Μαθαίνω να μιλάω σωστά Ελληνικά: «Μετάθεση»

Όταν κάποιος δημόσιος υπάλληλος μετατίθεται κάπου αλλού, δεν αναφερόμαστε σε αυτόν με την φράση «Πήρε μετάθεση«. Το σωστό είναι «Έκανε μετάσταση«.

Advertisements

About Γιώργος Μαργαρίτης

Υπάρχουν πολλά τα δρώμενα.
This entry was posted in Έτσι μου 'ρθε. Bookmark the permalink.

33 Responses to Μαθαίνω να μιλάω σωστά Ελληνικά: «Μετάθεση»

  1. Ο/Η nmpardakis λέει:

    Σωστόοοοοος! Αλήθεια τι σε έκανε να κάνεις αυτό το ποστ?

  2. Ο/Η angeta λέει:

    Και γω τη ίδια ερώτηση έχω, γιατι μετάσταση; ποιός είναι ο καρκίνος;

  3. Ο/Η Papajohn λέει:

    Μα ο δημόσιος υπάλληλος φυσικά! :-p

  4. Ο/Η angeta λέει:

    ενώ ο ιδιωτικός υπάλληλος, δεν παίρνει ποτε μετάθεση ή μετάσταση. Αυτός παίρνει δελτίο αποστολής στα τσακίδια και στον αγύριστο.
    Εμένα πάντως αυτη η ηθική αρχίζει και μου ξυνίζει.
    Οπου βρεθώ και όπου σταθώ αυτό ακούω. Ο δημόσιος υπαλληλος είναι τεμπέλης, κλέφτης, αγενής, άσχετος, αγράμματος, χαραμοφάης, τρώει τα λεφτά του ελληνικού λαού, (τα δικά μου πάντως ας τα φάει, απο το να τα φάει ο Γκαργκάνας), ενώ η ιδιωτικός μεγαλοϋπαλληλος είναι φωστήρας προικισμένος με περισσή εξυπνάδα που είναι ευθέως ανάλογη των αμοιβών του.

    Ωχ πάλι συγχίστηκα

  5. @nmpardakis,
    τα αίτια είναι πολλά και σχεδόν αντιστοιχούν αριθμητικά με το πλήθος των φορών που έχω επισκεφτεί δημόσια υπηρεσία. Η αφορμή δόθηκε την προτελευταία φορά που πήγα στην εφορία (όπου κάνοντας μία συγκεκριμένη ερώτηση σε έναν γκισέ και πηγαίνοντας κάθε φορά στον επόμενο προτεινόμενο γκισέ ο οποίος σύμφωνα με τα εκάστοτε λεγόμενα ήταν «πιο κατάλληλος» μετά από 4 γκισέδες κατέληξα στον αρχικό, έχοντας κάνει έναν πλήρη κύκλο. Άντε βγάλε άκρη για το πόσο κατάλληλοι είναι όλοι εκεί μέσα για την δουλειά τους…). Η εξωτερίκευση της παραπάνω άποψης με τη μορφή του γλωσσομαθησιακού παραδείγματος εγένετο χθες, σε βόλτα στα Ιωάννινα με γλωσσομαθείς φίλους. Ελπίζω να απάντησα στην ερώτηση σου.

     
    @angeta,
    α, δε μπορώ να σε πω, δεν είναι του χαρακτήρα μου…

     
    @Papajohn,
    ρε παλιομαρτυριάρη! Πήγες και τα είπες όλα στην angeta. Δε σε ξαναπαίζω.

     
    @Jimbo,
     🙂

     
    @angeta,
    εν (μεγάλο) μέρει η αιτία του κακού αυτού είναι η μονιμότης. Ο δημοσιουπάλληλος με το που θα διοριστεί νομίζει πως έχει πιάσει τον παπά από τα @@ και δεν έχει κανένα λόγο να εξυπηρετήσει ευγενικά τους πελάτες ή να κάνει σωστά και γρήγορα την δουλειά του: μέχρι να βγει στην σύνταξη τίποτα δεν πρόκειται να τον απομακρύνει από τη θέση την οποία κατέλαβε (πολλές φορές με νύχια και με _γλώσσα_). Από την άλλη δε νομίζω να αμφιβάλλεις πως ο ιδιωτικός υπάλληλος πρέπει να έχει πολλά περισσότερα προσόντα από ένα «μέσον» για να πάρει και να παραμείνει σε μία θέση, καθώς ο εργοδότης του διακινδυνεύει τα χρήματα του ή/και τα κέρδη του και άρα θα επιλέξει τον καλύτερο μεταξύ των υποψηφίων, ενώ στην περίπτωση του δημοσίου υπαλλήλου από την μεριά του εργοδότη/προιστάμενου του δεν τίθεται θέμα κόστους αφού δεν διακυβεύονται ούτε τα χρήματα του ούτε η φήμη του
    (note to myself: να θυμηθώ να βάζω καμιά τελεία που και που και να κάνω μικρότερες προτάσεις, γιατί ο αναγνώστης ξεχνάει από που ξεκίνησα και στο τέλος δεν βγάζουν καν νόημα).

