Monitor – The day after

Μιας που πέρασα η μπόρα, ίσως τώρα μπορούμε να σκεφτούμε λίγο πιο λογικά και να δούμε το αύριο (που κακά τα ψέματα, δεν θα είναι και πάαααρα πολύ διαφορετικό από το χθές).

Καθόμουν λοιπόν και σκεφτόμουν τι σκατά μπορεί να χρειάζεται για να υλοποιηθεί ένα «Monitor». Και αν και ξέρω σχετικά λίγα πράματα από php-mysql κτλ, και δε ξέρω τίποτα από feed agregation, μου φαίνεται τρομακτικά εύκολο να κάνεις ένα feed agregator (διορθώστε με αν κάνω κάπου λάθος).

Πως φαντάζομαι οτι λειτουργεί ένα Monitor (όπου με τον όρο «Monitor» αναφέρομαι σε έναν τυχαίο απλό feed agregator):

Βήμα 1ο: πάω στο site του Monitor και βάζω το url του feed του blog μου, και κάνα δυο στοιχεία ακόμα για την πάρτη μου. Τα στοιχεία αυτά, και κυρίως το url του feed μου καταχωρούνται στη βάση.

Από τεχνικής άποψης το κομμάτι αυτό είναι tutorial για εισαγωγή στην php, δεν τίθεται καν θέμα δυσκολίας, είναι ένα απλό insert.

Βήμα 2ο: το Monitor έχει ας πούμε ένα είδους «crowler» για να εντοπίζει τα νέα posts. Kάθε x λεπτά περνάει από τα url των feeds που έχουν καταχωρηθεί στη βάση του (εγώ ο ίδιος πήγα και του έδωσα το url μου για να περνάει απο το blog μου), παίρνει από κάθε νέο post που έχει δημοσιευτεί (αν έχει δημοσιευτεί) τις πρώτες k γραμμές του και τις αποθηκεύει στη βάση του, πιθανόν με κάποια επιπλέον στοιχεία (πχ την ώρα που δημοσιεύτηκε το post, τον συγγραφέα του, κουτουλου).

Το κομμάτι αυτό πιστεύω ότι μπορεί πολύ εύκολα να γίνει με ένα scriptάκι το οποίο κάθε τόσο θα κάνει μια γύρα στα feed urls, θα ελέγχει αν υπάρχουν νέα posts, θα μαζεύει όλα τα νέα post, και τέλος θα τα κάνει insert στη βάση του Monitor.

Βήμα 3ο (και τελευταίο): πάω στο site του Monitor, σαν reader τώρα. Με το που πηγαίνω εκεί το Monitor κάνει ένα απλό select στη βάση του και μου επιστρέφει τα πιο πρόσφατα posts (ή με όποια άλλη ταξινόμηση θέλει, most viewed και δε ξέρω και γω τι).

Το κομμάτι αυτό είναι επίσης πις οφ κέικ.

Οπότε, εκτός και αν μου διαφεύγει κάτι πολύ σημαντικό, το να κάνεις έναν feed agregator δεν είναι και κάνα δύσκολο πράμα (νομίζω?). Άρα αν καποιος έχει χρόνο, και δεδομένου ότι μπορείς να βρεις και έτοιμο κώδικα (αν και το συγκεκριμένο μου φαίνεται και εφικτό να γίνει και from scratch), το μόνο που χρειάζεται είναι ένα server για host (και να αφιερώσεις κάποιο χρόνο).

Τώρα, 2-3 πράματα που θεωρώ επίσης σημαντικά, που είτε δημιουργούσαν μέχρι τώρα προβλήματα, είτε δεν υπήρχαν στο Monitor και νομίζω πως θα ήταν πολύ χρήσιμο να υπάρχουν.

Αρχικά, οποιοσδήποτε κάνει εγγραφή αποδέχεται αναγκαστικά για να εγγραφεί τους όρους που θέτεις, και άρα αν τους διατυπώσεις σωστά έτσι ώστε σε κάθε περίπτωση να είσαι καλυμμένος, δεν έχεις καμία υποχρέωση, πχ να αφαιρέσεις το blog της Μιραντολίνας από την βάση, αν αυτό δεν αναγράφεται στους όρους χρήσης. Τίθεται όμως το ζήτημα κατά πόσο κάποιος έκανε όντως οικειοθελώς εγγραφή στο Monitor, δηλαδή ότι δεν πήγε κάποιος τρίτος στο Monitor να βάλει το blog της Μιραντολίνας ας πούμε, χωρίς η ίδια να το γνωρίζει. Γιατί στην τελευταία περίπτωση θα έρθει η Μιραντολίνα να ζητήσει να βγει το blog της, θα της πεις εσύ «μας αποδέχτηκες τους όρους», θα σου πει αυτή «μα δεν έκανα εγώ εγγραφή το blog μου στο Monitor, κάποιος άλλος το έβαλε» και το πράγμα γαμιέται (γιατί εκεί δε ξέρω ποιος έχει δίκιο).

Οπότε τίθεται ένα θέμα ταυτοποίησης αν αυτός που κάνει την εγγραφή είναι και ο ιδιοκτήτης του blog. Η λύση πιστεύω είναι πολυ απλή (προσπάθησα να σκεφτώ αν γίνεται με email, αλλά δεν είναι προφανές το πώς): όποιος κάνει αίτηση για εγγραφή, γράφει και ένα post στο blog του το οποίο έχει «προσυμφωνημένο» ας πούμε περιεχόμενο, και σκοπό έχει να ταυτοποιήσει ότι όντως ο ιδιοκτήτης του blog επιθυμεί να εγγραφεί στην υπηρεσία. Πχ o blogger γράφει ένα post με τίτλο «Register to Monitor» και θέμα «I am me». Από την άλλη το Monitor βλέπει ότι χθές έκανες αίτηση για εγγραφή στην υπηρεσία, περνάει σήμερα από το blog σου και βλέπει ότι ανέβασες το ανάλογο post, και έγινε η ταυτοποίηση, σχόλασε ο γάμος. Μη μου λες μετά «άλλος με έβαλε στο Monitor», θα φας φάπα.

Κάτι που θα ήθελα να υπάρχει στο Monitor, είναι να μη μου εμφανίζονται χύμα όλα τα posts από όλα τα blogs που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα. Για παράδειγμα, αν στο Monitor τελευταία φορά ήταν εγγεγραμένοι 1900 bloggers, και κάθε μέρα οι μισοί από αυτούς εγράφαν έστω από ένα μόνο post, τότε τι να προλάβω να κοιτάξω από 1000 posts στο Monitor, ακόμα και αν εμφανίζει μόνο 2 γραμμές από το καθένα?

Αυτό που ίσως θα ήταν πολύ χρήσιμο είναι όταν κάποιος καταχωρεί το blog του, να το κατηγοριοποιεί με 3-4 το πολύ κατηγορίες («Computer«, «Γιάννενα«, «Transformers«, «Ζαφείρης Μελάς«). Από τη στιγμή αυτή το blog του χρήστη εμπίπτει σε αυτές τις κατηγορίες.

Όταν τώρα πάω εγώ να κάνω εγγραφή σαν reader στο Monitor, δηλώνω ότι θέλω να ενημερώνομαι μόνο για τα νέα posts των blogs που εμπίπτουν στις κατηγορίες «Αθλητικά«, «Μπεζαντάκου«, και όχι για πολιτικά και ότι άλλο κάτσει και γράψει ο καθένας. Επιλέγω λοιπόν «Αθλητικά» και «Μπεζαντάκου» (αν θέλω αργότερα προσθέτω/αφαιρώ κατηγορίες που με ενδιαφέρουν). Πάω λοιπόν μετά μια ωραία μέρα να δω τι καινούργια posts υπάρχουν, έρχεται το Monitor και βλέπει ότι με ενδιαφέρουν αυτές οι κατηγορίες (είτε με cookies, είτε το ελέγχει στη βάση του) και κάνει ένα select στη βάση του και από όλα τα καινούργια posts μου επιστρέφει μόνο όσα αφορούν «Αθλητικά» ή την «Μπεζαντάκου«. Χέστηκα ρε παιδί για τα πολιτικά ή για τα κουμπιούτερς. Εγώ θέλω να μαθαίνω μόνο νέα της Μπεζαντάκου.

