Ιός, «περί βεβήλωσης» – Από την προβοκάτσια στην προπαγάνδα

Ένα γαμάτο άρθρο από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (19/3/2007). Είναι όσα λέγαμε εδώ και πόσες μέρες για τη «Βεβήλωση του Μνημείου», γραμμένα όμως από την δημοσιογραφική ομάδα του Ιού. Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με ένα άρθρο.

Από την προβοκάτσια στην προπαγάνδα

Μνημείο της άγνωστης είδησης

Μια συλλογική κρίση αμνησίας έχει κυριεύσει τη χώρα μας, αφού κανείς δεν θυμάται ότι το επεισόδιο στον Αγνωστο Στρατιώτη έχει ξανασυμβεί πριν από λίγα χρόνια, χωρίς να ακολουθήσει η καταιγίδα προπαγάνδας που ζούμε επί δέκα μέρες.

Η πιο πολυπαιγμένη σκηνή στα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια είναι με διαφορά, τις τελευταίες μέρες, η εικόνα του φλεγόμενου φυλακίου μπροστά στο μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη.

Η εικόνα αυτή συνοδεύεται από την πανομοιότυπη φράση που διατυπώνουν όλοι όσοι αναφέρονται στο ζήτημα αυτό. Από τον πρωθυπουργό της χώρας και όλους τους πολιτικούς μέχρι τους σχολιαστές των τηλεοπτικών παραθύρων και τους κεραυνοβολημένους περαστικούς.

Ολοι μάς βεβαιώνουν ότι είναι πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό:

«Ουδέποτε στα 32-33 χρόνια από τη Μεταπολίτευση δέχτηκε επίθεση και βεβηλώθηκε ο ιερός χώρος του μνημείου», λέει ο ένας. Για να προσθέσει ο άλλος «ακόμα και οι γερμανοί και οι ιταλοί κατακτητές σεβάστηκαν το μνημείο» και να συμπεράνει ο τρίτος «ούτε στα Δεκεμβριανά δεν συνέβη κάτι παρόμοιο».

Αφήνουμε κατά μέρος τις ιστορικές αναφορές και τις ανακρίβειες που περιέχουν. Θα μας δοθεί η ευκαιρία σε άλλη έρευνα να αποκαταστήσουμε την ιστορική αλήθεια. Προσπερνάμε επίσης και τον παραπλανητικό ισχυρισμό ότι βεβηλώθηκε το μνημείο.

Το μεγάλο ψέμα

Στην πραγματικότητα, πυρπολήθηκε το φυλάκιο του επόπτη και μάλιστα κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, δηλαδή από την προμελετημένη ενέργεια δύο μόνο ατόμων. Το μνημείο έμεινε ανέπαφο, ενώ ακόμα και συνθήματα γράφτηκαν μόνο στα φυλάκια.

Αν ήθελε κανείς να ακριβολογήσει, θα έπρεπε να παρατηρήσει ότι την πραγματική βεβήλωση την είδαμε κατά την επίθεση των ΜΑΤ στον ίδιο χώρο και την εκτόξευση των βομβών κρότου και λάμψης πάνω στα κεφάλια των διαδηλωτών (και όχι, βεβαίως, των εμπρηστών του φυλακίου).

Αλλά όλες αυτές οι ανακρίβειες περί βεβήλωσης και καταστροφής του μνημείου είναι συνήθεις δημοσιογραφικές και πολιτικές υπερβολές. Δεν θα άξιζε να τις αναφέρει κανείς, αν δεν υπήρχε στη βάση όλων αυτών των παρατηρήσεων μια χοντροκομμένη απόπειρα απόκρυψης της αλήθειας.

Όλοι οι σχολιαστές επιμένουν μονότονα ότι «κανείς δεν διανοήθηκε μέχρι σήμερα να εκδηλώσει επιθετικές διαθέσεις κατά του χώρου του μνημείου». Αλλά αυτός ο καταιγισμός δηλώσεων, σχολιασμών και φραστικών εκρήξεων έχει ένα κοινό χαρακτηριστικό: βασίζεται σε ένα μεγάλο ψέμα.

Όχι μόνο δεν ισχύει αυτή η βεβαιότητα, αλλά έχει συμβεί πριν από λίγα χρόνια πανομοιότυπο περιστατικό, και μάλιστα στη διάρκεια συλλαλητηρίου κατά της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης της τότε κυβέρνησης.

