Posted by: Γιώργος Μαργαρίτης on: Ιουνίου 11, 2008
«Εγκληματικότητα, Βία και Αστυνομία»
Πέμπτη 12 Ιουνίου 2008, στις 22:00 (αύριο!)
Πώς διαμορφώνεται η κατάσταση με την εγκληματικότητα στην Ελλάδα και πως πρέπει να αναπροσαρμοσθεί ο ρόλος της Αστυνομίας για να μπορέσει να ανταπεξέλθει αποτελεσματικότερα στα νέα δεδομένα; Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα έχει καταδικαστεί 7 φορές από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) για περιπτώσεις αστυνομικής αυθαιρεσίας. Ποιες είναι οι αιτίες αυτών των φαινομένων και πώς μπορούν να απομονωθούν; Η Θεματική Βραδιά παρουσιάζει μια εκπομπή για την εγκληματικότητα στην Ελλάδα και το ρόλο της Αστυνομίας.
Στο πλαίσιο της Θεματικής Βραδιάς θα μεταδοθεί ένα καινούριο ντοκιμαντέρ του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα:
«Ορισμένα Μεμονωμένα Περιστατικά» του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα
Πέμπτη, 12 Ιουνίου, στις 22:00, ΕΤ1
Το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα παρουσιάζει μια αποκαλυπτική έρευνα για περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας στην Ελλάδα.
Το Μάρτιο του 2007, κατά το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, άγνωστοι πυρπολούν το φυλάκιο του Άγνωστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα. Η αστυνομία συλλαμβάνει 48 φοιτητές που εν τέλει αθωώνονται. Ορισμένοι από αυτούς μιλούν στο Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα για τους ξυλοδαρμούς κατά τη σύλληψη αλλά και τις περίεργες συνθήκες κράτησής τους.
Δύο μήνες αργότερα, ο Παναγιώτης Κετίκης, ένας από τους συλληφθέντες, που είχε αθωωθεί, συμμετέχει σε ένα πάρτυ στη σχολή του στη Θεσσαλονίκη. Λίγο πιο μακριά, κουκουλοφόροι πυρπολούν σταθμευμένα αυτοκίνητα. Οι αστυνομικοί παρατηρούν ότι ένας από αυτούς φοράει πράσινα παπούτσια. Κατά την επιστροφή του στο σπίτι, ο Παναγιώτης συλλαμβάνεται. Μοναδικό ενοχοποιητικό στοιχείο: τα πράσινα παπούτσια που φορούσε. Σε βίντεο που κυκλοφορεί από συμφοιτητές του, φαίνεται ότι ο Παναγιώτης δε έχει καμία σχέση με τον δράστη. Παρόλα αυτά, προφυλακίστηκε στις φυλακές Αυλώνα για ενάμιση μήνα.
Το Νοέμβριο του 2006, στην πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου, στη Θεσσαλονίκη σημειώνονται ταραχές. Ανάμεσα στους συλληφθέντες και ένας Κύπριος φοιτητής. Το ίδιο βράδυ ο Αυγουστίνος Δημητρίου νοσηλεύεται τραυματισμένος ενώ η αστυνομία εκδίδει ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία αυτοτραυματίστηκε, πέφτοντας πάνω σε μια ζαρντινιέρα. Τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων όμως δείχνουν μια τελείως διαφορετική εικόνα… Αστυνομικοί με πολιτικά αλλά και ένστολοι φαίνεται να ξυλοκοπούν το νεαρό φοιτητή.
Το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα αποκαλύπτει ένορκες καταθέσεις και επίσημα υπηρεσιακά σημειώματα που ενστερνίζονται την «εκδοχή της ζαρντινιέρας». Στην κατάθεση του, ένας από τους αστυνομικούς γράφει ότι «στην προσπάθεια του να διαφύγει προσέκρουσε αρχικά σε παρακείμενη ζαρντινιέρα παρασύροντας κι εμάς στο έδαφος μαζί του…».
Όμως η «υπόθεση ζαρντινιέρα» ίσως δεν θα είχε συμβεί ποτέ, αν ορισμένοι από τους δράστες αστυνομικούς είχαν τιμωρηθεί από την δικαιοσύνη για ένα παλιότερο περιστατικό. Το 2001 στην Άνω Τούμπα της Θεσσαλονίκης μια ομάδα αστυνομικών σταμάτησε ένα αυτοκίνητο για έλεγχο ταυτοτήτων. Ο Παναγιώτης Γκαλότσκιν, επιβάτης του αυτοκινήτου, οδηγήθηκε στο τμήμα και ξυλοκοπήθηκε. Ένας από τους δράστες – αστυνομικούς, συμμετείχε και στον ξυλοδαρμό του Αυγουστίνου Δημητρίου.