    Αλλά ας μη τα τσουβαλιάζουμε όλα. Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία, υπάρχουν 27 *σωστοί* δημόσιοι υπάλληλοι σε όλη την Ελλάδα.

  6. Ο/Η angeta λέει:

    Διαφωνω μαζί σου,κάθετα οριζόντια και διαγώνια μάλλον για πρώτη φορά, μια και σε διαβάζω τακτικά.

    Ο Ανδρε Γκόρζ υποστηρίζει, ότι κάθε άνθρωπος σε ένα αξιοπρεπή κόσμο δικαιουται έναν διαρκή και μόνιμο μισθό = δουλέψει δε δουλέψει =!!!!!
    Τοοοοοοοσο μακρυά πάει την υπόθεση!

    Διότι, στηριζόμενος σε πολλά ανθρωπολογικά στοιχεία, ανάμεσα σ αυτα και στο Δωρο του Μόρσ, δεν είναι η πληρωμή με το χρήμα που διατηρει μια κοινωνία ζωντανη, αλλά η ανταλλαγη δώρων, η αίσθηση της αλληλεγγυης, της φιλίας, της αγάπης!
    Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται χρήμα για να δουλέψει, αλλά πρέπει να έχει την αίσθηση της ισότητας και πολλών αλλων ανθρώπινων χαρακτηριστικών που στην σημερινη εμπορευματοποιημένη κοινωνία έχουν χαθεί.

    Ενας δάσκαλος αν δεν διδάσκει απο αγάπη για την μάθηση δεν είναι δάσκαλος και δεν είναι ο φόβος της απόλυσης που θα τον μάθει να διδάσκει σωστά.

    Εχω δουλέψει 10 χρόνια σε ιδωτικό και 6 σε εταιρεία δημοσίου δικαίου, μετά έκανα δική μου εταιρεία και ησύχασα. ΜΟΝΟ το φιλότιμο είναι αυτό που σπρώχνει το άτομο να δουλέψει! Ούτε το χρήμα ούτε η μονιμότητα!

    Να μην συνεχίζω, γιατι στενοχωριέμαι που δεν είναι τόσο εμφανές αυτο που σήμερα συμβαίνει γύρω μας.

  7. Ο/Η angeta λέει:

    «Ο Γκραντγριντ είχε μια θεμελιώδη αρχή: κάθε πράγμα έπρεπα να πληρώνεται. Ποτέ κανείς, και σε καμία περίπτωση, δεν έπρεπε να δίνει το οτιδήποτε στον οποιονδήποτε χωρίς ανταπόδοση. Η ευγνωμοσύνη έπρεπε να καταργηθεί και οι καλές πράξεις που απορρέουν από αυτήν δεν έχουν κανένα λόγο ύπαρξης. Κάθε πιθαμή της ύπαρξης των ανθρώπων, από τη γέννηση έως το θάνατο, έπρεπε να είναι μια ρυθμισμένη αγορά, επί πληρωμή. Και αν ήταν αδύνατο να κερδίσει κανείς τους ουρανούς μ αυτό τον τρόπο, τότε οι ουρανοί δεν είναι ο τόπος στον οποίο βασιλεύει η πολιτική οικονομία. Άρα δεν θα είχε κανείς να κάνει οτιδήποτε εκεί.»
    ενα σκληρα προφητικό κείμενο για την αυτοκρατορία του χρήματος απο τον Ντίκενσ, τόοοοσα πολλά χρόνια πρίν.

  8. Να σε πω λοιπόν ειλικρινά και πέρα από την πλάκα τι πιστεύω εγώ, γιατί όντως η προηγούμενη υπεραπλουστευμένη διατύπωση της σκέψης μου απείχε αρκετά από την πραγματική μου σκέψη.

    Επειδή εγώ δεν ξέρω τόσα πολλά γράμματα όπως εσύ, θα πάρω απλά ένα παράδειγμα το οποίο ανέφερες και συ νωρίτερα και το οποίο νομίζω είναι αντιπροσωπευτικό: αυτό του δασκάλου.
    Δάσκαλος λοιπόν γίνεται ο *οποιοσδήποτε* τελειώσει σήμερα μία παιδαγωγική σχολή. Πόσοι λοιπόν από αυτούς διδάσκουν με αγάπη προς τα παιδιά και αγαπούν αυτό που κάνουν, και πόσοι από αυτούς δεν χαίρονται μόνο και μόνο επειδή μπήκαν στο δρόμο προς τη μονιμότητα (και βάσει αυτής επέλεξαν και τη σχολή που σπούδασαν) και έχουν ανυπολόγιστο έως μηδενικό ενδιαφέρον για τα παιδιά?