Υπάρχει μόνο μια ουσιώδης διαφορά: το επεισόδιο εκείνο δεν μονοπώλησε τις ειδήσεις, ούτε έγινε αφορμή για να ξεσπάσει το κύμα της βίας κατά διαδηλωτών, το πνίξιμο της Αθήνας στα χημικά και οι μαζικές συλλήψεις. Πήρε τη θέση που του άξιζε: στα ψιλά των εφημερίδων.

Δεν έχουν περάσει ούτε εννιά χρόνια από τότε που, κατά τη διάρκεια μαζικού μαθητικού συλλαλητηρίου κατά της «μεταρρύθμισης Αρσένη» και τη στιγμή που η πορεία περνούσε από το μνημείο του Αγνώστου, σημειώθηκε επίθεση δύο ατόμων με μολότοφ κατά του χώρου των φυλακίων.

Ηταν το πρωί της 26ης Νοεμβρίου 1998. Αν μάλιστα θέλει κανείς να επιχειρήσει μια σύγκριση των δύο επεισοδίων, θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η επίθεση του 1998 ήταν πολύ σοβαρότερη, εφόσον στόχος ήταν και το φυλάκιο και το ίδιο το μνημείο, αλλά και η ίδια Βουλή πίσω του!

Η είδηση μνημονεύτηκε σε όλες τις εφημερίδες χωρίς δραματικούς τόνους και ιδιαίτερες φανφάρες. Χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τα ρεπορτάζ αυτά δημοσιεύουμε στις τελευταίες στήλες. Η ομοιότητα με το πρόσφατο περιστατικό είναι προφανής. Εκεί όπου διαφέρουν εντελώς τα δύο περιστατικά είναι στην αντιμετώπισή τους από τη Δικαιοσύνη, την κυβέρνηση, τα κόμματα και τα ΜΜΕ.

  • Ούτε ασκήθηκε τότε (όπως συνέβη τώρα) δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για την πράξη αυτή.
  • Ούτε επισκέφτηκε τότε το μνημείο αντιπροσωπεία του ΠΑΣΟΚ (ή της τότε αντιπολίτευσης, δηλαδή της Ν.Δ.) για να καταθέσει ένα λουλούδι και να καλέσει το λαό να τους μιμηθεί, όπως έκανε τις προάλλες ομάδα βουλευτών υπό τον κ. Πάγκαλο.
  • Ούτε πέρασε από το μυαλό του τότε πρωθυπουργού να κάνει ειδική δήλωση για το θέμα.
  • Η υπόθεση δεν έφτασε στη Βουλή, ούτε ανταλλάχθηκαν επιχειρήματα σε υψηλούς τόνους μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, όπως ακριβώς συνέβη τις προάλλες μεταξύ των κυρίων Αλευρά και Σούρλα. Και βέβαια δεν έφτασε η προπαγανδιστική φρενίτιδα σε σημείο που να εγκαλείται περίπου ως μειοδότης ο αντιπρόεδρος της Βουλής με τις γνωστές «υπερπατριωτικές» καταβολές.
  • Αλλά η σοβαρότερη διαφορά είναι ότι τότε (το 1998) όλα τα μέσα ενημέρωσης είχαν κρατήσει μια σοβαρή θέση και δεν έπνιξαν τη μεγάλη είδηση κάτω απ’ τους καπνούς μιας μολότοφ: Δεν έθαψαν την ογκώδη πορεία (μαζικότερη από όλες τις τελευταίες) πίσω από την πρωτοβουλία δυο νέων που, κινούμενοι από άγνωστα κίνητρα, θέλησαν να επιχειρήσουν κάτι πιο προκλητικό από την πυρπόληση τραπεζών και αυτοκινήτων.
  • Οι εφημερίδες ανέφεραν την είδηση στις εσωτερικές σελίδες. Κάποιες δεν έκαναν καμιά αναφορά (π.χ. «Αυριανή»). Μία μόνο εφημερίδα φιλοξένησε στην πρώτη σελίδα φωτογραφία με τη φωτιά στην πλατεία μπροστά στο μνημείο, η «Καθημερινή», αλλά κι αυτή με τη λεζάντα της έδωσε το πραγματικό στίγμα του επεισοδίου: «»Μην τις πετάς τώρα, κράτησέ τις για τους μπάτσους, εδώ είναι οι τσολιάδες» είπε ο ένας. «Όχι, τώρα, για να τις ξεφορτωθούμε», απάντησε ο άλλος. Και τις «ξεφορτώθηκαν». Ηταν δύο νεαροί, μπορεί και να ‘χαν την ίδια ηλικία, με τους άλλους δύο, που φύλαγαν σκοπιά στο μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη». Κανείς από τους αρθρογράφους της εφημερίδας που έγραψαν εκείνη τη μέρα για τις μαθητικές κινητοποιήσεις δεν θεώρησε άξιο λόγου το επεισόδιο.
  • Ο Σταύρος Λυγερός παρουσίασε θετικά «την εγγενή και φυσιολογική τάση της σπουδάζουσας νεολαίας να δημιουργεί τα δικά της «μικρά Πολυτεχνεία», μέσω των οποίων χειραφετείται και ενηλικιώνεται πολιτικά», ενώ ο Αντώνης Καρκαγιάννης υποστήριξε ότι «το συλλαλητήριο ήταν ομολογουμένως ένα από τα μεγαλύτερα των τελευταίων ετών και από τα ζωηρότερα» και ότι «έληξε ήσυχα με περιορισμένης εκτάσεως επεισόδια».

