Συμμετοχή ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ στην πρόκληση των επεισοδίων

Το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου 2006 η πανεπιστημιακή κοινότητα του ΑΠΘ κατήγαγε θρίαμβο, κατατροπώνοντας τις κρατικές και παρακρατικές δυνάμεις βίας.

Το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου 2006, η πανεπιστημιακή κοινότητα του ΑΠΘ, προεξάρχοντος του πρυτάνεως, εμπόδισε αποτελεσματικά τη σύληση του ακαδημαϊκού ασύλου από τους «αγανακτισμένους πολίτες» και προστάτευσε εξίσου αποτελεσματικά την αξιοπρέπειά της και την περιουσία της.Τα ψέματα πλέον τελείωσαν. Μάρτυρες των επεισοδίων δεν ήταν μόνο φοιτητές, αλλά ο πρύτανης, οι αντιπρυτάνεις, οι συγκλητικοί καθηγητές, πληθώρα καθηγητών και διοικητικών υπαλλήλων. Και όλοι αυτοί δεν είναι πλέον εύκολο να διαψευστούν.

Υπήρξα μάρτυρας των επεισοδίων στη Σχολή Θετικών Επιστημών. Μια ομάδα περίπου εκατό «αγανακτισμένων πολιτών» είχε συγκεντρωθεί στη διασταύρωση της Αγίου Δημητρίου με το δρόμο που οδηγεί στα Κάστρα. Οι φοιτητές έλεγαν ότι ήταν μέλη της Χρυσής Αυγής, αλλά εμένα μου φάνηκαν διαφορετικοί. Επισημαίνω ότι οι «αγανακτισμένοι» δεν ήταν κουκουλοφόροι. Ηταν κοντοκουρεμένοι, καλοξυρισμένοι και γενικά ευπαρουσίαστοι.


Σαν παλιοί γνώριμοι

Οι εν λόγω κύριοι βρίσκονταν πλάι πλάι, σαν παλαιοί γνώριμοι, με τα ΜΑΤ που είχαν παραταχθεί στο οδόστρωμα στη συμβολή της Αγίου Δημητρίου με την Κασσάνδρου. Από εκεί προκαλούσαν διαρκώς τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, που βρίσκονταν στο οδόστρωμα της Πανεπιστημίου και στον προαύλιο χώρο της Σχολής Θετικών Επιστημών, πετώντας διάφορα αντικείμενα, βρίζοντας και ασχημονώντας.

Τα οιονεί αστυνομικά όργανα, που ήταν δίπλα τους, ουδέν έπρατταν για να τους απομακρύνουν. Παρέμεναν στη θέση τους, ενώ, αν ήταν όντως όργανα της τάξεως, έπρεπε να τοποθετηθούν ανάμεσα στους προβοκάτορες και στα
μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας και όφειλαν να απωθήσουν ή καλύτερα να συλλάβουν τους πρώτους.

Κατά τις 9 μ.μ. οι «αγανακτισμένοι» επιχειρούν επίθεση μικρής κλίμακας και φτάνουν μέχρι τη συμβολή της Αγίου Δημητρίου με την Πανεπιστημίου, όπως φαίνεται στο χάρτη Νο1 που επισυνάπτεται. Ο όγκος των πανεπιστημιακών, που παρέμειναν στις θέσεις τους, φαίνεται ότι απέτρεψε την κλιμάκωση της επίθεσης. Ας σημειωθεί ότι η επίθεση συνοδεύτηκε με την εκτόξευση δακρυγόνων -από ποιους άραγε;- στις τάξεις των πανεπιστημιακών, χωρίς αποχρώντα λόγο.

Από τη νέα τους θέση οι προβοκάτορες έγιναν περισσότερο προκλητικοί. Τα αντικείμενα που πετούσαν μπορούσαν πλέον να προκαλέσουν σημαντικές βλάβες. Η δράση τους είχε πια καταστεί επικίνδυνη και έπρεπε να είχε προκαλέσει την επέμβαση της Αστυνομίας. Ομως, η Αστυνομία ουδέν έπραξε.