Σε ένα επόμενο επίπεδο (που όμως δε ξέρω αν το υποστηρίζει το πρωτόκολλο RSS) θα μπορούσα από κάθε νέο post να παίρνω και τις κατηγορίες με τις οποίες το χαρακτήρισε ο συγγραφέας του (τα tags του post). Οπότε όταν κάποιος θέλει να ενημερώνεται για αθλητικά, το Monitor να του επιστρέφει όσα καινούργια posts έχουν tag «Αθλητικά«, και όχι όσα posts δημοσίευσαν blogs που εμπίπτουν στην κατηγορία «Αθλητικό» (κατηγοριοποίηση δηλαδή ενός post βάσει του tag του, και όχι βάσει της κατηγορίας του blog του).

Τέλος, μια άλλη ιδέα που δεν εμπίπτει στο γενικότερο θέμα «Πως θα γίνω Monitor στη θέση του Monitor» είναι να δημιουργήσουμε κάποιες «ομάδες» blogs (blog-groups) στις οποίες να μπορεί να ανήκει ο καθένας. Και τι εννοώ:

  • 5 blogs που είμαστε από τα Γιάννενα κάνουμε ένα group που ονομάζεται «Giannena blog-group»
  • επειδή γράφω σχετικά με τον προγραμματισμό σε Lisp, μπαίνω και στο group που ονομάζεται «Lisp blog-group»
  • τέλος, επειδή είμαι φαν του Φλωρινιώτη («Πειράζει που είμαι και μεγάλη φίρμα, πειράαααζει?») μπαίνω και στο group «Floriniotis fans blog-group»

Έρχομαι μετά και βάζω δεξιά ή αριστερά ή πάνω ή κάτω, σε μια γωνία τέλος πάντων του blog μου ένα μικρό πλαισιάκι που δηλώνω σε ποια groups ανήκω, πχ:

Proud to be member of:

  • Giannena blog-group
  • Lisp blog-group
  • Floriniotis fan blog-group

Κάποιος περαστικός λοιπόν έρχεται στο blog μου και διαβάζει ένα post μου για μια συναυλία του Φλωρινιώτη. «Επιτέλους», λέει, «βρήκα έναν φανατικό θαυμαστή του Φλωρινιώτη! Υπάρχουν όμως άλλοι?» Τσουπ! πάει στο link που λέει «Floriniotis fan blog-group» και βλέπει ποια άλλα blogs ανήκουν σε αυτό το group.

Έρχεται άλλος περαστικός και βλέπει ένα post που έχω γράψει για τα Γιάννενα. «Ωραία τα Γιάννενα λέει, υπάρχει κανένα άλλο blog που να έχει post για τα Γιάννενα?» Τσουπ! πάει στο link που λέει «Giannena blog-group» και βλέπει ποια άλλα blogs ανήκουν σε αυτό το group.

Με λίγα λόγια, μπορεί να γίνει ένα άλλο άσχετο-με-το-monitor-like site, πχ bloggroups.gr όπου ο καθένας εγγράφεται στα groups που θέλει, και ο καθένας μπορεί να δει τα blogs που ανήκουν σε ένα συγκεκριμένο group. Απλό.

Επειδή μου τέλειωσε η έμπνευση, και επειδή θα μου κάνει μήνυση το WordPress για «υπερβολικά μεγάλο post που δε χωράει με τίποτα στη βάση μας-μίκρυνε το τώρα αμέσως-ποιος θα το διαβάσει τέτοιο μακρυνάρι», σας αφήνω και πάω να βρώ το νόημα της ζωής στο βιβλίο του Daglas Adams.

Πάντως, δε μου φαίνονται και τόσο δύσκολα τα παραπάνω.

Τέλος πάντων, ότι είχα να πω το είπα και ξελάφρωσα. Καλή μας μέτα-monitor εποχή (a.m.), και συγχαρητήρια σε όποιον έκατσε και διάβασε όλο το ποστ! (αυτοί που πηδάνε γραμμές δε πιάνονται, δεν παίρνουν συγχαρητήρια).

EDIT: Δε ξέρω αν έχω προφητικές ικανότητες, αλλά χθες έγραψα το άρθρο αυτό και σήμερα το πρωί είδα τυχαία στο prezatv πως υπάρχει ήδη ένα greek feed agregator, το www.greekbloggers.com, το οποίο βλέπω να είναι πολλά υποσχόμενο, θα μου επιτρέψετε να πω ότι τουλάχιστον αισθητικά είναι κλάσης καλύτερο από το Monitor, και μάλιστα βλέπω να έχει και 2 κουμπάκια tags και categories (που προς στιγμήν δε δουλεύουν), για τα οποία κάτι έλεγα λίγο παραπάνω. Δεδομένου ότι είναι πρακτικά αδύνατο κάποιος να διάβασε το άρθρο μου χθες και να έκανε το site από χθες μέχρι σήμερα και να μπήκαν και καμιά 300 blogs σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, και δεδομένου ότι δεν πιστεύω στις συμπτώσεις, θα έλεγα απλά ότι έχω προφητικές ικανότητες, πολύ απλό (πρόβλεψα κάτι που είχε γίνει εδώ και καιρό, νέου είδους προφήτης).

EDIT 2: Από το blog του adamo βρήκα το επίσης πολλά υποσχόμενο agregator cull.gr. Μου άρεσαν πάρα πολύ οι δυνατότητες που δίνει, η κατηγοριοποίηση των άρθρων (τελικά δεν έχω προφητικές ικανότητες, απλά αυτά που σκεφτόμουν και ήθελα από έναν agregator, τελικά κάποιοι τα είχαν υλοποιήσει ήδη, πριν εκφράσω την επιθυμία μου…). Το μόνο κακό είναι ότι απαιτεί να έχεις το blog σου σε δικό σου server, καθώς για να χρησιμοποιείς τις δυνατότητες που σου δίνει πρέπει να ενσωματώνεις ένα μικρό κομμάτι κώδικα στο post σου, υπερβολικά κουραστικό για να γίνεται χειροκίνητα κάθε φορά που δημοσιεύεις ένα άρθρο, πανεύκολο όμως αν έχεις δυνατότητα να επεξεργαστείς τον κώδικα του blog σου, δίνοντας όμως όλες αυτές τις ωραίες δυνατότητες στο cull.gr και φυσικά στους αναγνώστες. Σίγουρα αξίζει να του ρίξετε μία ματιά (και δύο, και τρεις), και αν έχετε το blog σας σε δικό σας server να το χρησιμοποιήσετε (αν είχα, σίγουρα θα το έκανα).

Επίσης, πολύ ενδιαφέρον άρθρο πάνω στο θέμα του Monitor και γενικότερα περί «μύθων και αλήθειας» για το RSS και το agregation έχει γράψει ο adamo εδώ.

Τέλος, ο Παναγιώτης δημοσίευσε και μία δευτερολογία σχετικά με το θέμα του Monitor. Καλή σας μέρα!

EDIT 3 (13/1/2007): Τελικά τα πράματα δεν είναι και τόσο απλά! Οποιος σκοπεύει να ασχοληθεί με την ανάπτυξη ενός feed agregator καλά θα κάνει να κοιτάξει λίγο παρακάτω το σχόλιο του vrypan, καθώς αναφέρει έναν παράγοντα που μου είχε διαφύγει τελείως: την δυνατότητα καλής κλιμάκωσης του συστήματος. Με λίγα λόγια, όσο περισσότερες εγγραφές έχεις στο σύστημα σου, και όσο περισσότερους χρήστες εξυπηρετείς, τίθονται διάφορα θέματα και προβλήματα, από υπερβολική καθυστέρηση μέχρι αποτυχία του συστήματος.

Advertisements

About Γιώργος Μαργαρίτης

Υπάρχουν πολλά τα δρώμενα.
This entry was posted in Blogs, Internet. Bookmark the permalink.

40 Responses to Monitor – The day after

  1. Ο/Η Nemertes λέει:

    Καλημέρα. Λοιπόν θα σου απαντήσω ένα ένα τα θεματάκια. Καταλαβαίνεις ότι έχω τέλειες νομικές γνώσεις πάνω στο αντικείμενο, γιατί αν δεν είχα, θα είχα -λίνες και όχι επιχείρηση.

    Θέμα κώδικα. Εννοείται πως είναι πανεύκολο να φτιάξεις ένα rss reader. Ήδη ο ie7 έχει ενσωματώσει αυτόματη ανάγνωση και παρακολούθηση rss. Επίσης ο αγαπημένος μου mail client, το barca (δοκίμασέ το είναι τέλειο) δίνει δυνατότητα αυτόματης παρακολούθησης rss. Υπάρχουν στο εμπόριο άλλο ένα εκατομμύριο προγράμματα για παρακολούθηση rss.

