Από μικρός είχα όνειρο να με γράψουν οι εφημερίδες

Οι προσδοκίες:

Διδακτορικός Φοιτητής Πληροφορικής γράφει πρόγραμμα που θεραπεύει τον καρκίνο

 

…και η πραγματικότητα:

Posted in Έτσι μου 'ρθε | 9 Σχόλια

Η κολώνια μου γαμάει την κολώνια σου

Το θρυλικό άρωμα του Patrick Dempsey, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να εναρμονίζεται με τη φύση, προορισμένο να ξεπεράσει το χάσμα των γενεών. Ένα αρωματικό μίγμα από βασιλικό και λεβάντα, εμπλουτισμένο με την κλασική αρρενωπότητα του γήινου βρύου και πλούσια ξύλα.

Τι να λέμε τώρα… Από την περιγραφή και μόνο, η συγκεκριμένη κολώνια θα μπορούσε να είναι άνετα το άρωμα του Φίλιππου Πλιάτσικα.

Καταρχήν, η συγκεκριμένη κολώνια δε έχει σκοπό να τσαμπουκαλευτεί με τη φύση. Αντιθέτως, εναρμονίζεται με τη φύση, γίνεται ένα με αυτή, και ενίοτε πάνε και για κανένα καφεδάκι, χαλλαρά. Τσιπουράκι, καλαμαράκι τηγανιτό, χωριάτικη, δίπλα στη θάλασσα, ένα τραπεζάκι για δύο: η κολώνια και η φύση. Πολύ κουλ τύπος η κολώνια. Άνετος, χαλαρός. Εναρμονίζεται με τη φύση σε λέω, δε το κάνει θέμα.

Επίσης η κολώνια αυτή δε δημιουργήθηκε για κάποιο ευτελή λόγο όπως για να καμουφλάρει την ιδρωτίλα σου. Όχι φίλε μου, ο κολώνια αυτή έχει ένα και μόνο προορισμό: να ξεπεράσει το χάσμα των γενεών. Μη νομίζεις πως είναι καμία τυχαία κολώνια, από αυτές που αδιαφορούν για τα κοινωνικά προβλήματα και γυρνούν το κεφάλι τους από την άλλη κάνοντας πως δε σε βλέπουν. Όχι, η κολώνια αυτή δηλώνει το παρόν, βρίσκεται στο πλάι σου, ακούει τα προβλήματα σου, απαντάει στην ανοιχτή γραμμή κακοποίησης αδέσποτων χελωνών και θα σε βοηθήσει να ξεφύγεις από τα ναρκωτικά, τα facebook και το χαμόγελο της Μαρινέλλας (link).

Η κολώνια αυτή επίσης, σε περίπτωση που δε το πρόσεξες, είναι εμπλουτισμένη με την κλασική αρρενωπότητα του γήινου βρύου. Καταρχήν, με προσέχεις, όχι του εξωγήινου βρύου, αλλά του γήινου. Γνωρίζεις τη διαφορά, μη τα ξαναλέμε, το εξωγήινο βρυ γενικά πετάει με τα διαστημόπλοια εδώ και εκεί, απαγάγει αγελάδες και αμερικάνους και ποζάρει στις βιντεοκάμερες τουριστών. Το γήινο βρυ δε κάνει τέτοια πράγματα, είναι βρυ από σπίτι, ιδανικό για οικογένεια, σεμνό και ταπεινό, ηθικό και νόμιμο, άμποτ και κοστέλο. Και πιστεύω είναι περιττό να πω το πόσο αρρενωπό είναι το γήινο βρυ. Μιλάμε τίγκα στη βαρβατίλα. Ζέχνει αρρενωπότητα από τα 10 μέτρα. Γι’ αυτό λέει και ο σοφός λαός «Σαν πας δίπλα απ’ το βρυ, φόρα τσίγκινο βρακί». Ποτέ δε ξέρεις πόσο καιρό έχει να πάει με γυναίκα ένα αρρενωπό γήινο βρυ. Να τονίσω βέβαια πως μιλάμε πάντα για την κλασική αρρενωπότητα του βρύου, και όχι για την μοντέρνα, δήθεν εναλλακτική αρρενοπώτητα που κάνει το μαλλί τζίβες, αράζει στα πεζούλια με άμστελ, πάει στα ελεύθερα κάμπινγκ και φοράει υπερπολύχρωμα, ακατάλληλα για επιληπτικούς τύπους ρούχα.

Βασικά, γαμωτηπουτάναμου δηλαδής, πως γίνεται ένα φυτό να είναι αρρενωπό;

Τέλος, το άρωμα είναι εμπλουτισμένο με πλούσια ξύλα. Όχι τα φτωχομπινέδικα ξύλα που μένουν στα Εξάρχεια, τριγυρνάνε με το μετρό και πίνουν μπύρες στα παγκάκια, αλλά πλούσια ξύλα που το φυσάνε το παραδάκι. Μελάμε για ξύλα-εφοπλισταί και βάλε, μένουν μόνο Εκάλη – Βόρεια Προάστεια, έχουν 30 μέτρα σκάφος και φεράρι γκάμπριω με διακοσμητική ξανθιά χαζογκόμενα στη θέση του συνοδηγού. Όχι αστεία.

