Ο Θθανάσης Χλωροτάπητας για την μάστιγα των Δανειστικών Βιβλιοθηκών

Η μάστιγα του δανεισμού των βιβλίων και το δράμα της Χρυσηίδας Δημουλίδου δεν θα μπορούσε να αφήσει ασυγκίνητο τον Θθανάση Χλωροτάπητα, τον μαιτρ του σύγχρονου θερμοσιφωνικού θρίλερ. Με έναν γράμμα το οποίο ήρθε πριν από λίγο με ταχυδρομικό περιστέρι στα γραφεία του μπλονγκ, ο Θθανάσης μας ζήτησε να δημοσιεύσουμε την επιστολή συμπαράστασής του προς την Χρυσηίδα Δημουλίδου, το οποίο και κάνουμε με μεγάλη μας τιμή:

~ ~ ~

Καλημέρα και συγχαρητήρια για την εκπομπή σας,

διάβασα με ιδιαίτερη προσοχή την επιστολή της συναδέλφου μου (ακόμα κι αν δεν έχει γνωρίσει την επιτυχία που έχουν γνωρίσει τα βιβλία μου, εγώ την θεωρώ συνάδελφό μου), με τις απόψεις της οποίας ταυτίζομαι απόλυτα. Με μεγάλη μου λύπη όμως διάβασα επίσης και τα πικρόχολα και εξαιρετικά επιθετικά σχόλια αναγνωστών προς αυτήν. Για το λόγο αυτό, σαν ένας εξαιρετικά επιτυχημένος και μοναδικός συγγραφέας, θα ήθελα να εξηγήσω κάποια πράγματα στο κοινό σας και να αποκαταστήσω την αλήθεια. Θα προσπαθήσω να μιλήσω με λόγο απλό, και όχι με τον τυπικό εξαιρετικά εκλεπτυσμένο λογοτεχνικό μου λόγο, γιατί απευθύνομαι κυρίως σε αναγνώστες της σύγχρονης ελληνικής εμπορικής λογοτεχνείας. Άλλωστε, όπως έλεγε και ο Καβάφης (ο οποίος δυστυχώς, όπως και ο Καζαντζάκης, έχει πάει στα αζήτητα και δεν πουλάει τόσο όσο τα βιβλία της Χρυσηίδας ή τα Μίκι Μάου): «Σαν πας στον πηγαιμό για το περίπτερο, πάρε μου γαριδάκια και Τα Δάκρυα του Θεού«.

Οι περισσότεροι από εσάς δεν έχετε γράψει ένα εξαιρετικά επιτυχημένο εμπορικά βιβλίο, και άρα δε γνωρίζετε τον κόπο που χρειάζεται για να γραφτεί ένα εξαιρετικά επιτυχημένο εμπορικά βιβλίο. Θα μου επιτρέψετε λοιπόν να σας εξηγήσω την διαδικασία που απαιτείται, για να διαπιστώσετε και μόνοι σας πόσος κόπος –οικονομικός, ψυχικός αλλά και σωματικός– απαιτείται για να γραφτεί ένα τέτοιο βιβλίο…

Αν σας ζητούσα να φανταστείτε κάποιον να γράφει ένα επιτυχημένο βιβλίο, επιτυχίας της κλάσης της δικιάς μου ή της Χρυσηίδας, οι περισσότεροι από εσάς θα φανταζόσασταν κάποιον ασπρόμαυρο γεράκο να γράφει σε ένα ασπρόμαυρο γραφείο στο σπίτι του, δίπλα σ’ ένα παράθυρο για να αγναντεύει το ασπρόμαυρο τοπίο και να εμπνέεται, όπως για παράδειγμα ο Χέμινγκγουει (#). Συνεπακόλουθα, πιθανότατα νομίζετε πως ο συγγραφέας δεν χρειάζεται τίποτα άλλο από ένα γραφείο και φαντασία. Πως η έμπνευση και η έξαψη της συγγραφής τις περισσότερες φορές οδηγούν τον συγγραφέα να κάθεται ώρες ή και μέρες πάνω από το χαρτί και να συνθέτει νέους κόσμους και φανταστικά γεγονότα, ξεχνώντας πολλές φορές ακόμα και να φάει. Η αλήθεια όμως απέχει πολύ από αυτό που φαντάζεστε…

