Ποιήματα
Μετά από απαίτηση πολλών αναγνωστών, για να μην πω χιλιάδων, αποφάσισα να μεταφέρω την ανθολογία μου σε μία ξεχωριστή σελίδα, η οποία εβρίσκετο με την μορφήν “ποστς” διάσπαρτη. Είσθε ευπρόσδεκτοι να αφήσετε, ίνα θέλετε, κάθε είδους σημασιολογικά και ερμηνευτικά σχόλια πάνω στα ποιήματα. Ευχαριστώ για το χρόνο σας και την υπομονή σας. Ελπίζω να νιώσεται μιά γαλήνη και νηφαλιότητα διαβάζoντας τα…
Αρμονία
Το φεγγάρι δημιουργήθηκε για να συνοδεύει τη νύχτα …
Η κανέλα για να συνοδεύει την Θεσσαλονικιά μπουγάτσα …
Η μουστάρδα για να συνοδεύει το λουκάνικο …
Ο σκύλος για να συνοδεύει τους τυφλούς …
Και γω για σένα, αγαπημένη μου πίτα γύρο, απόλα, χωρίς τζατζίκι, συν κέτσαπ μουστάρδα, Γεωργίου Παπανδρού 15, μέσα στη στοά, 1ος όροφος, Μαργαρίτης Γιώργος γράφει στο κουδούνι…και γρήγορα ε.
Τι λέγαμε … αν ναι, αγαπημένη μου Μαρία (Μαρία δε σε είπαμε? ‘Η κάνω λάθος…)
Αν μου ζητούσες…
Αν μου ζητούσες να σου δείξω την αγάπη μου,
θα στην έδειχνα με το πιο τρυφερό φιλί μου.
Αν μου ζητούσες να σου δωθώ ολοκληρωτικά,
θα σου δινόμουν χωρίς να το σκεφτώ δεύτερη φορά.
Αν μου ζητούσες να σου δώσω 5 ευρώ, θα σου ‘δινα τα 3 μου.
Ο πόνος
Δεν ήταν πονοκέφαλος…
Δεν ήτανε ζαλάδα…
Ήταν ο πόνος της καρδίας…
και μετά πέθανες από ανακοπή.
Αν μου ζητούσες 2: Η επιστροφή
Αν μου ζητούσες να σου κατεβάσω ένα αστέρι από τον ουρανό,
θα σου κατέβαζα μία Χριστοπαναγία και θα έφευγα, με τις μαλακίες που μου λες.
Το όνειρο
Μικρός σαν ήμουν ήθελα,
να γίνω αεροπόρος,
να πάρω ένα καράβι,
να φύγω στ’ ανοιχτά,
να μη σε ξαναδώ στα μάτια μου ποτέ παλιορουφιάνα.
Εκ παραδρομής
Εγώ πάντα σ’ αγάπαγα.
Ποτέ δε σ’ αγαπούσα.
Μη πεις πως δε σ’ αγάπησα,
Γιατί θα σου σπάσω τα μούτρα.
Ο χωρισμός
Όταν μου είπες να χωρίσουμε, το ομολογώ, μου ήρθε κάπως απρόσμενα…
Δε το περίμενα ποτέ, μά το Θεό, ότι θα μου ζητούσες ποτέ να χωρίσουμε…
Γι’ αυτό και γω μετά σε χώρισα σε 15 κομμάτια με το αλυσοπρίονο .
Όνειρο ήτανε…
Αγαπημένη μου…
υπέροχα δε θα τανε, να ήσουνα κουμπιούτερ?
Να σε κλεινα όποτε ήθελα, και να σε κάνω mute, ε?
Προτείνω να μην κρύβεις άλλο αυτή την υπέροχα δημιουργική σου διάθεση εδώ, και υποστηρίζω ένθερμα τη μεταφορά της στην αρχική σου σελίδα. Ευχαριστώ για το χαμόγελο, θα ξαναπεράσω!
Ε, χμ, ναι, αν το μετέφερα στην αρχική μου σελίδα θα έχανα και τους λιγοστούς μου “πελάτες”! Ας είναι εδώ λίιιιγο κρυμμένα και τα καταχωνιασμένα, και αν τύχει και κάποιος κατά λάθος έρθει από δω, ε τι να κάνουμε, ας υποστεί τον ποιητικό μου οίστρο.
ΕΙΣΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ!!!
5 ευρώ δεν σου ζητάω, όλα κι όλα…
Χαίρομαι που ξετρύπωσα αυτή τη σελίδα, μιλάμε έλιωσα… Καλημέρα, καλή βδομάδα, Τα σέβη μου (σοβαρά τώρα)
Καλλλά, πλλλλάκα με κανείς!!