Μπορώ επίσης να δώσω κάποιες εναλλακτικές περιγραφές στον χαρδαβελικό συγγραφέα του παραπάνω πρελούδιου – ωδής στον ο,τινανισμό και στην μεταφυσική ποιητικότητα των μεταφράσεων του Systran:

  • Το θρυλικό άρωμα του Τζον Τίκη, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να κλείσει την τρύπα του όζοντος, προορισμένο να ξεπερνάει το φράγμα του ήχου και της λίμνης του Μαραθώνα. Ένα μονοφασικό μίγμα από πλουτώνιο και ρεβύθια, εμπλουτισμένο με την κλασική θηλυκότητα του τσιμέντου. Για δροσερά δόντια και εκθαμβωτική αναπνοή.
  • Το θρυλικό άρωμα του Λάι Σλαμπονίτα, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να λύνει τριτοβάθμιες εξισώσεις, προορισμένο να επιλύσει το πρόβλημα του τετραγωνισμού της μερέντας. Ένα υπερηχητικό μίγμα από βραζιλιάνικες σαπουνόπερες και δέρμα αλμπίνου αφρικανού πωλητή cd, εμπλουτισμένο με την εναλλακτική αθωότητα του κλιμακοστάσιου. Κυκλοφορεί κάθε Τετάρτη στα περίπτερα, με δώρο 3 dvd εκμάθησης τάβλι για άτομα χωρίς χέρια και ένα πακέτο πρωτομαγιάτικες σερβιέτες.
  • Το θρυλικό άρωμα του Όπτιμους Πράιμ, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να παίζει παγκότερμα, προορισμένο να νικάει την τελική μάνα στο Νταμπλ Ντράγκον. Ένα ανιδιοτελές μίγμα από φραγκοστάφυλο και βαμβακερές κάλτσες, εμπλουτισμένο με την κλασική επιθετικότητα του ζαμπόν. Και ο χρόνος σας αρχίζει από ρουκ ζουκ.
  • Το θρυλικό άρωμα του Μάικ του Φασολάκη, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να αντέχει την υπερβολικά απάλευτη και ηλιθιωδώς επιτηδευμένη εναλλακτικότητα του Πάνου Μουζουράκη, προορισμένο να κόβει βεντούζες σε ιππόκαμπους με αλτσχάιμερ. Ένα υπερήφανο μίγμα από σουηδικές ελαφρολαικές κουρτινές, εμπλουτισμένο με την κλασική τρυφερότητα του μυδράλιου. Μπει-δε-μπει κι ο τελευταίος κάνει δωδέκατα.
  • Το θρυλικό άρωμα του Στέλιου Χάλφορντ, αποκλειστικά για την Avon. Σχεδιασμένο να αντέχει σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των αστείων του Σεφερλή, προορισμένο να καταλάβει ποια είναι η μυρωδιά μιας ξεχασμένης θάλασσας που βρέχει μόνο αυτά που ήθελα να κάψω. Ένα πολυτελές μίγμα από εσώρουχα λιγνίτη και κβαντικά φασολάκια, εμπλουτισμένο με την αρρενωπή κλασικότητα του κάγκουρα. Ποτέ άλλωτε δεν ήταν τόσο διασκεδαστικό να γυαλίζετε την φαλάκρα του θείου σας!

Η δικιά σου κολώνια εναρμονίζεται με τη φύση;
Η δικιά σου κολώνια ξεπερνάει το χάσμα των γενεών;
Η δικιά σου κολώνια είναι εμπλουτισμένη με την κλασική αρρενωπότητα του γήινου βρύου;
Δε νομίζω φίλος…

Posted in Έτσι μου 'ρθε | 5 Σχόλια

Το Καλύτερο Καράτε

Πως να αποκρούσετε την ποδαρίλα

Προσπερνάμε καταρχήν τον πραγματικά εμπνευσμένο από συζητήσεις παιδιών δημοτικού σχολείου ούλτρα φέυλ τίτλο του βιβλίου -εναλλακτικοί τίτλοι που μου έρχονται:
«Το Καράτε Μου Είναι Καλύτερο Από το Καράτε Σου»
«Σούπερ Καράτε που Γαμάει»
«Τέλειο Καράτε για Μικρούς, Μεγάλους και Ανθρώπους»
«Πραγματικό Καράτε, Όχι Μαλακίες»
«Καράτε – Είπες Τίποτα;»

Προσπερνάμε επίσης το γεγονός πως υπήρξε κάποιος άνθρωπος πέραν του Μ. Νακαγιάμα που αγόρασε το συγκεκριμένο βιβλίο, καθώς το βιβλίο πωλείται σαν μεταχειρισμένο.

Δεν μπορώ όμως να προσπεράσω την αχρηστότητα ενός βιβλίου για να μάθεις καράτε. Θα μου πεις τώρα, εδώ ο άλλος έμαθε καράτε πλένοντας αμάξια και βάφοντας τοίχους. Ντάξει, όμως εκεί μπλέκουμε και με θέματα child labour και δε θέλω να επεκταθώ.
Όμως βιβλίο για να μάθεις καράτε; Βιβλίο;

Δηλαδή φαντάζομαι περιεχόμενο:

Κεφάλαιο 3 – Αυτοάμυνα:
Ερωτήσεις Ανακεφαλαίωσης και Ελέγχου Ετοιμότητας

Ερώτηση 1: Κάποιος σας επιτίθεται, χτυπώντας σας με το δεξί του πόδι πίσω από το γόνατο σας και ακινητοποιώντας σας με μία λαβή γύρω από το λαιμό σας.
Πώς αντιδράτε;
(χρόνος απάντησης: 0.8 δευτερόλεπτα)

____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________

Ερώτηση 2: Ο αντίπαλος σας βρίσκεται μπροστά σας, σηκώνει την δεξιά (όπως τον κοιτάτε) γροθιά και ετοιμάζεται να σας χτυπήσει στο πρόσωπο.
Πώς αποφεύγετε την κίνηση του;
(χρόνος απάντησης: 0.5 δευτερόλεπτα)

____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________

Ερώτηση 3: Η κίνηση που έκανε ο αντίπαλος σας στην προηγούμενη ερώτηση αποδεικνύεται προσποίηση: ενώ έδειχνε πως θα σας χτυπήσει με το δεξί χέρι στο πρόσωπο, τελικά προσπαθεί να σας κλωτσήσει με το αριστερό γόνατο στα αρχίδια.
Πώς αντιδράτε;
(χρόνος απάντησης: 0.3 δευτερόλεπτα)

____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________
____________________________________________

ΥΓ / Μπόνους:

