Εδώ καίγεται το δάσος (=δημοκρατία), και σεις κοιτάτε το δάχτυλο (=φυλάκιο)

Οι εικόνες της προηγούμενης Πέμπτης μας έκαναν να νιώσουμε ντροπή. Όχι για την τέντα που κάηκε. Αλλά για την χρήση του ένδοξου μνημείου από όλους τους δημοσιογραφίσκους για να συγκινήσουν τον τηλεθεατή και να του δημιουργήσουν αισθήματα οργής και αγανάκτησης απέναντι στους φοιτητές. Γιατί δε ντράπηκαν ούτε μία στιγμή να χρησιμοποιήσουν το μνημείο για να στρέψουν την κοινή γνώμη εναντίον μας.

Πήραν το κάψιμο του φυλακίου και το έκαναν «Βεβήλωση του Μνημείου», με τεράστια γράμματα. Και δωσ’ του επίκληση στο συναίσθημα, και δωσ΄του συνεντεύξεις από γεροντάκια και ημιμαθείς περαστικούς που το μόνο που κατάλαβαν είναι ότι κάποιοι αλήτες φοιτητές βεβήλωσαν το μνημείο για το «πώς νιώθεται για το συμβάν». Και η παραπληροφόρηση καλά κρατεί…

Δε θα πω ότι με άφησε ασυγκίνητο η εικόνα του φυλακίου που καίγονταν. Αν μπορούσα ο ίδιος θα σταματούσα τον ανεγκέφαλο που έβαλε φωτιά στο μνημείο και ζημίωσε τριάντα χιλιάδες φοιτητές, δίνοντας ισχυρό άλλοθι στα ΜΑΤ για το ξύλο και τα δακρυγόνα που έριξαν.

Ναι, οργίστηκα, δε μου άρεσε η εικόνα, αλλά πιο πολύ οργίστηκα με την αποσιώπηση του πραγματικού γεγονότος, τη βεβήλωση της ελευθερίας και της δημοκρατίας από τα ΜΑΤ και την κυβέρνηση, την τρομοκρατία της αστυνομίας, τον ψυχικό και σωματικό βιασμό των φοιτητών, τη βεβήλωση του αγώνα μας στο όνομα της «βεβήλωσης του μνημείου».

Το μνημείο δεν αμαυρώθηκε από τη φωτιά στο φυλάκιο. Αμαυρώθηκε από το αίμα των φοιτητών στα πλακάκια του. Από το αίμα των φοιτητών που διαμαρτύρονταν για το ίδιο πράγμα για το οποίο πέθαναν όσοι τιμάμε στο μνημείο. Για τη δημοκρατία. Γιατί την Πέμπτη αιμορραγούσε η δημοκρατία. Βεβηλώθηκε η δημοκρατία.

Αν κάποιοι εκει «πάνω» μας κοιτάζουν και στεναχωριούνται, δεν είναι επειδή κάηκε το φυλάκιο.
Είναι επειδή η κυβέρνηση κατέστειλε βίαια και φασιστικά την πορεία των φοιτητών που διαμαρτύρονταν για τη δημοκρατία που θα πρεπε να έχουμε. Δημοκρατία. Μία έννοια για την οποία πέθαναν αυτοί, και τώρα χρησιμοποιούν το μνημείο τους για να νομιμοποιήσουν τα αντιδημοκρατικά μέτρα των κυβερνώντων. Βίαιη, αντιδημοκρατική, απάνθρωπη και φασιστική καταστολή στο όνομα όσων πέθαναν για τη δημοκρατία. Ειρωνία?

Ελλάδα 2007: όταν ο σεβασμός της δημοκρατίας περιορίζεται στο σεβασμό των μνημείων, αγνοώντας τα ΜΑΤ που λίγα μέτρα παραπέρα ραντίζουν «δημοκρατικά» τους φοιτητές με χημικά, ανοίγουν «δημοκρατικά» τα κεφάλια της νεολαίας που μάχετε ενάντια στη αντιδημοκρατική κυβέρνηση για ένα καλύτερο αύριο.

