Κυριακή 18/11, 16:15
Mood: Very Very Happy

Μόλις γύρισα από καφέ. Μετά από 2 βδομάδες βγήκα επιτέλους για καφέ, βλέποντας μία φίλη που είχα να την δω τουλάχιστον 2 μήνες.
Λόγω χαρούμενης διάθεσης, παρά τον υπερβολικό φόρτο, αποφασίζω να ασχοληθώ με το blog μου και να γράψω επιτέλους ένα ποστ που θα είναι μεγαλύτερο από 2 παραγράφους…
===========================
Σάββατο 17/11, 23:00
Mood: Very Happy 
Μιλάω επιτέλους με ένα φίλο μου στο Messenger. Δηλαδή, μέσω Pidgin, αλλά χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό μου στο messenger. Είχαμε να μιλήσουμε αρκετές μέρες.
Σοβαρές και αστείες (από πνευματώδεις μέχρι βλακώδεις) συζητήσεις εναλλάσσονται ταχύτατα, μέχρι που ένα τμήμα συζήτησης θα μπει στα “Messenger Priceless conversations” και θα γίνει μελλοντικά ένα ποστ σε τούτο το blog…
Κανονίζω να πάω για καφέ την επόμενη μέρα με μία φίλη που ήρθε από Κεφαλλονιά, την οποία έχω να δω μήνες…
===========================
Σάββατο 17/11, 22:00
Mood: Happy 
Εγκατάσταση του Ubuntu 7.10 στον υπολογιστή στο σπίτι, ο οποίος μέχρι πρότεινος ήταν ανενεργός. Μικρή και απλή διαδικασία, και επιτέλους έχω ξανά λειτουργικό σύστημα και έναν υπολογιστή που δουλεύει.
Δεν άντεχα να βλέπω τον υπολογιστή, κοντά 5 μέρες τώρα, με ανοιχτό το κουτί του, τα καλώδια να κρέμονται, τους σκληρούς δίσκους αποσυνδεμένους. Ήθελα να μπώ λίγο ίντερνετ, να δω τα εμαιλ μου, να περάσω απλώς την ώρα μου στον υπολογιστή μου.
Να μιλήσω έστω με κανέναν φίλο στο messenger…
===========================
Τριτη 13/11, 04:00
Mood: Exhausted 
Τέσσερις η ώρα τα ξημερώματα, και μόλις τέλειωσα τις σημειώσεις για το ΙΕΚ, στον υπολογιστή του συγκάτοικου, αφού ο δικός μου δεν…
Είμαι τέρμα κουρασμένος, και πρέπει αναγκαστικά να κοιμηθώ γιατί ξημερώνει δύσκολη μέρα. Και όσο σκέφτομαι πως πρέπει να σηκωθώ νωρίς το πρωί, γιατί πρέπει να τελειώσω τις σημειώσεις το πολύ μέχρι τις 12, καθώς 12 με 2 έχω συνάντηση για το μαστερ και μετά στις 4 πρέπει να πάω στο ΙΕΚ, και άρα πρέπει να έχω έτοιμες τις σημειώσεις μέχρι τις 12, αγχώνομαι παραπάνω…
Κάποια μέρα πρέπει να εγκαταστήσω Ubuntu στον υπολογιστή μου, δε μπορώ να κάθομαι συνέχεια στον υπολογιστή του συγκάτοικου…
===========================
Δευτέρα 12/11, 23:00
Mood: Definitely NOT Happy 
Ξεκινάω να κάνω σημειώσεις για το αυριανό μάθημα των ΙΕΚ. Μάλλον δεν θα ευχαριστηθώ ύπνο σήμερα…
Δεν είναι του στυλ μου να τα κάνω τελευταία στιγμή, αγχώνομαι και δεν αποδίδω. Γενικά πάντα όταν έχω να κάνω κάτι το ξεκινάω πολύ νωρίτερα, για να το κάνω με την ησυχία μου και όσο καλύτερα γίνεται. Αλλά δε μπορούσα να κάνω αλλιώς. Είναι να μη σου τύχει…
Τέλος πάντων, ξεκινάω τώρα, 11 το βράδυ, και όσο αντέξω…
===========================
Δευτέρα 12/11, 22:20
Mood: #$#$%@%#%$

Το ρήμα της γενετήσιας πράξης, σε α’ ενικό, συνοδευόμενο από πρόσωπα γνωστά στους θρησκευτικούς κύκλους, καθώς και το γενετικό όργανο της γυναίκας που πριν από κάποια χρόνια δάγκωσε ένα μήλο που της το έδωσε ένα φίδι, χαρακτηρίζουν την συνομιλία μου με τον υπολογιστή μου.