Καταρχήν –και αυτό πρέπει να γίνει σαφές– σε αντίθεση με τους συγγραφείς του προηγούμενου αιώνα, εμείς οι σύγχρονοι συγγραφείς είμαστε έγχρωμοι. Όμως, η σημαντικότερη διαφορά μας έγγειται στο γεγονός πως πλέον όλες οι μεγάλες εκδοτικές επιτυχίες γράφονται στην τουαλέτα. Όχι σε άνετα δρύινα γραφεία με δερμάτινες ζεστές καρέκλες, όχι δίπλα από τζάκια των οποίων οι πύρινες θράκες σου διηγούνται νοσταλγικές ιστορίες, όχι σε περιποιημένα μικρά δωμάτια με κέδρινο πάτωμα και θέα τα καταγάλαζα λιβάδια, αλλά στην τουαλέτα. Είτε μιλάμε για εμπορικά επιτυχημένη μουσική, είτε για εμπορικά επιτυχημένο σενάριο ταινίας, είτε για εμπορικά επιτυχημένο βιβλίο. Αυτό επιτάσσει η θεματολογία των βιβλίων μας και αυτό εξασφαλίζει την επιτυχία τους. Όσο παράξενο κι αν σας φαίνεται, τα περισσότερα, αν όχι όλα, τα βιβλία μου τα έχω γράψει αποκλειστικά στην τουαλέτα. Γι’ αυτό και στους κύκλους μας, αυτούς των μεγάλων και επιτυχημένων συγγραφέων, κυκλοφορεί το αστείο πως «η μεγαλύτερη ευλογία για έναν επιτυχημένο συγγραφέα είναι να έχει δυσκοιλιότητα«.

Σκεφτείτε λοιπόν τώρα έναν επιτυχημένο συγγραφέα κλεισμένο στην τουαλέτα. Σκεφτείτε τον να κάθεται πάνω στην λεκάνη με τις ώρες, να σφίγγεται, να ζορίζεται για αρκετά λεπτά, μέχρι να του έρθει έμπνευση και να γράψει την επόμενη επιτυχημένη αράδα του επόμενου επιτυχημένου βιβλίου του. Προσωπικά, τις περισσότερες φορές καταφέρνω να μείνω μέσα στην τουαλέτα για μία ή δύο ώρες και να γράψω δύο με τρεις σελίδες. Όταν βγαίνω από την τουαλέτα τα πόδια μου είναι μουδιασμένα από το πολύωρο κάθισμα και σχεδόν δεν με κρατάνε όρθιο, είμαι αρκετά ζαλισμένος από το ζόρισμα και την χημικά επικίνδυνη εσάνς του χώρου, ενώ έχω πονοκέφαλους και ημικρανίες από το συνεχές σφίξιμο. Είναι εξαιρετικά δύσκολο και επίπονο να γράψεις σήμερα μία εκδοτική επιτυχία. Ελπίζω τώρα να καταλαβαίνετε και το απόσπασμα της Κας Δημουλίδου από την παραπάνω επιστολή της: «Ο συγγραφέας εργάζεται σκληρά και πληρώνει ένα απίστευτο τίμημα μοναξιάς και σωματικής υγείας, γιατί καταπονείται όχι μόνο το σώμα του, αλλά και ο εγκέφαλος του».

Γνωρίζοντας πλέον τα παραπάνω, μπορείτε να καταλάβετε επίσης γιατί ο συγγραφέας πρέπει να αμείβεται αδρά, πράγμα το οποίο δεν γίνεται όταν δανείζεστε τα Βιβλία μας από τις καταραμένες και μισητές δανειστικές βιβλιοθήκες. Δεν είναι ότι ζούμε άνετα και πολυτελή και θέλουμε και το τελευταίο σας ευρώ, και μάλιστα σε περίοδο κρίσης, για να ζούμε μες στα λούσα και την πολυτέλεια. Κάθε άλλο: μένουμε σε σπίτια φτωχικά (#) όπως και σεις, ζούμε με τα απολύτως απαραίτητα. Αλλά, κάθε φορά που κάποιος από εσάς δανείζεται ένα Βιβλίο μας αντί να το αγοράσει, μας στερεί χρήματα από τους πενιχρούς λογαριασμούς μας στην Ελβετία. Χωρίς χρήματα, δεν μπορούμε να αγοράσουμε τρόφιμα. Χωρίς τρόφιμα, δεν έχουμε να φάμε. Αν δεν φάμε, δεν έχουμε τίποτα να χωνέψουμε και άρα δεν έχουμε λόγο να πάμε τουαλέτα. Και χωρίς τουαλέτα, δυστυχώς… δεν γράφεται το επόμενο Βιβλίο – επιτυχία. Και τελικά, ποιος είναι ο ζημιωμένος; Εσείς…

