Ντροπή σας!

Τόσες χιλιάδες αναγνωστών, και ούτε ένας δε μου είπε χρόνια πολλά για τα γενέθλια μου. Τι?! Πού να το ξέρατε?! Μήπως καλύτερα το ξεχάσατε?! Γιατί θα σας αποδείξω ότι το ξέρατε, αλλά το ξεχάσατε…

Για να διαβάζετε ετούτο εδώ το blog θα πει ότι κάτι σας κίνησε την περιέργεια σε αυτό. Άρα, θα διαβάσατε επίσης από περιέργεια και λίγα λόγια για το συγγραφέα. Άρα, ξέρατε ότι γιορτάζω 4 Οκτωβρίου, βάσει μαθηματικής επαγωγής. Τώρα, τηλεόραση δε βλέπετε? Εφημερίδες δε διαβάζετε? Έστω τα νέα στο ίντερνετ? Ε δε μπορεί, κάπου θα είδατε στις 4 Οκτωβρίου ότι είναι η Παγκόσμια ημέρα των ζωών. ΚΑΙ ΔΕ ΜΕ ΘΥΜΗΘΗΚΑΤΕ? Ντροπή σας…

Επειδή είναι η πρώτη φορά, σας το συγχωρώ (πότε δεν είναι αργά όμως να επανορθώσετε…).

Παραθέτω και μία πολύ ωραία πραγματική ιστορία που διάβασα στο site της εφημερίδας «Ημερησία» του νομού Ημαθίας:  

«Για την 4η Οκτωβρίου, παγκόσμια ημέρα των ζώων, αντί άλλων σχολίων, παραθέτουμε την συγκινητική ιστορία ενός αγάλματος σκύλου που υπάρχει κάπου στο Τόκιο, όπως την περιγράφει ο Ντενί Γκετς στο μυθιστόρημά του ‘Το θεώρημα του παπαγάλου’:

«…Όλα συνέβησαν προς το τέλος της δεκαετίας του ’20. Ένας καθηγητής Πανεπιστημίου είχε τη συνήθεια να πηγαίνει κάθε πρωί στο σταθμό της Σιμπίγια, συνοδευόμενος από το σκύλο του Χατσίκο. Λίγο πριν την ώρα της επιστροφής του αφεντικού του, ο Χατσίκο πήγαινε στο σταθμό και τον περίμενε. Στη συνέχεια επέστρεφαν μαζί στο σπίτι. Αυτό γινόταν συνέχεια για χρόνια. Κάποιο βράδυ, ο καθηγητής δεν επέστρεψε. Κάποιο αυτοκίνητο τον είχε χτυπήσει στη διάρκεια της ημέρας και τον είχε σκοτώσει επιτόπου.
Κανείς δεν ειδοποίησε το σκύλο. ‘Ετσι, κάθε βράδυ, ο Χατσίκο επέστρεφε στο σταθμό του τραίνου για να περιμένει τον αφέντη του. Όταν κατέβαινε και ο τελευταίος επιβάτης από το τραίνο, ο Χατσίκο γύριζε στο σπίτι. Αυτό κράτησε επτά χρόνια. Το 1935 ο Χατσίκο πέθανε. Για τιμήσουν την αφοσίωσή του οι κάτοικοι του Τόκιο έστησαν ένα άγαλμα στη μνήμη του. Είναι το πιο συνηθισμένο σημείο συνάντησης της γιαπωνέζικης πρωτεύουσας. Όταν δώσεις ραντεβού στο άγαλμα του Σκύλου, είσαι σίγουρος ότι θα σε περιμένουν όσο χρειαστεί.»

Advertisements

About Γιώργος Μαργαρίτης

Υπάρχουν πολλά τα δρώμενα.
This entry was posted in Έτσι μου 'ρθε. Bookmark the permalink.

Σχόλια με κεφαλαία ή greeklish απαγορεύονται αυστηρώς και διώκονται ποινικά. Οι συγγραφείς τους θα υποστούν αποτρόπαια βασανιστήρια. (μετάφραση στα Χρυσαυγίτικα: Μι γράφης με κεφαλέα κε greeklish).

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s