Η χώρα μας έχει καταδικαστεί 7 φορές από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για φαινόμενα αστυνομικής βίας.
Το Νοέμβριο του 2001, ένας νεαρός Αλβανός πέφτει νεκρός από σφαίρα αστυνομικού στην πλατεία Αμερικής κατά την επιχείρηση σύλληψης του. Ένας αυτόπτης μάρτυρας αλλά και η αδελφή του θύματος μιλάνε στο Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα για την υπόθεση, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της. Το Ελληνικό Κράτος καταδικάστηκε τόσο για τη διερεύνηση της υπόθεσης όσο και για τις ατέλειες της αστυνομικής επιχείρησης. Παρόλα αυτά, ο «δράστης – αστυνομικός» συνεχίζει να υπηρετεί κανονικά.
Την ίδια χρονιά, η αστυνομία έκανε έφοδο σε καταυλισμό τσιγγάνων στον Ασπρόπυργο. Μια ομάδα αστυνομικών μπήκε στο σπίτι της Γιαννούλας Τσακίρη, η οποία τότε ήταν έγκυος. Η ίδια υποστηρίζει ότι μετά από κλωτσιά αστυνομικού, απέβαλε. Για τον τρόπο διερεύνησης της υπόθεσης αλλά και τα ρατσιστικά κίνητρα του επικεφαλής της επιχείρησης το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε την Ελλάδα. Πρόκειται για την πιο πρόσφατη καταδικαστική απόφαση.
Οι Ένορκες Διοικητικές Εξετάσεις (ΕΔΕ) που διατάσσονται για τέτοιες περιπτώσεις αποδεικνύονται αναποτελεσματικές. Ο Χρήστος Χρονόπουλος συνελλήφθη στην Καλλιθέα γιατί ενοχλούσε τους θαμώνες μιας καφετέριας. Λίγες ώρες αργότερα μεταφέρθηκε στο Θριάσειο Νοσοκομείο με βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Το πόρισμα της ΕΔΕ απαλλάσσει τους αστυνομικούς.
Ορισμένα Μεμονωμένα Περιστατικά αμαυρώνουν συνολικά την εικόνα της Ελληνικής Αστυνομίας. Ποιες είναι οι αιτίες και πώς μπορούν να σταματήσουν; Ποιες είναι οι ευθύνες της Ελληνικής Δικαιοσύνης; Ποια θα πρέπει να είναι η εκπαίδευση των αστυνομικών για να ανταποκριθούν στις νέες απαιτήσεις, σεβόμενοι παράλληλα τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Στο κλείσιμο της Θεματικής Βραδιάς θα μεταδοθεί το ντοκιμαντέρ:
“Η Αδικία“ (The Injustice, Ken Fero & Tariq Mehmood, 98′, Παραγωγή 2001, Μεγ. Βρετανία)
Το 1969, ο Ντέιβιντ Ολουβάλε ήταν ο πρώτος μαύρος που έπεσε νεκρός από Άγγλους αστυνομικούς. Από τότε πολλοί ακόμη πέθαναν με τον ίδιο τρόπο. Κανένας από τους υπεύθυνους αστυνομικούς δεν καταδικάστηκε. Οι οικογένειες των θυμάτων ρωτάνε μέσα από αυτό το ντοκιμαντέρ: «Γιατί;»
Οι συγγενείς των θυμάτων, στην αναζήτηση της δικαιοσύνης έρχονται αντιμέτωποι με την κρατική αδιαφορία και την προσπάθεια απόκρυψης των ευθυνών. Το συγκλονιστικό αυτό ντοκιμαντέρ καταγράφει, μέσα από γυρίσματα μιας πενταετίας, τον σκληρό αγώνα αυτών των ανθρώπων για δικαιοσύνη. «Η Αδικία» (Injustice) περιγράφει την προσπάθεια της Βρετανικής αστυνομίας να συγκαλύψει τους ενόχους αστυνομικούς αλλά και την οδύνη και την οργή των οικογενειών των θυμάτων.
—————————————–
Και όσοι θέλετε ένα γρήγορο φρεσκάρισμα με εικόνες, video και μαρτυρίες:
Hehe…
I will be there!
Ειχα ασχοληθει κι εγω παλιοτερα με το ιδιο θεμα… Ιδου:
http://sourotiri.blogspot.com/2007/06/blog-post_17.html
http://youtube.com/watch?v=kzCL_acGI9g
[Εχεις περιορισμο στα σχολια; Δεν μπορουσα πριν να το στειλω, για να δω τωρα...]