Όλα είναι ένας ατέρμονος κύκλος, ο οποίος ξεκινάει από την, θα μου επιτρέψετε, γυφτιά σας να δανειστείτε τα Βιβλία μας αντί να τα αγοράσετε. Και γω όταν ήμουν μικρός και ήθελα να διαβάσω Λούκι Λουκ -και τότε δεν είχαμε χρήματα για τέτοιες πολυτέλειες-, προκειμένου να πέσω στο εξαιρετικά χαμηλό σημείο να δανειστώ ένα Λούκι Λουκ από φίλο μου και να νιώσω μιαρός, δεν έτρωγα για δύο βδομάδες, έπινα νερό από τα λούκια των πολυκατοικιών και το αγόραζα μόνος μου. Και να πεις πως τα βιβλία μας είναι και ακριβά: οι τιμές στις οποίες κυμαίνονται είναι εξαιρετικά χαμηλές, πχ μόλις 20 ευρώ (#), παρότι έχουν εκδοθεί εδώ και 5 χρόνια και άρα θα μπορούσαν να περάσουν και στα «αζήτητα». Και μάλιστα, έχουν και την φωτογραφία μας στο εξώφυλλο οπότε μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε σε σεμινάρια photoshop, να το δείχνετε στα παιδιά σας όταν δεν τρώνε το φαΐ τους, ή να διακοσμήσετε με αυτό το σπίτι σας για να δώσετε στο χώρο μία λαβκραφτική πινελιά.

Υπάρχουν επίσης πολλά άλλα έξοδα για έναν συγγραφέα της κλάσης μας, τα οποία οι περισσότεροι από εσάς αγνοείται. Καταρχήν, πληρώνουμε ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσό για να εξαφανίσουμε από την βικιπαίδεια (#) και γενικότερα το ίντερνετ την ηλικία μας. Για παράδειγμα, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει στο ίντερνετ καμία αναφορά για την ημερομηνία γέννησης μου ή της Κας Δημουλίδου, ενώ τυχόν αναφορές που μπορούν να οδηγήσουν κάποιον στην εκτίμηση της ηλικίας μας εντοπίζονται και αφαιρούνται άμεσα (#).

Ένα αρκετά μεγάλο χρηματικό ποσό επίσης πηγαίνει σε μηνύσεις για αντιγραφή κόνσεπτ σε φωτογραφίσεις. Για παράδειγμα, θυμάμαι χαρακτηριστικά από μία τυχαία σύντομη ομιλία που είχα προ ετών με την Κα Δημουλίδου να μου λέει: «Από την στιγμή που με τα βιβλία μου άρχισα να γίνομαι διάσημη (#) και να γράφουν για μένα εφημερίδες και περιοδικά (#), δεν μπορείς να φανταστείς πόσες ξένες άγνωστες τραγουδίστριες έχουν αντιγράψει το στυλ μου και τις φωτογραφίες μου (#).»

Δεν είναι λίγα επίσης τα χρήματα που πηγαίνουν σε «φωτοσοπάδες». Στην ίδια σύντομη συζήτηση που είχαμε με την Κα Δημουλίδου, μου είχε αναφέρει ένα περιστατικό όπου, για να πειράξει ένας φωτοσοπάς μία φωτογραφίας της (#), η οποία θα μου επιτρέψετε να πω ήταν πολύ ωραία, και να την κάνουν εξώφυλλο σε ένα βιβλίο – επιτυχία της, χρειάστηκε να εφαρμόσει περισσότερες από 9000 φορές το φίλτρο αύξησης φωτεινότητας στο πρόσωπο της (#), για το οποίο χρειάστηκαν περίπου 2 βδομάδες. Σε κάποιο σημείο μάλιστα, μου είπε, το Photoshop έβγαλε ένα μήνυμα λάθους, κάτι σαν «Μέγιστο επιτρεπτό όριο φωτεινότητας για άνθρωπο – ο άνθρωπος μοιάζει πλέον με κλόουν«.