Ντροπή σας.

ελεύθερη διασκευή διαλόγου από την ταινία «V for Vendetta«:

Β.Π.: Μα γιατί δεν πεθαίνει το φοιτητικό κίνημα! Tόσα δακρυγόνα και χημικά του ρίξαμε, τόσο ξύλο φάγανε οι φοιτητές, τόσο κόπο κάναμε να στρέψουμε την κοινή γνώμη εναντίον του, τόσες συλλήψεις, τόση ψυχολογική και σωματική βία.

Φ/Κ: Γιατί κάτω από το σώμα του φοιτητικού κινήματος υπάρχει μια ιδέα. Και οι ιδέες είναι αλεξίσφαιρες.

Advertisements

About Γιώργος Μαργαρίτης

Υπάρχουν πολλά τα δρώμενα.
This entry was posted in Εκπαίδευση, αστυνομία. Bookmark the permalink.

5 Responses to Εδώ καίγεται το δάσος (=δημοκρατία), και σεις κοιτάτε το δάχτυλο (=φυλάκιο)

  1. Ο/Η ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ λέει:

    «Δε θα πω ότι με άφησε ασυγκίνητο η εικόνα του φυλακίου που καίγονταν. Αν μπορούσα ο ίδιος θα σταματούσα τον ανεγκέφαλο που έβαλε φωτιά στο μνημείο και ζημίωσε τριάντα χιλιάδες φοιτητές, δίνοντας ισχυρό άλλοθι στα ΜΑΤ για το ξύλο και τα δακρυγόνα που έριξαν.»

    Και λέγοντας αυτό με βρίσκεις σύμφωνο σε ότι γράφεις.

    Επιμένω ότι αν θεωρούμε τους εαυτούς μας εξυπνότερους από τον Πιπερόριζα-Ζαρντινιέρα-Πολύδωρα, πρέπει να το αποδείξουμε.

  2. Ο/Η Oneiros λέει:

    Ούτε κι εμένα με άφησε ασυγκίνητο, αλλά,

    Το μνημείο δεν αμαυρώθηκε από τη φωτιά στο φυλάκιο. Αμαυρώθηκε από το αίμα των φοιτητών στα πλακάκια του. Από το αίμα των φοιτητών που διαμαρτύρονταν για το ίδιο πράγμα για το οποίο πέθαναν όσοι τιμάμε στο μνημείο. Για τη δημοκρατία. Γιατί την Πέμπτη αιμορραγούσε η δημοκρατία. Βεβηλώθηκε η δημοκρατία.

    ..πέστα γαμώτο. Βούρκωσα όταν είδα την σκηνή αυτή, με την εμπρηστική φωτοβολίδα («κρότου – λάμψης», και καλά) να σκάει πάνω απ’ τα κεφάλια των παιδιών. Και τελικά, ποιός έλληνας δημοκράτης είναι δυνατό να μην ένιωσε το ίδιο; (άσχετα με την εκλογίκευση που ακολούθησε στα κεφάλια πολλών, λόγω του ηρεμιστικού σπικάζ)

  3. Παράθεμα: Πολιτικό blog » Blog Archive » Ορισμένες φορές είναι αδύνατο…

  4. Ο/Η Cyberella λέει:

    Τι είναι πιο θλιβερό? Τα ματωμένα πλακάκια της Πλατείας Συντάγματος ή η διαστρέβλωση της ουσίας των διαδηλώσεων από τα μμε επειδή η αλήθεια δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα κάποιων;

  5. Παράθεμα: Ιός, "περί βεβήλωσης" - Από την προβοκάτσια στην προπαγάνδα « Γιώργος Μαργαρίτης

Σχόλια με κεφαλαία ή greeklish απαγορεύονται αυστηρώς και διώκονται ποινικά. Οι συγγραφείς τους θα υποστούν αποτρόπαια βασανιστήρια. (μετάφραση στα Χρυσαυγίτικα: Μι γράφης με κεφαλέα κε greeklish).

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s