Ποια σέβη?!
Νομίζω πως πρέπει να τα πάρεις πίσω τα σέβη σου, είναι πολλά και δεν έχω να σου χαλάσω…
(ακούς εκεί, “τα σέβη μου”…μα ποιος νομίζει ότι είμαι…)
Πάντως επίσης καλή σου μέρα και καλή εβδομάδα!
Το τελευταίο είναι και το καλύτερο ! Θα χαροποιούσε πολλούς άντρες αν ήταν εφικτό !
buaaaaaaaaaaaxaxaxaxaaxa!apla pantrepsou me ki ela na kanoume mazi ena radiofoniko stathmo ton Kafrerotiko.exo kai provata.s agapao.
@Μικρή Μαρίκα,
είναι ένα από κρυφά μου όνειρα. Γι’ αυτό άλλωστε και ξεκίνησα να σπουδάζω Πληροφορική, αυτή είναι η αλήθεια. Όνειρο ζωής η “γυναίκα-κουμπιούτερ”…
@dannossiel,
“Τα λόγια σου με συγκινούν πιότερο απ’ τα κρεμμύδια.
Θέλεις να ζήσουμε μαζί και να πουλάμε αντίδια?”
teleiose!tha mazeuo radikia kai tha mou tros ta daxtulidia.episis tha taxidepso me to kormi sou notia tis nuxtas.
kai opos leei kai o skulos ston 1055rock.THELEIII
IS?
Ήδη έχουμε την πρώτη διαφωνία: αντίδια λέω εγώ, ραδίκια λες εσύ. Που θα πάει αυτή η κατάσταση?
Για να ειπώ την μαύρη αλήθεια, το συγκεκριμένο “ηχητικό σποτάκι” του Σκύλου ΜΕ τη σπάει από λίγο έως αρκετότατα. Είναι λίγο σπασαρχιδίστικο, αλλά ασόψετε ο Σκύλος και οι ατάκες του που το σώζουν και τον ακούω.
Ραντεβού λοιπόν στις 11 το βράδυ στην Νομαρχία (στα Γιάννενα ε?). Θα φοράω πράσινο μάλλινο πουλόβερ, καουμπόικες μπότες, καπέλο κλόουν, και θα κρατώ ένα τριαντάφυλλο για να με αναγνωρίσεις. Ελπίζω να μη με μπερδέψεις με κανέναν άλλον.
gmt exasa to rantevou.11 kai deka pige.skata.mporoume na to kanoume 11 30?kai dn tha xanadiafoniso se tpt.t antidia einai polu kalutera ap ta radikia.dn xero ti skeftomoun…tha eimai ekeini pou tha krataei to periodiko”ola gia to pleximo”kai tha kapnizei pipa.ok?
pantos emeines sta xorta kai polu m apogohteueis.edo olokliri protasi na matho istioploia pano sou ekana.ti na peis…
11:30 δε μπορώ, έχω φωτογράφηση για το περιοδικό “Υπολογιστές και Κτηνοβασία”. Ίσως κάποια άλλη φορά, δε χανόμαστε βρε.
Όσα για τα χόρτα, γνωριζόμαστε τόσο καιρό και ξέρεις πως δε θα σε απογοήτευα ποτέ αν δε υπήρχε κάποιος συγκεκριμένος πολύ σημαντικός λόγος. Λοιπόν εδώ υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος πολύ σημαντικός λόγος, θα έλεγα εθνικής σημασίας.
Ο λόγος είναι…
o logos einai oti t antidia einai pio pikra apo ta radikia opote kalos epraxes kai to kanes thema.i alitheia einai oti dn troo tpt ap ta duo alla mporo an esu theleis na sou kano katapliktikes salates full sti vitamina.theleis?
Επειδή βλέπω το ποστ να γίνετε ο κήπος του Μπαρμπα-Στάθη, αν θες να συνεχιστεί ο ακατάπαυστος αυνανισμός θα πρότεινα το ι-male, να μη κουράζουμε και τους αναγνώστας,ε?!
Με σεβασμό, πλαφασμό και αγιασμό,
εγώ.
ti einai ti i-male omos?lol
u-male,i-female?
ι-male, όχι i-male
ι – όπως κάνει η Ζουμπουλία (“Ιιιιιιιιιιιιιιιιι!”)
male – όπως λέμε gmargari [at] gmail [dot] com για παράδειγμα
Πάμε όλο μαζί (στα ελληνικά): ιιιι-μέιλ!
