Γιώργος Μαργαρίτης

Άρθρο του BBC σχετικά με την παρακολούθηση σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, μεταξύ αυτών και της Ελλάδας (αν πάτε στο αρχικό άρθρο, προσπαθείστε να μη γελάσετε με την εικόνα του Καραμανλή. Μα μας κάνουν διεθνώς ρεζίλι με τέτοιες βλακόφατσες). Σχετικά με την Ελλάδα το άρθρο αναφέρει τα ακόλουθα :

In the run-up to the 2004 Athens Olympics, I met a man who was furious about the appearance of 350 cameras in the capital as part of a $1.5bn security programme to protect athletes and spectators.

“If I choose to have an affair with a woman who is not my wife, that is my fundamental human right, and I should be protected from being caught on camera,” he said.

The man was walking in the suburb of Nikaia, where the local left-wing mayor, who disapproved of surveillance, had ordered workmen to daub black paint over the lenses.

That cameo encapsulates the desire of most Greeks to resist state attempts to spy on them and helps explain why Greece leads the European Union and the rest of the world in privacy protection for its citizens. (σ.b. να επιτέλους και μια καλή πρωτιά που έχουμε…)

The other important contributory factor is the strength and moral independence of the nation’s Data Protection Authority, which is resolute in its determination to uphold the following principles enshrined in the Greek constitution:

• Every person’s home is a sanctuary
• he private and family life of the individual is inviolable
• Secrecy of letters and all other forms of free correspondence or communication shall be absolutely inviolable

The authority has real teeth. In December 2006 it fined mobile phone company Vodafone 76m euros for bugging more than 100 top Greek officials, including Prime Minister Costas Karamanlis, around the time of the Olympics.Vodafone’s network planning manager in Greece, Costas Tsalikides, was found hanged not long after he informed his superiors he had discovered that spying software had been secretly installed in the company’s system.Mr Tsalikides family has always suspected he was murdered.

Since January 18, 2008, the case has been officially closed. Vodafone Greece will appeal against the fine and has co-operated fully with all relevant authorities since the beginning of the case.

The Data Protection Authority has also frustrated the efforts of the Conservative government to extract some value from the Olympic security system.

When a left-wing group called Revolutionary Struggle fired a rocket into the office of the US ambassador in Athens, there was no video record because the security cameras were switched off.

The authority refused to allow the cameras to be used for anything other than traffic control.

In November 2007, a state prosecutor told the police that they would be allowed to use footage from the surveillance system to prosecute demonstrators who turned violent.

The new rules were first applied during the annual 17 November march to commemorate the dozens of students killed in 1973 when tanks of the right wing colonels’ junta crushed an uprising at Athens Polytechnic.

“So many years after the dictatorship, Greece is very sensitive in the area of freedoms,” said Panos Garganos, who was marching for the 33rd year in succession.

The use of the cameras to monitor the demonstration led to the resignation of the head of the Data Protection Authority.

Despite the fact that Greece has such strong constitutional protection against state-sponsored spying, some of my contacts refuse to have sensitive conversations on either land lines or mobile phones, because they assume that someone is listening.

MALCOLM BRABANT

[ πηγή: ΕΠΕ mailing list ]

Το όνομα του δημοσιογράφου Malcolm Brabant (youtube profile) μπορεί να μη σας λέει κάτι, αλλά είναι ο κύριος ο οποίος είχε τραβήξει το video με την κα Μαργαρίτη και στο οποίο δόθηκε έκταση μέσα από τα blogs, χωρίς φυσικά να γνωρίζουμε δημοσιογραφία (μας συγχωρείτε πάρα πολύ “κ” δημοσιογράφοι) και χωρίς επίσης να πληρωνόμαστε για αυτό (και ίσως για τον τελευταίο λόγο να βγαίνουν και τέτοιες ειδήσεις μέσα από τα blogs).

==========================================

Και για να είμαστε και σύμφωνοι με τον νέο νόμο:

Αγορανομικός υπεύθυνος: Μαργαρίτης Γιώργος

Τα ποστ περιλαμβάνουν Φ.Π.Α. 19% και δημόσιο φόρο 2%.

Το παρόν blog υποχρεούται διαθέτει κυτίο παραπόνων ακριβώς κάτω από το ποστ. Συμπληρώστε με σαφήνεια το παράπονο σας καθώς και τα στοιχεία σας, και θα επικοινωνήσουμε σύντομα μαζί σας.

Μετά από την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.

Και επειδή πλέον, ως γνωστόν, είμαστε και ιερόδουλες του διαδικτύου, και για να μην μας κατηγορήσουν και για φοροδιαφυγή, ορίστε και η απόδειξη παροχής υπηρεσιών:

Μου έγινε λοιπόν και μένα πρόταση να παίξω σε αυτό το παιχνιδάκι όπου καλείσαι να γράψεις 5 πράματα για τον εαυτό σου και μετά να στείλεις την πρόσκληση σε άλλα 5 άτομα. Απείχα για κάποιες μέρες λόγω του τριημέρου από τα συγγραφικά μου καθήκοντα (γι’ αυτό και αρκετά σχόλια έμειναν “ασχολίαστα”). Οπότε σήμερα θα βγάλω και γω κάποια από δικά μου άπλυτα στη φόρα (αρκετά με τα άπλυτα της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ).

5,4,3,1, πάμε:

Γενικά - εκτός πεντάδας (συνοπτική περιγραφή μου που υπάρχει διάσκορπη σε αυτό το blog): Έλλην 23 χρονών, ζυγός, γεννημένος την “Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων”. Μεταπτυχιακός φοιτητής Πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Λάτρης των αστυνομικών μυθιστορημάτων, του μυστηρίου και των “ανεξήγητων”, των υπολογιστών και του προγραμματισμού, όπως επίσης και του γύρου και των κεμπάπ και της παλιάς καλής παραδοσιακής metal μουσικής (με αγνά υλικά, χωρίς συντηρητικά). ΦΑΚερ, μπατ νοτ σάκερ. Κοινωνικός, computer geek, πάντα ευδιάθετος: πολύ δύσκολα τσατίζομαι, πολύ εύκολα χάνω την ώρα μου στο ίντερνετ. Πανέμορφος, πανέξυπνος, πανύψηλος, πανηγύρι, παντεσπάνι, πανωλεθρία. Και μία μερίδα πατάτες στο 14.