Ακριβώς τα αντίθετα συνέβησαν τώρα. Η κατεύθυνση για την υπερπροβολή του θέματος την περασμένη Πέμπτη δόθηκε βέβαια από την ίδια την κυβέρνηση. Από τις Βρυξέλλες, όπου βρισκόταν με τον πρωθυπουργό για τη συνάντηση κορυφής της Ε.Ε., έκανε αυθημερόν ειδική δήλωση ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος Θ. Ρουσόπουλος:

«Ολοι οι δημοκράτες πολίτες καταδικάζουν την ιεροσυλία που διαπράχθηκε σήμερα στο μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη από ομάδες διαδηλωτών. Ντροπή σ’ αυτούς τους θλιβερούς πρωταγωνιστές που την προκάλεσαν». Ο κ. Ρουσόπουλος δεν βρήκε λέξη να πει για τα επεισόδια, τους ξυλοδαρμούς και τις μαζικές συλλήψεις. Έδωσε τον τόνο και τα κανάλια ακολούθησαν. Η ίδια γραμμή ακολουθήθηκε από τον Αναπληρωτή εκπρόσωπο την επομένη κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών.

Τότε και τώρα

Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, το 1998 κανείς δημοσιογράφος δεν έθεσε στο πρες ρουμ το αντίστοιχο θέμα. Ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Ρέππας, απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις του Νίκου Κιάου, μίλησε μόνο για τις πολιτικές αντιδράσεις που προκαλούσε η μεταρρύθμιση Αρσένη και δεν είπε λέξη για τα παρατράγουδα της πορείας, ούτε φυσικά και για το επεισόδιο στην πλατεία του μνημείου.

Το συμπέρασμα είναι απλό: ένα συνηθισμένο επεισόδιο στο περιθώριο μιας μαζικής πορείας δεν πήρε παραπάνω διαστάσεις απ’ αυτές που πραγματικά είχε. Και, πάνω απ’ όλα, κανείς δεν διανοήθηκε το 1998 να στηρίξει σ’ αυτό το γεγονός μια γενικευμένη επίθεση των αστυνομικών δυνάμεων εναντίον των διαδηλωτών.

Φυσικά, υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις όπου πανομοιότυπα περιστατικά περιγράφονται από τα μέσα ενημέρωσης με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την πολιτική συγκυρία.

Αυτό που μας τρομάζει είναι το γεγονός ότι αυτά τα πασίγνωστα σε όλο τον δημοσιογραφικό και πολιτικό κόσμο γεγονότα κρύφτηκαν την περασμένη βδομάδα από όλα τα κανάλια και τους ειδικούς αναλυτές που μονοπώλησαν την ενημέρωση για μία βδομάδα. Ολοι επέμεναν μονότονα ότι ουδέποτε έχει συμβεί επίθεση εναντίον του χώρου αυτού.

Μάλιστα η κυβέρνηση και οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές στήριξαν σ’ αυτό το ψέμα και ένα δεύτερο: ότι τάχα «ουδέποτε έχουν παραταχθεί τα ΜΑΤ μπροστά στον Αγνωστο κατά τη διάρκεια πορείας». Οπως φάνηκε και σε φωτογραφίες που είδαν το φως της δημοσιότητας (για παράδειγμα στο Indymedia, στο Indy, αλλά και σε διάφορα κανάλια), η διάταξη των ΜΑΤ μπροστά στο μνημείο είναι συνήθης πρακτική. Αλλωστε από μια παρόμοια τέτοια περίπτωση προέρχεται και η φωτογραφία κάτω από τον τίτλο του σημερινού «Ιού». Ηταν 10 Ιανουαρίου 2007 και συζητιόταν στη Βουλή η αναθεώρηση του άρθρου 16. Το ίδιο συνέβαινε και πολλές άλλες φορές, όταν οι πορείες είχαν σημείο αναφοράς τη Βουλή.