Δηλαδή τι;

Σε φάση «Ανέκδοτα για Αλογάκια και Αξιωματικούς», «Ένα ξεκαρδιστικό Σαχ Ματ», «Ένα Τρελό Τρελό Ροκέ»;

Για ποιο λόγο;

Posted in Έτσι μου 'ρθε | 8 Σχόλια

Μαθήματα Ελληνικής Κρατικής Δημοσιογραφίας

Posted in Πολιτικά, αστυνομία | 7 Σχόλια

Το Πείραμα της Υπακοής

Posted in Έτσι μου 'ρθε | 1 σχόλιο

Στέλιος Χάλφορντ: Μία Ανατρεπτική Συνέντευξη + παρουσίαση του Νέου Βίντεου

(μόλις ενάμισι χρόνο μετά την τελευταία επαφή που είχαμε με τον Στέλιο, όπου μία τυχερή από σας άκουσε σε πρώτη μετάδοση το νέο τραγούδι του Στέλιου, ο Στέλιος επανέρχεται με μία ανεπίδευτη και μασωβέζικη συνέντευξη – μπούμεραγκ που θα κάνει τους τοίχους να παραμιλάνε και τα βούτυρα να τρίζουν, ενώ θα έχετε τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε σε πρώτη παγκότερμα μετάδοση το νέο του video από τον νέο του δίσκο!)

ΓΜ: Καλησπέρα Στέλιο! Τιμή μας που σ’ έχουμε κοντά μας! Βγάζεις καινούργιο δίσκο;

ΣΧ: Επίσης.

ΓΜ: Ναι, μετά σε ρώτησα  «Βγάζεις καινούργιο δίσκο»;

ΣΧ: Ναι.

ΓΜ: Ε… ναι, μίλησε μας λίγο για τον καινούργιο σου δίσκο. Δώσε μας κάποιες πληροφορίες γι αυτόν.

ΣΧ: Βασικά να πούμε θα είναι στρόγγυλος, θα κάνει γύρω στα δεκαπέντε ευρά και θα έχει τραγούδια που θα τραγουδάω εγώ.

ΓΜ: Νομίζω τα είπες όλα, δεν έχω να ρωτήσω κάτι παραπάνω για τον νέο σου δίσκο. Θα ήθελες να μας μιλήσεις λίγο για τα παιδικά σου χρόνια;

ΣΧ: Σε ευχαριστώ.

ΓΜ: Ναι, μίλησε μας λίγο για τα παιδικά σου χρόνια.

ΣΧ: Τα παιδικά μου χρόνια ήταν όταν ήμανε μικρός. Με άρεζαν πολύ τα μικιμάου. Ωραία ήτανε τότες, πηγαίναμε στο παζάρι και με παιρνε ο μπαμπάς μου μαλλι της γριάς και κοκοράκι. Και έπαιζα συνέχεια το Γιατρό με την φίλη μου την Κατερίνα. Μια φορά είχα δει το βρακί της στην εκκλησία …

ΓΜ: Να σε ρωτήσω …

ΣΧ: …και όταν το κατάλαβε μου ριξε μια στο καλάμι… με πέθανε σου λέω. Αλλά μετά τις έριξα μια μπουνιά και τις έσπασα δύο δόντια. Τα μπροστινά. Και μετά με έβρισε αλλά είχα κάνει καθρεφτάκι οπότε δεν έπιασε η βρισιά της. Πάντως αναμεταξύ μας τωρα, εμένανε όταν ήμανε μικρός με άρεζαν και αυτά τα τρασφορμεζ. Ξες αυτα τα μπαρμπαδέλια που μια γένονταν αμάξια μια κάτι ρομπότια μια ανθρώποι, ξες τώρα, περίεργα πράγματα. Φτοι οι Βιετναμέζοι που τα ζωγράφιζαν αυτά, τι φοβεροί ρε παιδί μου. Σατανάδες σκέτοι. Με είχε πάρει κι η μάνα μου ένα τέτοιο από το πανηγύρι, θμάμε το έκανες έτσι [δείχνει με τα χέρια του] και μετά έτσι [δείχνει με τα χέρια του πως μεταμορφώνονταν και κάνει «κακουκακακου» τον ήχο της μεταφόρφωσης] και από λοφωρείο γενόταν ρομπότ! Τι σου είναι τα γκουμπιούτερς ε;

ΓΜ: Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά, αλλά να σε ρωτήσω Στέλιο, μετά τον καινούργιο δίσκο σε σταματάνε στο δρόμο να σου ζητήσουν αυτόγραφο; Σε αναγνωρίζουνε;

ΣΧ: Κοίτα, προχθές καθώς πήγαινα στο μανάβη να αγοράσω μελιτζάνες να κάνει η μάνα μου μουσακά… -τώρα που είπα μουσακά, να ρθεις να σε φιλέψουμε καμιά μέρα! Η μάνα μου κάνει πολύ φοβερό μουσακά και φοβερά γιουβαρλάκια, μπορεί να φάω και 40 γιουβαρλάκια τη μέρα. Την προηγούμενη βδομάδα που έκανε η μάνα μου έφαγα κοντά στα 57 γιουβαρλάκια και μετά με πονούσε η κοιλιά μου οπότε πήγα στην τουαλέτα, και με το που μπαίνω στην τουαλέτα χτυπάει το κινητό μου (#). Και ποιος λες να ήταν;

ΓΜ: Ποιος ήταν;

ΣΧ: Ένας τύπος που με αναγνώρισε στο δρόμο και δε πρόλαβε να με σταματήσει να με ζητήσει αυτόγραφο. Ρε τους κιερατάδες, μα πάντα να σε παίρνουν τηλέφωνο πάνω στο καλύτερο.

