last lecture at the university Sept. 18, 2007, before a packed McConomy Auditorium. In his moving talk, “Really Achieving Your Childhood Dreams“, Pausch talked about his lessons learned and gave advice to students on how to achieve their own career and personal goals. For more, visit www.cmu.edu/randyslecture.
[via]
Please buzz it…
12 σχόλια προς "Θέλω μία ώρα και ένα τέταρτο από τον χρόνο σου"
Ιουνίου 10, 2008 στο 11:04 μμ
Αυτό που λείπει από πολύ κόσμο είναι η ίκανότητα να χαίρεσαι για ό,τι καλό έκανες με τα χέρια σου, για τις φορές που πραγματικά κατάφερες να βοηθήσεις άλλους να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους ακόμα και σε πεδία που εσύ απέτυχες, να ονειρεύεσαι, να κρατάς το κεφάλι σου στη θέση τους στις δύσκολες στιγμές, να ευγνωμονείς τη ζωή σου για τις εμπειρίες που σου χάρισε, να ζητάς το αδύνατο και καμιά φορά -έστω και σπάνια να το πετυχαίνεις, πάντοτε όμως να αγωνίζεσαι γι’ αυτό.
Ο τύπος είναι θεός, οι φοιτητές του τυχεροί που τον είχαν και μιλά για έναν τρόπο ζωής που έχω υιοθετήσει αφού συνειδητοποίησα μερικά πράγματα για μένα και για τον κόσμο.
Ευχαριστώ για την επισήμανση σου, αν δεν το είχα δει στο blog σου ίσως να μην το είχα δει γενικά.
Ιουνίου 11, 2008 στο 11:52 πμ
@phlou…flis,
αληθές. Και το πιο σωστό είναι πως επιλέγουμε να ξοδέψουμε λανθασμένα τον (λιγοστό για κάποιους, αρκετό για άλλους) ελάχιστο χρόνο μας. Σε ανούσια πράματα. Γιατί κάποιος πρέπει να φτάσει στο σημείο να συνειδητοποιήσει πως του μένει λίγος χρόνος για να αρχίσει να ζει καλά?
Και σίγουρα δεν αναφέρομαι στον καθηγητή Randy Pausch, ο άνθρωπος έζησε και ζει την ζωή του με όλη την έννοια του ρήματος “ζω”.
@Πάρης,
οι φοιτητές του είναι όντως πολύ τυχεροί, και μεις αρκετά τυχεροί που μπορέσαμε και είδαμε το συγκεκριμένο video.
Τι ευχαριστείς, εγώ χαίρομαι που το είδαν κάποια επιπλέον άτομα το video. Και μακάρι να το βλέπαν όσοι περισσότεροι γίνεται.
Ιουνίου 11, 2008 στο 2:40 μμ
Και φυσικά, αυτή την στιγμή από τα top 10 wordpress posts τα 2 είναι για τον Σεργιανόπουλο και τα 3 για την συναυλίας της Madonnaς…
Ιουνίου 11, 2008 στο 3:31 μμ
Γιώργο, πώς μπορώ να κατεβάσω το βίντεο;
Το βρίσκω απαραίτητο, έχω παιδιά βλέπεις…
[...] πήρα απο εδώ και μου έπεσε το σαγόνι. Διαρκεί μια ώρα κι ένα [...]
Ιουνίου 12, 2008 στο 4:51 πμ
Γιώργο είχα πολύ καιρό να μπω στη σελίδα σου κ μπήκα τωρα και βρηκα ενα ακομα υπέροχο ποστ..
ευχαριστω πολυ φιλε.. πραγματικα αξιζε αυτή η μία ώρα κ ένα τέταρτο… 
Ιουνίου 12, 2008 στο 11:48 πμ
Όποιος μπορεί και θέλει, ας κάνει τον κόπο να buzzάρει το video, για να το δουν όσοι περισσότεροι γίνετε:
http://tinyurl.com/6epfow
Ευχαριστώ.
Υποβολή απάντησης
Μάι ads
αμπάουτ…
Τελευταία Σχόλια
Lisence
Επικοινωνία
Ιουνίου 10, 2008 στο 7:58 μμ
Τί νόημα έχει να είσαι πλούσιος σε αγαθά και να μη μπορείς να τα απολαμβάνεις; Τελικά αυτό που μας λείπει δεν είναι το χρήμα αλλά ο ελεύθερος χρόνος