Αυτό δεν εμπόδισε βέβαια πρώτο-πρώτο τον κ. Αντώναρο να ισχυρίζεται (χωρίς αντίλογο) ότι ουδέποτε χρειάστηκε παρόμοια φρούρηση. Απαντώντας σε ερώτηση του Γιώργου Βλάχου, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος επέμενε στο γνωστό ειρωνικό του ύφος: «Προφανώς διαφεύγει της προσοχής σας ότι ο χώρος της ιεράς μνήμης της χώρας μας, εδώ και πολλές δεκαετίες, δεν φυλάσσεται, διότι ουδέποτε κάποιος είχε διανοηθεί να τον βεβηλώσει. Και είναι ντροπή γι’ αυτούς τους λίγους διαδηλωτές που διανοήθηκαν να κάνουν κάτι τέτοιο». Και λίγο αργότερα επανέλαβε με έμφαση: «Προφανώς δεν σας έγινε σαφές αυτό το οποίο είπα. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, δεκαετίες, αυτός ο χώρος δεν φυλάσσεται, διότι κανείς Ελληνας δεν είχε διανοηθεί να κάνει μια τέτοια απαράδεκτη ιεροσυλία».

Προφανώς διαφεύγει της προσοχής του κ. Αντώναρου ότι δεν έχουν ακόμα πολτοποιηθεί οι εφημερίδες (και η μνήμη μας), όσο κι αν βρίσκει πρόθυμους Λωτοφάγους, έτοιμους να διαδώσουν παντοιοτρόπως τις αστήρικτες βεβαιότητές του.

«Στοχοποίηση»

Αλλά αυτή η τόσο έντονη επιμονή της κυβέρνησης μας βάζει και σε άλλες σκέψεις. Ο εμπρησμός του φυλακίου ήταν σαφώς αποφασισμένος από τον δράστη και, όπως διαπιστώνουμε από τα σχετικά πλάνα, για την πράξη αυτή χρησιμοποιήθηκε κάποιος εμπρηστικός μηχανισμός – όχι μια απλή μολότοφ. Το σίγουρο είναι ότι το συμβάν ήρθε την πιο κατάλληλη στιγμή για την κυβέρνηση, έτσι ώστε να «ισοφαριστούν» οι εντυπώσεις από το μαζικό συλλαλητήριο.

Αλλά η υπερπροβολή του συμβάντος έχει και μια πιο μακροπρόθεσμη συνέπεια, την εντελώς αντίθετη απ’ αυτήν που υποτίθεται ότι επιθυμούν οι αρμόδιοι: στοχοποιεί το χώρο του μνημείου. Θα συμβεί δηλαδή αυτό που συνέβη με τις υπερβολές που ακολούθησαν το κάψιμο μιας σημαίας πριν από λίγα χρόνια. Οι υστερικές κραυγές, με τις οποίες είχαν συνοδεύσει τότε τα κανάλια εκείνο το επεισόδιο έξω από το Πολυτεχνείο, ήταν το έναυσμα για τη γενίκευση αυτής της πρακτικής.

Στην ίδια κατεύθυνση βρίσκονται και οι γνωστές δηλώσεις του κ. Πολύδωρα περί «αντάρτικου πόλης». Αναγορεύοντας τους όποιους κουκουλοφόρους σε νέο εσωτερικό εχθρό, στην πραγματικότητα ο υπουργός Δημόσιας Τάξης ανοίγει το δρόμο να μεταβληθεί η συμβολική βία σε πραγματική. Ενα πραγματικό χαρακίρι για τον σαμουράι της Κατεχάκη.

Από αυτή την άποψη, είναι υποκριτικά και τα κροκοδείλια δάκρυα των ίδιων φιλοκυβερνητικών προπαγανδιστών που δήθεν θλίβονται για την αρνητική προβολή των ταραχών της Αθήνας στα διεθνή ΜΜΕ. Είναι οι ίδιοι που τα προκάλεσαν και τους έδωσαν τόσο μεγάλη έκταση. Οι ίδιοι επέμειναν και στην προβολή του καιόμενου φυλακίου, «καίγοντας» μόνοι τους μια από τις τουριστικές ατραξιόν της πρωτεύουσας.

Και για να επιστρέψουμε στο ανάλογο επεισόδιο του 1998, τότε κανένα διεθνές πρακτορείο δεν πήρε είδηση τις μολότοφ στον ίδιο χώρο. Το σχετικό τηλεγράφημα του γαλλικού πρακτορείου αναφέρεται σε επεισόδια και μολότοφ, αλλά δεν τους δίνει μεγάλη έκταση και δεν αναφέρεται καθόλου ως στόχος ο Αγνωστος, παρά μόνο τράπεζες και αυτοκίνητα.