    Έχω ας πουμε ένα φίλο μια φίλη που τελειώσαν και οι δύο το παιδαγωγικό και διδάσκουν ήδη. Τα παιδάκια που έχουν δασκάλα την κοπέλα τα θεωρώ πάρα πολύ τυχερά γιατί της αρέσει αυτό που κάνει και τα αγαπάει πραγματικά (όπως πχ η Λίνα). Τα παιδάκια που θα κάνουν μάθημα με τον φίλο μου τα λυπάμαι πραγματικά, γιατί πήρε απλά το πτυχίο (είναι ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ να πάρεις πτυχίο παιδαγωγικού εδώ στα Γιάννενα, και Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ άχρηστος, άσχετος φοιτητής μπορεί να πάρει πτυχίο και μάλιστα με *καλό βαθμό*) και τώρα θα διοριστεί και θα παρα-μορφώνει παιδάκια.

    ΜΟΝΟ το φιλότιμο είναι αυτό που σπρώχνει το άτομο να δουλέψει! Ούτε το χρήμα ούτε η μονιμότητα!

    Πολύ ουτοπικό νομίζω, τουλάχιστον για το θέμα για το οποίο αναφερόμαστε. Πόσοι δηλαδή από όσους δουλεύουν στο δημόσιο τομέα το κάνουν από φιλότιμο?! Ας μη γελιόμαστε!

    Άποψις μου: είναι πολύ μικρή η μερίδα των ανθρώπων που δουλεύουν από φιλότιμο, που αγαπάνε τη δουλειά τους (και όσον αφορά το δημόσιο, που είναι εξυπηρετικοί και χαίρονται να εξυπηρετούν τους πολίτες). Το ποσοστό αυτό δεν είναι μεγαλύτερο στον ιδιωτικό τομέα από ότι στο δημόσιο, απλά εκεί αναγκάζεσαι να είσαι ευγενικός και εξυπηρετικός λόγω φόβου απόλυσης.

    Νομίζω πως εύκολα μπορείς να βρεις το ποσοστό των ατόμων που πραγματικά αγαπάνε την δουλειά τους: μέτρα πόσοι φοιτητές μπήκαν σε μία σχολή επειδή τους αρέσει το αντικείμενο της σχολής (και από την άλλη πόσοι μπήκαν σε μία σχολή επειδή είχε «καλή επαγγελματική αποκατάσταση» ή επειδή δεν μπόρεσαν να μπουν στις υψηλότερες προτιμήσεις τους). Αν σπουδάσεις κάτι που δε σου αρέσει, ακόμα και αν έχει καλή επαγγελματική αποκατάσταση, νομίζω δεν πρόκειται να το αγαπήσεις. Λίγοι δάσκαλοι είναι Λίνες. Οι περισσότεροι είναι σαν τον φίλο μου, και το ίδιο ισχύει και γενικότερα για το δημόσιο.

  9. Ο/Η Σπύρος Ζωγράφος λέει:

    Τά κριτήρια του διορισμού τών Δημοσίων Υπαλλήλων δυστυχώς δεν είναι σοβαρά.
    Αρκείτε ο κρατικός μηχανισμός να διορίζει κάποιον με τό ρουσφέτι του φίλου τού συγγενή του κουμπάρου της φιλενάδας του ψηφοφόρου καί τού χρηματιστή .
    Χωρίς ούτε καν να σκέπτεται εάν ο διοριζόμενος έχει τα ανάλογα προσόντα καί την θέληση να εργασθεί τόσο γιά τόν εαυτό του όσο καί γιά τό κράτος.
    Καί ο εύκολα διορισμένος κληρονομεί την καρέκλα καί συμπεριφέρεται όπως ο παππάς πού τό μέν πρώτο χρόνο φοβάται τήν εκκλησία καί από εκεί καί μετά φοβάται η εκκλησία τόν παππά.
    Έπρεπε να δημοπρατούνται οι δημόσιες υπηρεσίες
    ει δέ άλλως να διορίζουν αναπήρους που δύνονται να προσφέρουν γραφική υπηρεσία καί όχι όσους έχουν τα μέσα .
    Τό κράτος δέν είναι ιδιοκτησία τών Υπαλλήλων αλλά όλων μας.
    Βεβαίως υπάρχουν καί εξερέσεις
    Ευτυχώς που υπάρχουν καί ελάχιστοι ευσυνείδητοι καί συντηρείται το κατεστημένο.

  10. Ο/Η angeta λέει:

    «Επειδή εγώ δεν ξέρω τόσα πολλά γράμματα όπως εσύ»
    με εργάζεσαι και μάλιστα σκληρά, αλλά δεν πειράζει. Ουτοπία ξε=ουτοπία, τα ιδεωδη και τα ιδανικά τι άλλο απο ουτοπίες είναι. Αλλά αν κάποιος μιλούσε για εργατικά δικαιώματα το 1700 θα ήταν ουτοπία. Οι περισσότεροι άνθρωποι λατρεύουν το χρήμα, γι αυτό ο κόσμος πάει κατα διάβολο.
    Ορκίζομαι ότι ιδιωτικός υπάλληλος ή δημόσιος δεν κάνει διαφορά!
    Ασε, για να σε προβοκάρω με τις γνώσεις μου, μια και με εργάστηκες, που ο Γκαλμπρέηθ λέει ότι είναι μια μεγάλη απάτη, όταν σημερα διαχωρίζουμε ιδωτικές εταιρείες και δημόσιες. Οταν μια εταιρεία είναι εισηγμένη δεν είναι δημόσια;;
    Δημόσιο χρήμα δεν διαχειρίζεται; Υπάρχει Κεφαλαιοκράτης, η υπάρχουν χιλιάδες μέτοχοι, που δεν έχουν κανέναν λόγο στην εταιρεία; Σ ευχαριστω ω εταιρεία που λέει και το τραγούδι.
    καλό βράδυ

  11. @Σπύρος Ζωγράφος,
    νομίζω συμφωνάω σε όλα όσα είπες Σπύρο.