1. Μουσικά ακούσματα: στο νηπιαγωγείο δεν άκουγα κάποια συγκεκριμένη μουσική, αλλά “ακουγόμουν” αρκετά απ’ ότι μου λέει η μητέρα μου (και δεν είχα και τόσο καλή φωνή). Στο δημοτικό άκουγα κυρίως Ace of Base, Michael Jackson και Prodigy. Στο Γυμνάσιο ακούω για πρώτη φορά hip hop, και σύντομα γίνομαι φανατικός των TXC, FFC, Βαβυλώνα, Active Member, Νεβμα και Going Through (τότε είχαν γαμάτα τραγούδια, τώρα είναι για το “ανδρικό μόριο” καβάλα). Τέλη Γυμνασίου με Λύκειο με κερδίζουν τα μεταλλικά μουσικά μονοπάτια. Maiden, Sepultura, Exodus, Slayer συνοδεύουν αρκετές από τις ελεύθερες μου ώρες. Κάνουμε μία μέταλ μπάντα και ξεκινάω να παίζω μπάσο (αυτοδίδακτος, σαν να λέμε “δε ξέρω τι μου γίνεται”). Στο πανεπιστήμιο πλέον κάνουμε μία μπάντα (”Sirens of Lament”) με κάποιους άλλους φοιτητές. Αν και το σουηδικό μελωδικό death δεν είναι στα top των προτιμήσεων μου (πέρα από Haunted και At The Gates), με τα παιδιά τα πάμε αρκετά καλά, γαμάτα θα έλεγα μιας και είναι όλοι τυπάδες, ηχογραφούμε demo, βγαίνουμε “Demo Του Μήνα” στο Metal Hammer, στο τεύχος Μαρτίου 2005. Στις 14 Μαίου 2005 ανοίγουμε μια συναυλία στα Γιάννενα με headliners τους Rotting Christ (οι οποίοι επίσης δεν ανήκουν στα ακούσματα μου, άλλα όπως και να χει είναι μία σημαντική εμπειρία -αφίσα). Την τρέχουσα στιγμή το μπάσο κοντεύει να βγάλει αράχνες.

2. Μου τη σπάνε όλα τα θεωρητικά μαθήματα. Γιαυτό και ενώ ήμουν μαθητής του 18, 19 (και πλέον και υπότροφος του ιδρύματος Μποδοσάκη), έγραψα τους χαμηλότερους μου βαθμούς στην Έκθεση (12) και Ιστορία (11). Αχώνευτοι θεωρητικοί, μπορεί να γράψεις για 20, και επειδή δε γάμησε ο άλλος χθες το βράδυ να σου βάλει 7… Παρόλα αυτά, μ’ αρέσει πολύ να διαβάζω ιστορία. Μίσησα την ιστορία στο σχολείο, ο τρόπος που διδάσκονταν ήταν άθλιος -δε θυμάμαι πραγματικά τίποτα (π.χ πότε έγινε ο Α’ ή ο Β’ Παγκόσμιος κτλ)- αλλά 6 χρόνια μετά δηλώνω πως θα ήθελα πολύ να μάθω ιστορία. Επίσης, εκτός από ανιστόρητος δηλώνω αγεωγράφητος (σε τραγικό επίπεδο).

3. Παιδικά χρόνια Ήμουν φανατικός αναγνώστης του περιοδικού “Τα Σαίνια” (έχω μία κούτα σπίτι μου -και είδα σήμερα τυχαία πως και κάποιος άλλος blogger έχει παρόμοια συλλογή, αλλά δε θυμάμαι ποιος). Μέχρι και τρίτη λυκείου λιώναμε στο Super Nintendo (Donkey Kong, Zelda, Super Metroid, Mario Kart, αχ τι μου θύμισα τώρα…) με τους φίλους μου, και στις πρόβες με το συγκρότημα (το οποίο αποτελούνταν από τους ίδιους που λιώναμε μαζί στο Super Nintendo ). Μετά σοβαρέψαμε αρκετά, και μέχρι και σήμερα όταν βρισκόμαστε λιώνουμε στο Nintendo 64 (ωριμότης μηδέν). Σίγουρα δεν ήμουν ο τύπος που έψαχνε απεγνωσμένα για γκόμενα (αν και είχα κοπέλα, και ένα φεγγάρι είχα κάνει και παράλληλη/παράνομη σχέση, την οποία πλήρωσα μένοντας μόνος μετά από λίγο: η πρώτη/original με χώρισε, και γω χώρισα την άλλη, την “παράλληλη” -η οποία ήταν και ένα τούβλο, μα ένα τούβλο. Τι ήθελα και έμπλεξα, το διπλό ταμπλό με μάρανε).

4. Ποινικό μητρώο Όταν ήμουν μικρός (κάπου 3 χρονών), πήγα “κατά λάθος” να πνίξω τον κατά 2 χρόνια μικρότερο αδερφό μου με το σχοινί που έχουν τα μαξιλάρια στο πλάι!
Όταν η μάνα μου άκουσε τις φωνές, έτρεξε έντρομη στο δωμάτιο. Εγώ έπαιζα ανέμελος με μία φυσικότητα με τα tranformers μου σαν να μην έγινε τίποτα (είχα από μικρός κλίση στην ηθοποιία), ο αδερφός μου δε μπορούσε να μιλήσει για να πει τι είχα κάνει (ήταν νομίζω 1 χρονών και κάτι), οπότε όλα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιο μου: κανείς δε θα καταλάβαινε το σατανικό μου σχέδιο να βγάλω τον αδερφό μου από τη μέση για να έχω όλα τα παιχνίδια δικά μου. Αν δεν ήταν γαμώτο και εκείνο το κόκκινο σημάδι γύρω από το λαιμό του αδερφού μου (που μου στοίχισε κάτι παντοφλίες…).

Επίσης έχω πάει μία φορά στο τμήμα, νομίζω Γ’ γυμνασίου, όταν με έναν φίλο μου πήγαμε να βάψουμε το παλιό ετοιμόρροπο γυμνάσιο. Μας κάρφωσε απότι καταλάβαμε ο βενζινάς από δίπλα (ακόμα του χρωστάω μια πέτρα στη τζαμαρία). Η μαλακία ήταν πως το κτίριο ήταν εγκαταλελειμμένο, βάφαμε ένα ξεχασμένο από τον κόσμο κτίριο. Τι σκατά τον ένοιαζε? Τεσπα, ο άλλος την σκαπούλαρε, αλλά εγώ βρέθηκα στο τμήμα, όπου και έδωσα ψευδή στοιχεία για τον άλλο (κώδικας τιμής πάνω απ’ όλα). Με πήρε ο πατέρας μου από το τμήμα. Το πρώτο πράμα που μου είπε έξω από το τμήμα ήταν: “Καλά σε πρόλαβαν στο τρέξιμο οι αστυνομικοί?”. Αυτό ήταν το παράπονο του πατέρα μου!

5. Στο πρώτο μου έτος (2001) είχα την πρώτη μου γνωριμία με αυτό που ονομάζεται “πίνω ποσότητα αλκοόλ”. Εκείνη τη μέρα στις φλέβες μου έρεε μόνο ρετσίνα. Την επόμενη μέρα είδα κάποια video με κάποιον πολύ γνωστό μου μέσα. Στα video αυτά λοιπόν χόρευα ζεμπεκιές παρέα με έναν Bugs Bunny-αφρόλουτρο, κλεινόμουν στην ντουλάπα (η οποία έλεγα πως είναι το σπίτι μου και απαιτούσα να μη με ενοχλήσει κανείς), είχα βάλει ανάποδα ένα κράνος και έκοβα βόλτες στο χωλ και στο σπίτι, και κάποια άλλα παρόμοια χαριτωμένα. Δε μετάνιωσα ποτέ γι’ αυτά τα video (αν και ψάχνω βρω απεγνωσμένα ποιος τα έχει για να τα ξαναδώ μετά από τόσα χρόνια)!

Παντελώς Άχρηστες Πληροφορίες (ΠΑΠ): Δεν έχω δει το Μάτριξ το 2. Δε βάζω τόνους όταν γράφω στο χαρτί. Στις 8 Μαρτίου θα βλέπω τους “300” του Frank Miller στην πρεμιέρα της ταινίας στην Ελλάδα. Οπωσδήποτε.