    Νομικό κομμάτι. Από την στιγμή που επισκέπτεσαι μια ιστοσελίδα θεωρείται αυτόματα ότι αποδέχεσαι τους όρους χρήσης της. Ακόμη και να μην έχει πουθενά όρους χρήσης, η χρήση της και μόνο σημαίνει ΑΥΤΟΜΑΤΑ ότι αποδέχεσαι το περιεχόμενό της. Είναι σαν τις εφημερίδες. Δεν μπορείς να αγοράσεις μια εφημερίδα και μετά να πεις δεν συμφωνώ με το περιεχόμενό της.

    Σημειωτέον εκτός εξαιρέσεων και δεδικασμένων, στον χώρο του διαδικτύου ισχύει η εμπορική νομοθεσία.

    Στην Ελλάδα καθιερώθηκε πρόσφατα η αποδοχή της ηλεκτρονικής υπογραφής. Δηλαδή η καταγραφή του ip σου την ώρα που δηλώνεις ότι αποδέχεσαι τους όρους χρήσης μιας ιστοσελίδας. Αυτό ισοδυναμεί με κανονική υπογραφή. Στην περίπτωση που θέλει κάποιος, μπορεί με εισαγγελική εντολή να πάρει τις καταστάσεις από τον πάροχο και να αποδείξει ότι έχεις επισκεφθεί την ιστοσελίδα του, ή ότι έχεις υπογράψει τους όρους χρήσης της ιστοσελίδας του.

    Σε περιπτώσεις που επισκέπτεσαι ιστοσελίδες με περιεχόμενο το οποίο προϋποθέτει όριο ηλικίας ή ειδικά προγράμματα πλοήγησης ή ιδιαίτερους όρους χρήσης, εννοείται πως από την στιγμή που προχωράς, δηλώνεις πως έχεις όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την θέαση τους. Στην περίπτωση που δεν τις έχεις (πχ είσαι ανήλικος), ο νομοθέτης θα στραφεί εναντίον σου και όχι εναντίον του ιδιοκτήτη της ιστοσελίδας.

    Από τις βασικές μεθόδους ταυτοποίησης όταν επισκεπτόμαστε μια ιστοσελίδα και απαιτεί κάποιου είδους εγγραφή είναι η πιστοποίηση email. Δίνουμε δηλαδή κάποιο email στο οποίο λαμβάνουμε έναν κωδικό ώστε να συνεχίσουμε. Θα μπορούσαμε δυνητικά να δηλώσουμε ψεύτικα στοιχεία και email αλλά και πάλι μπορούμε μέσω του ip να αναγνωριστούμε.

    Σχετικά με τις ιστοσελίδες. Από την στιγμή που μια ιστοσελίδα δεν προστατεύεται από κωδικούς πρόσβασης, είτε ολόκληρη είτε κάποια κομμάτια της, σημαίνει αυτόματα πως είναι διαθέσιμη στα μάτια του κάθε επισκέπτη, είτε ο ιδιοκτήτης εγκρίνει τον επισκέπτη είτε όχι. Επίσης στην περίπτωση που δεν φέρει πουθενά το σήμα, copyrighted material ή δεν αναφέρει θέματα πνευματικών δικαιωμάτων και αναπαραγωγής, ο οποιοσδήποτε μπορεί να χρησιμοποιήσει το περιεχόμενο της για δικούς του σκοπούς.

    Παρ’ όλα αυτά, η λογοκλοπή, ακόμη και απουσία όρων, μπορεί να αποδειχθεί νομικά, οπότε στον χώρο του διαδικτύου θεωρείται αυτονόητο πως δεν αντιγράφουμε, χωρίς την άδεια του κατόχου.

    Κλείνοντας, εκείνο που πρέπει να γίνει σαφές και κατανοητό είναι πως ό,τι ισχύει στην κανονική μας ζωή, ισχύει και στην εικονική. Ο διαδικτυακός κόσμος μπορεί να είναι εικονικός, διέπεται όμως από την ίδια νομοθεσία, κωδικούς ηθικής, υποχρεώσεις και δικαιώματα, με τον πραγματικό κόσμο.

    Αυτά! Αν θες άλλες διευκρινήσεις (επειδή είσαι και του χώρου) ενημέρωσέ με. Επειδή βλέπω ότι το κείμενο σου μου έδωσε αφορμή για ολόκληρο… ποστ, και μάλλον βγήκε και ενημερωτικό, θα το βάλω και στο blog μου. Αν θέλει οποιοσδήποτε άλλος να το αναδημοσιεύσει, μπορεί να το κάνει ελεύθερα αρκεί να βάλει το όνομά μου από κάτω. (Επιτρέπεται η αναπαραγωγή και η αναδημοσίευση του παραπάνω κειμένου χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη του, με την προϋπόθεση ότι αναφέρεται ευκρινώς το όνομα του συγγραφέα;))

  2. Ο/Η par1saktos λέει:

    ωραιο, εμπεριστατωμενο και πληρες ποστ.Νομιζω οτι δεν σου ξεφυγε τιποτα. Εχω ασχοληθει λιγο με php-mysql και σιγουρα δεν ειναι τιποτα δυσκολο να γραψει καποιος δυο select εδω και δυο insert εκει και να κανει ενα monitor στην θεση του monitor. Δεν λεω οτι ειναι ευκολο και μπορει να το κανει οποιοσδηποτε, αλλα με λιγο μερακι και καποιες γνωσεις προγραμματισμου δεν πρεπει να ειναι και φοβερα δυσκολο. Το σκεφτομουν κι εγω χτες και ελεγα, μακαρι να ειχα χρονο να ασχοληθω… Αυτη τη στιγμη δεν μπορω. Θα μου αρεσε παντως η ιδεα να συεργαστουμε 3-4 προγραμματιστες μαζι και να φτιαξουμε κατι καλο στο μελλον… ολα ειναι εφικτα… και free source φυσικα («as in freedom not as in free beer»)…

  3. Ο/Η chicken teriyaki λέει:

    «δεν έχεις καμία υποχρέωση, πχ να αφαιρέσεις το blog της Μιραντολίνας από την βάση, αν αυτό δεν αναγράφεται στους όρους χρήσης»

    συμφωνω και επαυξανω. δε θα μπορουσα να τα πω καλυτερα. γιατι οσες προσπαθειες εκανα να προτεινω ως λυση στις πιεστικες διεκδικησεις εγγεγραμμενων στο μονιτορ για διαγραφη τους την αναγραφη ορων χρησης επεσαν στο κενο και χαρακτηριστικα και μαλακας.
    ανοιξε μια συζητηση για τα feed και τους aggregator που μαλλον δε θα καταληξει ποτε σε οριστικα συμπερασματα. αρα οσοι μελλοντικα ασχοληθουν με τη δημιουργια ενος μονιτορ, καλο ειναι να γνωριζουν τις ενστασεις και τις αποριες ολων εκεινων που χρησιμοποιουν τετοιες υπηρεσιες. διαφορετικα ας κανουν ο,τι κανουν για τον εαυτο τους χωρις να κοινοποιουν και να προμοταρουν τα χομπι τους δινοντας προσβαση σε εκατονταδες χρηστες του ιντερνετ.

  4. Ο/Η Εvri-pa-s λέει:

    ———-
    Νομικό κομμάτι. Από την στιγμή που επισκέπτεσαι μια ιστοσελίδα θεωρείται αυτόματα ότι αποδέχεσαι τους όρους χρήσης της. Ακόμη και να μην έχει πουθενά όρους χρήσης, η χρήση της και μόνο σημαίνει ΑΥΤΟΜΑΤΑ ότι αποδέχεσαι το περιεχόμενό της. Είναι σαν τις εφημερίδες. Δεν μπορείς να αγοράσεις μια εφημερίδα και μετά να πεις δεν συμφωνώ με το περιεχόμενό της.
    ———

    Αγορασα προχθες μια εφημεριδα. Αρα, αποδεχτηκα τους ορους χρησης της και πια δε μπορω να διαφωνησω με το περιεχομενο της. Λεει μεσα με τεραστια γραμματα οτι εισαστε ολοι τρελοι. Εχει και φωτογραφιες σας.
    Εχει και disclaimer. «Η ευθυνη των γραφομενων μας δεν ειναι δικη μας, αλλα αυτων που γραφουν. Εμεις οι εκδοτες τα γραψαμε η αυτοι; Μη μας ενοχλεις εμας τους εκδοτες»

    Λεω, καλα δεν πειραζει, θα μυνησω τον αρθρογραφο κατευθειαν. Παω κοιταω στο κουδουνι του, εκει που ετοιμαζομουνα να του επιδοσω την κλητευση: «Απο την στιγμη που μου χτυπησεις το κουδουνι, δεχεσαι οτι δεν μενω εδω. Δεχεσαι επισης οτι οι ευθυνες δε των γραφομενων μου σε εφημεριδες βαραινουν την εφημεριδα, αφου αυτη τα δημοσιευσε, αλλιως δεν θα τα δημοσιευε. Μη μας ενοχλεις εμας τους δημοσιογραφους».