     
    @angeta,

    με εργάζεσαι και μάλιστα σκληρά

    Όχι ρε! 😦
    Μου συμβαίνει πολλές φορές αυτό στο μπλογκ, δε ξεχωρίζουν πολλοί το πότε κάνω αστείο και πότε ειρωνεύομαι (hint: ΠΟΤΕ δε μιλάω ειρωνικά, παρά μόνο αν κάποιος *άγνωστος* με έχει τσατίσει πολύ. Ποτέ δε θα μιλούσα ειρωνικά σε κάποιον «ψηφιακά γνωστό» μου…).

    Αυτό που εννοούσα ο καψερός είναι πως δεν ξέρω από Ανδρε Γκόρζ, Γκραντγριντ, Γκαλμπρέηθ (κάτι ψιλά μόνο από Νταρθβέιντερ), αυτό εννοούσα λέγοντας πως «δεν ξέρω τόσα πολλά γράμματα όπως εσύ»… και γι αυτό χρησιμοποίησα ένα παράδειγμα, αντί να κάνω επίκληση στην αυθεντία… οκ?!

    Ορκίζομαι ότι ιδιωτικός υπάλληλος ή δημόσιος δεν κάνει διαφορά!

    Μπορεί από τη μεριά που το βλέπεις εσύ. Από τη μεριά του πολίτη/πελάτη έχει και παραέχει διαφορά.

  12. Ο/Η kafrokoritso λέει:

    Η μονιμότητα με τρομάζει.

  13. @kafrokoritso,
    γι’ αυτόν που δεν την αποζητά, είναι κομμάτι τρομακτερή.

  14. Ο/Η angeta λέει:

    Καλημέρα και καλή Κυριακή,
    Το θέμα βέβαια είναι τεράστιο, ομως κάνε κάποιες σκέψεις για το πως θα ήταν η ζωή χωρίς τον δημόσιο υπάλληλο και θα συμφωνησεις μαζί μου, ότι θα ήταν μια κόλαση.
    Σε παρακαλώ διόρθωσε το Μορσ σε Μως, Μαρσέλ Μως ήταν ο άνθρωπος και όχι μορς, ο συγγραφέας του Δώρου.

    Οσο για τον Γκορζ, ετοιμάζω ενα ποστ, αλλα αργει γιατι απο τα βιβλία που διάβασα δεν ξέρω τι να πρωτο γράψω

  15. Ο/Η nikos10 λέει:

    Angeta,

    δεν θα μπω στη λογική της σύγκρισης δημόσιου και ιδιωτικού υπαλλήλου. Δεν έχω κάποια ξεκάθαρη άποψη για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους.

    Όμως, όσον αφορά τους δημόσιους υπαλλήλους, δυστυχώς το κλισέ επιβεβαιώνεται καθημερινά.

    Πλέον είναι θέμα συζήτησης μεταξύ συναδέλφων και φίλων η συνάντηση με κάποιον εξυπηρετικό υπάλληλο (μου συνέβη πριν 2 εβδομάδες)… Αυτό δεν είναι τυχαίο.

    Μιλάς για αγάπη και μεράκι για δουλειά. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου: αυτά είναι τα νο 1 στοιχεία που χρειάζεται κανείς για να πάει μπροστά (μη μου πει κανείς για «δόντι», αυτό δεν σε πάει, αλλά σε σπρώχνει μπροστά!).

    Ποιος όμως από τους 18χρονους που κάνουν το μηχανογραφικό τους σήμερα επιλέγει με αυτά τα κριτήρια τις σχολές που δηλώνει;

    Μη μου πεις ότι χιλιάδες 18χρονοι έχουν μεράκι να γίνουν καραβανάδες. Και όμως, οι στρατιωτικές σχολές προσελκύουν ετησίως χιλιάδες υποψήφιους. Οι οποίοι αποβλέπουν στο σταθερό μισθό από την πρώτη μέρα στη σχολή και στη σύνταξη στα 45 (τι λυπηρό…).

    Και γιατί άραγε τα τελευταία χρόνια η βάση του Παιδαγωγικού κοντεύει να πιάσει τη βάση της Ιατρικής; Από αγάπη για τα παιδιά και την εκπαίδευση; Όχι βέβαια. Από αγωνία για την εξασφάλιση της γρήγορης πρόσληψης, της μονιμότητας και του σταθερού μισθού.

    Είναι, κατ’ εμέ, απαράδεκτο να αποφασίζει ένας νέος για το μέλλον του με αυτά τα κριτήρια. Αντί με βάση τι του αρέσει να κάνει για τα επόμενα σαράντα χρόνια της ζωής, με βάση τις αποδοχές, την γρήγορη αποκατάσταση κ.λπ.