Ευχαριστώ τους elkosma, Νημερτής, Σημειωμένος, Γ. Μανουσάκη για την πάσα τους (να τονίσω πως με πρότειναν 4 άτομα γιατί τόσο καιρό δεν είχα γράψει τίποτα περί του θέματος -ενώ είχα ήδη προταθεί από έναν- και πρέπει να ήμουν από τους λίγους που δεν έχουν γράψει τίποτα, και όχι επειδή είμαι δημοφιλής και αξιαγάπητος…).
EDIT: Ευχαριστώ και την Leigh-Cheri, μόλις το είδα τυχαία (thanx Φένια!).

Πάσα (κατά αλφαβητική σειρά):

diml
null
stormrider
Γκόγκας Αλέξανδρος
Μπέλλος (που είσαι ρε Μπέλλο!?)

Μου άλλαξα ψευδώνυμο. Βασικά πλέον δεν έχω ψευδώνυμο.

Οι λόγοι αλλαγής ήταν:
1. Παραήταν τεράστιο (”Ψηφιακά Οχυρωμένος”, έλεος…)
2. Το ψευδώνυμο είχε επιλεγεί κατά την ίδρυση του blog λόγω του υπότιτλου του blog (”Ψηφιακό Οχυρό”), θα τολμούσα να πω σε μία στιγμή “απερισκεψίας”, και δεν εξέφραζε καθόλου τον συγγραφέα
3. Καθότι άλλαξε πλέον και ο υπότιτλος του blog, το -πρώην- ψευδώνυμο δεν συνδέεται καθόλου με το τρέχον blog
4. Όπως και να χει, ήθελα να το αλλάξω καιρό αλλά βαριόμουνα, και είπα “Κάποτε πρέπει να γίνει”. Ε, σήμερα κοιτάω το ημερολόγιο και λέει “Κάποτε”.

Πλέον είμαι απλά Γιώργος Μ.

EDIT: Για να πω την αλήθεια δεν αισθάνομαι καλά χωρίς ψευδώνυμο… Τώρα θα μου πείτε: “Δε μας χέζεις ρε Νταλάρα, μια θες ψευδώνυμο, μια δε θες ψευδώνυμο, και συ δε ξέρεις τι θες, μας έχεις πρήξει.”. Και θα χετε και δίκιο. Άλλα νιώθω λίγο άβολα χωρίς ψευδώνυμο, για να πω την αλήθεια, λίγο κενός.
Επειδή όμως δεν έχω έμπνευση, αλλά από την άλλη θέλω να βρω κάποιο ψευδώνυμο, θα προκηρύξω μάλλον εντός των ημερών ένα “διαγωνισμό” (με χορηγούς κ.τ.λ.) στον οποία βασικά απλά θα μου προτείνετε ότι σας έρθει στο κεφάλι για ψευδώνυμο. Παρουσιάστρια θα πάρω μάλλον την Γωγώ Μαστροκώστα (έχουμε κάποια προηγούμενα…).
Μπορείτε να συσκέφτεστε χαμηλοφώνως από τώρα μέχρι να οργανωθεί το event.

Μικρό meta-post. Για να κάνουμε ένα διάλλειμα από το εκπαιδευτικό, και να επιστρέψουμε -με πιο εύθυμη διάθεση- στο θέμα του Monitor, δείτε οπωσδήποτε το video που ετοίμασαν τα παιδιά από το The Series σχετικά με το Monitor:

Monitor - the movie (video link)

Η φοβερή ιδέα που είχαν τα παιδιά είναι να γυρνάνε στα ελληνικά blogs και να κάνουν ταινιούλες μικρού μήκους όσες ιστορίες βλέπουν και τους φαίνονται καλές (αν δεν είναι και αυτό πρωτότυπο τότε τι είναι…).

To “Monitor” είναι το τρίτο videο μικρού μήκους που γυρνάνε, μετά “Blood from blood for blood” (#2) και το “Roof Scene” (#1), τα οποία είναι ιστορίες παρμένες από αντίστοιχα ελληνικά blogs.

Να τονίσω πως τα παιδιά κάνουν μία πρωτότυπη, αξιόλογη και επαγγελματική δουλειά (γιαυτό και κέρδισαν επάξια από την πρώτη στιγμή που είδα το πρώτο video ένα link με image στα δεξιά του ταπεινού μου blog), και για να μη σας κουράζω, πηγαίντε δείτε το εν λόγω video (και τα προηγούμενα) και θα με θυμηθείτε…

Links:

The Series
Monitor (#3)
Blood from blood for blood (#2)
Roof Scene (#1)

EDIT: σε παλαιότερο post μου είχα εκφράσει την άποψη πως προγραμματιστικά φαίνεται να είναι πολύ εύκολο να δημιουργήσεις έναν feed agregator. Ε, μου ξέφυγε κατιτίς, θα έλεγα πολύ σημαντικό, το οποίο επισήμανε ο Παναγιώτης Βρυώνης στα σχόλια του post. Οπότε όσοι έχετε σκοπό να ασχοληθείτε με την ανάπτυξη ενός feed agregator, διαβάστε οπωσδήποτε το εν λόγω σχόλιο.

Μιας που πέρασα η μπόρα, ίσως τώρα μπορούμε να σκεφτούμε λίγο πιο λογικά και να δούμε το αύριο (που κακά τα ψέματα, δεν θα είναι και πάαααρα πολύ διαφορετικό από το χθές).

Καθόμουν λοιπόν και σκεφτόμουν τι σκατά μπορεί να χρειάζεται για να υλοποιηθεί ένα “Monitor”. Και αν και ξέρω σχετικά λίγα πράματα από php-mysql κτλ, και δε ξέρω τίποτα από feed agregation, μου φαίνεται τρομακτικά εύκολο να κάνεις ένα feed agregator (διορθώστε με αν κάνω κάπου λάθος).

Πως φαντάζομαι οτι λειτουργεί ένα Monitor (όπου με τον όρο “Monitor” αναφέρομαι σε έναν τυχαίο απλό feed agregator):

Βήμα 1ο: πάω στο site του Monitor και βάζω το url του feed του blog μου, και κάνα δυο στοιχεία ακόμα για την πάρτη μου. Τα στοιχεία αυτά, και κυρίως το url του feed μου καταχωρούνται στη βάση.

Από τεχνικής άποψης το κομμάτι αυτό είναι tutorial για εισαγωγή στην php, δεν τίθεται καν θέμα δυσκολίας, είναι ένα απλό insert.

Βήμα 2ο: το Monitor έχει ας πούμε ένα είδους “crowler” για να εντοπίζει τα νέα posts. Kάθε x λεπτά περνάει από τα url των feeds που έχουν καταχωρηθεί στη βάση του (εγώ ο ίδιος πήγα και του έδωσα το url μου για να περνάει απο το blog μου), παίρνει από κάθε νέο post που έχει δημοσιευτεί (αν έχει δημοσιευτεί) τις πρώτες k γραμμές του και τις αποθηκεύει στη βάση του, πιθανόν με κάποια επιπλέον στοιχεία (πχ την ώρα που δημοσιεύτηκε το post, τον συγγραφέα του, κουτουλου).