ΓΜ: Ναι, μου τυχαίνει και μένα συνέχεια αυτό. Να σε ρωτήσω, ξέρεις κανένα καλό ανέκδοτο;

ΣΧ: Ξέρω ένα με έναν κινέζο, έναν δράκο και τον Τοτό, πολύ γέλιο! Αλλά δε θυμάμαι πως πάει. Στο τέλος νομίζω ο Τοτός μπερδεύει τον δράκο με τον Παναγιώτη Γιαννάκη, κάτι τέτοιο.

ΓΜ: Χαχαχα, πολύ καλό! Η επόμενη ερώτησή μου έχει σχέση με τις μουσικές σου επιρροές. Θα ήθελες να μας πεις…

[χτυπάει το κινητό του]

ΣΧ: Ναι; … Έλα μάνα… Σου είπα να μη με πάρεις τηλέφωνο! … Όχι ρε μάνα, δε το ήπια το γάλα το πρωί, αφού σου είπα να μη μου το ζεσταίνεις, πιάνει πέτσα… Έλα τώρα θα το συζητήσουμε αυτό; Έλα κλείνω. Γεια… [κλείνει το κινητό] Τι λέγαμε;

ΓΜ: Ποιες είναι οι κύριες μουσικές επιρροές σου;

ΣΧ: Κοίτα, εγώ να πούμε δε παίρνω ναρκωτικά και τέτxια πράματα. Μόνο καμιά ρετσίνα πίνουμε κάθε βράδυ με τον φίλο μου τον Τόλη, και τώρα ντάξει, αν πιούμε και λίγο παραπάνω δεν…

ΓΜ: Ναι, εννοούσα: τι μουσική ακούς;

ΣΧ: Α! Κοίτα, από μικρός να πούμε άκουγα πολύ Αννέτα Μαρμαρινού, Σάκη Τόλια και Anthrax. Μετά όταν μεγάλωσα και τελείωσα το δημοτικό άκουγα περισσότερο Σάκη Δάρα, Ξανθή Περάκη, Mastodon και Μαριάνθη Κεφάλα. Λίγο Exodus, DRI, Slayer, Χρυσοβαλάντω Μπρόζου, Φυλιώ Πυργάκη, ξες τώρα, τα κλασικά.

ΓΜ: Και πως κατάφερες να παντρέψεις όλα αυτά τα μουσικά ακούσματα;

ΣΧ: Εγώ να πούμε είμαι άνθρωπος του λαού και δε ξέρω πολλά γράμματα. Παίζω κυρίως σε πανηγύρια και αν τύχει κάνα support σε τίποτα Municipal Waste. Μη φανταστείς τώρα τίποτα άλλο τώρα, μεγάλα συγκροτήματα και γκόμενες με τα βυζά απεξω. Αλλά ναι, σε γάμους παίζουμε πού και πού.

ΓΜ: Καλά, άλλο ρώτησα, αλλά τέλος πάντων. Από μικρός ήθελες να γίνεις τραγουδιστής;

ΣΧ: Μπα, μικρός ήθελα να γίνω καρατερίστας. Πήγαινα συνέχεια στο σινεμά και έβλεπα έργα καράτε και καουμπόικα και μετά πηγαίναμε με τους φίλους και πλακώναμε στο ξύλο τα μικρότερα παιδιά. Σου λέω είχα πολύ ταλέντο.

ΓΜ: …και;

ΣΧ: Και μια μέρα μου λέει ο πατέρας μου «θα πας να μάθεις να τραγουδας στα πανηγύρια να βγάλεις κάνα φράγκο ή θα σε σαπίσω στο ξύλο». Και τότε αποφάσισα πως μου άρεσε η μουσική και το τραγούδι.

ΓΜ: Και πως αποφάσισες να ασχοληθείς με το συγκεκριμένο είδος μουσικής;

ΣΧ: Κοίτα να σε πω… γιατί δε με κοιτάς; Νταξει τώρα… Κοίτα, παλιά με τον φίλο μου τον Τόλη που παίζαμε γενικά ρεμπέτιcore και είχαμε μία μπάντα, τους «Αλαλούμ». Και είχαμε και πολύ επιτυχία, πιο πολύ από τους Ζιγκ Ζαγκ. Αυτοί βέβαια μας ζηλεύαν, ιδίως ο τραγουδιστής από αυτούς, ήμασταν πιο όμορφοι και είχαμε περισσότερα μαλλιά. Και που λες μια νύχτα εμφανίστηκε στον ύπνο μου ο Ντεβιντ Χαλσερχνοφ, αυτός από το Μπεγουότς, με κείνη τη ξανθιά με τα μεγάλα μαστάρια [κλείνει το ένα μάτι], ά να γεια σου, και που λες εμφανίζεται αυτός ο Χανσερχολφ στον ύπνο μου φορώντας ένα μπλουζάκι που είχε ένα λάχανο επάνω. Ξυπνάω που λες και αναρωτιέμαι «Ρε συ, λες τελικά να πρέπει να αφιερωθώ στο θρας μέταλ;» αλλά η μάνα μου που κοιμόνταν δίπλα μου με έριξε μια σφαλιάρα που βούιζαν τα αυτιά μου δέκα λεπτά επειδή την ξύπνησα με αυτή την αναρώτηση μου οπότε είπα πως μάλλον να το ξεχάσω. Μετά μια άλλη μέρα ήμανε με τον φίλο μου τον Τόλη και τρώγαμε γύρο στον Ανέστη. Παίρνω το σάντουιτς και πάνω που πάω να φάω μια δαγκανιά βλέπω πως η κέτσαπ είχε σχηματίσει την εικόνα του Ρόμπερτ Χάλφορντ! Λέω τότε τον Ανέστη: «Ανέστη, ε Ανέστη, ρε μήπως εσύ το έκανες αυτό με την κέτσαπ επίτηδες;» και μου λέει ο Ανέστης πως στο μαγαζί έχει μόνο μουστάρδα. Μιλάμε έμεινα, λέω κάτι γίνετε αυτό. Και μετά μια μέρα που ήμανε στη λαχαναγορά και ξεφορτώναμε κάτι τελάρα με λάχανα και ο μαλάκας ο Τόλης άφησε απότομα το τελάρο και έπεσε πάνω στο πόδι μου. Πατάω ένα ουρλιαχτό που λες, και εκείνη τη στιγμή περνούσε ένα παιδί-μεταλλάς και μου λέει «Φίλε έχεις φωνή ίδια με του Χάλφορντ και θα έπρεπε να φοράς μπλούζα Μπέιγουτς«. Και τότε τα σκέφτηκα όλα και τα συνδύασα, η μπλούζα με το λάχανο, η κέτσαπ, ο Χανσελντορφ, όλα ήταν ξεκάθαρα και μετά όταν γύρισα σπίτι το είπα στη μάνα μου και μου έριξε μία σφαλιάρα γιατί είχα λερώσει το παντελόνι με χώματα από τα τελάρα που κουβαλούσα. Αλλά μετά το είχα αποφασίσει πως θα γένω τραγουδιστής και θα τραγουδάω θρας.