    Εβαλα και εγω ενα disclaimer στο σχολιο μου αυτο: «Απο την στιγμη που με διαβαζετε δεχεστε οτι εισαστε εξωγηινοι»

    Και παλι καλα. Σκεφτειτε για πλακα να τυπωσω μια εφημερια με disclaimer «αν την αγορασεις συμφωνεις μαζι μας» και στο εσωτερικο της μονο μια λεξη «ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙΣΤΕ» και να την αφησω εξω απο την πορτα σας.

    Αχ…

  5. Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα σχόλια σας! 🙂

    @nemertes

    Καταρχήν το σχόλιο σου ήταν πλήρως ενημερωτικό, και μου έλυσε πολλές απορίες που είχα. Thanx!

    Τώρα, φυσικά και υπάρχουν πάρα πολλοί έτοιμοι rss readers. Και ο firefox έχει πολλά παρόμοια addons, και ο thunderbird έχει rss reader (τον οποίο και χρησιμοποιώ). Γενικά υπάρχουν άπειροι. Εγώ απλώς σκέφτηκα τι μπορεί να χρειάζεται για να κάνεις έναν ολοκληρωμένο rss agregator από το μηδέν. Φυσικά αν θες rss reader χρησιμοποιείς έτοιμο, και δεν κάθεσαι να τον κάνεις μόνος σου από την αρχή (δεν υπάρχει λόγος να επανεφεύρεις τον τροχό)!

    Όσον αφορά το θέμα της ταυτοποίησης/πιστοποίησης:

    Τα email δεν είναι καλός τρόπος πιστοποίησης. Πιστεύω γνωρίζεις πως το SMTP πρωτόκολλο σου δίνει τη δυνατότητα να ορίσεις και τον αποστολέα του email. Το οποίο με λίγα λόγια σημαίνει, με ένα σουπερυπεραπλό php script 5-6 γραμμών μπορώ να στείλω ένα mail σαν monitor@vrypan.com, σαν admin@wordpress.com, admin@blogspot.com, ότι θέλω αποστολέα θέλω. Οπότε εύκολα μπορώ να στείλω και για εγγραφή ένα τέτοιο email και να νομίσει ο άλλος ότι εγώ είμαι όντως ο κάτοχος του blog που επιθυμεί να γραφεί. Με λίγα λόγια, μπορώ να στείλω πολύ εύκολα email με αποστολέα το δικό σου email (px nemerte@gmail.com) και το Monitor να νομίσει ότι όντως εσύ έκανες εγγραφή (όπου για να δεις αν όντως είναι αυθεντικό email πρέπει να δεις τους headers του email…κλάφτα Χαράλαμπε). Οπότε γιαυτό το λόγο απέκλεισα το email σαν σοβαρό τρόπο ταυτοποίησης.

    Από την άλλη μίλησες για IP, να χρησιμοποιείται η ΙΡ σαν υπογραφή κτλ. Η IP δεν μου φαίνεται καθόλου καλό μέσο ταυτοποίησης, καθώς πρώτον δεν παραμένει ίδια για έναν χρήστη, εκτός και αν έχει στατική IP, ενώ από την άλλη μπορεί να αποκρύψει την πραγματική του ΙΡ. Θα σου φέρω τρία απλά παραδείγματα:
    -στην Dial Up σύνδεση κάθε φορά που μπαίνω στο ιντερνετ παίρνω διαφορετική IP
    -μπορώ πολύ εύκολα να επισκεφτώ ένα site χρησιμοποιώντας κάποιον proxy, οπότε πάλι δε φαίνεται η ΙΡ μου
    -υπάρχουν επίσης έτοιμα και πολύ χρήσιμα προγραμματάκια που αυτό που κάνουν είναι να αποκρύπτουν την ip σου. Για παράδειγμα, βρήκα το ακόλουθο δωρεάν πρόγραμμα, στο οποίο δηλώνεται:

    «Hide My IP allows you to conceal your identity on the Internet. Surf anonymously, hide your IP address in email, and un-ban yourself from forums and message boards by changing your IP address anytime you wish. Hiding your IP is as easy as clicking the «Hide IP» button. Change your IP address automatically every few minutes or automatically mask your IP when you start your computer. Download Hide My IP now and protect your right to online privacy.»

    Για τα άλλα δεν έχω να πω τίποτα (δεν είπες και τίποτα που να σηκώνει αντιρρήσεις, απλά μου άνοιξες τα μάτια), απλά και πάλι ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο, ήταν άκρως ενημερωτικό, πιστεύω για όλους.

  6. @par1saktos
    μακάρι να είχα και γω χρόνο, να κάτσω να ασχοληθώ με κάτι το οποίο θα ήταν τόσο χρήσιμο. Μακάρι να είχε χρόνο για να τον ξόδευα τόσο δημιουργικά (και εννοείτε ότι θα ήταν open source).

    Μέχρι να βρω χρόνο όμως, εκτός και αν κάνει κάποιος άλλος την αρχή, θα χρησιμοποιώ τα «ετοιματζίδικα», όπως το greekbloggers που μου φάνηκε αρκετά καλό.

    «free» as in «freedom» not as in «free beer»: ωραίος! 🙂

  7. Ο/Η par1saktos λέει:

    παντως στην περιπτωση του email, το μονιτορ π.χ. θα μπορουσε να σου στειλει ενα αυτοματο reply για να κανεις verify το email αλλιως δεν γινεται η καταχωρηση. Ετσι παρόλο που εσυ εστειλες email με την δικη μου διευθυνση, για να ολοκληρωσεις την διαδικασια θα πρεπει να ξερεις και τους κωδικους του email μου για να μπεις να το κανεις verify… Αυτο δεν νομιζω οτι ειναι και τοσο ευκολο…

  8. @chicken teriyaki (τι nick είναι αυτό?!)

    όσον αφορά αυτά που λες, έχεις ένα δίκιο. Το μοναδικό πράμα που είχα να προσάψω στον Παναγιώτη ήταν ότι λειτούργησε εν μέρει εγωιστικά, κλείνοντας το Monitor χωρίς να ρωτήσει σκεφτεί εμάς. Είχε όλα τα δικαιώματα φυσικά, δικό του ήταν, αλλά υπήρχαν και 1900 άτομα που ήταν γραμμένοι, και άλλοι πόσοι που το χρησιμοποιούσαν για να ενημερώνονται. Μπορεί να μην μόχθησαν για να δημιουργηθεί το Monitor όπως ο Πάνος, αλλά αποτελούσαν και αυτοί κομμάτι του (όπως και μεις). Και για να το κάνω πιο σαφές, όπως έγραψα και σε άλλο blog:
    «είναι σαν να αποφασίζουν όλες οι καπνοβιομηχανίες να κλείσουν. Το δικαίωμα το έχουν, και δε χρειάζεται να ρωτήσουν και κανέναν. Τους καπνιστές τους σκέφτηκε κανείς??»

  9. @par1saktos
    να στείλει email το Monitor που? Δεν έχει κάθε blogger ένα public email, πολλοί από αυτούς (και σωστά) κρατούν το email τους private για να μη το βλέπουν και τους στέλνουν email άσχετοι, ακόμα και αν μέσα σε αυτούς που δε μπορούν να δούν το email είναι και το Monitor.

    Άντε και όσοι έχουν email τους στέλνει confirmation email το Monitor. Οι άλλοι?