Το κομμάτι αυτό πιστεύω ότι μπορεί πολύ εύκολα να γίνει με ένα scriptάκι το οποίο κάθε τόσο θα κάνει μια γύρα στα feed urls, θα ελέγχει αν υπάρχουν νέα posts, θα μαζεύει όλα τα νέα post, και τέλος θα τα κάνει insert στη βάση του Monitor.

Βήμα 3ο (και τελευταίο): πάω στο site του Monitor, σαν reader τώρα. Με το που πηγαίνω εκεί το Monitor κάνει ένα απλό select στη βάση του και μου επιστρέφει τα πιο πρόσφατα posts (ή με όποια άλλη ταξινόμηση θέλει, most viewed και δε ξέρω και γω τι).

Το κομμάτι αυτό είναι επίσης πις οφ κέικ.

Οπότε, εκτός και αν μου διαφεύγει κάτι πολύ σημαντικό, το να κάνεις έναν feed agregator δεν είναι και κάνα δύσκολο πράμα (νομίζω?). Άρα αν καποιος έχει χρόνο, και δεδομένου ότι μπορείς να βρεις και έτοιμο κώδικα (αν και το συγκεκριμένο μου φαίνεται και εφικτό να γίνει και from scratch), το μόνο που χρειάζεται είναι ένα server για host (και να αφιερώσεις κάποιο χρόνο).

Τώρα, 2-3 πράματα που θεωρώ επίσης σημαντικά, που είτε δημιουργούσαν μέχρι τώρα προβλήματα, είτε δεν υπήρχαν στο Monitor και νομίζω πως θα ήταν πολύ χρήσιμο να υπάρχουν.

Αρχικά, οποιοσδήποτε κάνει εγγραφή αποδέχεται αναγκαστικά για να εγγραφεί τους όρους που θέτεις, και άρα αν τους διατυπώσεις σωστά έτσι ώστε σε κάθε περίπτωση να είσαι καλυμμένος, δεν έχεις καμία υποχρέωση, πχ να αφαιρέσεις το blog της Μιραντολίνας από την βάση, αν αυτό δεν αναγράφεται στους όρους χρήσης. Τίθεται όμως το ζήτημα κατά πόσο κάποιος έκανε όντως οικειοθελώς εγγραφή στο Monitor, δηλαδή ότι δεν πήγε κάποιος τρίτος στο Monitor να βάλει το blog της Μιραντολίνας ας πούμε, χωρίς η ίδια να το γνωρίζει. Γιατί στην τελευταία περίπτωση θα έρθει η Μιραντολίνα να ζητήσει να βγει το blog της, θα της πεις εσύ “μας αποδέχτηκες τους όρους”, θα σου πει αυτή “μα δεν έκανα εγώ εγγραφή το blog μου στο Monitor, κάποιος άλλος το έβαλε” και το πράγμα γαμιέται (γιατί εκεί δε ξέρω ποιος έχει δίκιο).

Οπότε τίθεται ένα θέμα ταυτοποίησης αν αυτός που κάνει την εγγραφή είναι και ο ιδιοκτήτης του blog. Η λύση πιστεύω είναι πολυ απλή (προσπάθησα να σκεφτώ αν γίνεται με email, αλλά δεν είναι προφανές το πώς): όποιος κάνει αίτηση για εγγραφή, γράφει και ένα post στο blog του το οποίο έχει “προσυμφωνημένο” ας πούμε περιεχόμενο, και σκοπό έχει να ταυτοποιήσει ότι όντως ο ιδιοκτήτης του blog επιθυμεί να εγγραφεί στην υπηρεσία. Πχ o blogger γράφει ένα post με τίτλο “Register to Monitor” και θέμα “I am me”. Από την άλλη το Monitor βλέπει ότι χθές έκανες αίτηση για εγγραφή στην υπηρεσία, περνάει σήμερα από το blog σου και βλέπει ότι ανέβασες το ανάλογο post, και έγινε η ταυτοποίηση, σχόλασε ο γάμος. Μη μου λες μετά “άλλος με έβαλε στο Monitor”, θα φας φάπα.

Κάτι που θα ήθελα να υπάρχει στο Monitor, είναι να μη μου εμφανίζονται χύμα όλα τα posts από όλα τα blogs που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα. Για παράδειγμα, αν στο Monitor τελευταία φορά ήταν εγγεγραμένοι 1900 bloggers, και κάθε μέρα οι μισοί από αυτούς εγράφαν έστω από ένα μόνο post, τότε τι να προλάβω να κοιτάξω από 1000 posts στο Monitor, ακόμα και αν εμφανίζει μόνο 2 γραμμές από το καθένα?

Αυτό που ίσως θα ήταν πολύ χρήσιμο είναι όταν κάποιος καταχωρεί το blog του, να το κατηγοριοποιεί με 3-4 το πολύ κατηγορίες (”Computer“, “Γιάννενα“, “Transformers“, “Ζαφείρης Μελάς“). Από τη στιγμή αυτή το blog του χρήστη εμπίπτει σε αυτές τις κατηγορίες.

Όταν τώρα πάω εγώ να κάνω εγγραφή σαν reader στο Monitor, δηλώνω ότι θέλω να ενημερώνομαι μόνο για τα νέα posts των blogs που εμπίπτουν στις κατηγορίες “Αθλητικά“, “Μπεζαντάκου“, και όχι για πολιτικά και ότι άλλο κάτσει και γράψει ο καθένας. Επιλέγω λοιπόν “Αθλητικά” και “Μπεζαντάκου” (αν θέλω αργότερα προσθέτω/αφαιρώ κατηγορίες που με ενδιαφέρουν). Πάω λοιπόν μετά μια ωραία μέρα να δω τι καινούργια posts υπάρχουν, έρχεται το Monitor και βλέπει ότι με ενδιαφέρουν αυτές οι κατηγορίες (είτε με cookies, είτε το ελέγχει στη βάση του) και κάνει ένα select στη βάση του και από όλα τα καινούργια posts μου επιστρέφει μόνο όσα αφορούν “Αθλητικά” ή την “Μπεζαντάκου“. Χέστηκα ρε παιδί για τα πολιτικά ή για τα κουμπιούτερς. Εγώ θέλω να μαθαίνω μόνο νέα της Μπεζαντάκου.

Σε ένα επόμενο επίπεδο (που όμως δε ξέρω αν το υποστηρίζει το πρωτόκολλο RSS) θα μπορούσα από κάθε νέο post να παίρνω και τις κατηγορίες με τις οποίες το χαρακτήρισε ο συγγραφέας του (τα tags του post). Οπότε όταν κάποιος θέλει να ενημερώνεται για αθλητικά, το Monitor να του επιστρέφει όσα καινούργια posts έχουν tag “Αθλητικά“, και όχι όσα posts δημοσίευσαν blogs που εμπίπτουν στην κατηγορία “Αθλητικό” (κατηγοριοποίηση δηλαδή ενός post βάσει του tag του, και όχι βάσει της κατηγορίας του blog του).