    Υ.Γ.: Δεν είμαι κατά της μονιμότητας. Η κατάργησή της, στη χώρα που ζούμε, θα οδηγήσει στην κατάσταση που επικρατούσε πριν την εισαγωγή της. Τα «γαλάζια» και τα «πράσινα» παιδιά σε όλο τους το μεγαλείο. Και η πλατεία Κλαυθμώνος θα δικαιολογήσει ξανά την ονομασία της…

  16. Ο/Η adamo λέει:

    @Γιώργος Μαργαρίτης:
    Στην πραγματικότητα το πρόβλημά σου δεν είναι οι ΔΥ. Είναι η ποιότητα της υπηρεσίας που λαμβάνεις από το front-desk. Και ναι, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ικανοί να δουλεύουν στο front-desk. Σκέψου την ποιότητα υποστήριξης που λαμβάνεις από οποιαδήποτε τηλεφωνική υπηρεσία: Είτε το πρόβλημά σου είναι ένα από μια λίστα και μπορεί και να επιλυθεί, είτε απλά δεν επιλύεται (ανεξάρτητα από το είδος της σχέσης εργασίας του υπαλλήλου που διαχειρίζεται την κλήση σου).

    Στην πραγματικότητα η μονιμότητα για το ίδιο δίκαιο αίτημα προσφέρει τη δυνατότητα της απεργίας στον ΔΥ. Κάτι που δύσκολα συμβαίνει για τον ιδιωτικό υπάλληλο.

    @ange-ta:
    Η παραίτησή σας μου δίνει θάρρος.

  17. Ο/Η ange-ta λέει:

    Καλησπέρα @ Νίκο,

    Ερώτημα 1: όταν τα βάζουμε με τους δημόσιους υπάλληλους τι απαξιώνουμε; Το δημόσιο γενικά ή τον υπάλληλο;
    Τι επιβεβαιώνεται καθημερινά; Ότι ο δ.υ. είναι τεμπέλης, άχρηστος, ανίκανος, αγενής, ακατάλληλος, αμόρφωτος, άσχετος; Τι είναι αυτό για το οποίο δυσανασχετούμε; Και ποιος μπορεί σήμερα στη χώρα μας (και όχι μόνο) να βάζει τέτοιου είδους ζητήματα; Αυτοί που ανήκουν στην ελεύθερη αγορά και απολαμβάνουν απίστευτες αμοιβές;;

    Εγώ, βρίσκομαι με το δημόσιο σε συναναστροφή σχεδόν μια φορά την εβδομάδα. Αν τους κοιτάξουμε με λίγη, μα με πάρα πολύ λίγη συμπάθεια, τότε θα δούμε ότι η εξαίρεση είναι η σκαρταδούρα και η πλειονότητα είναι μεροκαματιάρηδες, συμπαθητικοί συνάνθρωποί μας.
    Ξαναλέω λοιπόν, ότι αυτό που ωθεί τον άνθρωπο να δουλεύει δεν είναι ο φόβος της απόλυσης, ούτε το χρήμα, αλλά το φιλότιμο και η αγάπη για τη δουλειά του.
    Το άτομο χρειάζεται επίσης να έχει ένα βαθμό συμμετοχής στο έργο του, να μην αισθάνεται καθημερινά την απαξίωση από το κοινωνικό του περιβάλλον, από την οικογένεια του, από τους φίλους του. Να μην αισθάνεται ο ηλίθιος της παρέας, ο αποτυχημένος.
    Και όλα αυτά, δεν είναι ηθικές της εποχής μας. Ο κόσμος μας δεν παράγει εκτίμηση ή συμπάθεια για τον συνάνθρωπο μας, αλλά ούτε και αναγνώριση για την απλή καθημερινή σύμπραξη του καθενός από εμάς στην σημερινή κοινωνία της υπεραφθονίας.

    Ερώτημα 2, επιλογή σπουδών
    Υπάρχει μια πολύ μεγάλη τάση υπεραπλούστευσης, περί της επιλογής των σπουδών. Δεν είναι μόνο τα λεφτά, μάλιστα θα έλεγα αυτό έρχεται δεύτερο, διότι αυτοί που ΜΠΟΡΟΥΝ να σπουδάσουν έχουν και κάποια οικονομική επιφάνεια, επομένως δεν έχουν το άγχος της επιβίωσης.

    Θα έλεγα να ρωτήσουμε κάποιον που επιλέγει να γίνει καραβανάς, γιατί το κάνει και μετά να αποφασίσουμε εμείς. Είναι και η κακώς εννοούμενη κοινωνική λάμψη που τον οδηγεί εκεί! όπως οι όμορφες κοπέλες στήνονται στον Θέμο, που θα του βγαίνουν και τα σάλια όταν μιλάει.