ΓΜ: Υπήρξαν διάφορες φήμες πως βάζατε φωτιές σε εκκλησίες όμως…

ΣΧ: Όχι ρε, αυτά τα έλεγε αυτός ο τραγουδιστής από τους Ζιγκ Ζαγκ επειδή μας γούσταραν περισσότερο τα κορίτσια με τον Τόλη και επειδή είχαμε περισσότερα μαλλιά. Εγώ είμαι πολύ Χριστιανός και από μικρός φοράω αυτό το κολιέ που με έδωσε η νονά μου με αυτό το γράμμα «Τ» που έχει και μία γραμμή προς τα πάνω. Αλλά να σε πω την αλήθεια ποτέ δε κατάλαβα γιατί η νονά μου με πήρε κολιέ με γράμμα Τ αφού το όνομα μου δε ξεκινάει από Τ αλλά από εκείνο το άλλο γράμμα που ξεκινάει και εκείνη η λέξη η «Σεπουλτούρα».

ΓΜ: Και δε μου λες Στέλιο…

ΣΧ: Σε παρακαλώ, μη με μιλάς στον πληθυντικό, φώναζε με με το μικρό μου…

ΓΜ: Ε… ναι, εντάξει… Και δε μου λες, ποια ήταν η πρώτη σας επιτυχία;

ΣΧ: Η πρώτη μας επιτυχία ήταν όταν με τον Τόλη είχαμε καταφέρει να ψήσουμε την Ανέττα να μας δείξει τα βυζιά της γιατί της είχαμε πει πως άμα δε μας τα δείξει θα πούμε στη μάνα της πως μας τα έδειξε. Και αυτή μας τα έδειξε και τότε πέρασε η μάνα της και…

ΓΜ: Όχι, εννοούσα ποια ήταν η πρώτη σας μουσική επιτυχία…

ΣΧ: Α, πες το έτσι. Η πρώτη μας μουσική επιτυχία ήταν όταν με τον Τόλη ξαναψήσαμε την Ανέττα να μας δείξει τα βυζιά της και από πίσω έπαιζε μία μουσική, νομίζω το Tim is Gay από Anal Cunt. Φοβερό τραγούδι, το έχει και στο ίντερνετς. Μετά την τρίτη φορά που μας έδειξε η Ανέττα τα βυζιά της…

ΓΜ: Στέλιο, εννοώ ποιο ήταν το πρώτο σας τραγούδι που έγινε επιτυχία.

ΣΧ: Α, αφού αυτό θες γιατί δε το λες; Το πρώτο μας τραγούδι που έγινε επιτυχία ήταν το Πουκάμισο που πήγαινε «Βάλε το πουκάμισο – Βγάλε το πουκάμισο – Βάλε το πουκάμισο – Είσαι Πάμελα Άντερσο«, αλλά ο Τόλης είπε πως το τραγούδι δεν είχε πολύ καλή μουσική. Γι’ αυτό αλλάξαμε τους στίχους. Οπότες κρατήσαμε τη μουσική και βάλαμε κάτι στίχους που μιλούσαν για πουκάμισο αλλά το τραγουδούσε ένας άλλος τραγουδιστης, κάπως Χριστοδουλόκολος, αλλά δε του το είπαμε. Όμως άρεσε στην Ανέττα, η οποία μας έδειξε τα βυζιά της για τέταρτη φορά, οπότε μετά έγινε επιτυχία.

ΓΜ: Ενδιαφέρον. Το τραγούδι αυτό είναι όντως αυτό που σας έκανε γνωστούς. Και τώρα, 3 χρόνια μετά, έχετε κάνει και ένα βίντεο κλιπ για το τραγούδι, το οποίο θα δούμε σε λίγο σε πρώτη πανελλήνια μετάδοση.

ΣΧ: Ναι, το έχουμε δείξει άλλες δύο φορές, μία στη λαχαναγορά και μία στην Ανέττα, αλλά στο ίντερνετς δε το έχουμε δείξει. Τα παιδιά λαχαναγορά με είπαν ότι είναι πολύ ωραίο και έχει ωραίο γούστο και η Ανέττα μας έδειξε…

ΓΜ: Κάνατε τρία χρόνια να δημιουργήσετε το βίντεο, έχετε κάνει πάρα πολύ δουλειά. Έχεις ποτέ μετανιώσει για

[χτυπάει το τηλέφωνο του]