Τέλος, μια άλλη ιδέα που δεν εμπίπτει στο γενικότερο θέμα “Πως θα γίνω Monitor στη θέση του Monitor” είναι να δημιουργήσουμε κάποιες “ομάδες” blogs (blog-groups) στις οποίες να μπορεί να ανήκει ο καθένας. Και τι εννοώ:

• 5 blogs που είμαστε από τα Γιάννενα κάνουμε ένα group που ονομάζεται “Giannena blog-group”
• επειδή γράφω σχετικά με τον προγραμματισμό σε Lisp, μπαίνω και στο group που ονομάζεται “Lisp blog-group”
• τέλος, επειδή είμαι φαν του Φλωρινιώτη (”Πειράζει που είμαι και μεγάλη φίρμα, πειράαααζει?”) μπαίνω και στο group “Floriniotis fans blog-group”

Έρχομαι μετά και βάζω δεξιά ή αριστερά ή πάνω ή κάτω, σε μια γωνία τέλος πάντων του blog μου ένα μικρό πλαισιάκι που δηλώνω σε ποια groups ανήκω, πχ:

Proud to be member of:

• Giannena blog-group
• Lisp blog-group
• Floriniotis fan blog-group

Κάποιος περαστικός λοιπόν έρχεται στο blog μου και διαβάζει ένα post μου για μια συναυλία του Φλωρινιώτη. “Επιτέλους”, λέει, “βρήκα έναν φανατικό θαυμαστή του Φλωρινιώτη! Υπάρχουν όμως άλλοι?” Τσουπ! πάει στο link που λέει “Floriniotis fan blog-group” και βλέπει ποια άλλα blogs ανήκουν σε αυτό το group.

Έρχεται άλλος περαστικός και βλέπει ένα post που έχω γράψει για τα Γιάννενα. “Ωραία τα Γιάννενα λέει, υπάρχει κανένα άλλο blog που να έχει post για τα Γιάννενα?” Τσουπ! πάει στο link που λέει “Giannena blog-group” και βλέπει ποια άλλα blogs ανήκουν σε αυτό το group.

Με λίγα λόγια, μπορεί να γίνει ένα άλλο άσχετο-με-το-monitor-like site, πχ bloggroups.gr όπου ο καθένας εγγράφεται στα groups που θέλει, και ο καθένας μπορεί να δει τα blogs που ανήκουν σε ένα συγκεκριμένο group. Απλό.

Επειδή μου τέλειωσε η έμπνευση, και επειδή θα μου κάνει μήνυση το WordPress για “υπερβολικά μεγάλο post που δε χωράει με τίποτα στη βάση μας-μίκρυνε το τώρα αμέσως-ποιος θα το διαβάσει τέτοιο μακρυνάρι”, σας αφήνω και πάω να βρώ το νόημα της ζωής στο βιβλίο του Daglas Adams.

Πάντως, δε μου φαίνονται και τόσο δύσκολα τα παραπάνω.

Τέλος πάντων, ότι είχα να πω το είπα και ξελάφρωσα. Καλή μας μέτα-monitor εποχή (a.m.), και συγχαρητήρια σε όποιον έκατσε και διάβασε όλο το ποστ! (αυτοί που πηδάνε γραμμές δε πιάνονται, δεν παίρνουν συγχαρητήρια).

EDIT: Δε ξέρω αν έχω προφητικές ικανότητες, αλλά χθες έγραψα το άρθρο αυτό και σήμερα το πρωί είδα τυχαία στο prezatv πως υπάρχει ήδη ένα greek feed agregator, το www.greekbloggers.com, το οποίο βλέπω να είναι πολλά υποσχόμενο, θα μου επιτρέψετε να πω ότι τουλάχιστον αισθητικά είναι κλάσης καλύτερο από το Monitor, και μάλιστα βλέπω να έχει και 2 κουμπάκια tags και categories (που προς στιγμήν δε δουλεύουν), για τα οποία κάτι έλεγα λίγο παραπάνω. Δεδομένου ότι είναι πρακτικά αδύνατο κάποιος να διάβασε το άρθρο μου χθες και να έκανε το site από χθες μέχρι σήμερα και να μπήκαν και καμιά 300 blogs σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, και δεδομένου ότι δεν πιστεύω στις συμπτώσεις, θα έλεγα απλά ότι έχω προφητικές ικανότητες, πολύ απλό (πρόβλεψα κάτι που είχε γίνει εδώ και καιρό, νέου είδους προφήτης).

EDIT 2: Από το blog του adamo βρήκα το επίσης πολλά υποσχόμενο agregator cull.gr. Μου άρεσαν πάρα πολύ οι δυνατότητες που δίνει, η κατηγοριοποίηση των άρθρων (τελικά δεν έχω προφητικές ικανότητες, απλά αυτά που σκεφτόμουν και ήθελα από έναν agregator, τελικά κάποιοι τα είχαν υλοποιήσει ήδη, πριν εκφράσω την επιθυμία μου…). Το μόνο κακό είναι ότι απαιτεί να έχεις το blog σου σε δικό σου server, καθώς για να χρησιμοποιείς τις δυνατότητες που σου δίνει πρέπει να ενσωματώνεις ένα μικρό κομμάτι κώδικα στο post σου, υπερβολικά κουραστικό για να γίνεται χειροκίνητα κάθε φορά που δημοσιεύεις ένα άρθρο, πανεύκολο όμως αν έχεις δυνατότητα να επεξεργαστείς τον κώδικα του blog σου, δίνοντας όμως όλες αυτές τις ωραίες δυνατότητες στο cull.gr και φυσικά στους αναγνώστες. Σίγουρα αξίζει να του ρίξετε μία ματιά (και δύο, και τρεις), και αν έχετε το blog σας σε δικό σας server να το χρησιμοποιήσετε (αν είχα, σίγουρα θα το έκανα).

Επίσης, πολύ ενδιαφέρον άρθρο πάνω στο θέμα του Monitor και γενικότερα περί “μύθων και αλήθειας” για το RSS και το agregation έχει γράψει ο adamo εδώ.

Τέλος, ο Παναγιώτης δημοσίευσε και μία δευτερολογία σχετικά με το θέμα του Monitor. Καλή σας μέρα!

EDIT 3 (13/1/2007): Τελικά τα πράματα δεν είναι και τόσο απλά! Οποιος σκοπεύει να ασχοληθεί με την ανάπτυξη ενός feed agregator καλά θα κάνει να κοιτάξει λίγο παρακάτω το σχόλιο του vrypan, καθώς αναφέρει έναν παράγοντα που μου είχε διαφύγει τελείως: την δυνατότητα καλής κλιμάκωσης του συστήματος. Με λίγα λόγια, όσο περισσότερες εγγραφές έχεις στο σύστημα σου, και όσο περισσότερους χρήστες εξυπηρετείς, τίθονται διάφορα θέματα και προβλήματα, από υπερβολική καθυστέρηση μέχρι αποτυχία του συστήματος.

Ο φίλος μας Παναγιώτης Βρυώνης επέλεξε τελικά μετά από πιέσεις να κλείσει το καφενείο των Ελλήνων bloggers.
Αιτία μια δημοσιογράφος.
Δεν ήθελε λέει να εμφανίζεται το blog της δίπλα στα δικά μας blogs, τα ελλεινά και τιποτένια blogs μας δίπλα στο μεγαλειώδες blog μιας δημοσιογράφου.
Την πλήρη αλληλογραφίας Παναγιώτη - Λαμπρινής Θωμά μπορείτε να τη βρείτε εδώ.