Φίλε Γιώργο, τις απόψεις μου για τους μπατσούληδες τις ξέρεις. Όπως επίσης και εμείς ξέρουμε τι εστί μπατσούληδες και τι να περιμένουμε σε γενικές γραμμές απο αυτούς. Έχω όμως αναρωτηθεί, τελευταία πολύ συχνά είναι η αλήθεια, μήπως αντί να βαυκαλίζουμε συνέχεια το ίδιο θέμα θα έπρεπε να αναρωτηθούμε κατά πόσο η συμπεριφορά τον μπάτσων είναι ξένη ως πρός τη δομή της κοινωνίας μας, κατά πόσο δηλαδή όλη αυτή η βία (αυταπόδεικτη φυσικά και υπαρκτή) δεν αντικατοπτρίζει εμάς. Η βία που υφιστάμεθα απο τους μπάτσους κατά καιρούς πόσο απέχει απο τη βία που δεχόμαστε ή ασκούμε καθημερινά γύρω μας? Πόσο πιο βίαιος είναι ο μπάτσος απο την ψυχολογική βία που ασκεί ο εργοδότης, ο δάσκαλος, ο ταξιτζής, ο δημόσιος υπάλληλος, ο έτσι ο αλλιώς? Ή η σωματική που ασκεί ο σύζυγος στη γυναίκα του μέσα στα ίδια μας τα σπίτια? Εμείς σαν οδηγοί?
Μήπως απλά οι μπάτσοι είναι κομάτι του εαυτού μας και φταίμε και εμείς για την κατάντια τους?
Δεν έχω καταλήξει, ακούω γνώμες…
Θα ήμουν ο τελευταίος, φίλε Γιώργο, που θα διαφωνούσα με τα λεγόμενά σου. Απλά το τράβηξα λίγο παραπάνω βλέποντας τη βία σαν φαινόμενο της νεοελληνικής κοινωνίας, χωρίς να τη διαχωρίζω σε σωματική και ψυχολογική. Για να το πώ πιο χύμα, πώς μπορούμε να περιμένουμε απο τον απαίδευτο μπάτσο με προδιάθεση στη βία να τιθασεύσει την ανάγκη του αυτή όταν εμείς οι υπόλοιποι, υποτίθεται μορφωμένοι, πολιτισμένοι και σαφώς λιγότερο παρακμιακοί, δεν είμαστε σε θέση να πράξουμε ανάλογα?
Ακόμα και αν αφήσουμε στην άκρη την ψυχολογική βία, για μένα βέβαια χειρότερη, πάλι στα σκατά καταλήγουμε. Τα ζευγάρια δέρνονται μεταξύ τους, οι οδηγοί στο δρόμο επίσης, οι οπαδοί των ομάδων το ίδιο, οι “φοιτητές” τους “καθηγητές” και μεταξύ τους, οι δάσκαλοι τους μαθητές και πάει λέγοντας.
υγ. Φυσικά τίποτα απο τα παραπάνω δεν δικαιολογεί τους μπάτσους, απλά σκέφτομαι φωναχτά.
Ωραίο το φρεσκάρισμα. Είδα το ντοκιμαντέρ. Έφριξα, ήθελα να κοπανήσω κεφάλια και να αμολήσω την ζαρτινιέρα μου να πάρει το αίμα της πίσω για τα όσα την κατηγορήσανε.
Btw, ένα πολύ καλό βιβλίο σχετικά με την ψυχολογία όλων αυτών των χοντρόπετσων στρατιωτών της εξουσίας, είναι και το “Ο βασανιστής ως όργανο της κρατικής εξουσίας”, το οποίο μπορεί να μιλά για τους βασανιστές επί Χούντας, αλλά αναλύει πολύ όμορφα το πως καταντάνε ορισμένοι να γίνονται τόσο αναίσθητοι…
[...] είχε στην τηλεόραση το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα για την Αστυνομική Βία και Εγκληματικότητα, και έρχονται αυτοί οι ανεγκέφαλοι και επιβεβαιώνουν [...]
[...] είχε στην τηλεόραση το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα για την Αστυνομική Βία και Εγκληματικότητα, και έρχονται αυτοί οι ανεγκέφαλοι και επιβεβαιώνουν [...]
[...] και επεισόδιο του “Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα”: “Εγκληματικότητα, Βία κ Αστυνομία” – το επεισόδιο σε [...]
Ιουνίου 11, 2008 στο 4:00 μμ
Ωραίο ποστ Γιώργο!