  10. @Εvri-pa-s
    νομίζω παρανόησες. Δε ξέρω κατά πόσο όταν συμφωνείς με το disclaimer ενός site αποδέχεσαι μόνο τους όρους ΧΡΗΣΗΣ του, ή και ότι ΕΙΣΑΙ ΣΥΜΦΩΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ. Χωρίς να γνωρίζω, λογικά υποθέτω πως δεν αποδέχεσαι πως το περιεχόμενο του site σε βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Δέχεσαι απλά ότι θα χρησιμοποιήσεις το site, με τους όρους που ορίζονται. Το αν υπάρχουν μέσα θέματα που σε θίγουν *προσωπικά* και όχι αισθητικά, νομίζω είναι άλλο θέμα (nemertes κάνω λάθος?)

    Γι’ αυτό και ένα site σε ενημερώνει αν έχει πορνογραφικό υλικό, αν έχει video με βίαιες σκηνές, mature language, κτλ. Αν μπεις μέσα, δε μπορείς να πεις «Απαπα, θα τους μηνύσω, τι λέξεις είναι αυτές που χρησιμοποιούν». Σε προειδοποίησαν οι άνθρωποι για το τι υπάρχει μέσα, αν θες μη μπαίνεις, αν δε σου αρέσουν δε μπαίνεις. Και άλλο αν σε θίγουν προσωπικά, εκεί ακολουθείς άλλη λογική.

    Για παράδειγμα, μπαίνω στο youtube. Δε μπορώ να τους μηνύσω αν δω ένα offending video, πχ πορνό, γιατί δήλωσα ότι είμαι σύμφωνος με αυτό -μπορεί να υπάρχουν τέτοια video, αλλά εγώ δε μπορώ να πω τίποτα.
    Αλλά, αν δω ένα video που έχει ας πούμε εμένα μέσα, και το video ανεβάστηκε χωρίς την άδεια μου, τότε έχω (πιστεύω) το νόμιμο δικαίωμα να ζητήσω να κατεβάσουν το video και/ή να μηνύσω όποιον το ανέβασε.

  11. Ο/Η adamo λέει:

    @nemertes:
    Η ψηφιακή υπογραφή και η IP address είναι ένοιες ξένες μεταξύ τους. Οπότε δεν μπορείς ξεκινώντας από το:

    Στην Ελλάδα καθιερώθηκε πρόσφατα η αποδοχή της ηλεκτρονικής υπογραφής.

    Να κάνεις το λογικό άλμα και να γράφεις:
    Δηλαδή η καταγραφή του ip σου την ώρα που δηλώνεις ότι αποδέχεσαι τους όρους χρήσης μιας ιστοσελίδας. Αυτό ισοδυναμεί με κανονική υπογραφή.

    Όχι, όχι και πάλι όχι. Και αν δεν έγινα κατανοητός: ΟΧΙ. Η καταγραφή μιας IP σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί υπογραφή. Στην καλύτερη περίπτωση αποτελεί ένδειξη του ποιος μπορεί να είναι χρήστης. Επίσης δεν έχει καμία σχέση με την ψηφιακή υπογραφή γενικότερα ως θέμα.

    Στην περίπτωση που θέλει κάποιος, μπορεί με εισαγγελική εντολή να πάρει τις καταστάσεις από τον πάροχο και να αποδείξει ότι έχεις επισκεφθεί την ιστοσελίδα του, ή ότι έχεις υπογράψει τους όρους χρήσης της ιστοσελίδας του.

    Ακόμα και με εισαγγελική εντολή, χωρίς άδεια της ΑΔΑΕ δεν γίνεται τίποτε.

  12. Ο/Η Nemertes λέει:

    Ωραιότατο το ερώτημα του Evripa. Ίσως ήταν λίγο μπερδεμένο το παράδειγμα.

    Ας γίνω λοιπόν πιο διαφωτιστική. Όταν αγοράζουμε μια εφημερίδα δεν μπορούμε να αποδεχτούμε το περιεχόμενο γιατί δεν το γνωρίζουμε. Αποδεχόμαστε όμως τους όρους χρήσης της εφημερίδας οι οποίοι μεταξύ άλλων λένε ότι την ευθύνη των γραφομένων την φέρει ο γράφων και όχι ο εκδότης. Ανάμεσα σε άλλα λένε πως απαγορεύεται η αναδημοσίευση κλπ.

    Ο όρος χρήσης δεν είναι τυποποιημένο κείμενο και διαφοροποιείται ανάλογα με την περίσταση.

    Πρακτικά στους όρους χρήσης δεν καλούμε κάποιον να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει μαζί μας. Δεν ρωτάμε την γνώμη του. Του λέμε τις συνέπειες που μπορεί να έχει η χρήση ενός προϊόντος. Του αναφέρουμε τις υποχρεώσεις που έχουμε εμείς προς αυτόν και τις υποχρεώσεις που έχει αυτός προς εμάς.

    Στην περίπτωση λοιπόν του «Λεει μεσα με τεραστια γραμματα οτι εισαστε ολοι τρελοι» και του «Απο την στιγμη που με διαβαζετε δεχεστε οτι εισαστε εξωγηινοι» καθώς και του ευρηματικότατου “ΑΥΤΟΚΤΟΝΕΙΣΤΕ” καταλαβαίνεις πως μιλάμε για παρουσίαση μιας άποψης η οποία δεν ζητά την επιβεβαίωση του αναγνώστη. Δεν λέει πουθενά πχ «Για να διαβάσεις το κείμενο πρέπει να είσαι άνω των 18».

    Σημείωση σημαντική. Δεν μπορούμε να αποδεχτούμε κάτι που δεν γνωρίζουμε! Άρα και να με προτρέπει κάποιος να αυτοκτονήσω στο εσωτερικό μιας εφημερίδας δεν μπορεί να απαιτήσει να το αποδετώ, δεδομένου ότι δεν γίνεται σαφές στους όρους χρήσης του. Ακόμη όμως και να γίνεται σαφές, και να διαβάσω την εφημερίδα, το μόνο που μπορεί να συμβεί είναι να θεωρηθεί ηθικός αυτουργός στην αυτοκτονία μου. Η ευθύνη για τα γραφόμενα είναι δική του και η ευθύνη για τις πράξεις δική μου.

    Άλλο η παραδοχή, (statement στα αγγλικά) άλλο ο όρος χρήσης. Καθένας μπορεί να λέει ότι θέλει. Αν αυτό το κάτι μπορεί να έχει συνέπεια -έμμεση ή άμεση) σε μένα, οφείλει να μου το γνωστοποιήσει. Αν θέλει να αποποιηθεί ευθυνών, επίσης πρέπει να μου το γνωστοποιήσει. Θα πρέπει να μου γνωστοποιήσει οτιδήποτε μπορεί να βλάψει εμένα, από την χρήση μιας υπηρεσίας, καθώς και οτιδήποτε θέλει να κάνει σαφές προς αποφυγή μελλοντικών μου αιτημάτων και απαιτήσεων.

    Όλες οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα αναγνώστη και εκδότη ξεκινάνε από την στιγμή που κάποιος προσυπογράφει κάτι.

    Με παραδείγματα που είναι καλύτερο και σε απλά ελληνικά για να γίνει κατανοητό.

    «Δεν φταίω εγώ αν δεν μπορείς να μπεις στο ίντερνετ και κατά συνέπεια δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις την ιστοσελίδα μου.»

    «Δεν φταίω εγώ αν είσαι κάτω των 18, ενώ η νομοθεσία της χώρας σου απαιτεί να είσαι άνω των 18 για να δεις την ιστοσελίδα μου.»

    «Δεν φταίω εγώ αν θες να σβήσεις την ιστοσελίδα σου σήμερα, από την στιγμή που υπέγραψες πως εγώ θα την σβήσω όποτε θέλω ή ακόμη και ποτέ.»

    «Δεν φταίω εγώ αν δώσεις τους κωδικούς του λογαριασμού σου σε άλλον και αυτός μπει και τον κάνει λαμπόγυαλο.»

    Στους όρους χρήσης του δικού μου blog ας πούμε λέω πως μπορώ να σβήσω όποιο σχόλιο θέλω χωρίς να σου δώσω λογαριασμό. Από την στιγμή που γράφεις δεν έχεις δικαίωμα να απαιτήσεις να μην σβήσω το σχόλιό σου, αν εγώ το κρίνω απαραίτητο. Ούτε οφείλω να σου εξηγήσω γιατί το έσβησα.