Μετά το blogme.gr, πάει και το monitor. Και πάλι στα σκοτάδια.

Είναι το δεύτερο χτύπημα που δεχόμεθα, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

Κάποιοι δημοσιογράφοι και τηλεβιβλιοπώλεις υποστηρίζουν πως τίθεται νομικό ζήτημα, ενώ το θέμα είναι ξεκάθαρο. Αυτή η απειλή της “δικαστικής οδού” για την επίλυση των νομικών ζητημάτων τελικά έχει καταστρέψει την Ελληνική blogόσφαιρα.

Μπροστά στην επιλογή όμως να τρέχει ο Παναγιώτης στα δικαστήρια για να αποδείξει το αυταπόδεκτο, ότι το μαύρο είναι μαύρο και ότι ο δημοσιογράφος αγνοεί πλήρως την φύση και τους νόμους που διέπει το feed aggregation (ενώ φαίνεται να έχει γνώση πληροφορικής), αποφάσισε να τελειώνει μια και καλή με το ζήτημα, και να κλείσει το αγαπημένο μας monitor.

Γιατί μετά την κυρία Θωμά θα υπάρξουν και άλλοι άπιστοι Θωμάδες που θα αρνούνται να πιστέψουν πως αυτά τα πράματα είναι καθόλα νόμιμα, πως έχουν άδικο, πως η σάτυρα έχει διαφορά από την εξύβριση, πως υπάρχει ελευθερία λόγου. Και θα πρέπει πάλι ο Παναγιώτης να αλληλογραφεί και να τους εξηγεί πως δεν είναι έτσι, αυτό γίνεται αυτόματα, κτλ…

Εύχομαι ολόψυχα καλή σταδιοδρομία στον Παναγιώτη στο νέο του πόστο, από το οποίο θα έχει και περισσότερη δύναμη να στηρίξει τα δικαιώματα μας, και ίσως κάποια στιγμή να επιστρέψει σε αυτό το ζήτημα, έχοντας πλέον αυτός τις πλάτες να κινήσει έναν δικαστικό αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων μας. Εύχομαι απλά κάποια στιγμή να γυρίσει ο τροχός, “δημοσιογράφοι” Λαμπρινή και Δημοσθένη.

(και μια τελευταία ιδέα, ρε Παναγιώτη δε κάνεις το Monitor Open Source, να το ανεβάσεις σε κάνα Sourceforge? Μπορεί εσύ να μην έχεις πλέον χρόνο, αλλά πολλοί είμαστε αυτοί που θα θέλαμε να το συνεχίσουμε και να το δούμε να ορθοποδεί -”και ξανά προς τη δόξα τραβά….”)

EDIT 1: όπως συνειδητοποίησα, και με χαρά είδα ότι συνειδητοποίησαν άλλοι, ένα έχω να πω:

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΑΒΕΒΑΙΟ ΑΝΩΝΥΜΟ

EDIT 2: 8/1/2007 - 12:15: Το site του Monitor είναι down. Γιατί?

EDIT 3: Βλέπωντας ένα παλαιότερο post του dontkissthefrog, που αφορούσε το κλείσιμο του blogme.gr και τη σύλληψη του δημιουργού του, είχε γράψει σχετικά ΚΑΙ η Μιραντολίνα. Ειρωνεία?!

Νέο Theme: Garland!

Το νέο theme ονομάζεται Garland και μπορείτε να το βρείτε, όπως όλα τα themes, στο Presentation -> Themes. Το συγκεκριμένο theme έχει μία παραπάνω επιλογή από όλα τα μέχρι στιγμης themes, το Color Customizer, το οποίο μπορείτε να βρείτε στο Presentation -> Color Customizer. Με την επιλογή αυτή μπορείτε να καθορίσετε πολλά από τα χρώματα του blogs σας, όπως το βασικό χρώμα του blogs σας, το χρώμα του Header Top και Header Bottom, το χρώμα των links, καθώς και το χρώμα της γραμματοσειράς, διαμορφώνοντας έτσι ελεύθερα το theme σύμφωνα με τις δικές σας “εικαστικές προτιμήσεις”!

Αν δε μου άρεσε τoooooόσο πολύ το τρέχον μου theme, μάλλον θα έβαζα το Garland.

Νέο Widget: Sonific SongSpot!

Το νέο widget ονομάζετε Sonific SongSpot και μπορείτε να το βρείτε στο Presentation -> Sidebar Widgets. Είναι ένας mp3 player, παρόμοιος με το ODEO, αλλά πολύ καλύτερος! Μπορείτε να πάτε στο site http://sonific.com, να επιλέξετε κάποιο από τα περίπου 500.000 τραγουδια που βρίσκονται εκεί αυτή τη στιγμή, και να το βάλετε στο Sonific widget από Presentation -> Sidebar Widgets (το widget έχει μία επιλογή που του δίνετε το κάτι-σαν-url του τραγουδιού που θέλετε να παίξει).

Νέος Embedded Mp3 Player!

…το οποίο δεν είναι άλλο από το Sonific, το οποίο όμως μπορείτε να βάλετε επίσης και σε κάποιο post σας ή σε κάποια page σας (πέρα από το να το χρησιμοποιήσετε σαν sidebar widget). Μπορείτε να κάνετε embed ένα mp3 από το http://sonific.com βρίσκοντας το κάτι-σαν-url του και γράφοντας στο post σας:

(sonific 6be72eaa1cfc06b7b50e7c0ca26a6813eef6d836)

με [ ] αντί για ( ), και με το δικό σας κάτι-σαν-url. Ο παραπάνω κώδικας (αλλάζοντας τις παρενθέσεις με αγκύλες) παράγει τον ακόλουθο player (το τραγουδάκι το επέλεξα τυχαία):

Διαβάστε περισσότερα εδώ: Garland, Sonific
Επι τη ευκαιρεία, ρίξτε αν θέλετε μια ματιά και σε άλλα multimedia embedings που επιτρέπει το WordPress, για τα οποία έγραψα σε προηγούμενα μου posts: I love WordPress! , How to Embed Bubbleshare Albums.

Θα είμαι αρκετά συνοπτικός.

Αρχικά πηγαίντε στο www.bubbleshare.com, δημιουργήστε έναν λογαριασμό και έπειτα δημιουργήστε ένα album (υποθέτω πως μέχρι αυτό το σημείο μπορείτε εύκολα να φτάσετε).

Πάρτε (=κάντε copy) τον ακόλουθο κώδικα, ανοίξτε ένα text αρχείο (πχ ανοίξτε το notepad) και κάντε το paste. Ο παρακάτω κώδικας δημιουργεί το συγκεκριμένο photoalbum. Αν γίνουν κάποιες μικρές αλλαγές, ο κώδικας αυτός επιτρέπει να κάνετε embed οποιοδήποτε bubbleshare photoalbum στο WordPress blog σας.

<p align="center">
<iframe src=”http://www.bubbleshare.com/album/97010.33ff7ec4328/mini?size=268x201&interval=6&style=rounded" marginheight=0 marginwidth=0 frameborder=0 scrolling=no height=238 width=280>
</iframe>
</p>


Ουσιαστικά το μόνο πράγμα που πρέπει να αλλάξετε είναι το url του photoalbum (σημειώνεται με πορτοκαλί χρώμα).