Αν θέλει, λοιπόν, η υπουργός Τουρισμού να διαμαρτυρηθεί για τη δυσφήμηση, ας στρέψει τα βέλη της στον υπουργό Δημόσιας Τάξης και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο.

[…]

Το παραπάνω άρθρο στο διαδίκτυο: iospress.gr – «Από την προβοκάτσια στην προπαγάνδα»

Παρακάτω είναι μία από τις σελίδες του άρθρου από την εφημερίδα, με ειδική στήλη-μνεία στα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης athens.indymedia.org, indy.gr, youtube.com. Κάποιοι άρχισαν να ξυπνάνε…

Επίσης από το ίδιο φύλλο της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας ένα άρθρο γιατί τους λόγους σύμφωνα με τους οποίους ο Νόμος Πλαίσιο είναι αντισυνταγματικός (σύμφωνα με 6 καθηγητές συνταγματικού δικαίου):

Ένα επίσης πολύ ωραίο άρθρο (μάλλον 2 άρθρα) χωρίς πολλές πολλές συστάσεις: το πάνω άρθρο είναι «Ο Απολογισμός μιας σύγκρουσης» του Γιώργου Μαρνέλλου, ενώ το κάτω άρθρο είναι το «Αναρχικός: ένας μύθος της σύγχρονης καταδίωξης» του Μ. Χατζιδάκι, το οποίο πρωτοδημοσιεύθηκε το 1986 παρακαλώ, και όπως αναφέρουν και οι δημοσιογράφοι της Κ.Ε. «είναι σαν να μη πέρασε μία μέρα»):

Η τελευταία σελίδα, με ένα επίσης σχετικό άρθρο, το οποίο περιλαμβάνει μία εικόνα με αναφορά στο indymedia για την μαρτυρία ενός συλληφθέντα, ενώ στο πάνω μέρος του άρθρου υπάρχει αναφορά στο blog του Δε Μασάμε Ρε (άντε και στην Εσπρέσο!).

Έρευνα του Ιού για το Άσυλο: iospress.gr – «Πανεπιστημιακό Άσυλο». Το συγκεκριμένο άρθρο είναι πολύ κατατοπιστικό καθώς περιέχει αναφορές στην έννοια και το λόγο ύπαρξης του ασύλου καθώς και μία ιστορική αναδρομή. Το άρθρο ξεκινά ως εξής:

Ποια είναι η ειδοποιός διαφορά του πανεπιστημιακού ασύλου από το άσυλο ανιάτων;
Ποια ομοιότητα συνδέει έναν τέως υπουργό βιομηχανίας με έναν σημερινό πρύτανη;
Τι σχέση έχει το Κούγκι με το Μετσόβιο Πολυτεχνείο;
Πώς ένας νόμος – πλαίσιο μεταμορφώνεται σε νόμο – λάστιχο;
Από πότε θεσπίστηκε το άσυλο της οδού Πατησίων για τους αγανακτισμένους πολίτες;
Παρενοχλούσαν την πανεπιστημιακή λειτουργία οι «έγκλειστοι» του 1973;
Ενα αφιέρωμα στην τόσο μακρινή επέτειο…

Εγώ απλά θα ξεχωρίσω κάποια από τα γεγονότα που αναφέρονται στο τέλος του άρθρου και νομίζω πως έχουν μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον:

AΝΙΧΝΕΥΤΗΣ
«Η αστυνομία έχουσα πληροφορίες ότι επίκειται αυθαίρετη κατάληψη (…) έστειλε σαν πρώτους ανιχνευτές των προθέσεων των καταληψιών του Χημείου μια μικρή ομάδα ανδρών της Γενικής Ασφάλειας με πολιτική περιβολή, μεταξύ των οποίων και ο παθών αστυφύλακας Αγγελος Καρπής, εφοδιασμένος από την υπηρεσία του με ψεύτικο δελτίο ταυτότητος υπό τα στοιχεία Δημητρόπουλος Αγγελος…». (Από το 3608/83 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, με το οποίο παραπέμπονταν παραδειγματικά 5 πολίτες κατηγορούμενοι ότι «τον συνέλαβαν» στις 27/1/1982 εντός του ασύλου).

ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ
Εκτός από το πανεπιστημιακό, φαίνεται πως κινδυνεύουν και κάποιες πιο παραδοσιακές μορφές ασύλου. Στις 9 Νοεμβρίου 1991, αστυνομικοί της «Ομάδας Ζ» δεν δίστασαν να εισβάλουν στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου επί της οδού Ασκληπιού, και να συλλάβουν είκοσι περίπου υπόπτους για… παράνομη αφισοκόλληση.