Με την επιστολή μου αυτή ελπίζω να κατέστησα σαφές το ορθόν των συλλογισμών της Κας Δημουλίδου και το δίκαιον των αιχμών που αφήνει προς σχολεία και δανειστικές βιβλιοθήκες. Και επί τη ευκαιρεία, ελπίζω επιτέλους τα σχολεία να σταματήσουν έχουν τόσο θράσος που να μας ζητάνε να τους στείλουμε τις συγγραφικές μας επιτυχίες για να τις βάλουνε στις δανειστικές τους βιβλιοθήκες. Μα τόσο θράσος;

Κλείνω, μεταφέροντας εδώ κάποια λόγια από την τελευταία συνομιλία που είχα με την Κα Δημουλίδου λίγες βδομάδες πριν το δημόσιο ξέσπασμα της, καθώς επικοινώνησε και μαζί μου όπως και με άλλους διάσημους και επιτυχημένους συγγραφείς σχετικά με την μάστιγα του δανεισμού των βιβλίων: «Θθανάση μου, οι δανειστικές βιβλιοθήκες με έχουν φτάσει στα όρια μου… Τα οικονομικά μου είναι άθλια, δε ξέρω τι θα κάνω. Δεν αντέχω άλλο [λυγμοί και αναφιλητά]… Ξέρεις πόσο κουραστικό είναι να ντύνομαι τίγρης και να πηγαίνω σε παιδικά πάρτι να ψυχαγωγώ παιδάκια, προκειμένου να μπορώ να βγάλω τα προς το ζην (#); Ξέρεις ότι από την ασιτία έχω μείνει 37 κιλά και πως αναγκάζομαι να φοράω σιδερένιες μπότες για να μη με παίρνει ο αέρας (#);  Κατάρα στις δανειστικές βιβλιοθήκες Θθανάση… μας έχουν καταστρέψει… [λυγμοί και καταποντισμοί]».

Με τιμή και εκτίμηση προς την συνάδελφο και επιτυχημένη συγγραφέα Κα Δημουλίδου, δηλώνοντας ότι θα προσπαθήσω να καταπολεμήσω με όποιον τρόπο μπορώ την μάστιγα του δανεισμού των βιβλίων,

Θθανάσης Χλωροτάπητας, ο γνωστός.
24/11/2012.

Advertisements

About Γιώργος Μαργαρίτης

Υπάρχουν πολλά τα δρώμενα.
This entry was posted in Έτσι μου 'ρθε and tagged , , , . Bookmark the permalink.

12 Responses to Ο Θθανάσης Χλωροτάπητας για την μάστιγα των Δανειστικών Βιβλιοθηκών

  1. Ο/Η mahler76 λέει:

    μα τι λέει η μαντάμ!!!!

  2. @mahler76,
    Γεια πρόσεξε λίγο τη γλώσσα σου: όταν εσύ γεννιόσουν, η Κυρία (και όχι «μαντάμ», γελοίε…) Δημουλίδου ήταν ήδη αεροσυνοδός (βάσει πληροφοριών οι οποίες σβήστηκαν από την wikipedia, αλλά έχουν μείνει ακόμα κάπου στα ίντερνετζ…).

    Διαβάστε επίσης:
    «Προφήτης Εστάριαν – Ένα ανερχόμενο ταλέντο στον χώρο της γυναικείας αυνανιστικής και εμμηνοπαυτικής λογοτεχνείας»

  3. Ο/Η Estarian λέει:

    Πες του Μαέβιους Χλωροτάπητα (έλα παραδέξου το, Μαέβιους λέγεται) ότι το γ ενικό στην παθητική τελειώνει σε -αι και ουχί σε -ε :p

    Γαμώ τα εντερικά του δηλαδή. :p

    Α ναι ευχαριστώ και δια το λίνκι 😛 μου ανέβασες τις βίζιτες :p

  4. Ο/Η 50ft queenie λέει:

    Μπορούμε να σημειώσουμε εδώ ότι στο link που μοιράστηκε μαζί μας ο Θθανάσης από το public, το breadcrumb έχει ως εξής:

    Αρχική σελίδα > Βιβλία > Ελληνική Γλώσσα > Ανθρωπιστικές-Κοινωνικές Επιστήμες > Φιλοσοφία > Σουίτα στον παράδεισο

    Αυτό και μόνο αυτό είναι ενδεικτικό της μεγάλης προσφοράς της κυρίας Δημουτέτοιας στις Επιστήμες μας και δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία για το ανεκτίμητο έργο της.