Απλό δεν ήταν?!
xmmm…aplo itan…alla emena to mail mou apla dn niothei.msn isos?
alla epeidi eimai trelo hackeri ta katafera
Συνέχισε το έργο σου μην σε πτοεί τίποτα! Είμαστε μαζί σου!
Να είσαι καλά !
Περιμένουμε τα καινούρια σου ποιήματα με λαχτάρα!
Γιώργο είσαι Θεός … κι εννοείται η ποιησή σου είναι το κάτι άλλο… πόσα χαρίσματα έχεις πια???
Χαχαχαχα! Ρε τον μπαγάσα! Πώς τις τρελαίνει τις γκόμενες!!! Όλες οι γυναίκες στα πόδια του Μαργαρίτη !ΤΕΛΟΣ!!!
Η γκόμενα είμαι εγώ kafrokoritso??? θενκς!:)
Φαίνεται ότι του έχω αδυναμία???
όχι πολλή μόνο τόση δα | | !!!
Μάλλον εγώ κάνω το τόσο | | ΤΟΣΟ | |
Xaxaxaxaxa (mexri dakruwn)…
Eisai mia euais8hth psychi, w, megale Poihth.
pou einai to agori mou?
giati mou to kollane oloi?
mh masas kai proxora!!!
kai na mou peis kai pote dexesai episkepsh apo thn pantremenh xaderfh kai korh nounas…
(to piases megale…?)
Έχω ένα χαμόγελο από το ένα αυτί μέχρι το άλλο!
Καλά πλάκα με κάνεις?! Έλα όποτε θες, παντρεμένη μου ξαδέρφη και κόρη της νουνάς μου!
(μόνη μη πεις στην νουνά μου πως λέω κακιές λέξεις εδώ μέσα, γιατί δε θα με πάρει λαμπάδα Τρανσφόρμερς το πάσχα, οκ?!)
Αγαπητέ Πέτρο,
έχω την εντύπωση πως οι απόψεις μας συμφωνούν τόσο που θα μπορούσαν να καταγραφούν σε παρτιτούρα.
Σαν γενική εικόνα το ακαδημαϊκό σου ύφος και το εμπλουτισμένο σου λεξιλόγιο φωτογραφίζουν άτομο μορφωμένο και “ευγονικό” (ναι,ναι για σένα έγραφε ο Πλάτων).
Επέτρεψέ μου,πλην του απεριόριστου θαυμασμού να σου εκφράσω και μια συμβουλή:
Μην πτοείται ο βαθύτατος και πολυδιάστατος ψυχισμός σου από κάκιστα σχόλια αδαών κ ανήθικων ατόμων αλλά συνέχισε το θεάρεστο έργο σου:Να μεγενθύνεις τους όρχεις των μετά μορίων και κλάδων
Εντυπωσιακά περίεργα και ωραία τα “ποιήματα”!!! Πολύ έξυπνα και όμορφα! Δε σκέφτεσαι να τα βγάλεις σε κάνα βιβλίο?? Είναι της μοδός άλλωστε τα μπλογκο-βιβλία…
@μίνι,
σε αγαπάω!
@Rizobreaker,
καταρχήν νομίζω ότι ένα βιβλίο με μία σελίδα δεν θα ήταν και πολύ εμπορικό…
Δεύτερον απεχθάνομαι τα μπλογκοβιβλία και τις διαφημίσεις, καθώς και γενικότερα ότι είναι “της μοδός”.
Τρίτον και σημαντικότερον, νομίζω πως ο κόσμος δεν είναι ακόμα αρκετά ώριμος για να κρίνει την υψηλή ποίηση μου. Όταν δηλαδή ακόμα διαβάζουν τον τελειωμένο τον Σεφέρη ή τον Καβάφη, τι να πω.
Το κακό είναι πως όπως όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες, μάλλον θα αναγνωριστώ μετά το θάνατο μου. Και επειδή δε μπορώ να περιμένω, λέω να πάω να αυτοκτονήσω…
Μπά, άλλαξα γνώμη. Δε θα αυτοκτονήσω τελικα.
-δυνατό επιφώνημα απογοήτευσης από το κοινό-
Χαχα!! Ναι!!!
Καλύτερα όχι! Ζωντανός είσαι πιο… πιο… προσπαθώ να βρω την κατάλληλη λέξη… πιο… δε μου ‘ρχεται… μπορείς να βοηθήσεις??
@Rizobreaker,
συγνώμη, θα ήθελα να βοηθήσω αλλά τελείωσαν οι διαθέσιμες βοήθειες σου.