ΜΕΤΑΜΦΙΕΣΕΙΣ
Σε μεγάλη συγκέντρωση στο αμφιθέατρο του πανεπιστημίου του Μονάχου, οι φοιτητές ανακάλυψαν, το Δεκέμβριο 1967, τέσσερις πράκτορες της μυστικής αστυνομίας και τους παρέδωσαν στον πρύτανη για τα περαιτέρω. Δυο φοιτητές για να διαμαρτυρηθούν νοίκιασαν στολές αστυνομικών και εμφανίστηκαν μ’ αυτές στις παραδόσεις. Το αποτέλεσμα; Οι μυστικοί αστυνομικοί δικαιώθηκαν, ενώ οι φοιτητές καταδικάσθηκαν σε φυλάκιση για «αντιποίηση αρχής»…

ΠΑΠΑΔΕΣ
«Οταν λέμε πανεπιστημιακό άσυλο δεν είναι δυνατόν να το συνδέουμε χωροταξικά με κάποιο συγκεκριμένο χώρο. Γιατί αν το συνδέσουμε θα δεχτούμε σαν δεδομένο και αναγκαίο αυτό που γίνεται στα προπύλαια του πανεπιστημίου, τα οποία έχουν καταληφθεί κατά καιρούς από παπάδες, οι οποίοι διαμαρτύρονται και κάνουν απεργία πείνης,,.». (Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, στη Βουλή, 17.6.1982).

ΥΠΟΚΙΝΗΤΗΣ
Η τετραήμερη πρώτη κατάληψη του Χημείου από μερικές δεκάδες νεαρούς αναρχικούς, το Μάιο του 1985, ξεκίνησε με παρότρυνση του τότε… αστυνομικού διευθυντή Χοχτούλα. Απαγορεύοντας, το απόγευμα της 9ης Μαΐου, μια προγραμματισμένη συγκέντρωση στην πλατεία Εξαρχείων κατά των καθημερινών «επιχειρήσεων Αρετής», απευθύνθηκε στους συγκεντρωμένους με τα παρακάτω λόγια: «Εδώ δεν είναι ούτε Προπύλαια ούτε Νομική για να έχει άσυλο. Αν δεν υπακούσετε θα σας ισοπεδώσουμε!». Τι πιο φυσικό από το να τρέξουν να χωθούν στην πιο κοντινή σχολή;

Ένα άσχετο με τα τεκτονόμενα άρθρο της Ελευθεροτυπίας, που όμως αναδεικνύει την δύναμη των blogs. Ένα άρθρο αφιερωμένο στην 16χρονή (!) Αβά Λόουερι που διατηρεί το δημοφιλέστατο (κάποιους μήνες «πιάνει» και 2.000.000 επισκέψεις!) blog σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράκ. Ανεβάζει συχνά μαρτυρίες, φωτογραφίες και video που «σοκάρουν» (τραυματισμένα παιδιά, νεκρούς αμάχους και σκοτωμένους φαντάρους «εν καιρώ ειρήνης»). Και όπως αναφέρει και η ίδια σε σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου «Τα blogs είναι τα ΜΜΕ της νέας εποχής. Και ακόμα είναι πολιτικά όργανα και οχήματα από το λαό για το λαό«.

Και για να επιστρέψω και στο κλίμα των ημερών, θα κλείσω με ένα πανό που δημιούργησαν τα παιδιά από την σχολή Επιστημών της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για την τοπική πορεία της περασμένης Πέμπτης, η οποία ήταν τεράστια (>1000 άτομα) και με πολύ δυνατό παλμό, από τις μεγαλύτερες και δυναμικότερες πορείες στα Γιάννενα.

Θα τα πούμε την Πέμπτη στην Αθήνα…

Advertisements

About Γιώργος Μαργαρίτης

Υπάρχουν πολλά τα δρώμενα.
This entry was posted in Αντίπληροφόρηση, Εκπαίδευση, Πολιτικά. Bookmark the permalink.