ΣΧ: Ναι; … ΕΛΑ ΜΑΝΑ! ΡΕ ΜΑΝΑ ΣΕ ΕΙΠΑ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΗ ΜΕ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΤΗΛΕΦΩΝΟ! … ΝΑΙ… ΕΛΑ! ΚΛΕΙΣΕ ΛΙΓΟ ΤΟ ΜΙΞΕΡ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ! … Ναι, καλύτερα τώρα… Έλα… Τι?! Έλα ρε μάνα τώρα που θα περάσω από το μανάβη να αγοράσω… Ρε μάνα… Καλά γράφω, μισό… Έλα λέγε… Ναι, μισό κιλό μελιτζάνες… τρία κιλά πατάτες Νευροκοπίου… ναι θα κοιτάξω να μην έχουν φύτρες. Κολοκύθια; Πόσα; Ναι εντάξει….
Όχι. Οχι! . . . Ο-Χ-Ι! Σου έχω ξαναπει ρε μάνα, δε μπορώ να πηγαίνω στο μπακάλη να ζητάω σερβιέτες! Όχι, μάνα ΔΕ ΠΑΩ. Πες τον Λευτέρη, άντε, όλο εγώ πηγαίνω. Ναι καλά, όποτε θες να σου πάρω σερβιέτες θυμάσαι ότι με αγαπάς… Ναι καλά… Θα κάνεις γιουβαρλάκια?! Καλά θα πάρω σερβιέτες… Ναι, και ασετόν… Όχι, πάνες για τον παπού δε παίρνω… Μάνα όχι! Τέλος. Στείλε το Λευτέρη. Έλα σε κλείνω, περιμένει εδώ κι ο άνθρωπος να με πάρει συνέντευξη. Ναι, θα πάρω και γάλα από τη θεία Σούλα. Έλα γεια.

ΓΜ: Να σου πω ρε Στέλιο, δε τη γαμάμε τη συζήτηση να πάμε να δούμε το video?

ΣΧ: Ναι, αμέ! Τι video θα δούμε; Άμα θες βάλε αυτό το Αβαντάζ πως το λένε, με τα μπλε μπαρμπαδέλια που μοιάζουν στα στρουμφάκια αλλά είναι τριδιάστατα, δε το έχω δει ποτέ!

ΓΜ: Ναι, εννοούσα να δούμε το δικό σου video, από το τραγούδι σου.

ΣΧ: Α ναι; Καλά, βάλτο. Αν και το έχω δει.

Posted in Έτσι μου 'ρθε | 11 Σχόλια

«Άνδρες» της ομάδας ΔΕΛΤΑ τοποθετούν μπουκάλια στην τσάντα πολίτη

Από τα πιο σοκαριστικά, με τον τρόπο του, βίντεο που έχω δει. Τόσο σοκαριστικό που δε μου βγαίνει να γράψω κάτι παραπάνω, πέραν ίσως του ότι η διάδοση του συγκεκριμένου βίντεο αποτελεί σχεδόν υποχρέωση για κάθε σκεπτόμενο δημοκράτη έλληνα -και μη- πολίτη.

Μόνο μία τεράστια πικρία και αποστροφή για την «δημοκρατική» χώρα στην οποία ζούμε. Τίποτε άλλο.

[ πηγή: alterthess, πληροφορίες: realdemocracy ]

Posted in αστυνομία | 6 Σχόλια

7 Άγνωστες Παροιμίες για ένα Υπέροχο Ρεβεγιό

«Θα σκάσεις επιτέλους, να διαβάσω Λούκι Λουκ?«

Ερμηνεία/Χρήση: Η παροιμία αυτή χρησιμοποιείται συνήθως όταν κάποιος φίλος ή γνωστός σας έχει γυρίσει από βραδινή έξοδο μεθυσμένος, και αρχίζει να τραγουδάει δυνατά μπουζουκοτράγουδα, τόσο δυνατά που δε σας αφήνει να διαβάσετε το τεύχος Λουκυ Λουκ που κρατάτε στα χέρια σας.

Παράδειγμα: Μαλάκα χθες ο Τάκης γύρισε τα χαράματα κομμάτια. Πρέπει να χώρισε με τη Σούλα, τελευταία δε τα πήγαιναν και πολύ καλά. Όχι πως μου πέφτει λόγος κιόλας, αλλά νομίζω ότι είναι λίγο παρτόλα η Σούλα. Τουλάχιστον αυτή την εντύπωση μου έδωσε προχθες που την πηδούσα, όταν ο Τάκης είχε βγει για καλλιτεχνικό μπόουλινγκ. Οπότε γυρνάει που λες χθες και τραγουδούσε πολύ δυνατά. Λέω δε θα μιλήσω, θα τον αφήσω να ξεσπάσει, γιατί δεν είναι και λίγο να χωρίζεις μετά από 6 χρόνια σχέσης, και γυρνάω στο Λούκυ Λουκ που διάβαζα. Αλλά σε κάποια φάση αρχίζει να τραγουδάει Πλούταρχο, οπότε δεν άντεξα ρε μαλάκα και του είπα: «Θα σκάσεις επιτέλους, να διαβάσω Λούκυ Λουκ;»

«Γοργόνα συ αν ήσουνα / στη μέση θα σε έκοβα.
Το κάτω μέρος θα ‘τρωγα / το πάνω θα το πέταγα«

Ερμηνεία/Χρήση: συχνά, όταν είσθε άνδρας και γνωρίζετε μία κοπέλα της οποίας η ομορφιά είναι παροιμιώδης (το πιάσατε το λογοπαίγνιο με την «παροιμία» ε; χεχε), είθισται να συστήνεστε με μία παροιμία η οποία να εκφράζει την ομορφιά της κοπέλας την οποία γνωρίζετε, για παράδειγμα:
«Πανέμορφα τα μάτια σου, γαλάζια σα διαμάντι»
ή
«Να συ ‘ξερα απο πιότερα, μάνα των γιών μου θα ‘σουνα» κτλ.
Σε περιπτώσεις που η κοπέλα δεν είναι και πάαααρα πολύ όμορφη, χρησιμοποιούνται παραλλαγές των παραπάνω παροιμιών, οι οποίες με έναν λεπτό και συγκεκαλυμμένο τρόπο εκφράζουν την απέχθεια του ομιλούντος προς αυτό που βλέπει απέναντι του, όπως:
«Πανέμορφα τα μάτια σου, γαλάζια σαν τούβλο»
ή
«Μάνα των γιών μου να ‘σουνα, θα είχα αυτοκτονήσει» κτλ.
Σε περιπτώσεις όμως που η κοπέλα είναι πιο μπάζο κι από τη Ναταλία Γερμανού, χρησιμοποιείται η παραπάνω έκφραση για να εκφράσει την παροιμιώδη ασχήμια της.