Το να ανέχεσαι κάποιους φουκαράδες αλήτες να ασχημονούν δεν είναι ό,τι καλύτερο, και γι’ αυτό εμείς αρχίσαμε σιγά σιγά να αποχωρούμε οργανωμένα. Ομως, μόλις οι προβοκάτορες κατάλαβαν τις προθέσεις μας, εξαπέλυσαν επίθεση μεγάλης κλίμακας και έφτασαν μέχρι τον περίβολο του πανεπιστημίου. Την έναρξη της επίθεσης σήμανε η μαζική ρίψη δακρυγόνων εντός του πανεπιστημιακού χώρου και μάλιστα πίσω από τις τάξεις μας, όπως φαίνεται στο χάρτη Νο2. Αυτό αποδεικνύει σχεδιασμό και συντονισμό ενεργειών με τα ΜΑΤ. Εκτός κι αν δεχθούμε ότι οι «αγανακτισμένοι πολίτες» διαθέτουν πλέον και δακρυγόνα.


Αυστηρή εντολή

Ομως, αυτό που με κάνει να πιστεύω ακράδαντα ότι οι «αγανακτισμένοι πολίτες» δεν ήταν απλοί προβοκάτορες, είναι ο αυτόματος τρόπος με τον οποίο σταμάτησαν μπροστά στον περίβολο του πανεπιστημίου. Ηταν σαν να εκτέλεσαν αυστηρή εντολή καλά εκπαιδευμένα άτομα.

Το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου 2006 κατέστη ολοφάνερη η συμμετοχή κρατικών αρχών στην πρόκληση και στην ανοχή των επεισοδίων. Και από αυτή τη θέση καταγγέλλω τον αρμόδιο εισαγγελέα και τον αστυνομικό διευθυντή Θεσσαλονίκης για παράβαση καθήκοντος, τουλάχιστον.

Οχι εφησυχασμός

Το γεγονός ότι τα επεισόδια ήταν περιορισμένα δεν πρέπει να μας εφησυχάζει. Η στάση της πανεπιστημιακής κοινότητας δεν ήταν η αναμενόμενη και ξάφνιασε. Στο εξής ελλοχεύει ο κίνδυνος αυτή η στάση να λαμβάνεται υπόψη στο σχεδιασμό.

Επίσης, αλγεινή εντύπωση προκαλεί και η στάση των δημοσιογράφων. Μέχρι τώρα από ελάχιστους ειπώθηκαν κολακευτικά σχόλια για τον περιορισμό της έκτασης των γεγονότων που κατόρθωσε η παρέμβαση των πανεπιστημιακών, ενώ δημοσιογράφοι και πολιτικοί εξακολουθούσαν στη ΝΕΤ να ομιλούν για την κατάργηση του ασύλου. Ακόμη κανείς δημοσιογράφος δεν «πρόσεξε» και, όπως είναι επόμενο, δεν σχολίασε τη νεκρανάσταση των αλήστου μνήμης «αγανακτισμένων πολιτών».

Ν.Ι. ΜΑΡΓΑΡΗ
Πρόεδρος του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΑΠΘ.

[πηγή]

Δε νομίζετε ότι είναι μία πολύ ενδιαφέρουσα μαρτυρία…..?

Advertisements

About Γιώργος Μαργαρίτης

Υπάρχουν πολλά τα δρώμενα.
This entry was posted in Έτσι μου 'ρθε. Bookmark the permalink.

Σχόλια με κεφαλαία ή greeklish απαγορεύονται αυστηρώς και διώκονται ποινικά. Οι συγγραφείς τους θα υποστούν αποτρόπαια βασανιστήρια. (μετάφραση στα Χρυσαυγίτικα: Μι γράφης με κεφαλέα κε greeklish).

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s