13 Responses to Ιός, «περί βεβήλωσης» – Από την προβοκάτσια στην προπαγάνδα

  1. (Σημείωση: ουδεμία σχέση έχω με την Ελευθεροτυπία, ούτε με τις πολιτικές πεποιθήσεις των συντακτών της, ούτε καν είμαι συχνός αναγνώστης. Απλά το φύλλο της περασμένης Κυριακής περιείχε αρκετές αναφορές τόσο στα επεισόδια και γενικότερα για τον εκπαιδευτικό τομέα (άσυλο, αντισυνταγματικός νόμος-πλαίσιο κτλ), καθώς και στους εναλλακτικούς τρόπους ενημέρωσης (idnymedia, blogs) που πραγματικά το ευχαριστήθηκα περισσότερο από κάθε άλλο φύλλο.
    Τέλος σημείωσης, μπορείτε να σχολιάσετε…)

  2. Παράθεμα: Η άγνωστη πυρπόληση « singen sang gesungen

  3. Ο/Η null λέει:

    την Πέμπτη προβλέπεται κωλόκαιρος. μία ο πούτιν, μία ο χειμώνας, μήπως να το αλλάζανε μέρα ; 🙂

    έβαλα λινκ στο μπλόγκι μου, δεν είχα ιδέα ότι δεν ήταν πρώτη φορά που πυρπολείται το φυλάκιο

  4. Ούτε εγώ το ήξερα null, γι’ αυτό και μετέφερα το άρθρο του Ιού, για να μη μας πιάνουν και κορόιδα μερικοί μερικοί «εκπρόσωποι τύπου», κάτι «Πρετεντέρηδες» και λοιποί δημοσιογραφίσκοι.

    Καλά για την Πέμπτη δε το συζητώ, αναμένεται να βρέξει πολλά δακρυγόνα. Ίδωμεν…

  5. Ο/Η Exiled λέει:

    Άλλο ένα κατατοπιστικό άρθρο. Συνέχισε την καλή δουλειά. Ελπίζω να αναβιώσει και η δυναμική του κινήματος.

  6. Ο/Η Man on the Moon λέει:

    υπαρχει και παλιοτερο περιστατικο… τοτε με τον νομο παπαθεμελη με το ωραριο οπου ειχαν παρκαρει τα αυτοκινητα τους ορισμενοι/ες πανω στα μαρμαρα της πλατειας και εκαναν οτι εκαναν…

  7. Ο/Η ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ λέει:

    Γιώργο, εξαιρετικός ο IOΣ και εξαιρετικός και εσύ που τον μετέφερες. Tώρα αυτό το καρτουνάκι πάνω δεξιά πώς έκατσε δεν ξέρω να σου πω … Ευχαριστώ που μου το είπες όμως …

  8. Ο/Η tsouftsaf λέει:

    Όντως το άρθρο του «Ιού» ήταν καλό, πάντως, για να κάνω και μια «off-topic»(?) παρατήρηση, θα πω ότι γενικά τα άρθρα του blog είναι καλά, αλλά λείπει μια παραπάνω ανάλυση των ίδιων των κυβερνητικών μέτρων.
    Πχ τι θα φέρει ο νέος νόμος-πλαίσιο, η «Αξιολόγηση», τα ΙΔΒΕ, κτλ.
    Το λέω -εννοείται- με καλή διάθεση.

    Αν θέλεις πάντως Γιώργο περισσότερο υλικό, μπορείς να βρεις στο σχετικό thread που έχουμε ανοίξει εδώ:
    http://www.phorum.gr/viewtopic.php?t=10018&start=0

    Το thread ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2006, και πλέον ενημερώνεται καθημερινά.
    Ρίξε μια ματιά, όλο και κάτι θα βρεις-όρεξη να υπάρχει βέβαια, διότι πλέον το thread έχει 35 σελίδες…

    Τέλος πάντων, τα λέμε την Πέμπτη στην πορεία.

  9. Ο/Η par1saktos λέει:

    Ο Ιος ειναι απο τις καλυτερες στηλες της ελληνικης δημοσιογραφιας κατα την ταπεινη μου αποψη. Μιλαει για πολλα θεματα που αλλοι κανουν γαργαρα… Πολυ καλα εκανες και μετεφερες το αρθρο τους κι εδω. Παντως περα απο ολα αυτα που λεει ο Ιος μη μου πει κανεις οτι εκπλησσεται απο την σταση των πολιτικων ή των δημοσιογραφων σχετικα με την συγκαληψη της αληθειας. Οποιος βλεπει τηλεοραση (κατα κυριο λογο) και νομιζει οτι ενημερωνεται τοτε ή ειναι πολυ ηλιθιος ή ειναι πολυ ηλιθιος….

  10. @tsouftsaf,
    η ανάλυση του νομοσχεδίου σηκώνει πολύ συζήτηση. Έχω πει κάποιες απόψεις μου σε παλαιότερα ποστ και σχόλια. Αν θες να διαβάσεις την άποψη μου για το τι μέλει γενέσθαι με το νέο νομοσχέδιο, τι προωθείται και τι κοινωνικές προεκτάσεις θα έχει, με μία λίγο χιουμοριστική διάθεση για να είναι πιο εύπεπτο και πιο κατανοητό, διάβασε το άρθρο αυτό.