Παράδειγμα: Προχθές γνώρισα μία κοπέλα που την λέγαν Άντζελα και ήταν πιο άσχημη κι από τη Ναταλία Γερμανού ρε μαλάκα. Δηλαδή δε παίζει. Οπότε δε κρατήθηκα και της είπα: «Γοργόνα συ αν ήσουνα, στη μέση θα σε έκοβα. Το κάτω μέρος θα ‘τρωγα, το πάνω θα το πέταγα». Και μ’ αρέσει που πειράχτηκε κιόλας το μπάζο.

«Πέτα μπάλα ρε μαλάκα Κώστα«

Ερμηνεία/Χρήση: η έκφραση αυτή χρησιμοποιείται όταν κάποια άτομα παίζουν μπάλα και υπάρχει ένας παπάρας ατομιστής μπαλαδόρος που τον λένε Κώστα, ο οποίος όλη την ώρα έχει τη μπάλα και δε δίνει καμία πάσα ο μαλάκας.

Παράδειγμα: «Πέτα μπάλα ρε μαλάκα Κώστα».

«Ρίγα έχει η ζέβρα, σπαθί εχ’ ο τοξότης,
κι όλα μαζί μας κάνουνε ένα Ρήγα Σπαθί«

Ερμηνεία/Χρήση: η προαναφερθείσα παροιμία χρησιμοποιείται πολύ συχνά όταν βρισκόμαστε σε μία περίεργη και αμήχανη κατάσταση από την οποία θέλουμε να ξεφύγουμε. Συνήθως αυτός που λέει την παροιμία την λέει βιαστικά, και όταν δει πως ο/οι απέναντι του σκέφτονται και προβληματίζονται σχετικά με το τι σημαίνει η μαλακία που είπε, φεύγει από το μέρος που βρίσκεται τρέχοντας. Σε περίπτωση που ο αποδέκτης της παροιμίας είναι εξαιρετικά ηλίθιος οπότε και δε προβληματίζεται καθόλου, αλλά σας κοιτάει χαμογελώντας θέλοντας να σας κάνει να νομίσετε ότι κατάλαβε τι του είπατε, τότε του δείχνεται στον ουρανό ένα αόριστο σημείο, του λέτε «Ρε συ, μήπως ξέχασες το θερμοσίφωνα ανοιχτό;» και πριν προλάβει να σκεφτεί και να αντιδράσει, του ρίχνετε μία κλοτσιά στ’ αρχίδια και τρέχετε μακρυά.

Παράδειγμα: Που λες ήμουν προχθές με την Αλεξάνδρα και κάναμε βόλτες στη Σαλονίκη. Σε κάποια φάση, ενώ ήμασταν μπροστά από ένα μαγαζί με βρύσες και χέστρες, γυρνάει μάτια και μου λέει με βουρκωμένα μάτια: «Κώστα, μήπως ήρθε η στιγμή να παντρευτούμε;». Εκείνη ακριβώς τη στιγμή περνάει από δίπλα μας μία πρώην μου, η οποία είναι ακόμα κολλημένη μαζί μου, και μου λέει στο αυτί: «Σήμερα το βράδυ πάρε με τηλέφωνο αν θες, θα είμαι στο κρεβάτι γυμνή με μία πίτσα στο κεφάλι μου και θα σε περιμένω», ενώ από στο απέναντι πεζοδρόμιο ήταν ο Μάκης που μου φώναζε «Πέτα μπάλα ρε μαλάκα Κώστα». Όπως καταλαβαίνεις τα έχασα, ήμουν σε μία εξαιρετικά δύσκολη και αμήχανη θέση. Oπότε γυρνάω στην Αλεξάνδρα, της δείχνω ένα σημείο στον ουρανό, και της λέω: «Δεν ήξερα ότι ο πατέρας σου μπορούσε να φάει παγωτό βανίλια». Και πριν προλάβει να πει «Σόρι, τι είπες; Δε σε άκουσα, σκεφτόμουν πόσο κάνει 6 επί 8» της ρίχνω μία στ’ αρχίδια και αρχίζω να τρέχω.
– Μα ρε μαλάκα Κώστα η Αλεξάνδρα δεν έχει αρ . . .  ααααααααααχ, ρε μαλάκα γιατί με κλώτσησες στα αρχίδια; Έι, που πας, γιατί τρέχεις;!

«Αλ’ ‘ος«

Ερμηνεία/Χρήση: σύμφωνα με τους γλωσσολόγους, η συγκεκριμένη παροιμία είναι η πιο σύντομη παροιμία από αυτές που ξεκινάνε με το συλλαβή «αλ» και τελειώνουν με την αντωνυμία «ος». Η παροιμία χρησιμοποιείται σε περίπτωση που κάποιος που είναι άνθρωπος και βρίσκεται μέσα σε μία τουαλέτα ακούσει την πόρτα να χτυπάει πίσω του. Αν και οι απόψεις διίστανται σχετικά με την ετυμολογία της, η επικρατέστερη άποψη είναι πως είναι σύντμηση της πρότασης «Αλλ’ αντί άλλων, καλά ρε παπάρα δε βλέπεις πως είμαι μέσα και κατουράω όρθιος

Παράδειγμα: Μετά από 7 ώρες ταξιδιού με το ΧΤΕΛ, ο Γιώργος κατουριόταν τρελά. Τι το ήθελε το δεύτερο μπουκαλάκι νερό και αυτόν τον χυμό βερίκοκο – μυζήθρα; Στην πρώτη στάση λοιπόν κατεβαίνει τρέχοντας, μπαίνει στην τουαλέτα, και χτυπάει την μοναδική πόρτα που βρήκε. Δε του απάντησε κανείς οπότε μπήκε μέσα και κατούρησε.

