Περιμένω εναγωνιωδώς το καινούριο σου ποστ!

Τώρα έαν με ωφέλησαν σε κάτι οι παρελάσεις, με μοναδική εξαίρεση τη στρατιωτική θητεία (μόνο που εκει κουβάλαγες ένα G3 και έπρεπε να ήσουν απόλυτα συγχρονισμένος), πουθενά αλλου.

Και όχι, δεν σε κάνουν εθνικιστή/μιλιταριστή και μπούρδες (λες και στην ΕΣΣΔ δεν γινόντουσαν παρελάσεις ε;).

Πάντως, εμείς είχαμε τα κορίτσια μπροστά και τα αγόρια πίσω. Επίσης, στη σημαία ήταν 5 κορίτσια και 1 αγόρι. Πολύ αντι-σεξιστές βρε παιδί μου…

Αυτά

Η ουσία είναι μία κατά τη δική μου κρίση όσον αφορά αυτό το ζήτημα διατυπωμένη υπό τη μορφή ερωτημάτων…Έχει σημασία να ασχολείται κάποιος παθιασμένα,σχεδόν οπαδικά με τη μία ή την άλλη άποψη?Δηλαδή στην Ελλάδα υπάρχουν ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ μόνο δίπολα κι από εκεί και πέρα το χάος?Πότε θα σταματήσει επιτέλους αυτή η παράνοια?
Περισσότερες της μίας ερώτησης αλλά τουλάχιστον ελπίζω να βοήθησα.

Απλά όπως προανέφερα, δεν είναι απλά θέμα “παρελάσεων”, είναι θέμα ολόκληρου του εκπαιδευτικού και μη συστήματος. Και νομίζω πως πλέον έχουμε ξεφύγει από την πατριδολαγνεία και πάμε προς την νεκροφιλία. Για αξίες και ιδανικά ούτε καν λόγος πλέον (πέρα από το “Ελευθερία ή Θάνατος”). Ούτε για πολιτικά αίτια και παιχνίδια κάτω από το τραπέζι. Μας την πέσαν ύπουλα και τους σκοτώσαμε ηρωικά. Hell yeah.

 
@sourotiri,
οκ, προφανώς αυτό δε το ήξερα και αλλάζει πολλά από αυτά που νόμιζα και είπα.

Αλλά άσχετο, επειδή διάβασα λίγο τα σχόλια, τέτοιους “ανώνυμους” τους βάζω στην ίδια ακριβώς κατηγορία με τα εθνίκια. Είτε είσαι άκρο αριστερά, είτε είσαι άκρο δεξιά, τα ίδια σκατά είσαι. Νομίζοντας πως είναι σκεπτόμενος, αναπαράγει και αυτός τα “στάνταρ επιχειρήματα και προτάσεις για να την πεις σε κάποιον που αγαπάει την πατρίδα του” που του έχουν μάθει οι φίλοι του, βάσει της εξίσωσης “όποιος αγαπάει την πατρίδα του είναι εθνικιστής“. Το παίζει ελεύθερος και ανεξάρτητος και αντιεξουσιαστής όντας την ίδια στιγμή πιο εύκολα χειραγωγήσιμος από τον τελευταίο μαθητή που, όπως λες εν αγνοία του τον αναγκάζουν να παρελάσει χωρίς να είναι υποχρεωμένος να το κάνει.

Και χέσε μας φίλε πως “μη δίνεις σημασία στον τρόπου που γράφω, αυτό είναι το περιτύλιγμα, το ζουμί είναι μέσα”. Δε θα βουτήξω εγώ σε ένα βόθρο από σκατά να βρω ένα 5ευρω. Αν θες να μιλήσεις και να σε ακούσω μίλα σαν άνθρωπος και όχι σαν ένας μη νοήμων αντιπρόσωπος των δίποδων που έχει σαν μοναδικό δείγμα “σκέψης” την ικανότητα αναπαραγωγής της κασέτας επιχειρημάτων που του έχουν δώσει οι φίλοι του.