    Το thread που μου έστειλες είναι πολύ καλό! Βέβαια δεν έχω τον χρόνο για να διαβάσω τα ποστς, αλλά όταν βρώ χρόνο σίγουρα θα το κάνω. Όλο και κάτι «καλό» θα βρώ!

    @par1saktos,
    ο Ιός συχνά έχει πολύ γαμάτα άρθρα, αλλά ακόμα και για τον Ιό είμαι επιφυλακτικός. Έχω διαβάσει πολλά ωραία άρθρα του αλλά δε παύει να υπάρχει μία γενική «συνασπιστική αύρα» στην Ελευθεροτυπία, γι΄αυτό και πάντα φιλτράρουμε ότι διαβάζουμε. Φυσικά όταν μιλάμε για ιστορικά γεγονότα και ντοκουμέντα (όπως το συγκεκριμένο άρθρο) δεν τίθεται λόγος. Εν γένει πάντως θεωρώ τα άρθρα του καταπληκτικά και τουλάχιστον πλήρως εμπεριστατωμένα.

    Καλά, για την τηλεόραση δε το συζητώ, καλά το λένε τα γερόντια «χαζοκούτι»…

  11. Ο/Η tsouftsaf λέει:

    Το διάβασα το άρθρο-πολύ πετυχημένο!
    Είχα διαβάσει μόνο τα τελευταία, που έδινες βάρος κυρίως στην καταστολή και στην πλύση εγκεφάλου των ΜΜΕ.

    Πάντως, κακώς λες στο άρθρο για το «γαλατικό χωριό» ότι

    «ο ιδιοκτήτης του δεν είναι χρωματισμένος, ούτε έχει κατεύθυνση, προς αποφυγή χρωματισμού του ιδιοκτήτη ως μπλε – πράσσινου – κόκκινου power ranger ή αριστερού – δεξιού – κεντρώου – ακροκεντρώου – μέσου – επιθετικού – έλα λίγο πιο πίσω – πάρτο λίγο ακόμα – ώπα! εκεί είσαι!»

    Στην πραγματικότητα, και το θεωρώ κοπλιμέντο αυτό, έστω και αν έχει καταντήσει να θεωρείται «κακό», ή «ύποπτο» από πολλούς, θεωρώ ότι έχεις πολύ αριστερές απόψεις, και πολύ σωστότερες από αρκετούς από ορισμένους δήθεν «αριστερούς» που τελικά μάλλον δυσφημίζουν το χώρο παρά οτιδήποτε άλλο…

    Τα λέμε

  12. Ο/Η lina lina λέει:

    Κι όμως υπάρχουν τέτοια άρθρά και τα διαβάζουν λίγοι. Δεν είχα ιδέα, ευχαριστώ ρε Γιώργο!

  13. Ο/Η ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ λέει:

    Υπάρχει μία μαζική κινητοποίηση-παρουσίαση στο χώρο των Eλληνικών blogs για τον Bύρωνα Πολύδωρα η οποία ξεκίνησε ταυτόχρονα σήμερα στις 6 το απόγευμα ώρα Eλλάδας και ανέβηκε μαζικά στο διαδίκτυο σε 30 blogs ανά τον κόσμο.

    Αλφαβητικά:

    ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ, Ελεύθερος Σκοπευτής, Ιστολόγιον, Καλτσόβρακο, λ:ηρ, Με Νταούλια και Ζουρνάδες, Στέφανος Ν. Παπανώτας, το χέρι, Ψιλικατζού, ANARRIMA, Digital Era, divaynne, eidisis-sxolia, fastbackwards, Mickey@newblogger, Gravity & the Wind, GreekUniversityReform, Non-Linear Complexity, Nylon, oraelladas, RealityTape, taparaponasas stoMIXER, vrypan|net|weblog, We are not alone

    Δείτε το και ανεβάστε το.

    Tα blogs που το φιλοξενούν πιθανόν θα έχουν αυξηθει από την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές.

    Eπειδή το θέμα έφυγε από τα πρωτοσέλιδα, δεν έφυγε και από το μυαλό μας!

Σχόλια με κεφαλαία ή greeklish απαγορεύονται αυστηρώς και διώκονται ποινικά. Οι συγγραφείς τους θα υποστούν αποτρόπαια βασανιστήρια. (μετάφραση στα Χρυσαυγίτικα: Μι γράφης με κεφαλέα κε greeklish).

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s