    3 . περί σταθερού μισθού: Με εντυπωσιάζει αυτό που λες. Η επιθυμία για σταθερό μισθό, δεν είναι καθόλου λυπηρό. Υπάρχουν άνθρωποι και άνθρωποι, ευτυχώς δηλαδή.
    Άλλοι αγαπάνε το ρίσκο και ανακαλύπτουν την Αμερική (που να μην έσωναν) άλλοι θέλουν τη βολή τους. Ας μην είμαστε τοοοοοοσο απόλυτοι!
    Οι Βάσεις των σχολών έχουν μια αδράνεια και δεν δηλώνουν τίποτα!
    Εχω 5 ανήψια – ζωή να χουνε- , που σπούδασαν παιδαγωγικά. ΚΑΝΕΙΣ δεν πήγε για καθηγητής! Ούτε που το συζήτησαν! Πήγαν από φιλομάθεια στα μαθηματικά, στη φυσική και στα φιλοσοφικά. Βλέπεις 100% επιτυχία!!!!!!!!
    Αντίθετα εγώ σπούδασα μηχανικός, για το χρήμα μόνο;;; Όχι, γιατί μου άρεσε κιόλας, αλλιώς θα γινόμουνα ….μανεκαίν!

    Λοιπόν, όλα όσα λέμε είναι κλισέ. Αν τραβήξεις τις κουρτίνες θα δεις κάποιες άλλες πιο ανθρώπινες ιδιότητες.
    Η απανθρωπιά έρχεται από ψηλά. Από εκεί που λένε ότι δεν θέλουμε άλλο δημόσιο, διότι μας ξινίζει τον τραχανά.
    Όσο για την μονιμότητα, το επαναλαμβάνω, ότι κάθε άνθρωπος δικαιούται μια δουλειά, όπως δικαιούται περίθαλψη, πρόνοια, παιδεία και σύνταξη. Αν όλα αυτά δεν είναι αυτονόητα, τότε να ανοίξουμε έναν τεράστιο καιάδα και να τους ρίξουμε μέσα! Θα λύσουμε όλες τις απορίες!

    @adamo
    Δεν παραιτούμαι, απλώς δεν θέλω να παραγίνω επιθετική. Το αστείο είναι ότι ανήκω αμιγώς στον ιδιωτικό τομέα!

  18. Ο/Η adamo λέει:

    @ange-ta:
    Εννοώ πως το «Εχω δουλέψει 10 χρόνια σε ιδωτικό και 6 σε εταιρεία δημοσίου δικαίου, μετά έκανα δική μου εταιρεία και ησύχασα.» μου δίνει θάρρος (δουλεύω στο Δημόσιο).

  19. Ο/Η nikos10 λέει:

    @ Ange-ta,

    Προσωπική μου γνώμη, αγαπητή φίλη, είναι ότι, κατά κανόνα, ο δ.υ. δεν είναι ούτε τεμπέλης ούτε άχρηστος ούτε ανίκανος κ.λπ. Είναι όμως αδιάφορος. Επειδή χάνεται στο σύνολο και δεν ελέγχεται (δεν εννοώ «απολύεται»), εφησυχάζει, δημιουργεί το δικό του προσωπικό βασίλειο και «παίζει» τον αυτοκράτορα.

    Προσωπικά, έρχομαι σε επαφή με το δημόσιο καθημερινά (δεν κάνω κάποιου είδους σύγκριση μαζί σου). Η διαπίστωσή μου είναι αυτή που έχω ήδη παραθέσει. Πίστεψέ με, πρέπει να είμαι ένας από τους υπομονετικότερους συναλλασσόμενους με το δημόσιο. Και πάλι, πλην κάποιων περιπτώσεων, αυτό δεν με βοήθησε.

    Επίτρεψέ μου να διαφωνήσω κάθετα με τη γνώμη σου σχετικά με την επιλογή σπουδών. Επειδή είμαι ακόμη αρκετά κοντά στην ηλικία με τα παιδιά που αποφοιτούν από το σχολείο, ξέρω καλά ότι τα κριτήρια επιλογής σχολής είναι αυτά που ήδη ανέφερα. Και πλέον, αυτοί που δεν μπορούν να σπουδάσουν για οικονομικούς λόγους είναι πραγματικά λίγοι (ευτυχώς). Ο πατέρας μου, μισθωτός σε δημόσια υπηρεσία, κατάφερε να σπουδάσει δύο παιδιά με ένα μισθό.

    Στα περί σταθερού μισθού, ίσως με παρεξήγησες λίγο. Εξυπακούεται ότι ο σταθερός και αξιοπρεπής μισθός είναι μία κατάκτηση και ότι, βεβαίως, ο καθένας δικαιούται να τον αναζητά. Αυτό που εννοούσα είναι ότι θεωρώ λυπηρό το γεγονός ότι υπάρχουν 18άρηδες που κάνουν ίσως τη δεύτερη σημαντικότερη επιλογή της ζωής τους με βάση το πότε θα συνταξιοδοτηθούν και το αν θα έχουν εξαρχής εξασφαλισμένο μισθό. Θα προτιμούσα (αν μου πέφτει λόγος) η επιλογή να γίνεται με βάση τις κλίσεις και τα όνειρα του καθενός.