  5. Ο/Η Επιορκίδης λέει:

    Θανάση,

    θα ήθελα να μάθω περισσότερα για το μωβ καυλάκι που αντιγράφει Δημουλίδου. Ελπίζω να μην είναι η Αννέτα του Στέλιου Χάλφορντ. Αν δεν είναι, ΟΚ, θα κάνω πέσιμο.

  6. Ο/Η That Crazed Alien penguin λέει:

    Δυνητικα το παρον μπορει να ξεπερασει σε δημοτικοτητα το επικο ποστ για τους Πρηξ-Κλαψ. 😉

  7. @Estarian,
    άντε ρε βλάκα, που μας το παίζεις και σπελτσέκερ. Διάβασα 2 φορές το κείμενο για να βρω που μου είχε ξεφύγει, και ήταν μόνο σε μία πρόταση. Ορίστε, φχαριστήθηκες;
    (πόσο σπασίκλας ήσουν στο σχολείο; Έλα, πες. Πρέπει να ήσουνα λίγο μαλακιστήρι τύπου «κυρκυρκυρκυρκυρ-ο-Γιάννης-έκανε-λάθος-στην-πρόσθεση-στον-πίνακα-και-ο-Γιώργος-πετάει-σβηστράκια-στην-Κατερίνα»).

    @50ft queenie,
    τσίζους φάκοιν κράηστ! Μόλις το είδα!! Τα βιβλία της τέτοιας ανήκουν στην κατηγορία: «Ανθρωπιστικές-Κοινωνικές Επιστήμες > Φιλοσοφία»;
    Αυτό.

    @Επιορκίδης,
    ο Θθανάσης μου είπε να σου πω πως το google του είπε πως την λένε Anahi, και σε αντίθεση με την Δημουλίδου αυτή βγαίνει και σε άλλα χρώματα πέρα από το μωβ.

    @That Crazed Alien penguin,
    θέλωντας και μη, κατά την αναζήτηση μου έπεσα και στο λινκ για το pathfinder club της, και βλέποντάς το θυμήθηκα την χρυσή εποχή του 90s κιτς ίντερνετ, με τα sities του geocities και το myspace. Χριστός και παναγία, γιατί δε κλείνουν αυτά τα sites-ύμνους στην κακογουστιά για το καλό της ανθρωπότητας;

    Και άσχετο, αλλά μια που το θυμήθηκα, σωτήριον εργαλείον:
    http://wonder-tonic.com/geocitiesizer/

  8. Επίσης, έχουν πολύ γέλιο οι επεμβάσεις της Δημουλίδου στο άρθρο σχετικά με την ίδια στη wikipedia. Κόβω το κεφάλι του Νίβο (στην μία περίπτωση που μπορεί να κάνω λάθος, να έχει τουλάχιστον τη θετική του πλευρά το πράγμα) πως αυτή είναι που κάνει τις παρακάτω διορθώσεις:
    http://goo.gl/O7vEz

    Απλά τσεκάρετε το κείμενο στα αριστερά, που είναι το ορίτζιναλ και το έχει γράψει κάποιος χρήστης της wikipedia εν ονόματι «Vagrand», και μετά δεξιά τις διορθώσεις που έχει κάνει κάποιος «ανώνυμος χρήστης» (καρφώνεσαι Χρύσα μου!). Προχωρήστε ακολουθώντας τα link «Επόμενη διαφορά →» για να δείτε τις τροποποιήσεις, από τις οποίες φαίνεται πως τις κάνει η ίδια η Χρύσα αφού αναφέρει προσωπικές λεπτομέρειες χωρίς να προσθέτει αναφορές, τις οποίες μόνο η ίδια θα μπορούσε να γνωρίζει.

    Από τις καλύτερες διορθώσεις της, μετά την εξάλειψη πληροφοριών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην ηλικία της, είναι η μετονομασία ενός βιβλίου που έχει γράψει με άλλους συγγραφείς από [Λιάνα Δενεζάκη, Χρύσα Δημουλίδου, «Ένα κομμάτι ουρανού»] σε [Χρύσα Δημουλίδου και επτά άλλοι συγγραφείς, «Ένα κομμάτι ουρανού»].

  9. Ο/Η cynicalminds λέει:

    «λαβκραφτική πινελιά»
    ωραίοςςς

Σχόλια με κεφαλαία ή greeklish απαγορεύονται αυστηρώς και διώκονται ποινικά. Οι συγγραφείς τους θα υποστούν αποτρόπαια βασανιστήρια. (μετάφραση στα Χρυσαυγίτικα: Μι γράφης με κεφαλέα κε greeklish).

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s