«Το πλαστικό το στήθος σου / κι η ζωηρή σου μπούκλα
Να ‘ξερες πως θυμίζουνε / τη φουσκωτή μου κούκλα«

Ερμηνεία/Χρήση: η παροιμία αυτή έγινε πολύ δημοφιλής στις αρχές του ’90, όταν κανείς δεν ήξερε τι σήμαινε αλλά σχεδόν όλοι οι άντρες την χρησιμοποιούσαν προκειμένου να το παίξουν στις γυναίκαι μορφωμένοι, εικονοκλάστες και αντίδικοι. Αναφέρεται συνήθως σε περιπτώσεις που η ομορφιά κάποιας γυναίκας είναι εντελώς φυσική, σαν την καλοκαιρινή δροσερή αύρα της σιλικόνης, σαν ένα απολαυστικό κοκτέιλ bottox. Προσοχή: Η παροιμία αυτή δεν πρέπει να συγχέεται με την παροιμία: «Αν είσαι από το Τσέρνομπιλ, πέντε χέρια τα πλέιμομπιλ«, που δεν είναι ομόηχη, ούτε έχει παρόμοια σημασία, αλλά πολλοί την μπερδεύουν επειδή χρησιμοποιούνταν πολύ συχνά στο Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς.

Παράδειγμα:
-Γειά σου Κέλυ!
-Γεια σου Μπράντον!
-Το πλαστικό το στήθος σου κι η ζωηρή σου μπούκλα, να ‘ξερες πώς θυμίζουνε τη φουσκωτή μου κούκλα!
-Αν είσαι από το Τσέρνομπιλ, πέντε χέρια τα πλέιμομπιλ!
-Χαχα!
-Ας πηδηχτούμε!

«Είναι πιο αργός / και από τον Μπαγκς Μπάνι.
Ούτ’ έντεχνο τραγούδι / δε μπορεί να κάνει«

Ερμηνεία/Χρήση: η παροιμία αυτή χρησιμοποιείται για να περιγράψουμε κάποιον που είναι τόσο άχρηστος, μα τόσο άχρηστος, που δεν μπορεί να γράψει ούτε ένα έντεχνο τραγούδι (αν είναι δυνατόν!). Το πρώτο μέρος της παροιμίας χρησιμοποιείται απλά για να κάνει ομοιοκαταληξία με το δεύτερο μέρος και δεν έχει κανένα νόημα. Αν το δεύτερο μέρος είναι: «Χθες μια κρέπα έφαγα / ήταν σαν παντεσπάνι» τότε πάλι κάνει ομοιοκαταληξία με το πρώτο μέρος, αλλά πλέον η παροιμία χάνει την αρχική της σημασία. Όμως μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε καταστάσεις όπου χθες φάγατε μία κρέπα που ήταν σαν παντεσπάνι.

Παράδειγμα:
Καλησπέρα σας, πολύ ωραίο το μαγαζί σας!
-Ευχαριστούμε πολλοί!
-Αυτό το «πολλοί» κανονικά θα έπρεπε να το πεις με ύψιλον και ένα λάμδα, και όχι με όμικρον γιώτα και δύο λάμδα, αλλά τέλος πάντων.
-Και συ κανονικά δε μπορείς να βάλεις εισαγωγικά σε μία λέξη όταν μιλάς, αλλά τέλως πάντον.
-Λοιπόν, θα θέλαμε μία μερίδα κοτόπουλο σχάρας, ένα μπιφτέκι γεμιστό, μία πολίτικη σαλάτα, και ένα κιλό κρασί ημίγλυκο.
-Θα θέλατε μήπως και ένα θερμοσίφωνα;
-Όχι, γιατί να θέλουμε ένα θερμοσιφ… ααααααααχ, γιατί με κλώτσησες στα αρχίδια; Ει, που πας, γιατί τρέχεις;!

Posted in Έτσι μου 'ρθε | 4 Σχόλια

Χρήστος Παπουτσής – Stand Up Comedy

Κάποια από τα πιο πετυχημένα του αστεία, από την παράσταση που έδωσε 2 μήνες πριν, στις 23 Απριλίου του 2011:

«Πιστεύω στο διάλογο και όχι στη βία και το αστυνομικό κράτος»

«Τα πολιτικά ζητήματα λύνονται με διάλογο, δε λύνονται με σύγκρουση»

«Δεν σκοπεύω να πέσω στην παγίδα της βίας και του αυταρχισμού»

«Το κράτος είναι ισχυρό όταν δε χρησιμοποιεί τη δύναμη και την εξουσία που έχει»

«Η δημοκρατική διακυβέρνηση στηρίζεται στη συνεννόηση και όχι στη βίαιη επιβολή μιας κρατικής βούλησης

Πέρα όμως από αυτούς που ασκούν καλόπιστη κριτική, υπάρχουν κι εκείνοι που επιχειρούν να ωθήσουν την κυβέρνηση να υιοθετήσει «εδώ και τώρα» αυστηρά κατασταλτικά μέτρα. Λες και δεν έχουμε εμπειρίες ως κοινωνία για το αποτέλεσμα της χρήσης βίας. Λες και δεν έχει υποχρέωση η κυβέρνηση να λαμβάνει υπόψη της όλες τις κοινωνικές, τις οικονομικές, τις πολιτικές, ακόμα και τις ανθρωπιστικές παραμέτρους»

Αποσπάσματα της παράστασης μπορείτε να δείτε εδώ: http://goo.gl/L0syx

Posted in Πολιτικά, αστυνομία | Σχολιάστε

Αστυνομικοί πετάνε πέτρες και μαρμαρόπλακες 29/6/2011 (29 φωτογραφίες + 10 video) [update 10]

Συνέχεια

Posted in Πολιτικά, αστυνομία | Tagged | 26 Σχόλια