Μπορείς όμως να ξαναδηλώσεις συμμετοχή.
Και που ξέρεις, την επόμενη φορά μπορεί να είσαι εσύ ο μεγάλος νικητής!
Πιο σούπερ!!! Το βρήκα! Δεν υπάρχει πιο κατάλληλη λέξη…
ΥΓ: Θα διοργανώσεις καμιά συνάντηση να σε δούμε κι από κοντά εμείς οι ταπεινοί μπλόγκερ? Θα ήταν ενδιαφέροντα πιστεύω όσα θα ακούγονταν… Μεταξύ σοβαρού και αστείου, σάτιρας και κριτικής, τέχνης και υποκουλτούρας…
Έχω ακούσει για συναντήσεις από forum, για συναντήσεις από chat room… αλλά για συνάντηση από το blog του Μαργαρίτη αυτό δεν περίμενα να το ακούσω. Ή μήπως καλύτερα να πω συνάντηση του fan club του Μαργαρίτη… LOL
@Rizobraker,
οθμ! (sta egglezika omg!),
πως μου ξέφυγε αυτό το σχόλιο?!
Σιγά μωρέ “ταπεινέ blogger”! Λες και είμαι ο super celebrity, o blogger των bloggers!
Τι να “διοργανώσω”, αν βρεθείς ποτέ γιάννενα στείλε ένα email να βρεθούμε (και να καούμε…), τόσο απλό.
@kafrokoritso,
μιλάμε πολλά λολ! Πάντως fan club έχουν πολλοί, εγώ όμως παίζει να είμαι ο μοναδικός που να χω και hate club, από όλους όσους ακούνε μυξ λαξ και έχουν διαβάσει το συγκεκριμένο ποστ μου.
Πράγματι , βιβλίο με μια σελίδα δεν θα ήταν καθόλου εμπορικό.Τούτη δω όμως η σελίδα είναι απο τις πιο ευχάριστες που υπάρχουν στα μπλογκς.
Μάλλον θα τα τυπώσω να τα δείχνω και σε όσους δεν έχουν υπολογιστή (υπάρχουν και τέτοιοι)
@αλέξανδρος ανδρουλάκης,
διάδωσε φίλε μου αλέξανδρε την πραγματική ποιοτική ποίηση. Όχι άλλο Καβάφη.
malakies ola mono afto lew
@eirini,
λες και εγώ λέω πως είναι ύψιστα δείγματα ποίησης…
Απλά δεν έχεις καθόλου μα καθόλου χιούμορ (ή μάλλον ήρθες εδώ για το ποστ περί των Πυξ Λαξ, δεν εξηγείται αλλιώς… )
Τα ποιήματα πραγματικά αριστουργήματα!Όμως μία παρατήρηση:Πολύ ρεαλιστής δεν είσαι;;;
@kelly,
και είναι κακό αυτό ε?
Δε ξέρω, να το προσέξω αν είναι, σε τι γιατρό να πάω?
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΚΟ!ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!
@kelly,
καλό μήνα επίσης Κέλλυ μου!
Δηλαδη τωρα σας αρεσουν οι παπαριες που ουτε χιουμορ εχουν ουτε κανενα απολυτως νόημα?
Ημαρτον θέε μου, για αλλή μια φορά η μαλακιά βασιλέυει… ε ρε κάτι νούμερα που κυκλοφορούν και στο διαδύκτυο!!!!
Ο καθένας κρίνει πότε έχει κάτι χιούμορ και πότε έχει νόημα. Αν εσύ για παράδειγμα θεωρείς πως όλα τα παραπάνω δεν έχουν χιούμορ και νόημα, τότε και γούστο και καπέλο σου (και στα @@ μου).
Δε σε ανάγκασε κανείς να μπεις εδώ και να τα διαβάσεις. Αν δε γουστάρεις πάνε λίγο παραπάνω από τον τίτλο του blog μου, στην μπάρα διευθύνσεων του browser, και πάτα “w w w . y o u p o r n . c o m” και μετά “Enter“. Δεν είναι δύσκολο, νομίζω ακόμα κι εσύ μπορείς να το κάνεις.
αντε γαμησου ρε καριολη παλιολινατσα νουμερο της κοινωνιας που μου κανες και blog και μας στα @@ μας
καλη η προσπαθεια σου αλλα αυτο δεν ειναι ποιηση ειναι στιχακια για να διαβαζουμε σε ωρες χαλαρωσης και να περναμε καλα .συνεχισε την προσπαθεια σου
@Chris Isaak,
χαααχαχα! ρε έχει πολύ πλάκα όταν τσατίζονται! Την αγάπη μου Chris Isaak, να μας ξανάρθεις…
@ARHS,
καλά είναι δυνατόν τα παραπάνω να είναι ποίηση?! Εννοείται πως κάνω πλάκα!