    Οι δημιουργία όρων χρήσης δεν είναι εύκολη διαδικασία. Αν και έχω γράψει άπειρους για διάφορα projects (εξ’ ου και η μεγάλη πείρα μου στο θέμα), και ο τρόπος σκέψης μου έχει γίνει βίωμα, πάντα περνάω κάποιες ώρες προσπαθώντας να συγκεντρώσω όλα αυτά τα «what if», «τι θα συμβεί αν» δηλαδή, ώστε να είμαι καλυμμένη απέναντι στην κάθε τρελή απαίτηση του χρήστη.

    Σας αφήνω όλο το βράδυ να συσκεφθείτε και να ρωτήσετε απορίες!

  13. Κάτι τέτοιο υποψιάστηκα και γω adamo σχετικά με τις ΙΡ, αλλά αφού τα είπες εσύ σιγουρεύτηκα (έχεις και κάποια θέση). Τώρα αν θα μπορούσες να μου πεις τι είναι και η ΑΔΑΕ, το σχόλιο σου θα ήταν πλήρες για μένα.

  14. Ο/Η Nemertes λέει:

    Ωπς κάτσε βλέπω και άλλα μη νομικά.

    Σχετικά με το email άντε και εγώ σου λέω πως το mail μου είναι το me@me.com . Εσύ θα στείλεις ένα mail εκεί για να βεβαιωθείς πως όντως είμαι εγώ. Αλλά εγώ, εφόσον το mail δεν είναι δικό μου, πώς θα το ανοίξω; Για αυτό κάποιες εταιρείες λένε πως αν δεν είσαστε εσείς που δώσατε το email σας, ενημερώστε μας ώστε να κινηθούμε νομικά, ή απαιτείστε διαγραφή από την υπηρεσία.

    Σχετικά με το ip ο πάροχος έχει πάντα αρχεία όλων των ips ενός χρήστη. Κάτι σαν logs. Άρα μπορεί να βρει πότε και πού ήσουν και βέβαια ποιος ήσουν. Οι proxies μπορούν να δείχνουν στον ιδιοκτήτη μιας σελίδας ότι είσαι άλλος, αλλά ο πάροχος πάντα θα ξέρει ότι ήσουν εσύ! 😉

    Σχετικά με το θέμα του adamo σωστά τα λέει, υπάρχει διαφορά, απλά προσπαθώ να γίνω κατανοητή στον απλό χρήστη. Υπάρχει ένα κουτάκι συνήθως που λέει «αποδέχεστε τους όρους;» Άπαξ και το κάνεις τικ, σημαίνει πως δεν μπορείς μετά να πεις δεν ήμουν εγώ, ούτε να πεις δεν συμφωνώ και να μυνήσεις τον ιδιοκτήτη της ιστοσελίδας. Ο κάτοχος μπορεί με εισαγγελική εντολή, σε συνεργασία με την ΑΔΑΕ ναι, να αποδείξει ότι όντως ήσουν εσύ. Καταλαβαίνεις ότι εισαγγελική εντολή εκδίδεται μόνο εφόσον υπάρχουν ενδείξεις για αξιόποινη πράξη.

    Καλή σας νύχτα!

  15. Ο/Η Nemertes λέει:

    ΑΔΑΕ=Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών.

    Κρεββατάκι μου σου έρχομαι! 🙂

  16. Thanx a lot Nemertes!
    Ακόμα διαβάζω το δικό σου σχόλιο.
    Αύριο σου ‘ρχομαι με νέες απορίες.
    Καλό σας βράδυ!

  17. Τώρα είδα και το δεύτερο σου σχόλιο (τρίτο μάλλον από την αρχή).

    Οκ, αν υπάρξει feedback για το mail που στέλνω έχει και καλώς (σαφώς και δεν θα έρθει σε μένα το email, αλλά στον πραγματικό κάτοχο του email, ακόμα και αν το έστειλα εγώ με fake address). Απλά και στο Monitor, και στο greekbloggers που γράφτηκα πρόσφατα απαιτούσε την αποστολή και μόνο ενός email, και όχι να γίνει verify του email σε δεύτερο επίπεδο.

    Για το θέμα του log του ISP, ομολογώ ότι δε μου πέρασε καν από το μυαλό ότι καταγράφονται εκεί οι IPs όλων των πελατών του provider, όποτε οι proxηδες (και τα άλλα προγράμματα) ναι μεν σου εξασφαλίζουν ανώνυμο surf, αλλά αν τεθεί νομικό ζήτημα μπορεί ένα site, με τη βοήθεια του ISP σου, και κατόπιν εισαγγελικής παρέμβασης -σε συνεργασία με τον ΑΔΑΕ- να βρει ποιος ήσουν πραγματικά, δηλαδή να βρει την IP σου και άρα όλα τα στοιχεία σου (καλά τα είπα Κυρία?)

    Ομολογώ ότι με τα μέχρι στιγμής σχόλια έμαθα όσα δεν έχω μάθει πάνω στο συγκεκριμένο θέμα όλα αυτά τα χρόνια (όχι πως κοιτούσα και ποτέ τι έγραφαν τα γράμματα πάνω από το checkbox «I agree»…)

  18. Ο/Η chicken teriyaki λέει:

    Δεν ξερω αν θα φανει χρησιμο σε κατι, αλλα το γραφω ουτως ή αλλως. Πιο παλια ο βρυπαν εδινε την ευκαιρια στους μπλογκερ να ανεβασουν μπανερ τους στο μονιτορ. Αυτο επρεπε να ειναι συγκεκριμενων διαστασεων και αποθηκευμενο σε δικο τους σερβερ. Εκεινο που χρειαζοταν να κανουν ειναι να το δημοσιευσουν στο πλαισιο ενος ποστ τους και να στειλουν ενα ημεϊλ στον βρυπαν με το λινκ του ποστ.

    Οσο για το ημεϊλ που αναφερθηκε… το ευκολοτερο πραγμα ειναι να φτιαξεις εναν λογαριασμο ειτε στο yahoo ειτε στο hotmail τον οποιο θα χρησιμοποιεις μονο για τις συναλλαγες σου με την υπηρεσια του μονιτορ.

  19. @chicken teriyaki
    Όσον αφορά το email, όντως θα μπορούσε ο καθένας να κάνει ένα public email το οποίο να το χρησιμοποιεί για το Monitor και μόνο (ή γενικά, για το blog του, εφόσον ο καθένας θα μπορεί να το δεί και να του στείλει email). Μάλλον, όσοι δεν είχαν ήδη public email και δε θα θέλαν να δημοσιοποιήσουν το email τους. Και εντάξει, αν είναι να κάνεις email κάντο στο gmail, όχι σε Yahoo! και hotmail και mail.gr…

    Επίσης όσον αφορά το banner, μου φαίνεται καλή ιδέα, απορώ γιατί το σταμάτησε ο Πάνος, και εύχομαι να το κάνουν και άλλοι agregators.

  20. Ο/Η adamo λέει:

    Οχυρωμένε,

    Φυσικά και εάν καταφέρει κάποιος να συντονίσει τόσο πολύ κόσμο θα μπορέσει να σε βρει. Αλλά αν εσύ μπαίνεις από ένα ISP στην Ελλάδα και χρησιμοποιείς ένα jumpoint στην Κίνα και από εκεί ένα annonymizing proxy σε άλλη χώρα, λίγες είναι εκείνες οι περιπτώσεις που θα καταφέρει κάποιος να συντονίσει τόσο κόσμο για να βρει τον άνθρωπο που ψάχνει.

    Όσο για το tick στην αποδοχή όρων που γράφει η Nemertes είναι λίγο σαν τα ψιλά γράμματα. Αλλά για να είμαι ακριβής πρέπει να αναζητήσω νομική βοήθεια και αυτή τη στιγμή δεν είναι εύκολο.

  21. Ο/Η Nemertes λέει:

    Καλημέρες. Μπήκα να πάρω το κειμενάκι πάλι.

    Σχετικά με τα ψεύτικα emails εννοιείται πως γίνεται. Απλά, σε βάζει σε μία διαδικασία. Πρακτικά ταυτοποίηση δεν μπορεί να γίνει πέραν του ip και όπως λέει και ο adamo ίσως πρέπει να πάει μακρυά η βαλίτσα. Απλά αν ο εισαγγελέας θέλει, πάει. Ξέρω περίπτωση πριν 3 χρόνια με κοπέλα η οποία δικαιώθηκε και αποζημιώθηκε για παρενόχληση που της έκανε τρίτος σε chat room.