Το ότι μάλλον δεν έχει μητέρα ο υπολογιστής δεν με αποθαρρύνει από το να χρησιμοποιήσω και αυτήν στην συνομιλία μου.
Τον θυμό ακολουθεί μία ελαφριά κατάθλιψη. Η κατάθλιψη γίνεται απόγνωση. Και τελικά την απόγνωση αντικαθιστά το άγχος.
Μόλις συνειδητοποίησα ότι έχω πολύ σημαντικότερα πράματα να κάνω από το να ανοίγω διάλογο με τον υπολογιστή μου χρησιμοποιώντας πληθώρα ύβρεων: εκτός ΌΛΩΝ των άλλων, έχω χάσει και τις αυριανές σημειώσεις για το μάθημα στα ΙΕΚ. Και μάλλον πρέπει να ξεκινήσω να τις κάνω…
===========================
Δευτέρα 12/11, 22:10
Mood: @#$%$@ 
Ανοίγω τον υπολογιστή για να ξεχαστώ λιγάκι. Με υποδέχεται μία φωτογραφία από ένα καταπράσινο χωράφι, και ένα ευχάριστο μήνυμα πως ο υπολογιστής μου μόλις έκανε “recover from a serious error”.
Καταργίεμαι την ώρα και την στιγμή που ξεκίνησα να κάνω upgrade το Ubuntu 7.04 σε 7.10. Μια χαρά δεν ήταν? Τι τα ήθελα τα φρου φρου και τα compiz? Πάρε στη μάπα τώρα τα χωράφια των Windows, μέχρι να βρεις χρόνο να ξαναεγκαταστήσεις το Ubuntu.
Ελάχιστα λεπτά μετά, το πράσινο του χωραφιού αντικαθιστά ένα άλλο τρομακτικό χρώμα, που ξυπνά έντονες και καθόλου ευχάριστες μνήμες από το παρελθόν: το μπλε της γνωστής “μπλέ οθόνης των Windows“, η αλλιώς μία BSOD (Blue Screen Of Death). Indeed “Of Death”.
Τρεις επανεκκινήσεις, συνοδευόμενες από ισάριθμες BSOD. Τρεις φορές που οι ευχές μου δεν πραγματοποιούνται. Μέχρι που την τέταρτη φορά ήρθε το χειρότερο…
Σκληρός καπούτ. Δεν μπουτάρει, δεν τον βλέπει ούτε εξωτερικό κουτάκι, δεν την παλεύει.
Είμαι στην δυσάρεστη θέση να μου ανακοινώσω αυτό που δεν θέλω να παραδεχθώ: ο σκληρός κράσαρε, χάλασε, έσκασε, δε δουλεύει…
Δευτερόλεπτα αργότερα μία σκέψη μόνο τριγυρίζει στο μυαλό μου, μία πρόταση: “τα δεδομένα”…
===========================
Δευτέρα 12/11, 22:00
Mood: Tired, but happy 
Μόλις γύρισα από το πανεπιστήμιο. Άλλη μία κουραστική μέρα έφτασε στο τέλος της. Αυτό το καθημερινό 11 το πρωί με 11 το βράδυ σε σκοτώνει λίγο. Γι αυτό είπα να μου δώσω μια μικρή άδεια και να γυρίσω μία ώρα νωρίτερα, να ξεκουραστώ και επιτέλους μία μέρα να προλάβω να χαλαρώσω και λίγο πριν πέσω για ύπνο.
Ανάβω θερμοσίφωνα, ένα μπανάκι για να χαλαρώσω και μετά κρεβάτι για να τελειώσω το αστυνομικό βιβλίο που διαβάζω τελευταία. Μάλλον πριν πέσω στο κρεβάτι θα παίξω και λίγο 5η μέρα, που δεν κατάφερα να παίξω χθες λόγω μεταφοράς του επεισοδίου.
Και μέχρι να γίνει το νερό, ας ανοίξω τον υπολογιστή να περάσει λίγο η ώρα μου…