ΚΑΝΕΝΑΣ νομος, ΚΑΝΕΝΑΣ κανονισμος ΔΕΝ υποχρεωνει τους μαθητες να παρελασουν. ΚΑΘΕ μαθητης εχει το δικαιωμα να μην παει στην παρελαση, χωρις να ειναι υποχρεωμενος ουτε καν να δικαιολογηθει. Για την ακριβεια, το σχολειο ειναι αυτο που ειναι υποχρεωμενο να στειλει αντιπροσωπεια στην παρελαση, χωρις ομως να διευκρινιζεται πουθενα ποιος απαρτιζει αυτην την αντιπροσωπεια και αν ειναι υποχρεωτικο. Ολα αυτα, στα χαρτια.

Γιατι στην πραξη, οι διδασκοντες θεωρουν υποχρεωση των μαθητων να παρελασουν.

Δεν ειναι σαν τον στρατο, οπως και εσυ λαθεμενα νομιζεις.

Τα ελεγα και πριν εναν χρονο: http://sourotiri.blogspot.com/2008/10/blog-post_17.html

Εγώ ονειρεύομαι μια παρέλαση μαθητών που θα υμνεί την ελευθερία και το τέλος του πολέμου. Ονειρεύομαι παιδάκια με χρωματιστά ρούχα, χαμόγελα και σημαίες με το σήμα της ελευθερίας.

Στην Ελλάδα έοχυμε μια μανία να μιλάμε μονο για μας… πέρσυ εξηγουσα στα εκτάκια μου την ιστορία και μου λέει ένα παιδάκι “δηλαδή δεν πολεμουσαμε συνεχεια μονοι μας!”… για μενα ειναι σημαντικό να ξεορυμε τι γινοταν και γυρω μας και υπο ποιες συνθηκες. Να ξερουμε πώς ο κόσμος γιόρτασε τότε το τέλος του πολέμου και πόσο φριχτός ήταν αυτός ο πόλεμος. κι όχι μονο να ζητωκραυγάζουμε για το ελληνικο αιμα που χύθηκε.

Πάντως είμαι κατά της κατάργησης των παρελάσεων, αλλά υπέρ της αντικατάστασης τους με κάτι πιο ουσιαστικό. Γιατί αν καταργηθούν, η ανάμνηση και η ουσία πχ της 28ης Οκτωβρίου θα καταλήξει όπως η 1η Μαίου: μία απλή “αργία” και μία ευκαιρία να πάμε καμιά βόλτα και να κλέψουμε κάνα 4ήμερο αν βολέψει από τη δουλειά (ηλίθια ρομποτάκια). Ανάθεμα και βρεθεί ένας στους εκατό που θα ρωτήσεις να ξέρει για ποιον γαμημένο λόγο την 1η Μαίου έχουμε “αργία”. Πέρα από το “για να πιάσουμε το Μάη“…

 
@silia,
δε ξέρω πως το ηλίθιο άρθρο μου σου θύμισε το καταπληκτικό σου άρθρο, αλλά σε ευχαριστώ που μου έδωσες την δυνατότητα να το διαβάσω μιας και πλέον λόγω έλλειψης χρόνου δε διαβάζω κανένα blog. Σου επιτρέπω και με το παραπάνω να παραθέτεις λινκς στα πανέμορφα άρθρα σου.

Πιθανότατα είναι η δεύτερη ή η τρίτη φορά που αφήνεις σχόλιο στο μπλογκ μου, αλλά είναι σίγουρα από τα πιο υπέροχα σχόλια που έχω λάβει. Σ΄ ευχαριστώ πραγματικά.

Η αληθεια ειναι οτι ως ενα σημειο, οι παρελασεις εχουν χασει το νοημα τους. Τα περισσοτερα παιδια βαριουνται να κανουν, και απ’ οτι μου φαινεται, οι περισσοτεροι που παρευρισκονται στις παρελασεις, θελουν απλως να δουν τα παιδια τους να περνανε, και οχι ολους οσους παρελαυνουν. Αυτο που θελω γενικα να πω, ειναι οτι δεν ειναι πολυ ουσιαστικος ο τροπος αποδωσης τιμης, οταν δεν τον νιωθεις. Ειναι οπως οταν μας πανε με το σχολειο εκκλησια. Αμα δε νιωθεις οτι θες να προσευχηθεις, τι νοημα εχει να βρισκεσαι στο ναο;

Παρεπιπτοντως, στη δικια μας πολη, μπαινουν πρωτα τα κοριτσια και μετα τα αγορια.
Ειμαστε σεξιστες με τα αγορια:P