    Χαίρομαι πραγματικά και για τα ανίψια σου και για εσένα. Και εγώ επέλεξα το επάγγελμά μου επειδή μου φάνηκε ενδιαφέρον (και αγνόησα τις συμβουλές για γρήγορη εξασφάλιση — ελπίζω να μην φαίνομαι ψωροπερήφανος…). Συνεχίζω, όμως, να πιστεύω ότι η πλειοψηφία των παιδιών επιλέγει με τα λάθος κριτήρια. Ίσως αυτός να είναι ένας λόγος που υπάρχει τόση δυσαρέσκεια γύρω μας: αν δεν σου αρέσει αυτό που κάνεις κατά το ήμισυ της ημέρας, τότε…

    Κατά τα λοιπά, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.

  20. Ο/Η C++ Rulez λέει:

    @angeta
    (κάνε λίγο κουράγιο γιατί είναι πολλά…)

    Απαξιώνουμε το δημόσιο και όχι τον δημόσιο υπάλληλο. Αυτός την πληρώνει, αλλά καλά να πάθει διότι ο δημόσιος υπάλληλος είναι a priori κοπρίτης και παρτάκιας.Εάν δεν ήταν τότε δεν θα έψαχνε να βρεί βύσμα για να διόριστει, και πίστεψε με η συντριπτική πληοψηφία έχει βάλει βύσμα.
    Δεν αγαπώ καμία δουλειά. Τις ξεκινώ με ενθουσιασμό αλλά μετά βαριέμαι και ξενερώνω. Αν δεν βαριόμουνα πιό πολύ ακόμα να κάθομαι τότε σίγουρα δεν θα δούλευα. Βαριέμαι γενικά.
    Κατανοώ ότι ο δημόσιος λειτουργός έχει σπασμένα νεύρα. Αυτός κατανοεί ότι είναι μαλάκας; Έκαναν απεργία στη δεή πρίν από κανα μήνα και αφήσαν το νερό από τα φράγματα να φύγει μέσα στον σταρχιδισμό της απεργίας. Από την άλλη τα κανάλια λένε να μην χαλάμε νερό. Τελικά ποιός είναι ο παπάρας σε αυτή τη χώρα; Η δε δεή λέει ότι τα φράγματα δεν έχουν νερό, μετά από τόσες βροχές και χιόνια και ότι θα έχουμε πρόβλημα! Πάρτε λοιπόν και μερικές μονάδες λιθάνθρακα για να στρώσει η φάση… Τι να σκεφτώ; Οτι τα καημένα το παληκαράκια που δούλευουν στα φράγματα της δεή δεν τα υπολόγισαν καλά, ή ότι κάποιος λεχρείος πήρε φράγκα για να εξυπηρετήσει σκοπιμότητες;
    Όταν ο νεανίας συζητά δια τον επαγγελματικό του ορίζοντα, τα βλέπει όλα ΜΑΥΡΑ. Η δέ μάνα του νεανία τα φτυνει στον ιδιωτικό τομέα, ο δέ πατέρας του το ίδιο, γιατί να μην γίνει καραβανάς; Ναι μέν ο μισθός είναι κανα οχτακοσάρακι, αλλά με τα επιδόματα επί επιδομάτων δεν πέφτει κάτω από χίλιαεκατό, όταν ο απόφοιτος πανεπιστημίου παίρνει daewoo για τις βόλτες πλασιέ που θα κάνει με τα 750€.
    ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ… Σε παρακαλώ, σταμάτα την ιστορία περί ανθρώπων – ηρώων. Εκεί πόνταρε η θρησκεία και κέρδισε… στο ότι ο άνθρωπος δεν είναι ηθικός. Το πρόβλημα είναι η παρεξήγηση της κοινωνικής λειτουργίας και η ρύθμιση της λειτουργίας αυτής στο να υπηρετει τον άνθρωπο και όχι το να ξεπεράσει ο άνθρωπος μια κοινωνία μπαμπούλα και νταβατζή. Εάν τρώω φάπες από τον συνάνθρωπό μου, δεν είναι λύση το να πάω λίγο πιο κεί και να χαρώ τον γαλανό ουρανό. Πρέπει να τον κάνω να σταματήσει να μοιράζει φάπες.

  21. Ο/Η ange-ta λέει:

    C++ Rulez,

    καλά τα είπες για να καταλαβαίνεις αυτά που θέλεις να καταλαβαίνεις, αλλά εγώ δεν κατάλαβα τίποτα!
    Το μόνο που κατάλαβα είναι ότι δεν κατάλαβες τι ήθελα να πω!
    Δεν πειράζει την άλλη φορά, κάπου μπορεί να σε καταλάβω ή να με καταλάβεις.
    Ελπίζω να κατάλαβες, ότι εγω δεν είμαι δ.υ., ούτε κανείς απο το σόϊ μου και δεν έχω κανένα κίνητρο να τους υποστηρίζω.
    Συνοπτικά: δεν υποστηρίζω τον δ.υ. αλλά τον εργαζόμενο και ΜΑΛΙΣΤΑ την εργασία και επίσης το ΔΗΜΟΣΙΟ, διότι χωρίς δημόσιο δεν υπάρχει κοινωνία.