Σόρι αν ήρθες εδώ από κανένα google ψάχνοντας για “ποίηση”. Θενκς πάντως!
δεν είναι σωστό αν κάποιος δεν του αρεσει αυτο που διαβάζει σε ενα σάιτ να βρίζει και να κάνει κακή κριτική,αν δεν του αρέσει (την κάνει, φεύγει.
τα στιχάκια είναι συμπαθητικά.αλλα κανει την πλάκα του οπως ειπε .συνέχισε γιώργο,έλπιζω να γράφεις και καλύτερα αλλα τώρα κάνεις χαβαλέ να είσαι κάλα.γράφε
και μόνο η γραφή σε οποιο στυλ θέλει ο καθένας είναι καλό.ΑΡΗΣ
χαχαχαχαα
wraia poiimata wannabe; )
gamatos eisai
keepwriting..
@ARHS, portokalis, dimitris,
)
thnx guys! (Δημήτρη κόψε κάτι…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΟΙΗΜΑ
Στη σιωπή θα τρέξω,
εκεί θα κρυφτώ,
εκεί που παίζουν κρυφτό
οι παιδικές αναμνήσεις.
Πού θα βρω τις λύσεις;
Άραγε στα σκονισμένα βιβλία
του παρελθόντος;
ή στις αμαρτωλές αυτές ώρες.
να είστε όλοι καλά
Γιώργο Μαργαρίτη συγχαρητήρια για τα υπέροχα ποιήματα σου.
Γράφω και εγώ αλλά δεν θέλω να τα εκθέσω δημόσια φοβάμαι ότι οι λέξεις θα χάσουν τις προθέσεις σου.
Σου αφιερώνω όμως για να με καταλάβεις τους στίχους απο ένα νέο τραγούδι των Διάφανων Κρίνων
Είναι μια χώρα που με διώχνει μακριά
Με κλωτσάει με τα σκυλιά και τους λεπρούς της
Και χτίζει γύρω μου τείχη και κελιά
Για να πετάει τους νόθους γιους της
Είναι ένας δρόμος που δεν βγάζει πουθενά
Μα τον διασχίζω με μια ελπίδα απεγνωσμένη
Γεμάτος δώρα, ξόρκια, φυλαχτά,
Γι’ αυτούς που ζουν στη λησμονιά
Και τριγυρνάνε στη ζωή ξεγελασμένοι
Είναι ένας διάβολος που μέσα μου γελά
Κι ένας θεός που με κοιτάζει βαλσαμωμένος
Κι εγώ ανάμεσα τους μια έρημη σκιά
Να ζητιανεύω απαντήσεις πεινασμένος
Είναι μια αγάπη σαν τον θάνατο γλυκιά
Είναι ένα θαύμα που μ’ αφήνει μαγεμένο
Διψάω γι’ άπειρο, πεινάω για ομορφιά
Είμαι ένα σκιάχτρο που άρπαξε φωτιά
Μια χώρα, ένας δρόμος, ο θάνατος κι η ομορφιά
Μες στα σκοτάδια τους πλανιέμαι σαν χαμένος
Και κάνω κύκλους μες σ’ αυτήν την ερημιά
Σαν κάποιο σκιάχτρο που άρπαξε φωτιά
Από ανθρώπους και θεούς καταραμένο
megiste giorgo margariti me timi sou parousiazo
ena poihma pou genithike meta apo ores leptomerous anagnosis tou polytimou blog sou
sou to afierono
(vary zeimpekiko opos auta pou akous)
diavazo ena blog pou grafei malakies
hasimo hronou genika
skoupidia ki aidies
diavazo ena blog pou grafei olo ta idia
ti thelei na pei o poihtis…
mas eprikse tarhidia
ante geia
@anagnostis,
warning: comment of extremely level. Ούτε παιδί δημοτικού δεν θα έγραφε τέτοιο σχόλιο…
καλή χρονιά Γιώργο και χρόνια πολλά
με αγάπη και εμπνεύσεις.
ARHS
Ευχαριστώ Άρης (ΚΑΣΚ?!), καλή χρονιά επίσης!
τα ποίηματα σου μας αρέσουν πολύ
μήπως συμφωνείς για να τα μεταφράζω
και να τα βάζω στο mopopopo.canalblog
παρακαλώ η απάντηση σου σ΄ενα mail