    Σχετικά με το θέμα τικ-αποδέχομαι είναι όντως τα ψιλά γράμματα. Κανείς δεν τα διαβάζει αν και έχουν όλη την ουσία. Εννοείται πως για να πας στα δικαστήρια τα ψιλά γράμματα είναι ακριβώς ότι χρειάζεσαι! 😉

  22. Παράθεμα: Νομικά και όχι μόνο « Η Νημερτής

  23. Να κάνω μία κουτοπόνηρη ερώτηση adamo/Nemertes?

    Βασίζομαι στα λεγόμενα της Nemertes:
    «Σχετικά με το θέμα τικ-αποδέχομαι είναι όντως τα ψιλά γράμματα. Κανείς δεν τα διαβάζει αν και έχουν όλη την ουσία. Εννοείται πως για να πας στα δικαστήρια τα ψιλά γράμματα είναι ακριβώς ότι χρειάζεσαι!
    »

    Δεν είναι πολύ εύκολο, στον ψηφιακό κόσμο των ιστοσελίδων, να τροποποιώ δυναμικά και όποτε με βολεύει το disclaimer ενός site (τα «ψιλά γράμματα«), ώστε να είμαι καλυμμένος σε κάθε περίπτωση που μπορεί να προκύψει?

    Ας το κάνω πιο απλό και συγκεκριμένο.

    Έστω ότι είμαι το Monitor και προκύπτει το «Μιραντολινικό» θέμα. Αυτή λέει πως δεν αναφέρω πουθενά πως ο εγγεγραμμένος δεν μπορεί να διαγραφεί, εγώ λέω πως ο εγγεγραμμένος έχει δικαίωμα εγγραφής μόνο, και υπάρχει εκεί ένα κενό (ας πούμε ότι για να είναι πλήρως νομικά καλυμμένο το Monitor θα έπρεπε να αναφέρει ρητά πως «ο χρήστης δε μπορεί να διαγραφεί από το Monitor»). Έρχεται λοιπόν ο Πάνος κάποια στιγμή και συμπληρώνει στο disclaimer, «Ο χρήστης δεν έχει το δικαίωμα να διαγραφεί από το Monitor». Και τη στιγμή εκείνη αποκτά όλο το δίκιο, σωστά?

    Το παράδειγμα θα μπορούσε να είναι καλύτερο, με κάποια ιστοσελίδα στην οποία προκύπτει ένα σοβαρό νομικό ζήτημα με κάποιο πελάτη, και στην οποία περίπτωση οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας για να μην υποστούν τις νομικές συνέπειες τροποποιούν μετέπειτα το disclaimer. Αλλά δε μου ρχεται κανένα καλό παράδειγμα τώρα.

    Οπότε:
    σε μία τέτοια περίπτωση, πού θα βρει η Μιραντολίνα το δίκιο της? (δεδομένου ότι ας πούμε με το αρχικό disclaimer είχε δίκιο, δεν ανέφερε ο Παναγιώτης ότι ο χρήστης δεν έχει το δικαίωμα διαγραφής, ενώ το μετέπειτα -τροποποιημένο- disclaimer δίνει όλο το δίκιο στον Παναγιώτη.)

    Μπορεί η Μιραντολίνα να είχε κάνει copy paste ή save την αρχική σελίδα του disclaimer, ή να την είχε τυπώσει, αλλά ποιος μου λέει πως δεν τροποποίησε μόνη της τα γραφόμενα αφού τα κατέβασε και πριν τα τυπώσει, ώστε να είναι με το μέρος της?

    Τα disclaimer κατατίθενται σε κάποιο συμβολαιογράφο ώστε να μην μπορούν να αλλάξουν αυθαίρετα ανα πάσα στιγμή? Αν ναι, το κάνουν αυτό τα sites? Αν δεν το κάνουν, δε μπορούν άραγε ανά πάσα στιγμή να το αλλάξουν? Στην περίπτωση που το αλλάξουν, πως βρίσκει ο καθένας το δίκιο του (πως μπορεί να αποδείξει ο πελάτης οτι το disclaimer άλλαξε)? Αρκεί να γράψω ένα disclaimer στο site μου, ή για να είμαι εντελώς καλυμμένος πρέπει να παω σε συμβολαιογράφο?
    Ποιο είναι το νόημα της ζωής?

  24. Ο/Η parafonos λέει:

    Το ποστ αλλά και τα comment τέλεια 😉

  25. Το post είναι απλά το προσάναμα (…και σιγά το post 🙂 ). Μέχρι που σκέφτομαι να το σβήσω και να βάλω στη θέση του τα σχόλια μόνο. Ή τουλάχιστον, να έχω στην αρχή του post μία παραπομπή κατευθείαν στα σχόλια, μην τυχόν διαβάσει κανείς το post και ξενερώσει και δε κοιτάξει τα σχόλια που έχουν ΠΟΛΛΑ να πουν.

  26. Ο/Η George Moschovitis λέει:

    Ευχαριστώ για την θετική αναφορά στο Cull.gr. Όσον αφορά το θέμα των buttons με έχουν ενημερώσει και άλλοι και ετοιμάζω κάποιες εναλλακτικές λύσεις. Aν έχεις κάποιες άλλες παρατηρήσεις θα χαρώ να τις ακούσω (μπορείς να μου στείλεις ένα email)

  27. George,
    έννοια σου και όταν βρω χρόνο θα σου στείλω email. Απλά αυτό τον καιρό καιγόμαστε…

  28. Ο/Η Panayotis Vryonis λέει:

    Δεν θα σταθώ στα νομικά, έχω γράψει τις σκέψεις μου.

    Να δώσω μερικά hints όμως σε όποιον πάει να *υλοποιήσει* κάτι σαν το monitor. Ας κατεβάσει το lilina (http://lilina.cubegames.net/) για να δει ένα απλό feed aggregator. Όλα θα δουλεύουν μία χαρά, μέχρι τα feeds να ξεπεράσουν τα 50-100 και όσο οι χρήστες είναι τρείς και ο κούκος.

    Το θέμα είναι ότι όλα αυτά που θεωρείτε απλά, όταν αλλάξεις κλίμακα και από 10 feeds πάς στα 1000… τα πράγματα σκουραίνουν… Ίσως το script που θα κάνει poll τα feeds όλων των blogs να χρειάζεται και μία ώρα, ίσως και περισσότερο. Και τί γίνεται με τα διάφορα encodings; RSS (διάφορες version), ΑΤΟΜ; Timezones; Τί γίνεται όταν οι εγγραφές στον πίνακα των posts είναι της τάξης του 10^6, πώς κάνεις αποδοτικά τα select; Και όταν αρχίσεις να έχεις μερικές δεκάδες χιλιάδες pageviews την μέρα, πώς υλοποιείς ένα επλέκτικό caching για να μην τα παίξει ο server σου, ώστε να έχεις ταχύτητα αλλά και personalization;

    Δεν λέω ότι τα παραπάνω δεν λύνονται, προφανώς και λύνονται. Απλά παύει να είναι τόσο απλό όσο φαίνεται 🙂

  29. Όντως Παναγιώτη! Ήταν θέματα που δε σκέφτηκα, και θα έπρεπε σίγουρα να σκεφτώ (λόγω της επιστήμης που σπουδάζω), καθότι για να δεις κατά πόσο ένα σύστημα είναι όντως καλό πρέπει να ελέγξεις και πόσο καλό scaling έχει.

    Μπορεί για λίγες εγγραφές να δουλεύει όντως καλά, αλλά αυξάνοντας τον αριθμό των εγγραφών τίθονται πάρα πολλά θέματα και δημιουργούνται πολλά προβλήματα, από υπερβολική καθυστέρηση απάντησης ερωτημάτων μέχρι ολική αποτυχία του συστήματος (άλλωστε εκεί βασίζονται και η DoS επιθέσεις…).

    Άλλωστε, κάτι παρόμοιο μας διδάσκει και η ανάλυση πολυπλοκότητας των αλγορίθμων: μπορεί να κάνεις ένα πρόγραμμα που να έχει πολύ μεγάλη-κακή πολυπλοκότητα, το οποίο σημαίνει πως αν δε σχεδιάσεις κάτι καλύτερο (με καλύτερη πολυπλοκότητα), το πρόγραμμα σου μπορεί να τρέχει φοβερά γρήγορα για λίγες εγγραφές, αλλά όσο αυξάνεται το μέγεθος των εγγραφών η καθυστέρηση αυξάνεται εκθετικά (μπορεί και πιο γρήγορα).