[ Βήματα ]

Αρχικά βρίσκουμε το url του album που θέλουμε να κάνουμε embed. Αυτό θα είναι της μορφής:

http://www.bubbleshare.com/album/97010.33ff7ec4328

(κρατάμε το κομμάτι μέχρι τα νούμερα. Για παράδειγμα, το url στο οποίο βλέπετε το album μπορεί να είναι: http://www.bubbleshare.com/album/97010.33ff7ec4328/overview (link) ή http://www.bubbleshare.com/album/97010.33ff7ec4328/share (link).
Έ, ότι βρίσκεται μετά τα νούμερα το πετάμε.)

Έπειτα, παίρνουμε αυτό το url και το αντικαθιστούμε στον κώδικα που κάναμε paste στο Notepad, στη θέση του “πορτοκαλιού” url, μέχρι πριν απο το: /mini?size=…

Τέλος, γράφουμε ένα post στο WordPress, και αφού τελειώσουμε πηγαίνουμε στην καρτέλα Code (από την Visual που αρχικά ήμασταν) και κάνουμε copy-paste τον κώδικα από notepad στο σημείο του post που θέλουμε. Αμέσως μετά πατάμε Save (δεν ξαναπάμε στο Visual γιατί πιθανόν θα σβηστούν όσα γράφαμε τόση ώρα…).

[ Real Life Example ]

Έστω ότι θέλουμε να κάνουμε embed στο blog το photoalbum της διεύθυνσης:

http://www.bubbleshare.com/album/77867/overview

Προφανώς σαν url κρατάμε το κομμάτι:

http://www.bubbleshare.com/album/77867

Οπότε ο κώδικας γίνεται:

<p align="center">
<iframe src=”http://www.bubbleshare.com/album/77867/mini?size=268x201&interval=6&style=rounded" marginheight=0 marginwidth=0 frameborder=0 scrolling=no height=238 width=280>
</iframe>
</p>

και παράγει το ακόλουθο αποτέλεσμα:

Για να πω την αλήθεια, το παραπάνω “tutorial” το έγραψα πιο πολύ για να ανατρέχω σε αυτό όποτε θέλω να κάνω embed ένα photoalbum, αλλά ελπίζω ότι θα φανεί και σε κάποιους άλλους χρήσιμο. Καλή σας μέρα!

Προσθήκη: Αν κάποιος στην τελική κατάφερε να κάνει embed ένα photoalbum, ή αν προσπάθησε και δε κατάφερε, ρίχτε μου ένα σχόλιο. Αν έχετε λίγες γνώσεις, χρόνο και κουράγιο, μπορείτε να δοκιμάσετε να βρείτε πως μπορείτε να κάνετε embed μεγαλύτερου μεγέθου photoalbums (αυτό που παρουσίασα είναι το mini size). Δεν είχα χρόνο, ούτε και κουράγιο να το ψάξω.

Μία παράμετρος που μπορείτε εύκολα να αλλάξετε, και που ίσως έχει νόημα, είναι η τιμή δίπλα στη λέξη interval. Στα μέχρι τώρα παραδείγματα η τιμή της είναι ίση με 6 (interval=6), το οποίο σήμαινει πως μεταξύ δύο φωτογραφιών μεσολαβούν 6 δευτερόλεπτα. Στο ακριβώς παραπάνω photoalbum την άλλαξα σε 8, και εύκολα μπορείτε να δείτε ότι η φωτογραφία αλλάζει κάθε 8 δευτερόλεπτα.

Γυρνοβολώντας σαν την άδικη κατάρα έπεσα πάνω στο site http://www.bubbleshare.com στο οποίο μπορεί κανείς να κάνει sign up σε 30 δευτερόλεπτα, να ανεβάσει όσες φωτογραφίες θέλει (με κάποια επιφύλαξη το “όσες”, πάντως δεν είδα κάποιο limit κάπου…), και να κάνει στο άψε σβήσε ένα αλμπουμάκι με τις φωτογραφίες του. Έπειτα, το site σου έχει έτοιμο τον κώδικα για να κάνεις embed το άλμπουμ στο blog σου. Φυσικά, το WordPress τραβάει κάποια κολλήματα δε σε αφήνει να κάνεις embed, θέλει κάποιες αρκετές τροποποιήσεις/χακεριές ο κώδικας που βγάζει το Bubbleshare για να μπορέσεις να το βάλεις στο blog σου (είναι λίγο “μπελαλίδικο”), αλλά νομίζω το αποτέλεσμα αξίζει τον κόπο:

Το γαμάτο είναι ότι παλιότερα έψαχνα να βρω πώς μπορώ να κάνω ένα photoalbum και να το βάλω στο blog μου, αλλά σιγά σιγά κατάλαβα ότι το WordPress δεν υπήρχε περίπτωση να με αφήσει να κάνω κάτι τέτοιο (είναι αρκετά περιοριστικό στον κώδικα): ή θα έπρεπε να πάω στο blogspot που μπορείς να κάνεις τα πάντα, ή να χρησιμοποιήσω κάποιο εξωτερικό site (και φυσικά το photoalbum να μην είναι embeded αλλά να βάζω στο blog μου link στη συγκεκριμένη σελίδα του site που βρίσκεται το photoalbum μου). Μου πέρασε από το μυαλό ακόμα και η ιδέα να κάνω blog στο Live Spaces της M$, το οποίο είναι ελλεινό απο λειτουργικότητα, αλλά έχει πολυ ωραία photo albums.

Με το bubbleshare άλλαξε η ζωή μου! Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε!

(Σημείωση: πέρα από τις χακεριές στον κώδικα, ένα άλλο “κακό” το οποίο πρέπει να υπομείνεται είναι ότι πρέπει να γράφεται τα post σας όχι στην καρτέλα Visual αλλά στην καρτέλα Code. Αν για παράδειγμα κάνω copy-paste των κωδικά που δημιουργεί το photoalbum στην καρτέλα Code και μετά πάω στο Visual, αυτόματα θα εξαφανιστεί ο κώδικας. Οπότε αναγκαστικά γράφεται στο Code (σιγά το πρόβλημα…) και όταν τελιώσεται πατάτε και ένα Save ή Publish και είστε έτοιμοι!)

Και μια που το μάθαμε τώρα, ας το ξαναβάλουμε και ακόμα μία φορά:

Σύντομα θα βάλω και οδηγίες με το πως μπορείτε να κάνετε embed ένα τέτοιο album στο WordPress blog σας. Μέχρι τότε μπορείτε να δημιουργήσετε τα album σας στο bubbleshare…

Απλά το ενεργοποίησα στο blog μου για να το δείτε (και να το τεστάρω). Βασικά δεν έχω χρόνο τώρα να το ψάξω, ετοιμάζω μία παρουσίαση για το KaZaA για τη σχολή, την οποία παρουσιάζω στις 4, και τώρα είναι 3 παρα τέταρτο! Πάντως μου φαίνεται ότι ετούτη η δοκιμή του theme θα καταλήξει μόνιμη…

ή με άλλα λόγια:

καθώς έκανα μία βόλτα σήμερα στα blogs, έπεσα στο poulametrela.com, και διάβασα το εν λόγω άρθρο. Στα σχόλια του άρθρου, τα οποία την τρέχουσα χρονική στιγμή αριθμούν περί τα 80 και η πλειοψηφία των οποίων είναι μακροσκελή, εκτιλύχθηκε (<– πως γράφεται αυτό?!) μία πολύ ενδιαφέρουσα “διαμάχη”. Μου πήρε μία ώρα και 10 λεπτά να διαβάσω όλα τα σχόλια, αλλά η συζήτηση και η αντιπαράθεση ήταν καθόλα πολιτισμένη και ενδιαφέρουσα (με εξαίρεση κάποιες -λίγες- φορές που ξεφευγε, και τους γνωστούς/ άγνωστους/ ανώνυμους/ ηλίθιους/ πετάω-ανώνυμα-μία-μαλακία-που-μόλις-μου-ήρθε-και-φεύγω σχολιαστές).