  22. Ο/Η ange-ta λέει:

    @ nikos10,
    δυο κουβέντες ακόμα:
    Δυστυχώς, όσο ο άνθρωπος θα κινείται γύρο απο το χρήμα η κατάσταση θα χειροτερευει και όλα τα καλά και αγαθά ανθρώπινα χαρακτηριστικα θα σβύνουν όλο και περισσότερο,
    και η κατάσταση θα πλησιάζει σ αυτά που λες εσύ.

    Ωστόσο αυτη είναι η εικόνα της σημερινής κοινωνίας γενικά και όχι της δημόσιας πλευράς της μόνο.

    Και αν έχω δίκιο, δεν θα άλλαζε προς το καλίτερο η κατάσταση αν μεγάλωνε ο ιδιωτικός τομέας εις βάρος του δημόσιου.

  23. @ange-ta, adamo, nikos10, c++rulez,
    καλησπέρα, τώρα μπήκα στο blog μετά από μέρες.

    Σας έχασα λίγο, αν κάτσω να μπω και γω στη συζήτηση θα γράψω και γω μία μίνι νουβέλα (και δεν έχω και τόσο καλή άποψη επί του θέματος), οπότε λέω να μείνω σε αυτά που γράψατε. Σκέφτηκα πάντως λίγο παραπάνω κάποια πράγματα μετά τα λεγόμενα σου ange-ta. Αλλά η άποψη μου περί του δημοσίου υπαλλήλου παραμένει ίδια.

  24. Ο/Η C++Rulez λέει:

    @ange-ta
    όντως δεν κατάλαβες τίποτα ίσως από όσα λέω.
    Ίσως εάν τα κάνω πιο δύσκολα να τα καταλάβεις.
    Η ένοια που περιγράφεις ώς επιθυμία ψυχικής ολοκλήρωσης μέσα από την εργασία σε έναν ιδανικό κόσμο που δεν κυβερνάει το χρήμα τις συνειδήσεις, λέγεται «υπερβατική αυτοσυνείδηση» και την συναντάμε στην εμπειριοκρατία.

    Διαφωνώ με αυτή την άποψη. Η εργασία δεν είναι στατική λειτουργία. Αλλάζει. Σήμερα μου αρέσει και νιώθω ότι προσφέρω… αύριο ξενερώνω. Ο μόνος λόγος για να δουλεύω είναι η δυνατότητα να κοινωνικοποιούμαι καλύτερα και να έχω πιο ελεύθερη βούληση και σκέψη μέσα από τους καρπούς της εργασίας, δηλαδή την αμοιβή. Το θέμα είναι ότι ο ιδιωτικός δουλεύει αναγκαστικά αποδοτικά διότι ελεγχεται. Ο δημόσιος στα @@ του. Μην τους εξισώνεις. Εάν ένας δημόσιος είναι έντιμος και ιδεολόγος είναι διπλά έντιμος διότι είναι με ελεύθερη τη βούληση του. Η καθημερινότητα αποδικνύει ότι δεν υπάρχουν πολλοί τέτιοι δημόσιοι.

  25. Ο/Η ange-ta λέει:

    C++ Rulez,
    Λοιπόν είσαι απολύτως σαφής και ξεκάθαρος!

    Διαφωνούμε προφανώς, αλλά εν αρχή εί η επικοινωνία και μετά η συμφωνία ή η αποδοχή των απόψεων των άλλων.

    καλό Πάσχα σε όλους

  26. Επίσης καλό πάσχα ange-ta, και καλό πάσχα και στους υπόλοιπους.

  27. Ο/Η island λέει:

    Το καλύτερο σχόλιο έβερ που έχω ακούσει για τους δημοσίους….Εύγε…

    Καλή Ανάσταση να έχεις φίλε.

  28. Ο/Η Παναγιωτάκης λέει:

    Καλά…άκουσα πάλι τα κλασσικά περί δημοσίου…anyway βαριέμαι να συζητάω τα ίδια!!

    Α…Γιώγο Τσέκαρε τη νέα διεύθυνση του blog!

    Χρόνια πολλά!

  29. Ο/Η Elikas λέει:

    Χρόνια πολλά Γιώργο. Πάντα στις επάλξεις 🙂

  30. @island,
    θάνκς φίλε! Καλή ανάσταση είχαμε, καλό πάσχα είχαμε, κάνα κιλό επιπλέον σίγουρα θα έχουμε. Όλα μια χαρά δηλαδή!

     
    @Παναγιωτάκης,
    αντι-Χρόνια πολλά & διεύθυνση updated!

     
    @Elikas,
    ευχαριστώ πάρα πολύ! Με συγχωρείς τώρα, αλλά πρέπει να επιστρέψω στις επάλξεις…

Σχόλια με κεφαλαία ή greeklish απαγορεύονται αυστηρώς και διώκονται ποινικά. Οι συγγραφείς τους θα υποστούν αποτρόπαια βασανιστήρια. (μετάφραση στα Χρυσαυγίτικα: Μι γράφης με κεφαλέα κε greeklish).

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s