    Οπότε όποιος έχει χρόνο και θέλει να ασχοληθεί με το σχεδιασμό ενός feed agregator, καλά θα κάνει να λάβει υπόψην του και όσα είπε παραπάνω ο Παναγιώτης.

  30. Ο/Η Μπούλης λέει:

    Συμφωνώ με τον Παναγιώτη. Πολλές δυσκολίες βγαίνουν όταν αυξάνεται η κλιμάκωση του συστήματος. Επίσης κάποια πράγματα που φαίονται απλά δεν είναι όταν θες να καλύψεις όλες τις περιπτώσεις.
    Λες π.χ. ότι
    Βήμα 1ο: πάω στο site του Monitor και βάζω το url του feed του blog μου, και κάνα δυο στοιχεία ακόμα για την πάρτη μου. Τα στοιχεία αυτά, και κυρίως το url του feed μου καταχωρούνται στη βάση.

    Το url πρέπει:
    – Να έχει domain που υπάρχει
    – Να υπάρχει το υπόλοιπο κομμάτι του και να μην επιστρεφει HTTP 404 (τελείως διαφορετικός χειρισμός από την πρώτη περίπτωση).
    – Να έχει valid xml, που μπορεί να μην έχει επειδή ένα post περιέχει κάποιους περίεργους χαρακτήρες. Αλλά να πρέπει και να το κάνεις parse μετά από 5 μέρες που θα φύγει το post από το feed. Προφανώς αυτόματα.
    – Και αφού το κάνεις parse να πρέπει να καταλάβεις τι είδους feed είναι. Atom ή RSS; Και αν είναι Atom τo xmlns είναι http://purl.org/atom/ns# ή http://www.w3.org/2005/Atom; Γιατί τα πεδία που πρέπει να διαβάσεις είναι διαφορετικά.
    Επίσης τι γίνεται με την html που υπάρχει embedded στο feed;
    Tι συμβαίνει αν ο blogger αλλάξει το ονομα του blog του και θες να είναι up-to-date ;

    Προφανώς για όλα υπάρχει λύση. Απλά κάποιες φορές δεν είναι τόσο απλή όσο φαίνεται.

  31. Οκέι Μπούλη, γκοτ δε πόιντ.
    Καλά και συ, πήρες κυριολεκτικά αυτό που είπα:
    «Βήμα 1ο: πάω στο site του Monitor και βάζω το url του feed του blog μου, και κάνα δυο στοιχεία ακόμα για την πάρτη μου. Τα στοιχεία αυτά, και κυρίως το url του feed μου καταχωρούνται στη βάση.»

    Εννοείται πως και την πιο απλή καταχώρηση να κάνεις, πχ [ username, email ], πρέπει να ελέγξει αν υπάρχει ήδη το username, αν περιέχει μη αποδεκτούς χαρακτήρες, αν είναι πολυ μεγάλο, αν το email είναι αποδεκτό, υπαρκτό, και όλα αυτά για την πιο απλή καταχώρηση. Δεν εννοούσα πως θα πάρει κάποιος τα παραπάνω βήματα και θα τα κάνει πρόγραμμα! 🙂

    Οι έλεγχοι εγκυρότητας είναι ένα κουραστικό και δύσκολο κομμάτι, αλλά νομίζω είναι πιο πολύ θέμα debbuging, και όχι σχεδιαστικών αποφάσεων. Τα καλά έρχονται στην κλιμάκωση, όπως λέει και ο Παναγιώτης…

    Αξιέπαινη δουλειά πάντως Μπούλη, καλή συνέχεια! (και βάλε και κάνα χρωματάκι, σαν νοσοκομείο είναι, πολύ ασπρίλα ρε παιδί μου… 🙂 )

  32. Ο/Η adamo λέει:

    Εγώ πάλι θα ήθελα να μας πει ο Μπούλης τι software χρησιμοποίησε. Αν είναι δικό του, τι χρησιμοποίησε για να το αναπτύξει.

    Και να το αφήσει απλό και άσπρο. 90% του προγράμματος γίνεται στο 90% του χρόνου. Το άλλο 10% γίνεται επίσης στο 90% του διαθέσιμου χρόνου 🙂

  33. Ο/Η Μπούλης λέει:

    Είναι 100% handmade. Χρησιμοποίησα απλή ASP χωρίς κανένα extra component. Βάση: SQL server 2005 αλλά θα μπορούσε να είναι και Access. Ούτως ή άλλως όλη η δουλειά γίνεται offline. Οι σελίδες στατικοποιούνται και μεταφέρονται στο http://mpoulis.50webs.com/ , το οποίο από ότι εχω καταλάβει είναι Linux…

  34. @adamo,
    ναι μεν «απλότητα» (βλέπε και γοογλ) αλλά, ξέρω γω, κατιτίς έτσι να σπάει η μονοτονία δε θα ήταν και άσχημο…

    @Μπούλης,
    Microsoftάκια σε βλέπω ε? (ASP, SQL Server, Access).
    Δε νομίζω να το εννοούσες αυτό με την Access?!

  35. Ο/Η Μπούλης λέει:

    Είναι εφαρμογή που «χτυπιέται» από έναν μόνο χρήστη και έχει διαθέσιμο σχεδόν το 100% της CPU ενός ολόκληρου PC. Προφανώς και το εννοούσα. Μάλιστα δεν χρειάζεται ολόκληρη η Access. Αρκούν οι MDAC drivers που υπάρχουν στο standard installation του IIS. Και με εκατοντάδες χιλιάδες records, δεν θα έχει πρόβλημα.

  36. @Μπούλης,
    Μισό, χτυπιέται από έναν στην ενημέρωση της βάσης, στο select όμως? Κάθε φορά που ένας χρήστης ζητάει να δει τα blogs? Η μήπως δημιουργείς την αρχική σελίδα ανά τακτά διαστήματα, και κάθε φορά που ζητείται από κάποιον χρήστη επιστρέφεις αυτή την -στατική- σελίδα?

    «Και με εκατοντάδες χιλιάδες records, δεν θα έχει πρόβλημα.»

    Δεν ήξερα ότι έχει τέτοιες δυνατότητες η access. Και πάλι απίθανο μου φαίνεται! Τι μαθαίνει κανείς…

  37. Ο/Η Μπούλης λέει:

    @Ψηφιακά Οχυρωμένος
    Ισχύει το δεύτερο όπως ακριβώς το είπες. Οι σελίδες του website δημιουργούνται offline και μεταφέρονται στο http://mpoulis.50webs.com/. Ο χρήστης χτυπάει ένα απλό στατικό html.
    Τα προβλήματα της Access δεν έχουν να κάνουν με το μέγεθος της βάσης. Τα προβλήματα (που ίσχυαν την εποχή του IIS 5) ήταν τα memory leaks που έκανε ο MDAC driver όταν οι χρήστες ξεπερνούσαν κάποιο όριο.
    Και εκατομυρια records να υπάρχουν, σε ένα μηχάνημα, με ένα χρήστη και τα κατάλληλα index το αποτέλεσμα είναι άμεσο. Το πρόβλημα είπαμε είναι στην κλιμάκωση. Στη δική μου περίπτωση η κλιμάκωση από πλευράς αριθμού χρηστών δεν είναι πρόβλημα γιατί χτυπιούνται στατικά αρχεία, που δεν σερβίρονται άμεσα ακόμη και αν η cpu είναι κολλημένη στο 100%.

  38. @Μπούλης,
    οκ, ευχαριστώ πολύ για την ενημέρωση και τον χρόνο που δαπάνησες να εξηγήσεις σε έναν άσχετο περί της αρχιτεκτονικής του συστήματος σου και περί Access.

    Καλή συνέχεια!
    (…και καλή κλιμάκωση! Γιατί τα blogs αυξάνονται, και όπου να ναι θα περάσεις και συ την «κλιμακτήριο»…)

  39. Ο/Η Μπούλης λέει:

    Thanx.
    Project χωρίς προβλήματα είναι τζατζίκι χωρίς σκόρδο. Χάνει και το ενδιαφέρον του όταν ολα πάνε ΟΚ…

  40. Παράθεμα: Δια ιστορικούς λόγους

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.