Τέλος, μπράβο στο Θανάση, Νάσο, Γιώργο και tsioubiou για το επίπεδο της συζήτησης.

Αυτό που γουστάρω απίστευτα στο WordPress είναι ότι οι developers του συνεχώς αναπτύσουν και εξελίσσουν τους μηχανισμούς του και του προσδίδουν νέα πολύ χρήσιμα features (και όλα αυτά δωρεάν).

Από τη στιγμή που πρώτη φορά δημιούργησα αυτό το blog πριν δύο τρεις περίπου μήνες πρόσεξα τουλάχιστον την προσθήκη του χρησιμότατου My Comments που συγκεντρώνει σε μία και μόνο σελιδα όλα τα τελευταία σχόλια που έχεις κάνει σε blogs του WordPress, καθώς και όσες απαντήσεις έχουν ακολουθήσει, ώστε με μία ματιά να ελέγξεις αν κάποιος έχει απαντήσει σε αυτά, καθώς και τη βελτίωση του Blog Stats, μία από τις βελτιώσεις του οποίου είναι ότι πλέον σου προσφέρονται και ανα σελίδα στατιστικά, πέρα από τα συνολικά στατιστικά του blog σου όπως είναι το Total views. Να μη ξεχάσω φυσικά το Tag Surfer και το πραγματικά σωτήριο Autosave των posts (τα τελεταία μαζί με το My Comments προστέθηκαν μόλις τον Αύγουστο).

Τον Σεπτέμβρη πρόσθεσαν και υποστήριξη για το site ODEO. Nαι, όσοι δε το ξέρατε, μάθετε το τώρα: αν θέλετε να κάνετε embed τον flash player του ODEO για κάποιο τραγούδι στο site σας, δεν έχετε παρά να γράψετε στο posts σας:

(odeo=”url”)

όπου αντί για ( ) βάλτε [ ]. Για παράδειγμα, για το url: http://odeo.com/audio/2906513/view, το οποίο βρήκα από το blog του nasou, γράφετε:

(odeo=”http://odeo.com/audio/2906513/view”)

με [ ] αντί για ( ). Το αποτέλεσμα είναι το ακόλουθο:

Μία που είπα για το ODEO, ας κάνω και ένα κόπο να δώσω και 2 links για το πως μπορείτε να κάνετε embed Google videos και Youtube videos (για τα youtube videos η λογίκη είναι ίδια με του ODEO: (youtube=”url”) όπου αντί για ( ) βάζετε [ ]. Το Google video είναι λίγο πιο τζαναμπέτικο).

Για παράδειγμα, για το video http://www.youtube.com/watch?v=_w_Qwe3TIYo&eurl= , γράφετε:

(youtube=”http://www.youtube.com/watch?v=_w_Qwe3TIYo&eurl=”)

με [ ] αντί για ( ). Το αποτέλεσμα είναι το ακόλουθο:

Τον Οκτώβρη οι developers του WordPress είπαν να αλλάξουν “λίγο” το Dashboard, το οποίο πλέον έχει τη σημερινή του μορφή, όπου στην αρχική σελιδα βλέπουμε τις τελευταίες μας ενέργεις, τα top blogs, fastest growing blogs, top posts κτλ.

Για να τελειώνω κάποτε με την εισαγωγή, για όσους δε το πρόσεξαν λοιπόν, στο Dashboard πρόσφατα προστέθηκε και το feature Friend Surfer. Το εν λόγω feature προστέθηκε πριν λίγες μέρες, στις 20 Νοεμβρίου, και επιτρέπει, όπως εύκολα μπορείτε να διαπιστώσετε και μόνοι σας, να βλέπετε από μία και μόνο σελίδα ποια είναι τα τελευταία posts των προσφιλών σας WordPress blogs. Μπορείτε εύκολα να προσθέσετε ένα WordPress blog στη λίστα κάνωντας add μόνο το κομμάτι της διεύθυνσης που αναφέρεται στο όνομα του blog, και όχι όλο το url του blog (για παράδειγμα, αν θέλετε να προσθέσετε το blog μου στο Friend Surfer θα κάνετε add μόνο το gmargari και όχι gmargari.wordpress.com). Έτσι, μπορείτε να έχετε ένα μικρό αλλά πολύ χρήσιμο “rss reader” (ας πούμε…) για WordPress blogs.

-Τι λέμε Γιωργάκη όταν κάποιος μας δίνει ένα δώρο?
-Ευ-χα-ρι-στού-με Γου-ό-ρντπρες!

Κοιτώντας τα blog stats μου από το wordpress έχω παρατηρήσει ότι πολύ συχνά κάποιος έρχεται στο blog μου από το Google χρησιμοποιώντας τα keywords:

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΜΑΝΝΑ ΜΟΥ

Πέρα από το γεγονός ότι μία στις τέσσερις λέξεις είναι ανορθόγραφη (οι δύο λέξεις από τις τέσσερις είναι το σου και το μου), και ότι πάντα την γράφει ανορθόγραφα όσες φορές έχει έρθει στο site μου από το Google -και πέραν του ότι και γω τη συγκεκριμένη λέξη την έκανα copy paste από κάπου, επίσης ανορθόγραφα, και γιαυτό την βρίσκει το Google- μία σκέψη με βασανίζει:

ΤΙ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ μπορεί να έψαχνε ο άνθρωπος αυτός???

Κάποιοι άρχισαν να καταλαβαίνουν τη δύναμη των blogs…

Κάποιοι και κάποιοι άλλοι αρνούνται να καταλάβουν (ή απλά δε καταλαβαίνουν λόγω χαμηλού IQ) ότι με μυνήσεις, εκφοβισμούς και απολύσεις δε μπορούν να φιμώσουν στόματα…

Δεν είμαστε παντοδύναμοι. Δεν έχουμε μυστικές δυνάμεις ούτε πλάτες απο πίσω μας.

Είμαστε όμως οργανωμένοι. Έχουμε ένα ισχυρό κύκλωμα μετάδοσης και ανταλλαγής πληροφοριών και απόψεων, ταχύτερο από οποιοδήποτε Μέσο Μαζικής Παραπλάνησης, ελευθερο από λογοκρισίες.

Έχουμε βούληση και ελευθερία λόγου, ένα βήμα να εκφράσουμε αυτά που δε μας αφήνουν να πούμε στα παράθυρα. Σκεφτόμαστε και εκφράζουμε αυτά που μας βασανίζουν.

Οι bloggers βγαίνουν στο προσκήνιο…